શ્રીમદ્ભાગવતપુરાણમ્

શ્રીકૃષ્ણ! previously, the kings spoke to you with humility, acknowledging that previously obtained riches had been swept away by your અપરંપાર અને અપ્રતિરોધ્ય શક્તિથી. સમય, તમારી સ્વરૂપ અને દયાથી અમારો અભિમાન નષ્ટ થયો છે અને હવે અમે તમારા પાવન ચરણોને સ્મરણ કરીએ છીએ. તેથી હવે અમને રાજ્યની કોઈ ઇચ્છા નથી, કારણ કે એ તો મૃગમરીચિકા જેવું છે—શરીર તો હંમેશા ક્ષય અને દુઃખથી ભરેલું છે. હે ભગવાન, અમે તો માત્ર તમારી ભક્તિ કરવા માંગીએ છીએ, કારણ કે એવા કર્મોના ફળ, આ જીવનમાં અને પરલોકમાં, શ્રવણ માટે આનંદદાયક છે. અમને એ માર્ગ બતાવો કે જેથી અમે જગતમાં ફરતાં પણ તમારા કમળ જેવા પગલાંનું સ્મરણ ક્યારેય ભૂલી ન જઈએ. repeatedly, kings bowed to કૃષ્ણ, વસુદેવના પુત્ર, હરિ, સર્વોત્તમ આત્મા, ગોવિંદ, જે શરણાગતના દુઃખનો નાશ કરે છે. શુકદેવજી કહે છે: રાજાઓએ આમ સ્તુતિ કરી, મુકત થયા પછી, સર્વશરણદાતા, દયાળુ ભગવાને તેમને સૌમ્ય વચનથી સંબોધ્યા. ભગવાને કહ્યું: હે રાજાઓ, આજથી તમારી અંદર મજબૂત ભક્તિ ઉત્પન્ન થશે, કેમ કે તમે હૃદયથી એ ઈચ્છી છે. શુભભાગ્યથી, તમે યોગ્ય નિશ્ચય કર્યો છે અને સત્ય બોલ્યું છે—જોઈ લો, સંપત્તિ અને શક્તિનો અભિમાન માનવીને કેવી રીતે પાગલ બનાવી દે છે. હૈહય, નહુષ, વેન, રાવણ, નરક વગેરે દેવ, દાનવ અને મનુષ્યોના સ્વામી પણ સંપત્તિના અભિમાનથી પતન પામ્યા. તેથી, જાણો કે શરીર વગેરેમાંથી ઉત્પન્ન બધું નાશવાન છે, અને મને યજ્ઞ દ્વારા પૂજો અને પ્રજાનું ધર્મથી રક્ષણ કરો. પ્રજાના સુખદુઃખ, જન્મમરણ સહન કરતાં, જે આવે તે સ્વીકારો અને મનને મારામાં સ્થિર રાખીને ફરતા રહો. શરીર વગેરેથી અસ્મિત રહિત, આત્મામાં આનંદીત, નિશ્ચયમાં અડગ રહી, મનને સંપૂર્ણ રીતે મારામાં સ્થિર રાખીને, અંતે બ્રહ્મપ્રાપ્તિ પ્રાપ્ત કરશો. પછી શુકદેવજી કહે છે: ભગવાન કૃષ્ણે રાજાઓને આમ ઉપદેશ આપ્યા પછી, તેમના પત્નીઓના સ્નાન માટે સેવકોની વ્યવસ્થા કરી. સહદેવ દ્વારા રાજાઓ માટે યોગ્ય વસ્ત્રો, આભૂષણ, ફૂલો અને ચંદનથી પૂજા કરાવી. સ્નાન અને શણગાર કર્યા પછી, શ્રેષ્ઠ ભોજનથી તૃપ્ત કર્યા, વિવિધ સુખસુવિધાઓ, પાન વગેરે રાજાને યોગ્ય વસ્તુઓ આપી. મુકુંદના સન્માનથી રાજાઓ દુઃખમુક્ત થઈ, ઝગમગતા કાનના કુંડળથી શોભી રહ્યા હતા, જાણે વરસાદ પછી ગ્રહો પ્રકાશિત થાય છે. પછી કૃષ્ણે રત્ન અને સોનાથી શોભિત રથો, ઉત્તમ ઘોડા જોડાવી, મીઠા વચનથી રાજાઓને તેમની રાજધાની તરફ વિદાય આપી. મહાન કૃષ્ણથી દુઃખમુક્ત થયેલા રાજાઓ ભગવાન અને તેમના કાર્યોનું સ્મરણ કરતાં પાછા ગયા. લોકો પરમપુરુષના કાર્યો જોઈ આશ્ચર્યચકિત થયા અને ભગવાનના આદેશ પ્રમાણે પોતાના કાર્ય નિષ્ઠાપૂર્વક