શ્રીમદ્ભાગવતપુરાણમ્

શ્રી કાલિન્દી કહે છે: "મારે ભગવાનના પવિત્ર પગ સ્પર્શવાનો ઉદ્દેશ્ય રાખીને તપ કરતો હતો. તે જાણીને, કૃષ્ણ મારા મિત્ર તરીકે આવ્યા, મારા હાથ પકડી લીધા અને મને તેમના ઘરની ઝાડૂવાળી બનાવી." શ્રી મિત્રવિંદા કહે છે: "મારા સ્વયંવરમાં તે આવ્યા, રાજાઓને પરાજિત કર્યા અને મને હાથી પોતાના સંગીથી ઝૂંપે છે એ રીતે લઈ ગયા. મારા ભાઈઓને હલાવી, મને તેમની ધન્ય નગરમાં લાવ્યા, જ્યાં લક્ષ્મી વસે છે. હું એ પવિત્ર પગની સેવા કરવાનો લાભ મેળવી શકું." શ્રી સત્યા કહે છે: "મારા પિતાએ રાજાઓની શક્તિ અને પરાક્રમને પરખવા માટે સાત ભયાનક, તીક્ષ્ણ શિંગવાળા બળદો રાખ્યા. કૃષ્ણ, જે વિરોની અહંકારને ભંગ કરે છે, એ બળદોને બાળકો વાછરાઓને બાંધે છે એ રીતે સરળતાથી બાંધી લીધા." "જે મને પરાક્રમના મૂલ્ય તરીકે જીત્યા, સાથે મારી દાસીઓ અને સેના પણ મેળવી, રસ્તામાં રાજાઓને હરાવી—એના પગની સેવા કરવાનો હું લાભ મેળવું." શ્રી ભદ્રા કહે છે: "મારા પિતાએ મારા મામાને બોલાવી, મને કૃષ્ણને, કાળી મુખવાળા અને મનથી કૃષ્ણને સમર્પિત, સાથે સેના અને મિત્રો પણ આપી દીધા." "મારે દરેક જન્મમાં તેમના પગનો સ્પર્શ મળવો જોઈએ, કેમ કે એથી કર્મના ચક્રમાં ભટકતો જીવ આત્માનું શ્રેષ્ઠ કલ્યાણ પામે છે." શ્રી લક્ષ્મણા કહે છે: "નારદજી પાસેથી વારંવાર રાજાના જન્મ અને કાર્યોની વાર્તાઓ સાંભળી, મારું મન મુકુંદ, કમળહસ્ત, તરફ ખેંચાઈ ગયું, દુનિયાના રક્ષકોને પણ છોડીને." "મારા મનની જાણીને, મારા પિતા, પ્રેમાળ બૃહત્સેનાએ, મારા લગ્ન માટે ઉપાય રચ્યો." "મારા સ્વયંવારમાં, પાંડવોની ઈચ્છા માટે જેમ માછલી રાખવામાં આવી હતી, એ રીતે અહીં પણ એક માછલી બહાર છુપાવી, પાણીમાં દેખાતી હતી." "આ સાંભળી, તમામ દિશાઓમાંથી હથિયારો અને શસ્ત્રો ચલાવવા કુશળ રાજાઓ, તેમના ગુરુઓ સાથે, હજારોમાં મારા પિતાની નગરમાં આવ્યા." "મારા પિતાએ બધાને તેમની શક્તિ અને ઉંમર અનુસાર સંમાન આપ્યું; જે મને મેળવવા ઈચ્છતા હતા, તેઓએ ધનુષ્ય અને તીક્ષ્ણ તીરો લઈને સભામાં શોટ માર્યા." "કેટલાંક ધનુષ્ય ઉઠાવી, તેને તાણવા પ્રયત્ન કર્યો પણ સફળ ન