શ્રીમદ્ભાગવતપુરાણમ્

ભગવાન શ્રીકૃષ્ણ જ્યારે એક સ્ત્રીના ઘરમાં પ્રવેશ્યા, ત્યારે તેણી અચાનક ગભરાઈ ગઈ, અને તરત જ પોતાની બેઠક પરથી ઊભી થઈ, યોગ્ય રીતે શ્રીકૃષ્ણ પાસે આવી, અને પોતાની સાથિદારો સાથે મળીને અચ્યુતને બેઠક અને અન્ય આવકાર-સન્માન અર્પણ કર્યો. ઉદ્ધવને પણ એ જ રીતે આદરપૂર્વક આવકારવામાં આવ્યા; તેમણે બેઠક સ્પર્શી અને પછી બેઠા, અને શ્રીકૃષ્ણ લોકરિવાજ અનુસાર ઝડપથી ભવ્ય શય્યામાં પ્રવેશ્યા. તે સ્ત્રીએ સ્નાન કરી, સુગંધિત તેલ લગાવ્યો, સુંદર વસ્ત્ર અને આભૂષણ પહેર્યા, ફૂલની વણમાલા પહેરી, સુગંધિત થઈ, અને પાન ચાવીને માધવ પાસે આવી. તેના શરમાળ, કાંતિભર્યા, સ્મિતભર્યા નજરથી તેની ઉત્સુકતા સ્પષ્ટ થતી હતી. શ્રીકૃષ્ણે પોતાની પ્રિયાને બોલાવી, જે પ્રથમ મુલાકાતમાં શરમાળ અને સંકોચિત હતી, અને તેના હાથમાં કંગણ હતા; શ્રીકૃષ્ણે તેનું હાથ પકડી, તેને શય્યામાં બેસાડ્યું, અને તે સાથે આનંદ કર્યો, તેણી શ્રીકૃષ્ણને અન્નત કરીને પુણ્યવતી બની. તેના હ્રદય અને ઉર પર પ્રેમની આગ જલતી હતી, આંખોમાં અભિલાષા, તેણે શ્રીકૃષ્ણના પગની સુગંધ શ્વાસમાં લીધી, તેના દુઃખો પગની સેવામાં દૂર કર્યા, અને પોતાના હાથ અને ઉર વચ્ચે પ્રિયને ઝપટાવી, આનંદના સ્વરૂપમાં લાંબા સમયના દુઃખનો અંત પામ્યો. પછી, મુક્તિદાતા ભગવાનને પામીને, જે attainment ખુબ જ અઘરું હતું, તેણીએ ભગવાનને ચંદન અર્પણ કરીને એક વર્તમાન માગ્યું: "મારા પ્રિય થોડા દિવસો અહીં મારા સાથે રહે, મારા સાથે આનંદ કરે, હે કમળનેત્ર, હું તારી વિયોગ સહન કરી શકતી નથી." શ્રીકૃષ્ણે તેણીનો ઈચ્છિત વર્તમાન આપી, અને તેને સન્માન કરીને, ઉદ્ધવ સાથે, પોતાના પાવન ગૃહમાં પરત ફરે. જે વ્યક્તિ વિશેષ પૂજાથી વિષ્ણુને પ્રસન્ન કરે અને પછી મનને ગમતું વર્તમાન માંગે, જો તે ગુણવત્તામાં નબળો હોય, તો તેનું વિચારવું યોગ્ય નથી. કૃષ્ણ ભગવાન, રામ અને ઉદ્ધવ સાથે, કંઈક કાર્ય કરવા અને અક્રૂરને પ્રસન્ન કરવા ઈચ્છી, અક્રૂરના ઘરમાં ગયા. દૂરથી પોતાના કુટુંબજનો, શ્રેષ્ઠ પુરુષોને જોઈ, અક્રૂર આનંદથી ઊભા થયા, embraced કર્યા, અને આનંદપૂર્વક આવકાર્યા. તેમણે કૃષ્ણ અને રામને નમન કર્યું, અને તેઓએ પણ તેમને નમન કર્યું; પછી, યોગ્ય રીતે બેઠકો