શ્રીમદ્ભાગવતપુરાણમ્

શ્રીકૃષ્ણના આગમનની જાણ થતાં, સર્વના પ્રિય અને સામાન્ય લોકો માટે દુર્લભ એવા રાજા, પોતાના ગુરુઓ અને મિત્રોની મંડળી સાથે આનંદપૂર્વક બહાર આવ્યા. સંગીત અને વાદ્યયંત્રોની ધ્વનિ, તેમજ બ્રાહ્મણોના ઉન્નત સ્તુતિગાનથી ઘેરાયેલા, તે રાજા હૃષીકેતા શ્રીકૃષ્ણને, જાણે પ્રાણ-પ્રાણમાં મળે એમ, શ્રદ્ધાપૂર્વક મળવા આગળ વધ્યા. પાંડવ અર્જુને શ્રીકૃષ્ણને જોઈ, લાંબા સમય પછી પોતાના અતિપ્રિય મિત્રને repeatedly ગળે મળ્યો, હૃદયમાં પ્રેમથી ભરાઈ ગયો. રાજાએ બંને હાથથી શ્રીમુકુંદ—લક્ષ્મીના નિર્મલ નિવાસ—ને ગળે મળ્યા; દુઃખો દૂર થઈ ગયા, અને આખું શરીર આનંદથી થરથરાઈ ગયું, આંખોમાં અશ્રુ, મનમાં worldly ચિંતાઓ ભૂલી, તે ઉન્નત આનંદમાં ડૂબી ગયા. ભીમ પણ આનંદથી પોતાના માતાના ભાણેજ શ્રીકૃષ્ણને ગળે મળ્યા, પ્રેમથી હસતા. ધર્મરાજ, અર્જુન, અને યમલાંગો પણ, હૃદયથી ભરપૂર, અચ્યુતને embraced કર્યા, અશ્રુ વહાવ્યા. અર્જુનના embraced પછી, અચ્યુતને ધર્મરાજ અને ધ્વિએ પણ આવકાર્યા. શ્રીકૃષ્ણે બ્રાહ્મણો અને વડીલોને યોગ્ય સન્માન આપ્યું. પછી શ્રીકૃષ્ણે કુરુ, શ્રંજય, કૈકેય, તથા રથીઓ, કવિઓ, ગંધર્વો, ગાયક, અને મંત્રીઓનું પણ સન્માન કર્યું. બ્રાહ્મણો, તુર્ય-વાદ્ય, શંખ, મૃદંગ, વેણા, અને વાંસળી સાથે, કમળનેત્ર શ્રીકૃષ્ણની સ્તુતિ કરતા, નૃત્ય અને ગીતથી આનંદ વ્યક્ત કરતા. આ રીતે, મિત્રો અને પ્રસિદ્ધ લોકો વચ્ચે, સર્વેના પ્રશંસિત અને ધન્ય ભગવાન, શણગારેલી નગરમાં પ્રવેશ્યા. માર્ગ હાથીઓના સુગંધિત જળથી છાંટવામાં આવ્યો હતો, રંગીન ધ્વજ, સુવર્ણ દ્વાર, પૂણાં પાત્રો, અને તેજસ્વી પુરુષ-સ્ત્રીઓ નવા વસ્ત્રો, આભૂષણો, અને ફૂલમાળાઓથી સજ્જ, સુગંધથી ભરેલી, નગરને તેજસ્વી બનાવતી. શ્રીકૃષ્ણે રાજધાનીના ઘરો જોઈ, deren entrance તેજસ્વી દિવાઓ, ભેટો, સુંદર ધ્વજ, છાંયાં સુવર્ણ પાત્રો, અને ચાંદીના ગુંબદોથી શણગારેલી હતી. લોકો જાણ્યા કે "પુરુષો માટે આંખોને તૃપ્ત કરનાર" આવી ગયા છે, તો યુવાન સ્ત્રીઓ, ઉત્સાહથી loosened their hair, garments, ઘરકામ અને even