શ્રીમદ્ભાગવતપુરાણમ્

શ્રીકૃષ્ણ, પોતાના પ્રિય સ્ત્રીઓ સાથે, સરોવરોના જળમાં પ્રવેશી રમ્યા, જ્યાં તેમના શરીર પર સ્ત્રીઓના સ્તનો પરથી લાગેલી કેશર લાગી હતી. ગંધર્વો આનંદપૂર્વક તબલા, ઝાંઝ અને નગાડા વગાડતા, અને ગાયક, વંશાવલિકાર અને ગીતકારો વીણા વગાડતા, શ્રીકૃષ્ણના ગુણગાન કરતા. એ સ્ત્રીઓ, હસતા અને રમતાં, શ્રીકૃષ્ણ પર જળ છાંટતાં, અને તેઓ પણ એમાં આનંદથી રમ્યા, જાણે યક્ષીઓ વચ્ચે યક્ષરાજ રમે છે. સ્ત્રીઓના કપડાં ભીંજાઈ ગયા હતા, અને તેમનાં વિશાળ સ્તન દેખાઈ રહ્યા હતા; તેઓ ફૂલોથી શ્રીકૃષ્ણને છાંટતા, રમતાં અને હસતાં, પોતાના પ્રેમીકાને હળવી મમતા સાથે વળગી જતા. તેમના ચહેરા પર પ્રેમથી ઉજાસ છવાયો હતો. શ્રીકૃષ્ણ, જેઓના છાતી પર કેશરથી રંગાયેલી વણમાલા હતી, રમતાં embracesથી તેમના વાળ છૂટાં પડ્યા હતા, અને યુવાન સ્ત્રીઓ વારંવાર તેમને જળ છાંટતી, શ્રીકૃષ્ણ આનંદથી રમ્યા, જાણે હાથી પોતાના હાથીણીઓ વચ્ચે. શ્રીકૃષ્ણે નૃત્યકારો, ગાયકો, સંગીતકારો અને સ્ત્રીઓ માટે રમવા માટેના આભૂષણો અને કપડાં આપ્યાં. તેઓ હસતાં, નજરો અને રમૂજી વાતો દ્વારા, embracesથી, સ્ત્રીઓના મનને કાબૂમાં લઈ લીધા. એ સ્ત્રીઓ, જેમનું મન માત્ર મુકુન્દામાં સ્થિર હતું, તેમની વાતો સંભાળવી મુશ્કેલ હતી, જાણે કોઈ મદિરાપાન કરનાર કે બૂઢી સ્ત્રીઓ બોલે; તેઓ શ્રીકૃષ્ણના કમળ-નેત્રોનો સ્મરણ કરે છે. એ રાણીઓ બોલી: “ઓ કુરરી, તું રાતે ઉંઘતી નથી, દુ:ખી છે; જગતના સ્વામી રાત્રે our awarenessથી દૂર, નિદ્રામાં છે. શું તું પણ અમને જેમ, કમળ-નેત્રના generous નજર અને સ્મિતથી હૃદયમાં ઘાયલ થઈ છે?” “તું રાતે આંખો બંધ કરે છે, તારા સાથીની નજરથી દૂર, અને કરૂણ રવ કરે છે, ઓ ચક્રવાકી. અમે પણ અચ્યુતના પગની સેવા મેળવેલી છે; કે તું વાળમાં ફૂલમાળા પહેરવાની ઇચ્છા રાખે છે?” “ઓ, તું હંમેશા જળકાંઠે રાતભર ઉંઘતી નથી; શું મુકુન્દે તારા આત્માની છાપ લઈ લીધી છે, અને તું પણ અમને જેવી દુ:ખદ સ્થિતિમાં છે?” “ઓ ચાંદ, તને કોઈ દુ:ખે પકડી લીધું છે; તું પ્રકાશ ગુમાવી રહી છે અને અંધકાર દૂર કરી શકતી નથી. અમને જેવી, bewildered અને તૂટી-ફૂટી વાતો