થયા; કેટલાંક ધનુષ્ય છાતી સુધી તાણીને, એના ઝટકાથી પડી ગયા." "અન્ય વીર, જેમ કે મગધ, અંબષ્ઠ, ચેદી ના રાજાઓ, તેમજ ભીમ, દુર્યોધન, કર્ણ—એ ધનુષ્ય તાણ્યા પણ સાચી પરિક્ષા સમજ્યા નહીં." "પાણીમાં માછલીની પ્રતિમા જોઈ, એનું સ્થાન સમજી, અર્જુને ધ્યાનપૂર્વક તીર છોડ્યું; એ તીર કાપ્યું નહીં, માત્ર સ્પર્શ્યું." "રાજાઓ હારી, તેમનો અહંકાર તૂટી ગયો, ત્યારે ભગવાને ધનુષ્ય ઉઠાવી, effortless તાણ્યું." "એમણે તીરના નિશાન પર ધ્યાન દોર્યું, પાણીમાં માત્ર એકવાર માછલી જોઈ, તીરો વડે કાપી, એ માછલી નીચે પડી, ત્યારે સૂર્ય અભિજિત નક્ષત્રમાં હતો." "પછી હું મંડપમાં પ્રવેશી, મારા પાયલના ઝણકાર સાથે, હાથમાં જડિત, ચમકતી સુવર્ણ વણમાલા, નવા રેશમી વસ્ત્રમાં, શરમાળ સ્મિત સાથે, વાળમાં ફૂલની વણમાલા." "મારું ચહેરું ઉંચું રાખીને, મોટા ઝુમકા ચમકતા, ગાલ પર તેજ, હળવાં, હસતાં નજરથી રાજાઓ તરફ જોયું, અને મનથી મુરારીને સમર્પિત રહી, મારી વણમાલા તેમના ખભા પર મૂકી." "ત્યારે ઢોલ, નગરા, શંખ, તુરી અને અન્ય વાદ્યઓ ગુંજી ઉઠ્યાં; નૃત્યકારો નૃત્ય કરવા લાગ્યા, ગાયકોએ ગીત ગાયું." "જ્યારે ભગવાન, માયાના સ્વામી, મારા દ્વારા પસંદ કરવામાં આવ્યા, મનુષ્યના મુખ્યોએ, કામથી દહન થઈ, દ્રૌપદીની પસંદગી સહન કરી શક્યા નહીં અને એકબીજા સાથે સ્પર્ધા કરવા લાગ્યા." "તેમણે મને ચાર ઉત્તમ ઘોડાઓ વાળી રથમાં બેસાડ્યા, શારંગ ધનુષ્ય લઈ, કવચ પહેરી, ચાર ભुજાઓ સાથે યુદ્ધ માટે ઉભા રહ્યા." "દારુકાએ સોનાથી શણગારેલી રથ ચલાવી, રાજાઓ જોઈ રહ્યા હતા, જેમ સિંહ પોતાના શિકારને અન્ય પ્રાણીઓની સામે લઈ જાય છે." "કેટલાંક રાજાઓ રસ્તામાં અવરોધ કરવા, હથિયાર લઈ, ધનુષ્ય તાણીને, હરીને પછાડવા દોડ્યા." "શારંગ ધનુષ્યમાંથી તીરોની વરસાદથી, તેમના હાથ, પગ, ગળા કપાઈ, કેટલાંક યુદ્ધમાં પડી ગયા, અને બીજાઓ યુદ્ધ છોડીને ભાગી ગયા." "પછી યદુઓના પ્રભુ, સૂર્યછાંયાવાળા ધ્વજ અને રંગીન દ્વારોથી શણગારેલી નગરમાં પ્રવેશ્યા, જે સ્વર્ગ અને પૃથ્વી પર પ્રસિદ્ધ છે, જેમ નાવ પોતાનું બંદર પહોંચે છે." "મારા પિતાએ તેમના મિત્રો, સગાં, કુટુંબને કિંમતી