સ્વીકારી, અક્રૂરએ તેમને યોગ્ય રીતે પૂજ્યા. પગ ધોવા માટેનું પાણી પોતાના માથા પર રાખ્યું, અને દિવ્ય વસ્ત્ર, સુગંધિત ફૂલમાળાઓ, શ્રેષ્ઠ આભૂષણથી સન્માનિત કર્યા. પૂજા કરીને, માથું ઝુકાવી, હાથથી પગ ધોઈ, અક્રૂર humilityથી કૃષ્ણ અને રામને સંબોધ્યા: "સૌભાગ્યથી, દુષ્ટ કંસ અને તેના અનુયાયીઓનો વિનાશ થયો, અને આ કુટુંબનું ઉદ્ધાર તમે બંને દ્વારા થયું. તમે બંને પરમ પુરુષ છો, જગતના કારણ અને સત્વ; તમારે સિવાય ઊંચું કે નીચું કંઈ નથી. આ બ્રહ્માંડ, જે તમે જ સર્જ્યું છે, તેમાં તમે પોતાની શક્તિથી પ્રવેશો છો અને અનેક રીતે પ્રગટ કરો છો, ઓ બ્રહ્મન, સાંભળવા અને અનુભવથી ગ્રહ્ય." "જેમ દરેક જીવોમાં, ચળવળતા અને અચળ, વિવિધ સ્વરૂપો wombsમાં પ્રગટ થાય છે, એ રીતે, હે સ્વામી, તમે જ અનેક રીતે પોતે જન્મેલા જીવોમાં પ્રગટ કરો છો, સ્વ-આધારિત. તમે રજ, તમસ અને સત્વથી બ્રહ્માંડનું સર્જન, વિનાશ અને રક્ષણ કરો છો, પણ એ ગુણો અને કર્મોથી બંધાયેલા નથી, કારણ કે તમે જ્ઞાનના સ્વરૂપ છો—તમારા માટે બંધનનું કારણ કેવી રીતે હોઈ શકે?" "તમારી અસ્તિત્વ શરીર કે અન્ય ઉપાધિથી નિર્ધારિત નથી, તેથી તમે ભેદથી સીધા બંધાયેલા નથી; તેથી, તમારા માટે neither bondage nor liberation—અમને કદી તમારામાં ભ્રમ ન થાય. જ્યારે વૈદિક માર્ગ ખોટી વાદ અને અસત્યથી અવરોધાય છે, ત્યારે તમે, જગતના કલ્યાણ માટે, સત્વગુણથી યુક્ત થઈ, સ્વયં પ્રગટ થાઓ છો." "આથી, હે સ્વામી, આજે તમે વાસુદેવના ઘરમાં, પોતાની અંશ સાથે, પૃથ્વીનો ભાર દૂર કરવા, દુશ્મન રાજાઓની સેના નાશ કરવા, અને વંશની ખ્યાતિ ફેલાવવા આવ્યા છો. આજે, હે સ્વામી, અમારા ઘરો સાચા પાવન થયા છે, કારણ કે તમે, જે સર્વ દેવ, પિતૃ, જીવો અને મનુષ્યોના સ્વરૂપ છો, જેણે પગ ધોવાનો પાણી ત્રણ લોકને પાવન કરે છે, ઓ જગતના ગુરુ, અધોક્ષજ, અમારા ઘરમાં પ્રવેશ્યા છો." "કયો જ્ઞાની તમારો સિવાય બીજું આશ્રય લેશે, જે ભક્તોને પ્રિય છો, વચન સત્ય છે, સર્વના મિત્ર છો, કૃતજ્ઞ છો, ભક્તોની ઈચ્છા પૂરી કરો છો, અને પોતાનાં લાભ-અલાભમાં નિરપેક્ષ છો? સૌભાગ્યથી, હે જનાર્દન, તમે અહીં અમારી સામે પ્રગટ થયા છો, જ્યારે યોગના દેવો અને દેવતાઓ પણ તમને પામવા અઘરા છે; જલદી અમારો