શ્રીમદ્ભાગવતપુરાણમ્

ગોકુલના ગોપો દ્વારા શ્રદ્ધાપૂર્વક સન્માનિત થયેલા ઉદ્ધવ, રાજા, શ્રીકૃષ્ણના રક્ષણ હેઠળ ફરીથી મથુરા પરત આવ્યા. ત્યાં પહોંચીને, ઉદ્ધવએ કૃષ્ણને વંદન કર્યું અને વ્રજવાસીઓ પ્રત્યેના પ્રેમથી ભરેલા મનથી વસુદેવ, રામ અને રાજાને ભેટ અર્પણ કરી. શુકદેવજી કહે છે: ત્યારબાદ સર્વના આત્મા, સર્વજ્ઞ શ્રીકૃષ્ણ, સૈરંધ્રી (કુબ્જા)ની ઈચ્છા જાણીને અને તેને પ્રસન્ન કરવા માટે, તેના ઘરમાં ગયા. કુબ્જાના ઘર સુશોભિત અને સુખદાયક સજાવટથી ભરેલું હતું—મોતીની હાર, ધ્વજ, છત્ર, શય્યા, આસન, સુગંધિત ધૂપ, પ્રકાશમાન દીવો, ફૂલની વણાવેલી હાર અને ઈત્રથી સજેલું હતું. કૃષ્ણને ઘરમાં પ્રવેશતા જોઈ, કુબ્જા થોડી ગભરાઈ, તુરંત બેઠી જગ્યાથી ઊભી થઈ, યોગ્ય રીતે કૃષ્ણ પાસે આવી, અને પોતાના સહેલીઓ સાથે મળીને અચ્યૂતને આસન અને અન્ય ઉપચારથી સન્માનિત કર્યા. ઉદ્ધવને પણ સન્માનપૂર્વક આમંત્રણ મળ્યું; આસન સ્પર્શીને તેઓ બેઠા. શ્રીકૃષ્ણ લોકરિવાજ મુજબ તરત જ સુંદર શય્યામાં પ્રવેશ્યા. કુબ્જાએ સ્નાન કરીને, સુંદર વસ્ત્ર અને આભૂષણ પહેરી, ફૂલની હાર અને ઈત્ર લગાવી, પાન ચાવીને, શરમાળ, તીરસી આંખોથી, હલકી સ્મિત સાથે માધવ પાસે આવી. કૃષ્ણએ પોતાની પ્રેમિકા, જે પ્રથમ મુલાકાતમાં શરમાળ અને સંકોચિત હતી, તેના હાથમાં કંગણ હતા, તેને હાથથી પકડી, શય્યામાં બેસાડ્યા અને તેનાથી આનંદ કર્યો; કુબ્જા, કૃષ્ણને અંગરાગ લગાવવાનો પુણ્ય પ્રાપ્ત કરીને, એ આનંદમાં ભાગીદાર બની. કુબ્જાના હૃદય અને સ્તનોમાં પ્રણયની આગ હતી, આંખોમાં તીરસા, તેણે કૃષ્ણના પદપદ્મની સુગંધ લીધી, પદપદ્મથી પોતાના દુઃખ દૂર કર્યા, અને પોતાના હાથ અને સ્તનોમાં પ્રિયતમને આવરી, Bliss સ્વરૂપ કૃષ્ણમાં પોતાના લાંબા કષ્ટનો અંત મેળવ્યો. એટલું દુર્લભ, મુક્તિના દાતા શ્રીકૃષ્ણને પ્રાપ્ત કરીને, કુબ્જાએ sandal paste અર્પણ કરીને એક વર માંગ્યો: "મારા પ્રિયતમ, થોડા દિવસો અહીં રહીને મારા સાથે આનંદ કરો; હું તમારી વિયોગ સહન કરી શકતી નથી." શ્રીકૃષ્ણએ તેને ઈચ્છિત વર આપ્યો, સન્માનિત કર્યા, અને ઉદ્ધવ સાથે પોતાના venerable નિવાસસ્થાન પર પરત ફર્યા. જે વ્યક્તિ વિશ્નુને મહાપૂજનથી પ્રસન્ન કરીને મનગમતો વર માંગે, જો તે