પતિઓને પથારીમાં છોડી, રાજમાર્ગે રાજાને જોવા દોડી આવી. એ સ્થળે, હાથી, ઘોડા, રથ, અને પગદળની ભીડમાં, સ્ત્રીઓએ ઘરેથી શ્રીકૃષ્ણ અને તેમની પત્નીઓને જોઈ, ફૂલો છાંટ્યા, mentally embraced કર્યા, અને હસતા હળવા નજરથી શ્રેષ્ઠ આવકાર આપ્યો. શ્રીમુકુંદની પત્નીઓને રસ્તે જોઈ, સ્ત્રીઓએ કહ્યું: "ચાંદની પાસે તારાઓ જેવી, તેમને શું ઓછું છે? શ્રીકૃષ્ણ પોતાની આંખો, રાજમુકુટ, મધુર સ્મિત અને રમૂજી નજરથી આનંદ-મહોત્સવ રચે છે." શહેરી લોકોએ શુભ પદાર્થ લઈને આવ્યા, શ્રેષ્ઠ લોકોએ પાપમુક્ત થઈ, યોગ્ય ક્રમથી શ્રીકૃષ્ણની પૂજા કરી. આંતરમહેલની સ્ત્રીઓ, પ્રેમ અને શ્રદ્ધાથી ખીલી ગયેલી આંખે, આનંદપૂર્વક શ્રીમુકુંદનું સ્વાગત કરી, તેઓ રાજમહેલમાં પ્રવેશ્યા. પ્રિથા (કુંતી)એ શ્રીકૃષ્ણ—ભાઈના પુત્ર અને ત્રણ લોકના સ્વામી—ને જોઈ, પ્રેમથી ભરપૂર હૃદયથી પથારી પરથી ઊભી થઈ, પુત્રવધૂઓ સાથે embrace કર્યો. રાજાએ દેવોના દેવ શ્રીગોવિંદને ઘરમાં સન્માનપૂર્વક લાવ્યા, એટલા આનંદમાં ડૂબી ગયા કે પૂજામાં શું બાકી છે તે સમજ્યા નહીં. શ્રીકૃષ્ણે પિતરાઈ અને માતરાઈ પિતરાઈ અને ગુરુઓને નમન કર્યું; અને શ્રીકૃષ્ણ, રાજા, તથા બહેન દ્વારા પણ તેમનું સ્વાગત થયું. સાસુની today promptsથી, શ્રીકૃષ્ણ અને તેમની પત્નીઓએ રુક્મિણી, સત્યા, ભદ્રા અને જાંબવતીનું સન્માન કર્યું. કાલિન્દી, મિત્રવિંદા, શૈબ્યા, નાગ્નજિતી અને અન્ય ધર્મવંતીઓનું પણ વસ્ત્ર, ફૂલમાળા, આભૂષણ વગેરેથી સન્માન કર્યું. યુધિષ્ઠિરે જનાર્દન, તેના સેના, સહાયક અને પત્નીઓ માટે repeatedly આરામદાયક વ્યવસ્થા કરી. ખાંડવવનમાં અગ્નિનું તૃપ્તિ અને ફાલ્ગુન (અર્જુન) સાથે માયાને મુક્ત કરી, માયાએ રાજાને દિવ્ય સભામંડપ બનાવ્યો. શ્રીકૃષ્ણે રાજાને ખુશ કરવા માટે ઘણા મહિના સુધી, ચરોતરમાં ફાલ્ગુન સાથે, યોદ્ધાઓની મંડળીમાં રહીને વિહાર કર્યો. અત્યાર સુધી ‘શ્રીકૃષ્ણના ઇન્દ્રપ્રસ્થગમન’ નામના એકહત્તરમા અધ્યાયનો સમાપ્તિ થાય છે. શુકદેવે કહ્યું: એક વખત, સભામાં, ઋષિ, બ્રાહ્મણ, ક્ષત્રિય, વૈશ્ય અને ભાઈઓથી ઘેરાયેલા, યુધિષ્ઠિર બેઠા