શ્રીમદ્ભાગવતપુરાણમ્

ગોકર્ણ અને તેમના સંગીઓએ, આત્માને મુક્ત કરવા માટે, સાત દિવસ સુધી ઉપવાસ રાખી શ્રવણ કર્યું અને મનને એકાગ્ર કરીને ગહન ચિંતન કર્યું. આ શ્રવણનું ફળ ત્યારે જ પ્રાપ્ત થાય છે, જ્યારે જ્ઞાન અડગ હોય, શ્રવણમાં ઉદાસીનતા ન હોય, મંત્રમાં શંકા ન હોય, અને પઠન મનની એકાગ્રતા સાથે થાય; નહિ તો, જ્ઞાન, શ્રવણ, મંત્ર અને પઠન—all બગડી જાય છે. એ રીતે, જે સ્થળ ભગવાન વિષ્ણુને સમર્પિત નથી, ત્યાં બગાડ થાય છે; અયોગ્ય વ્યક્તિ માટે કરેલા શ્રાદ્ધ, અશાસ્ત્રજ્ઞ વ્યક્તિને આપેલી દાન, અને કુટુંબમાં દુશ્ચરિત્ર—all બગાડે છે. શ્રવણની સફળતા માટે, ગુરુના વચન પર અડગ શ્રદ્ધા, આત્મામાં વિનમ્રતા, મનના દોષો પર વિજય, અને કથામાં અવિચલ એકાગ્રતા જરૂરી છે. આવા ગુણો પ્રાપ્ત થાય, તો શ્રવણનું ફળ પ્રાપ્ત થાય છે અને કથાના અંતે વૈકુંઠમાં નિવાસ નિશ્ચિત છે. ગોકર્ણને કહ્યું: "ગોવિંદ સ્વયં તને ગોલોક ધામ આપશે." તેમ કહી, બધા ભક્તો વૈકુંઠ તરફ વિધાયમાન થયા. આગળના મહિનામાં ગોકર્ણે ફરીથી કથા કરાવી, અને સૌએ ફરી સાત રાત સુધી શ્રવણ કર્યું. નારદજી, હવે સાંભળો—કથાના અંતે શું થયું! હરિ સ્વયં, ભક્તો અને દૈવી રથ સાથે ત્યાં પ્રગટ થયા; વિજયના અને વંદનના ઉલ્લાસભર્યા અવાજો ગુંજી ઉઠ્યા. હરિએ આનંદથી પાંજજન્ય શંખ વગાડ્યો, ગોકર્ણને ભેટી, તેને પોતે જેવો બનાવી દીધો. હરિએ તરત જ બીજા શ્રોતાઓને પણ વાદળ જેવું શ્યામ, પીળા વસ્ત્ર, મુકુટ અને કુંડલથી સજ્જ કરી દીધા. એ ગામમાં રહેલા, ઘોડા-પાલક અને અછૂત વર્ગમાં જન્મેલા લોકો—even તેઓ પણ ગોકર્ણની કૃપાથી દૈવી રથમાં બેસાડાયા. જે હરિકે ધામમાં મોકલાયા, જ્યાં યોગીઓ પણ જાય છે, એ ગોકર્ણ અને ગોપોને ગોલોકમાં પહોંચાડ્યા; ભગવાન ભક્તોની કથા સાંભળીને પ્રસન્ન થયા અને વિધાયમાન થયા. જેમ અયોધ્યાના વાસીઓ રામ સાથે એક થયા, તેમ કૃષ્ણે સૌને ગોલોકમાં લઈ ગયા—જે યોગીઓ માટે પણ દુર્લભ છે. એ ધામમાં, જ્યાં સૂર્ય, ચંદ્ર કે સિદ્ધ પુરુષો પણ પહોંચી શકતા નથી, તેઓ ગોકર્ણની કથા સાંભળીને પહોંચ્યા. અમે અહીં સ્પષ્ટ કહીએ છીએ: સાત-દિવસની કથામાં જે તેજસ્વી ફળ મળે છે, એ એવા છે કે—even ગોકર્ણની કથા સાંભળનાર, ગર્ભમાં રહેલા લોકો પણ પુનર્જન્મ નથી લેતા. વાયુ, જલ અને પાન ખાઈ, કઠોર તપસ્યા અને યોગ દ્વારા પણ, જે અવસ્થાને કથાના સાત-દિવસના શ્રવણથી મળે છે, એ attained નથી કરી શકાય. મહર્ષિ શાંડીલ્ય—even ચિત્રકૂટમાં, બ્રહ્માનંદમાં તલિન થઈ, આ પવિત્ર ઇતિહાસનું પઠન કરે છે. આ કથા સર્વોપરી પવિત્ર છે; એકવાર સાંભળવાથી પણ પાપનો સમૂહ નષ્ટ થાય છે. શ્રાદ્ધમાં પઠન કરવાથી પિતૃઓ સંતોષ પામે છે; રોજ પઠન કરવાથી મુક્તિ પ્રાપ્ત થાય છે અને પુનર્જન્મ નથી થાય. અત્યારથી, કુમારો કહે છે: "હવે