કર્યાં. જ્યારે ભીમસેને જરાસંધને સંહાર્યો, ત્યારે કૃષ્ણ, સહદેવથી સન્માનિત થઈ, પૃથાના બંને પુત્રો સાથે વિદાય થયા. તેઓ ખંડવપ્રસ્થ પહોંચ્યા, વિજયી નાયકોને શંખનાદ કર્યો, જેના કારણે મિત્રોને આનંદ અને શત્રુઓને દુઃખ થયું. ઈન્દ્રપ્રસ્થના રહેવાસીઓએ આ સાંભળી હર્ષ અનુભવ્યો—માગધ રાજા વિજય થયો અને તેમના રાજાના ઈચ્છા પૂર્ણ થઈ. પછી ભીમ, અર્જુન અને જનાર્દન રાજાને વંદન કરી, તેમણે જે સિદ્ધિ મેળવી તે બધું યુધિષ્ઠિરને જણાવ્યું. આ સાંભળી, રાજા યુધિષ્ઠિરે કૃષ્ણની દયાળુતા સમજીને આનંદના આંસુ વહાવ્યા અને પ્રેમથી એક શબ્દ પણ બોલી શક્યા નહીં. આ રીતે, દશમ સ્કંધના બીજા ભાગના ત્રેપત્રીસમા અધ્યાય—'કૃષ્ણાદિ આગમન'—નો સમાપ્તિ થાય છે. પછી શુકદેવજી કહે છે: જરાસંધના સંહાર અને કૃષ્ણના અદ્ભુત કાર્યો સાંભળી, રાજા યુધિષ્ઠિરે આનંદ પામ્યો અને કૃષ્ણને કહ્યું: 'ત્રણે લોકના ગુરુઓ પણ, દુર્લભ વસ્તુ પ્રાપ્ત કર્યા પછી પણ, શિષ્યવૃત્તિથી ઉપદેશ સ્વીકારે છે. હે કમળનેત્ર, તમે દુઃખી મનુષ્યોમાં પણ સ્વામી તરીકે વર્તો છો—આ ખરેખર અદ્ભુત રહસ્ય છે. એકમાત્ર પરમાત્મા, પરમેશ્વર, જેના માટે કર્મથી મહિમા વધતો કે ઘટતો નથી, જેમ સૂર્ય અસ્પૃશ્ય રહે છે. હે અજય, હે માધવ, તમારા ભક્તોમાં 'મારું' કે 'તરું' એવું ભેદ નથી—આ ભેદ તો પશુઓમાં જોવા મળે છે.' આ રીતે યુધિષ્ઠિરે કહ્યાના પછી, યોગ્ય સમયે યજ્ઞ માટે, કૃષ્ણની મંજૂરીથી, તેમણે લાયક બ્રાહ્મણોને—વેદવિદ્વાન, મહાન ઋષિઓ—પુરોहित તરીકે પસંદ કર્યા: વ્યાસ, ભરદ્વાજ, સુમંતુ, ગૌતમ, અસિત, વશિષ્ઠ, ચ્યવન, કણ્વ, મૈત્રેય, કવષ, ત્રિત, વિશ્વામિત્ર, વામદેવ, સુમતિ, જૈમિની, ક્રતુ, પૈલ, પરાશર, ગર્ગ, વૈશંપાયન, અથર્વા, કશ્યપ, ધૌમ્ય, ભારગવ રામ, આસુરી, વીતિહોત્ર, મધુચ્છંદા, વીરસેન અને અકૃતવર્ણ—આ બધા આમંત્રિત થયા. અન્ય મહાન પુરુષો જેમ કે દ્રોણ, ભીષ્મ, કૃપ વગેરે પણ આવ્યા; ધૃતરાષ્ટ્ર પોતાના પુત્રો અને વિદુર સાથે આવ્યા. બ્રાહ્મણ, ક્ષત્રિય, વૈશ્ય અને શૂદ્ર—બધા યજ્ઞ જોવા આવ્યા, સાથે તમામ રાજાઓ અને પ્રજાજનો પણ ઉપસ્થિત રહ્યા. બ્રાહ્મણોએ સોનાના હળથી યજ્ઞભૂમિ તૈયાર કરી અને રાજાને દીક્ષા આપી. સર્વ યજ્ઞસામગ્રી પણ સોનાની હતી, જેમ પ્રાચીન સમયમાં વર્ણ માટે હતી; ઈન્દ્રથી શરૂ કરીને બ્રહ્મા, શિવ અને અન્ય લોકપાલો પણ ઉપસ્થિત રહ્યા. તેમના સાથે સિદ્ધ, ગંધર્વ, વિદ્યાધર, મહાન સાપ, ઋષિ, યક્ષ, રાક્ષસ, પક્ષી, કિનર અને ચારણ પણ આવ્યા. રાજાઓ અને તેમની રાણીઓ પણ પાંડુપુત્રના રાજસૂય યજ્ઞમાં ઉપસ્થિત રહ્યા. બધાને આ વિધિ કૃષ્ણભક્તને યોગ્ય લાગી. દિવ્ય તેજવાળા પુરોહિતોએ પાંડુપુત્ર માટે રાજસૂય યજ્ઞ એવી રીતે કર્યો, જેમ દેવોએ પ્રચેતા માટે કર્યો હતો.