હતા. ગુરુઓ, વંશના વડીલો, સંબંધીઓ, અને કુટુંબીઓ સાંભળતા, યુધિષ્ઠિરે કહ્યું: "હે ગોવિંદ, રાજસૂય યજ્ઞથી હું તમારી મહિમા સાથે પૂજન કરવા ઈચ્છું છું. હે ભગવાન, કૃપા કરીને આ માટે વ્યવસ્થા કરો." "જે લોકો સતત તમારા પગલાંમાં ચાલે છે, ધ્યાન કરે છે, શુદ્ધ છે, તમારી સ્તુતિ કરે છે અને અશુભતા દૂર કરે છે, હે કમળનાભ, તેઓ સંસારમાંથી મુક્તિ પામે છે; જો આશીર્વાદ ઈચ્છે, તો ભગવાન, તેમને તમે જ આપી શકો છો." "હે દેવાધિદેવ, તમારા કમળપાદના સેવા દ્વારા, દુનિયા તેનો ફલ અહીં જોઈ શકે. તમારી પૂજા કરનાર અને ન કરનાર બંનેમાં, હે મહાબળ, કુરુ અને શ્રંજયોની સાચી સ્થિતિ દર્શાવો." "તમારે, સર્વના આત્મા, જે સર્વેમાં સમાન દૃષ્ટિ રાખો, સ્વ-અનુભવમાં રહે છે; તમે કલ્પવૃક્ષ જેવો, સેવા મુજબ કૃપા કરો છો, બીજું ક્યારેય નથી." ભગવાને કહ્યું: "હે રાજા, શત્રુવિનાશક, તમારો સંકલ્પ યોગ્ય છે; તેનાથી તમારી શુભ ખ્યાતિ સમગ્ર લોકમાં પ્રસરે છે. આ મહાયજ્ઞ ઋષિ, પિતૃ, દેવ, મિત્ર—even અમને અને સર્વે પ્રાણીઓ—દ્વારા ઇચ્છાતો છે." "તમે સર્વ રાજાઓને જીતીને, વિશ્વને પોતાના વશમાં કરીને, જરૂરી સામગ્રી એકત્ર કરો અને મહાયજ્ઞ કરો." "તમારા ભાઈઓ લોકપાલોના અંશથી જન્મેલા છે; અમારા માટે, તમે આત્મનિયંત્રિત છો, હું તમારી પાસે જીતાઈ ગયો છું; જે આત્મનિયંત્રિત નથી, તેઓ મને જીતવી શકતા નથી." "આ જગતમાં શક્તિ, ખ્યાતિ, સંપત્તિ, વૈભવમાં મને કોઈ પાર નથી—દેવો પણ નહીં, તો પૃથ્વીના રાજાઓ તો દૂર જ." શુકદેવે કહ્યું: ભગવાનના વચન સાંભળીને, યુધિષ્ઠિરના ચહેરા આનંદથી ખીલી ઉઠ્યા; તેમણે પોતાના ભાઈઓને, વિષ્ણુ-શક્તિથી સશક્ત, દિશાઓ જીતવા મોકલ્યા. સહદેવને શ્રંજય સાથે દક્ષિણ, નકુલને પશ્ચિમ, અર્જુનને ઉત્તર, ભીમને પૂર્વમાં મોકલ્યા, મત્સ્ય, કૈકેય, મદ્ર સાથે. આ યોદ્ધાઓએ, સર્વ દિશાના રાજાઓને પોતાના પરાક્રમથી જીત્યા, અને યજ્ઞ માટે અજાતશત્રુ પાસે ઘણું ધન લાવ્યું. જ્યારે યુધિષ્ઠિરને ખબર પડી કે જરાસંધ હજુ અજય છે, રાજા વિચારમાં પડ્યા; ત્યારે હરિએ, ઉદ્ધવ દ્વારા અગાઉ દર્શાવેલી રીત જણાવી.