મોહના બંધન—પોતાના સંતાન, પત્ની, સંપત્તિ, સંબંધીઓ, ઘર, શરીર અને અન્ય જે તમારું માયા છે—કાપી નાખો." આ રીતે અક્રૂર દ્વારા પૂજાયેલા અને પ્રશંસિત, શ્રીહરી ભગવાન સ્મિત સાથે અક્રૂરને મોહિત કરતા શબ્દો બોલ્યા: "તમે અમારા ગુરુ, પિતરાઈ કાકા, સદાય સન્માનિત કુટુંબજનો છો; અને અમને તમારી તરફથી રક્ષણ, પોષણ અને દયા મળે, કારણ કે અમે તમારા આધારિત છીએ. તમારા જેવા ઉત્તમ, પાત્ર પુરુષોનું સદાય સેવા કરવી જોઈએ, જે પોતાનું કલ્યાણ ઈચ્છે; દેવો પોતાનાં માટે કરે છે, પણ સજ્જન પોતાનાં માટે નથી કરતા." "પાવન સ્થળો પાણીથી પાવન નથી, દેવો કાંટા-પથ્થરની મૂર્તિથી નથી; સજ્જનના દર્શનથી પલભરમાં પાવનતા મળે છે. તમે અમારા શુભચિંતક છો, સૌથી યોગ્ય છો; તેથી, પાંડવો અંગે જાણકારી માટે હવે હસ્તિનાપુર જાઓ." "સાંભળ્યું છે કે, પિતાના અવસાન પછી, બાળકો અને માતા, રાજા દ્વારા પોતાના શહેરમાં લાવવામાં આવ્યા છે, અને હવે ત્યાં દુઃખી છે. એમમાં, રાજા, અંબિકા પુત્ર, પોતાના ભાઈના પુત્રો પ્રત્યે નિષ્પક્ષ નથી; નિશ્ચયે, પોતાના દુષ્ટ પુત્રના પ્રભાવમાં, તેની દૃષ્ટિ ધૂંધળી છે." "તમે જાઓ અને તેમની હાલત, સારી કે ખરાબ, જાણો; સમજ્યા પછી, અમે અમારા મિત્રોના કલ્યાણ માટે યોગ્ય કાર્ય કરીશું." આ રીતે અક્રૂરને સૂચના આપી, શ્રીહરી, સર્વાધિપતિ, સંકર્ષણ અને ઉદ્ધવ સાથે પોતાના નિવાસે ગયા. આ રીતે દશમ સ્કંધના પ્રથમ અર્ધના અડતાલીસમા અધ્યાયનો અંત આવે છે. શુકદેવજી કહે છે: અક્રૂર હસ્તિનાપુર પહોંચ્યા, જે પૌરવો રાજાઓમાં પ્રસિદ્ધ છે; ત્યાં તેમણે અંબિકા પુત્ર, ભીષ્મ, વિદુર અને પૃથાને જોયા. તેમણે બાહ્લીક અને તેના પુત્ર, ભારદ્વાજ અને ગૌતમ, કર્ન, સુયોધન, અશ્વત્થામા, પાંડવો અને અન્ય મિત્રો પણ જોયા. ગાંદિનીપુત્ર અક્રૂર દરેક સંબંધીને યોગ્ય રીતે મળ્યા, અને તેઓએ મિત્રોની કળ્યાણ પૂછ્યા, અને અક્રૂરએ પણ તેમની કળ્યાણ પૂછ્યા. અક્રૂર ત્યાં થોડા મહિના રોકાયા, રાજાની વર્તન જાણવા ઈચ્છતા, જે દુઃસંગથી ચાલતો, તત્વહીન, અને દુષ્ટની ઈચ્છા અનુસાર વર્તતો હતો. તેમણે જોયું કે રાજા પૃથા પુત્રોની તેજ, શક્તિ, પરાક્રમ, વિનમ્રતા અને અન્ય ગુણો, તેમજ પ્રજાની પૃથા પુત્રો પ્રત્યેની પ્રેમભાવના જોવું ઈચ્છતા નથી.