બોલે છે, શું તું પણ ભૂલી ગઈ છે અને તેથી શાંત, અમને અજાણી રહી છે?” “ઓ મલય પર્વતની પવન, શું અમે તને દુ:ખી કરી છે? ગોવિંદના કટાક્ષથી, તું અમને longingનું દુ:ખ આપતી રહે છે.” “ઓ સુંદર વાદળ, તું યદુઓના મુખ્યને પ્રિય છે; અમને જેવી, પ્રેમમાં બંધાઈ, શ્રીવત્સ-ધારીને સ્મરણ કરે છે. longingથી તું અમને જેવી, હૃદયમાં ઉથલપાથલ કરે છે, અને વારંવાર આંખમાંથી અશ્રુ વહાવે છે, એના સંગના દુ:ખથી.” “ઓ કોકિલ, તારા કંપતા ગળાથી મીઠા શબ્દો બોલે છે, જે મૃતને પણ જીવંત કરે છે. આજે તારી શું સેવા કરું, કહે, કેમ કે તું જાણે પ્રિયના નામ બોલે છે.” “ઓ પર્વત, જ્ઞાની, તું neither move nor speak; તું જાણે કોઈ મહાન ઉદ્દેશ પર ધ્યાન કેન્દ્રિત કરે છે. અમને જેવી, તું વસુદેવપુત્રના પગને embrace કરવા longs, તેને તારા હૃદય પર ધારવા ઈચ્છે છે.” “અહા, સમુદ્રની પત્નીઓ, તેમનાં સરોવરો સૂકી ગયા છે, હાથ સુકાઈ ગયા છે, અને કમળની સુંદરતા ગુમાવી છે, belovedથી વિહોણી. અમને જેવી, longingથી પીડાય છે, ભગવાનના પ્રેમાળ નજરથી વિહોણી.” “ઓ હંસ, આવો, આ જળ પીવો. અમને, શૌરીના સમાચાર કહો. શું તું તેનો દૂત છે? અચલ શ્રીકૃષ્ણ, જેમણે પહેલાં કહેલું, સુખી છે? કે તેમનો પ્રેમ અમને માટે ઘટી ગયો છે? જો તેઓ અમને ભૂલી ગયા છે, તો કેમ તેમની સેવા કરીએ? મીઠા બોલો, કેમ કે તેમના કૃપા સિવાય સ્ત્રીઓ માટે બીજું કોઈ આશ્રય નથી.” શુકદેવે કહ્યું: આ રીતે, શ્રીકૃષ્ણ, યોગીઓના સ્વામી, માટે એવી ભાવનાથી, માધવની સ્ત્રીઓએ સર્વોચ્ચ અવસ્થાને પ્રાપ્ત કરી. જેની કીર્તિ મહાન ગીતોમાં ગવાય છે, માત્ર સાંભળવાથી જ સ્ત્રીઓના મનને આકર્ષે છે — તો જે તેમને સીધા જ જુએ છે, તેનો શું કહો? જે સ્ત્રીઓએ પ્રેમથી, જગતના સ્વામીના પગ દબાવવાની અને અન્ય સેવાઓ દ્વારા પતિરૂપે સેવા કરી — તેમની કયા તપસ્યાનું વર્ણન કરી શકાય? આ રીતે, શ્રીકૃષ્ણે, વેદોમાં જણાવેલ ધર્મનો અનુસરણ કરીને, ગૃહસ્થો માટે ધર્મનો માર્ગ બતાવ્યો, અને વારંવાર ગૃહમાં ધર્મ, અર્થ અને કામનો આદર્શ રજૂ કર્યો. શ્રીકૃષ્ણ, જેમણે ગૃહસ્થોમાં સર્વોચ્ચ ધર્મ સ્થાપિત કર્યો, તેમની સોળ હજાર એકસો કરતાં વધુ રાણીઓ હતી. તેમાં, રુક્મિણી ને પ્રથમ, મુખ્ય આઠ રાણીઓ સ્ત્રીઓમાં શ્રેષ્ઠ મણિ હતી, હે રાજન, અને તેમના પુત્રોનું ક્રમવાર વર્ણન છે. શ્રીકૃષ્ણે, દરેક પત્નીમાંથી, દસ પુત્રો જન્માવ્યા, જેટલી પત્નીઓ, એટલા પુત્રો. આ પુત્રોમાં, જે મહાન પરાક્રમશાળી હતા, એમાં અઢાર મહાન રથીઓ, શ્રેષ્ઠ કાર્યો માટે પ્રસિદ્ધ, તેમના નામો સાંભળો: પ્રદ્યુમ્ન, અનિરુદ્ધ, દીપ્તિમાન, ભાનુ, સાંબ, મધુ, બૃહદભાનુ, ચિત્રભાનુ, વૃક, અને અરુણ, પુષ્કર, વેદબાહુ, શ્રુતદેવ, સુનંદન, ચિત્રબાહુ, વિરુપ, કવિ, અને ન્યગ્રોધ — એ તેમના નામો છે. મધુ-શત્રુ (શ્રીકૃષ્ણ)ના તમામ પુત્રોમાં, હે રાજન, રુક્મિણીપુત્ર પ્રદ્યુમ્ન પિતાની જેમ શ્રેષ્ઠ હતા. એ મહાન યુધ્ધા, રુક્મિનીના ભાઈની પુત્રી સાથે વિવાહ કર્યો, અને તેના પરથી અનિરુદ્ધ જન્મ્યો, જે હજાર હાથીઓની શક્તિ ધરાવતો. તે અનિરુદ્ધે, રુક્મિનીના પૌત્રી સાથે વિવાહ કર્યો, અને તેના પરથી વજ્ર જન્મ્યો, જે યદુઓના વિનાશ પછી બચી ગયો. તેમાંથી પ્રતિબાહુ, પ્રતિબાહુમાંથી સુબાહુ, સુબાહુમાંથી શાંતસેન, અને શાંતસેનનો પુત્ર શતસેન જન્મ્યો. આ વંશમાં, કોઈ પણ ગરીબ, ઓછા સંતાનવાળા, ટૂંકી આયુષ્યવાળા, દુર્બળ કે બ્રાહ્મણો પ્રત્યે અવિનયી જન્મ્યા નથી. હે રાજન, દસ હજાર વર્ષમાં પણ યદુ વંશમાં જન્મેલા પુરૂષોની ગણના શક્ય નથી, જેમના કાર્યો પ્રસિદ્ધ છે. સાંભળવામાં આવે છે કે યદુ વંશમાં ત્રણ કરોડ અઠ્ઠાવન હજાર રાજકુમારો હતા, જેઓ કુટુંબગુરુઓ દ્વારા શિક્ષિત હતા. યદવોની ગણના કોણ કરી શકે, એ મહાન આત્માઓ, જેમણે અહુકા પણ લાખો-લાખો દ્વારા ઘેરાયેલા હતા? જે ભયાનક દૈત્યો, દેવ-અસુર યુધ્ધમાં મર્યા, માનવમાં જન્મી, અહંકારથી પ્રજાને પીડાવ્યા. એને દમન કરવા, હે રાજન, હરિએ દેવતાઓને યદુ વંશમાં અવતરીને, એકસો એક કુટુંબોમાં અવતાર લેવા કહ્યું. તેમાં, ભગવાન હરિએ પોતાની મહાનતા દ્વારા greatnessનું પ્રમાણ સ્થાપિત કર્યું, અને બધા યદવો, જેમણે તેમને અનુસરી, ફૂલ્યા-ફાલ્યા. શ્રીકૃષ્ણમાં absorbed, વૃષ્ણિઓ, પોતાના પથારી, બેઠકો, ચાલ, વાતચીત, રમણ, સ્નાન અને અન્ય કાર્યોમાં, પોતાનું સત્ય સ્વરૂપ perceieve નહોતાં કરતા.