શ્રીમદ્ ભાગવત મહાપુરાણના દશમ સ્કંધના 'અનિરુદ્ધનો લાવવાનો' અધ્યાય પૂર્ણ થાય છે, અને પછી શ્રી શુકદેવજી કહે છે: "કુરુઓમાં શ્રેષ્ઠ, જ્યારે ભગવાન બલરામજી પોતાના પ્રિય મિત્રોને જોવા માટે ઉત્સુક થયા, ત્યારે તેમણે રથમાં આરૂઢ થઈને નંદજીના ગોકુલમાં ગયા." ગોકુલમાં પહોંચતાં, ગોપ અને ગોપીઓ, જે ઘણા સમયથી બલરામજીની રાહ જોઈ રહ્યા હતા, આનંદથી તેમને લાંબા સમય સુધી અંકમાં લઈ, તેમને આવકાર્યા. બલરામજી પોતાના માતા-પિતાને વંદન કર્યા અને તેઓએ આનંદપૂર્વક આશીર્વાદ આપ્યા. માતા-પિતા બલરામજીને પોતાના મંડળમાં બેસાડી, આંખોમાંથી અશ્રુ વહાવી, કહ્યું: "મહાનુભાવ દાશાર્હ, તમે અને તમારા ભાઈ હંમેશાં અમારી રક્ષા કરો." બલરામજી પછી ગોકુલના વૃદ્ધ ગોપોને, જે વર્તમાન, મિત્રતા અને સંબંધ અનુસાર બેઠા હતા, વિનયપૂર્વક વંદન કર્યા. ત્યારબાદ, ગોપોએ હસતાં, હાથ મિલાવતાં, બલરામજી પાસે પુછ્યું, "રામ, તમારા સગા-સંબંધીઓ સુખી છે? તમે, તમારી પત્નીઓ અને બાળકો સાથે, અમને હજુ યાદ કરો છો?" તેઓએ કહ્યું, "સૌભાગ્યે, દુષ્ટ કમ્સનો નાશ થયો; સૌભાગ્યે, તમારા મિત્રો મુક્ત થયા; સૌભાગ્યે, દુશ્મનોને હરાવી, તમે મજબૂત ગઢમાં નિવાસ કરો છો." ગોપીઓ, બલરામજીના દર્શનથી આનંદિત, હસીને પૂછે છે, "શહેરી સ્ત્રીઓના પ્રિય કૃષ્ણ સુખી છે?" "શું તેઓ પોતાના સગા, પિતા-માતા, અને અમને યાદ કરે છે? શું એ શક્તિશાળી કૃષ્ણ ક્યારેય—even એક વખત—માતા માટે આવે?" "કૃષ્ણ, દાશાર્હ, તમારા માટે, તમે માતા, પિતા, ભાઈ, પતિ, પુત્ર, અને બહેનો—તમારા પ્રિય સગા—છોડ્યા; એ માટે શું તમે વિશ્વસનીય છો?" "તે અમને અચાનક છોડીને, સ્નેહના બંધન તોડી દીધા. સ્ત્રીઓ માટે, એવા વ્યક્તિ પર વિશ્વાસ કેવી રીતે રાખી શકાય?" "શહેરી સ્ત્રીઓ, જ્ઞાની હોવા છતાં, એના વચનને કેવી રીતે સ્વીકારી શકે? તેમ છતાં, કૃષ્ણના મોહક વાર્તા, સ્મિત, નજર અને ઉદાસીથી તેઓ મોહિત થઈ, પ્રેમમાં પડી જાય છે." "અમે ગોપીઓ, કૃષ્ણ વિશે વાત કરીને શું લાભ? ચાલો અન્ય વાત કરીએ. અમારે વિના, સમય પસાર થાય છે; જો એ માટે પણ સમય એ રીતે પસાર થાય છે." ગોપીઓ, કૃષ્ણના રમણિય વચન, સુંદર નજર, હલન-ચલન અને પ્રેમભર્યા અંકલાગી યાદ કરીને, રડી પડ્યાં. ત્યારે, સંકર્ષણ ભગવાન, અનેક રીતે શાંતિ અને સમજાવટમાં નિપુણ, કૃષ્ણના હૃદયસ્પર્શી સંદેશથી ગોપીઓને શાંત કર્યા. રામજી ત્યાં બે મહિના—મધુ અને માધવ—રહ્યા, ગોપીઓની રાતોમાં આનંદ વધાર્યો. પૂર્ણચંદ્રની શીતલ કિરણોમાં, રાતમાં ખીલી લોટસની સુગંધ પવન દ્વારા વહેતી, યમુના તટના