શ્રીમદ્ભાગવતપુરાણમ્

પાંડુપુત્રના રાજસૂય યજ્ઞ માટેDroṇa, Bhīṣma, Kṛpa અને અન્ય મહાન યોદ્ધાઓને આમંત્રિત કરવામાં આવ્યા હતા. ધૃતરાષ્ટ્ર પોતાના પુત્રો અને વિદુર સાથે આવ્યા. બ્રાહ્મણ, ક્ષત્રિય, વૈશ્ય અને શૂદ્ર—યજ્ઞ દર્શન માટે—all came, along with the kings and their પ્રજાઓ. બ્રાહ્મણોએ સોનાના હળથી યજ્ઞસ્થળ પરંપરા મુજબ તૈયાર કર્યું અને રાજાને યજ્ઞ માટે દિક્ષિત કર્યો. યજ્ઞ માટેના તમામ ઉપકરણો સોનાના હતા, જેમ પ્રાચીન સમયમાં વરુણ માટે હતા. ઇન્દ્રથી શરૂ કરીને બ્રહ્મા અને શિવ સાથે તમામ લોકપાલો હાજર હતા. સિદ્ધ, ગંધર્વ, વિદ્યાધર, મહાન સાપ, ઋષિઓ, યક્ષ, રાક્ષસ, પક્ષીઓ, કિનર અને ચારણ—તેમના અનુયાયીઓ સાથે આવ્યા. રાજાઓ અને તેમની રાણીઓ પણ પાંડુપુત્રના રાજસૂય માટે ઉપસ્થિત થયા. સૌ આ ભવ્ય યજ્ઞ જોઈ આશ્ચર્યચકિત થઈ ગયા અને માને કે, કૃષ્ણભક્ત માટે આ યોગ્ય છે. દિવ્ય તેજવાળા પુરોહિતોએ પાંડુપુત્રના રાજસૂય યજ્ઞને દેવો દ્વારા પ્રચેતસ માટે કરાયેલા યજ્ઞની જેમ શ્રેષ્ઠ રીતે પૂર્ણ કર્યો. યજ્ઞના દિવસે પૃથ્વીપતિએ યથાયોગ્ય, પૂર્ણ ધ્યાનથી, assemblyના મહાપુરુષો અને પુરોહિતોને સન્માન આપ્યું. યજ્ઞસભામાં, સર્વોચ્ચ સન્માન કોને આપવું—તે અંગે ચર્ચા થઈ, પણ એકમત ન થઈ શક્યા. ત્યારે સહદેવ બોલ્યા: “અચ્યૂત, સાત્વતોના સ્વામી, સર્વોચ્ચ સન્માન માટે યોગ્ય છે; કેમ કે તમામ દેવ, સ્થળ, સમય, સંપત્તિ—બધું તેમા જ છે. આ સમગ્ર બ્રહ્માંડના આત્મા, યજ્ઞ, અગ્નિ, મંત્ર, સાંખ્ય, યોગ—બધું તેમા જ નિર્ભર છે.” “તેમજ, એ એક જ છે, દ્વિતીય નથી; પોતે જ, જન્મરહિત, જગતની ઉત્પત્તિ, પાલન અને વિલય કરે છે. એ જ અહીં વિવિધ ક્રિયાઓ કરાવે છે; ધર્માદિ સર્વ શ્રેષ્ઠ ફળ તેમાથી પ્રાપ્ત થાય છે. તેથી, કૃષ્ણને સર્વોચ્ચ સન્માન આપો; એથી સર્વ જીવો અને આત્માનું પણ સન્માન થશે.” “કૃષ્ણ, સર્વ જીવોના આત્મા, જેઓ બીજું કશું નથી જુએ, શાંતિ અને પૂર્ણતા ધરાવે છે—તેમને સન્માન આપો, જે અનંત ફળ ઈચ્છે છે.” સહદેવે આ રીતે કહ્યું, પછી મૌન થયા. શ્રેષ્ઠ પુરુષોએ 'અતિ ઉત્તમ!' કહી સહદેવની પ્રશંસા કરી. બ્રાહ્મણના શબ્દો અને સભ્યોના હૃદય જાણીને, રાજા આનંદિત અને સ્નેહથી ભરપૂર થઈ, હૃષીકેશનું સન્માન કર્યું. કૃષ્ણના પગનું પવિત્ર જળ ધોઈ, પાંડવોએ, તેમની પત્નીઓ, ભાઈઓ, મંત્રીઓ અને કુટુંબ સાથે, આનંદપૂર્વક તે જળ માથે ધારણ કર્યું. પાંડવોએ પીળા વસ્ત્ર અને કિંમતી આભૂષણોથી કૃષ્ણને સન્માનિત કર્યા; તેમની આંખોમાં આનંદના આંસુ હતાં, અને તેઓ કૃષ્ણને જોઈ શક્યા નહીં. કૃષ્ણને આ રીતે સન્માનિત જોઈ, બધા લોકોએ હાથ જોડીને 'જય! નમસ્કાર!' કહ્યું, અને કૃષ્ણ પર પુષ્પવૃષ્ટિ થઈ. તે સમયે, દમઘોષપુત્ર (શિશુપાલ), કૃષ્ણની