અમે સાત-દિવસના શ્રવણની વિધિ સમજાવીએ છીએ." generally, companions અને સંપત્તિ સાથે આ વિધિ કરવામાં આવે છે. પહેલા, જ્યોતિષીને બોલાવી, શુભ સમય પૂછવો અને લગ્નની જેમ વ્યવસ્થા કરવી. નવભસ, આશ્વિન, ઉર્જા અને માર્ગશીર્ષ—આ માસો પવિત્ર અને શુભ છે, શ્રવણ શરૂ કરવા માટે; એ માસો શ્રોતાઓ માટે મુક્તિ દર્શાવે છે. બીજા માસો બ્રાહ્મણો માટે ટાળવા યોગ્ય છે; એ સંપૂર્ણપણે aside રાખવા. બીજા companions અને શ્રમજીવી લોકોને ત્યાં નિમવા. દરેક પ્રદેશમાં, આ સંદેશા પ્રયત્નપૂર્વક મોકલવા: "કથા અહીં થશે, ગૃહસ્થો આવો." કેટલાક હરિની કથા અને અચ્યુતની સ્તુતિ દૂર છે; સ્ત્રીઓ, શુદ્રો વગેરે—even તેઓ માટે શિક્ષણ સુનિશ્ચિત કરવું. દરેક વિસ્તારમાં, વૈરાગ્યવંત વૈષ્ણવ, જે કીર્તન માટે ઉત્સુક છે—એમને પત્ર મોકલવા, એમની લેખન prescribed છે. સાત રાત સુધી, પુન્યશીલ લોકોનું અનોખું અને અદ્વિતીય flavorવાળી કથા માટે એકત્રિકરણ થશે—એ બહુ દુર્લભ છે. જે લોકો શ્રીમદ ભાગવતના અમૃતને પીવા ઉત્સુક છે, તેઓ વહેલી તકે પ્રેમથી આવો. કોઈ દિવસ જગ્યા ન હોય—even then, દરેક રીતે હાજરી સુનિશ્ચિત કરવી; અહીં એક પળ પણ દુર્લભ છે. આ રીતે, humilityથી વ્યવસ્થા કરવી; બધા આવનાર માટે રહેવાની જગ્યા આપવી. Whether તીર્થ, જંગલ કે ઘર—શ્રવણ સર્વત્ર શ્રેષ્ઠ છે; જ્યાં જમીન વિશાળ હોય, એ કથા માટે યોગ્ય છે. શુદ્ધિ, જમીનની સફાઈ, મટ્ટીથી લિપાઈ, ખનિજથી સજાવટ—આ કરવી; ઘરનાં સામાન ખૂણે મૂકવા. પાંચ દિવસ પછી, મહેનતથી, પૂર્વે પાથરેલા ઓઢાણાં સાફ કરવી; ઉંચા પંડાલનું નિર્માણ કરવું, કેળાના થડથી શણગારવું. ફળ, ફૂલો, પાન, છાંયાની સાથે, પંડાલ સુંદર શણગારવો; ચાર દિશામાં ધ્વજ લહેરાવવું, અને ધનથી તેજસ્વી બનાવવું. ઉપર, સાત લોકની વિગતવાર ચિત્રાવલી કરવી; તેમાં વૈરાગ્યવંત બ્રાહ્મણો બેસાડવા અને જાગૃત કરવું. પ્રથમ, એમના બેઠાડા ક્રમથી ગોઠવવા; વક્તા માટે વિશેષ, દૈવી બેઠાડા તૈયાર કરવી. વક્તા ઉત્તર તરફ, શ્રોતાઓ પૂર્વ તરફ બેસે; અથવા, વક્તા પૂર્વ, શ્રોતાઓ ઉત્તર તરફ. પૂર્વ દિશા, પૂજ્ય અને પૂજક વચ્ચેનું સ્થાન માનવું; શ્રોતાઓના આગમન માટે, એ સ્થાન knowledgeable લોકો prescribe કરે છે. વક્તા detached, વૈષ્ણવ બ્રાહ્મણ હોવો જોઈએ, જે વેદોથી શુદ્ધ, ઉદાહરણોમાં નિપુણ, સ્થિર અને આસક્તિ-રહિત હોય. અનેક મતોથી ગભરાયેલા, સ્ત્રીઓમાં આસક્ત, અથવા heretical views ધરાવનાર—even they are learned—શુકદેવની કથાના પઠનમાં ટાળવા. આ રીતે, શ્રીમદ ભાગવતની સાત-દિવસ કથા શ્રવણની મહિમા અને વિધિ, શાસ્ત્રોક્ત રીતે ગોકર્ણના જીવનમાંથી પ્રગટ થાય છે, અને જે શ્રદ્ધા, વિનમ્રતા, એકાગ્રતા અને યોગ્ય વ્યવસ્થાથી થાય, તે સર્વેને મોક્ષ અને ગોલોકની પ્રાપ્તિ કરાવે છે.