કુંજોમાં, ગોપીઓની ટોળીઓ સાથે વિહાર કર્યો. ત્યારે, વરુણના આગ્રહથી, વરુણી દેવી વૃક્ષના ખોખામાંથી પ્રગટ થઈ, અને તેમના અવતરણથી આખો વન સુગંધિત થઈ ગયો. બલરામજી, પવન દ્વારા વહેલી મધની સુગંધ ગ્રહણ કરી, ગોપીઓ સાથે મધપાન કર્યા. ગંધર્વો ગીત ગાતા, સુંદર સ્ત્રીઓથી ઘેરાયેલા, બલરામજી, હાથીઓના નેતા તરીકે, ઈન્દ્રની જેમ આનંદ માણતા. આકાશમાં ઢોલ વગાડાયા, ફૂલો વરસ્યા, અને ગંધર્વો તથા ઋષિઓએ રામજીના કૃત્યોની પ્રશંસા કરી. ગોપીઓ બલરામજીના પરાક્રમ ગીત ગાતા, હલાયુધ (બલરામ) વનમાં વિહાર કરતા, આનંદમાં મસ્ત, આંખો અસ્ત-વ્યસ્ત. તેઓ એક કુંડલ, વૈજયંતી માળા, સુંદર હાસ્ય, કમળ જેવું મુખ, અને તપકતા પરસેવીથી શોભિત હતા. પછી, બલરામજી યમુનાને જળ-વિહાર માટે બોલાવ્યા, પણ મદમાં, પોતાના વચન અવગણતાં, યમુનાને બોલાવ્યા. યમુના ન આવી, તો કુપિત થઈ, હલના ટોચથી યમુનાને ખેંચી કહ્યું: "પાપી, હું બોલાવું છતાં અવગણ્યો; હવે હું હલના ટોચથી તને લઈ જઈશ." આ રીતે ડાંટાતા, ભયથી યમુના, યદુપુત્રના પગમાં પડી, કાંપતાં શબ્દોમાં બોલી: "રામ, રામ, શક્તિશાળી, હું તમારો પરાક્રમ જાણતી નથી, એ પરાક્રમ, જેના એક અંશથી પૃથ્વી ટકી છે." "હે ભગવાન, હું તમારું પરમ સ્વરૂપ જાણતી ન હતી; હે વિશ્વના આત્મા, ભક્તોના મિત્ર, હું તમારી શરણમાં આવી છું, કૃપા કરો." પછી, બલરામજી યમુનાને મુક્ત કર્યા અને ગોપીઓ સાથે જળ-વિહાર કર્યા, જેમ રાજા હાથી સ્ત્રીઓ સાથે કરે. આનંદ માણીને, પાણીમાંથી બહાર આવ્યા, ખુલ્લી હવામાં, ગોપીઓને સુંદર આભૂષણ અને માળા આપ્યા. નિલવસ્ત્ર અને સુવર્ણમાળાથી શોભિત, બલરામજી સુશોભિત, સુગંધિત, ઈન્દ્ર જેવા હાથીઓમાં આરામ કર્યો. આજે પણ, રાજા, બલરામજી દ્વારા યમુનાને ખેંચેલી પથ જોવા મળે છે, જે બલરામજીની અવિરત શક્તિ દર્શાવે છે. આ રીતે, આખી રાત બલરામજી વ્રજમાં એકલા ગોપીઓની મધુરતા દ્વારા મંત્રમુગ્ધ થઈ વિતાવી. પછી, અધ્યાય છાસઠ શરૂ થાય છે. શ્રી શુકદેવ કહે છે: જ્યારે બલરામજી નંદવ્રજમાં હતા, ત્યારે કરુષના રાજાએ, અજાણતા, કૃષ્ણને દૂત મોકલ્યો, કહ્યા: "હું વાસુદેવ છું." છોકરાઓએ કૃષ્ણને કહ્યું: "તમે વાસુદેવ, ભગવાન અવતરી, વિશ્વના શાસક છો." કૃષ્ણે પોતાને અવિનાશી આત્મા તરીકે માન્યો. મૂઢ રાજા, બાળકની જેમ, સમજ વિના, દૂત મોકલ્યો, જેમ બાળક દ્વારકામાં બીજા બાળકને મોકલે. દૂત દ્વારકાની સભામાં આવી, કમળનેત્ર કૃષ્ણને સંદેશ આપ્યો: "માત્ર હું જ વાસુદેવ અવતાર છું; બીજો કોઈ નથી. જીવોની દયા માટે હું અવતર્યો છું. તમે તમારો ખોટો દાવો છોડી દો.