પ્રશંસા સાંભળીને ગુસ્સે થઈ, બેઠા સ્થાનેથી ઊભા થયા, હાથ ફેલાવી, નિર્ભયપણે સભામાં, ભગવાન સામે કઠોર શબ્દો બોલ્યા. સત્યવતીની વેદપરંપરા કહે છે: “ભગવાન સમય છે, અપરાજય છે.” છતાં, ક્યારેક વૃદ્ધોની બુદ્ધિ બાળકના શબ્દોથી ભટકી જાય છે. “તમે શ્રેષ્ઠ હો, યોગ્યતાનું પરિચય જાણો છો; બાળસ્વરૂપના શબ્દોથી ભટકો નહીં. સભાના બધા સભ્યોએ સંમતિ આપી છે કે કૃષ્ણ યોગ્ય છે.” “જે તપ, જ્ઞાન, વ્રત પાળે છે, જેઓના દોષ જ્ઞાનથી નાશ પામે છે, બ્રહ્મમાં સ્થિત મહાન ઋષિઓ, લોકપાલો પણ જેમને સન્માન આપે છે—” “એવા સભ્યોથી શ્રેષ્ઠ, એક ગોપ, જે પોતાના વંશનો કલંક છે, crowની જેમ, યજ્ઞના ભાગ માટે યોગ્ય કેમ?” “જાત, વર્ગ, કુટુંબથી વિહિન, સર્વ કર્મોથી બહિષ્કૃત, મનમાની કરે છે, ગુણ વિનાના—તે યજ્ઞસન્માન માટે યોગ્ય કેમ?” “યયાતિએ વંશને શાપિત કર્યો, સદ્ગુણ ધરાવતા લોકોએ ત્યાગ કર્યો, હંમેશા વ્યર્થ મદપાનમાં રત—સન્માન માટે યોગ્ય કેમ?” “બ્રહ્મર્ષિ સેવા કરેલા પ્રદેશ ત્યજી, બ્રાહ્મણ તેજ વિનાના, સમુદ્રમાં આશ્રય લઈને, લોકો માટે ડાકુની જેમ દુ:ખ આપનારા—સન્માન માટે યોગ્ય કેમ?” શિશુપાલે આ રીતે અનેક અશુભ શબ્દો બોલ્યા, તેમનું સૌભાગ્ય ખોવાઈ ગયું; પણ ભગવાન, સિંહ જે રીતે શિયાળની દહાડ સાંભળે છે, એમ મૌન રહ્યાં. સભામાં ભગવાનની નિંદા સહન ન કરી, સભ્યોએ પોતાના કાન ઢાંકી લીધા, સભા છોડી, ગુસ્સે થઈ શિશુપાલને શાપ આપ્યા. જે ભગવાન અથવા તેમના ભક્તોની નિંદા સાંભળે અને ત્યાંથી દૂર ન જાય, તે—even if virtuous—પાપમાં પડી જાય છે. પાંચ પાંડવ, મત્સ્ય, કેકય અને સૃંજયના રાજાઓ, ગુસ્સે થઈ, હથિયારો લઈને, શિશુપાલને મારવા ઊભા થયા. શિશુપાલ, નિર્ભય, તલવાર અને ઢાલ લઈને, કૃષ્ણના પક્ષમાં આવેલા રાજાઓને ધિક્કારતા, સભામાં ઊભા થયા. ત્યારે, ભગવાન, પોતાના પક્ષકારોને રોકી, ગુસ્સાથી, own discusથી, શિશુપાલનું માથું ધરીને, તેનું શિર છિન્ન કર્યું. શિશુપાલના મૃત્યુથી મોટો ઉproar થયો; તેના અનુયાયી રાજાઓ જીવ બચાવવા માટે四દિશામાં ભાગી ગયા. શિશુપાલના શરીરથી તેજસ્વી પ્રકાશ નીકળી, સૌની નજર સામે, વાસુદેવમાં પ્રવેશ્યો, જેમ કે ધૂમકેતુ આકાશથી પૃથ્વી પર પડે છે. ત્રણ જન્મથી накопленный વૈર, ભગવાનમાં ધ્યાન રાખીને, તે ભગવાનમાં લીન થયો; કારણ કે મનની સ્થિતિ જ આવનાર જન્મનું કારણ બને છે. રાજાએ યજ્ઞના અંતે, officiating brāhmaṇas અને સહાયકોએ, નિયમ પ્રમાણે, ઘણી ભેટો આપી, અને યજ્ઞનો અવબૃતસ્નાન કર્યો. યજ્ઞ પૂર્ણ થયા પછી, યોગના સ્વામી કૃષ્ણ, મિત્રોની વિનંતી પર, થોડા મહિના ત્યાં રહ્યા. પછી, રાજાની ઇચ્છા વિરુદ્ધ, દેવકીપુત્ર ભગવાન, પોતાની પત્નીઓ અને મંત્રીઓ સાથે, પોતાના શહેર તરફ વિદાય થયા.