વસ્ત્રો, આભૂષણ, શય્યા, બેઠક અને અન્ય ભેટો આપી, સન્માન કર્યો." "દાસીઓ, તમામ પ્રકારની સંપત્તિ, સૈનિકો, રથ, ઘોડા, અને કિંમતી હથિયારો પણ પૂરે પૂરો ભક્તિભાવથી આપ્યા." "અમે, તેમના ઘરની દાસીઓ, સત્ય તપ અને સંપૂર્ણ વૈરાગ્યના પ્રભાવથી, સ્વ-સંતૃપ્ત કૃષ્ણની સેવા માટે બની." "રાણીઓ કહે છે: 'ભૌમ અને તેના અનુયાયીઓને યુદ્ધમાં માર્યા પછી, કૃષ્ણે અમને, તેમના દ્વારા જીતેલી રાજકુમારીઓને મુક્ત કરી, તેમના કમળ જેવા પગને યાદ કરી, અમને લગ્નમાં સ્વીકાર્યા અને સંસાર બંધનમાંથી મુક્તિ આપી.'" "અમને રાજસત્તા, સ્વામિત્વ, શાસન, બ્રહ્માનું સર્વોચ્ચ સ્થાન કે હરિનું અનંત વાસ પણ ઇચ્છિત નથી." "અમને માત્ર એ મહિમાવાન પગની ધૂળી, જે તેમના પત્નીના અંગરસથી સુગંધિત છે, માથા પર ધારવાનો ઈચ્છ છે; એ જાદુ wielding mace." "વ્રજની ગોપીઓ, પુલિન્દા સ્ત્રીઓ, ઘાસ-બૂટા, ગાય અને ગોપો—બધા એ મહાન આત્માના પગની સ્પર્શ ઈચ્છે છે, જ્યારે તે ગાય ચરાવે છે." શુકદેવ કહે છે: "કુંતી, સુભદ્રા, દ્રૌપદી, માધવી, રાજકુમારીઓ, અને તેમના પોતાના ગોપીઓએ, કૃષ્ણ, પરમાત્મા, તેમની ઉપર જે ઊંડો પ્રેમ રાખે છે, એ સાંભળ્યું, તો બધા આશ્ચર્યચકિત થઈ, આંખોમાં અશ્રુ ભરાયા." "સ્ત્રીઓ એકબીજામાં વાત કરી, પુરુષો પુરુષોમાં, ત્યારે ઋષિઓ, કૃષ્ણ અને બલરામને જોવા માટે, ઉત્સુક થઈ, ત્યાં આવ્યા." "વ્યાસ, નારદ, ચ્યવન, દેવલ, અસીત, વિશ્વામિત્ર, શતાનંદ, ભરદ્વાજ, ગૌતમ આવ્યા." "રામ, તેમના શિષ્યો સાથે, venerable વશિષ્ઠ, ગાલવ, ભૃગુ, પુલસ્ત્ય, કશ્યપ, અત્રિ, માર્કંડેય, બૃહસ્પતિ પણ આવ્યા." "દ્વિતસ, ત્રિત, એકત, બ્રહ્માના પુત્રો, અંગિરા, અગસ્ત્ય, યાજ્ઞવલ્ક્ય, વામદેવ અને અન્ય પણ આવ્યા." "એને જોઈ, રાજાઓ, પાંડવો, કૃષ્ણ અને બલરામ, જે પહેલાં બેઠા હતા, તરત ઊભા થઈ, જગત દ્વારા પૂજનીય ઋષિઓને વંદન કર્યું." "બધાએ ઋષિઓને યોગ્ય રીતે પૂજ્યા, રામ અને અચ્યૂતાએ પણ, આવકાર, બેઠક, પગ ધોવા માટે પાણી, અર્પણ, વણમાલા, ધૂપ, ચંદનથી સન્માન કર્યું." "ધર્મરૂપ ભગવાને, બધા ઋષિઓ આરામથી બેઠા ત્યારે, મહાન સભામાં, સૌ શાંતિથી તેમના માપદાર શબ્દો સાંભળ્યા.