વર શુભ ન હોય, તો તે અવિચારી ગણાય છે. પછી શ્રીકૃષ્ણ, રામ અને ઉદ્ધવ, કંઈક કાર્ય કરવા અને અક્રુરાને પ્રસન્ન કરવા ઈચ્છીને, અક્રુરાના ઘરમાં ગયા. દૂરથી પોતાના કુટુંબજનોને આવતા જોઈ, અક્રુરા આનંદથી ઊભા થયા, embraces કર્યા, અને આનંદપૂર્વક સ્વાગત કર્યું. અક્રુરાએ કૃષ્ણ અને રામને વંદન કર્યું, તેઓએ પણ અક્રુરાને વંદન કર્યું; prescribed પ્રમાણે આસન સ્વીકારી, યોગ્ય રીતે પૂજા કરી. પગધોવાની પાણી પોતાના માથે રાખી, અક્રુરાએ દિવ્ય વસ્ત્ર, સુગંધિત હાર અને શ્રેષ્ઠ આભૂષણથી સન્માન કર્યું. માથું ઝુકાવી, હાથથી પગ ધોઈ, અક્રુરા humilityથી કૃષ્ણ અને રામને સંબોધન કર્યું: "સૌભાગ્યે, દુષ્ટ કંસ અને તેના સહયોગી મરી ગયા છે, અને આ કુટુંબને તમે બંને મોટી મુશ્કેલીમાંથી બચાવીને પુનઃસ્થાપિત કર્યું છે." "તમે બંને સર્વોચ્ચ પુરુષો છો, સૃષ્ટિના કારણ અને પદાર્થ; તમાથી ઉપર કે નીચે કંઈ નથી. આ બ્રહ્માંડ તમે જ રચો છો, અને તમારી શક્તિથી તેમાં પ્રવેશો છો, અનેક રીતે પ્રગટો છો; શ્રવણ અને અનુભવ દ્વારા જાણાય છે." "જેમ દરેક જીવોમાં, ચાલતા-અચલમાં, વિવિધ રૂપો wombsમાંથી પ્રગટે છે, તેમ તમે જ, પ્રભુ, અનેક રીતે સ્વયંથી જન્મેલા જીવોમાં પ્રગટો છો, સ્વ-આધારી છો." "તમે તમારી જ રજ, તમસ અને સત્વ ગુણોથી બ્રહ્માંડની રચના, સંહાર અને રક્ષણ કરો છો, પણ એ ગુણો કે કર્મોથી બંધાતા નથી, કારણ કે તમે જ્ઞાનસ્વરૂપ છો—તમારી માટે બંધનનો કોઈ કારણ નથી." "તમારી અસ્તિત્વ શરીર કે અન્ય ઉપાધિથી નિર્ધારિત નથી, એટલે તમારી માટે સીધી રીતે ભેદ નથી; તેથી, તમારી માટે બંધન કે મુક્તિ નથી—અમને ક્યારેય તમારી વિષે ભ્રમ ન રહે." "જ્યારે પ્રાચીન વૈદિક માર્ગ, અસત્ય અને ખોટી શાસનથી અવરોધાય છે, ત્યારે તમે જગતના કલ્યાણ માટે, સત્વગુણથી યુક્ત થઈ, અવતાર લો છો." "આજે, પ્રભુ, તમે વસુદેવના ઘરમાં, તમારી જ અંશથી, પૃથ્વીની ભાર ઉતારવા, દુશ્મન રાજાઓની સેના નષ્ટ કરવા, અને આ વંશની કીર્તિ ફેલાવવા આવ્યા છો." "આજે, પ્રભુ, અમારા ઘરો ખરા અર્થમાં પવિત્ર થયા છે, કેમ કે તમે જ સર્વ દેવ, પિતૃ, જીવો અને મનુષ્યોના સ્વરૂપ છો, જેમના પગધોવાની પાણી ત્રણેય લોકને શુદ્ધ કરે છે, જગતના ગુરુ, અઢોક્ષજ, અમારા ઘરમાં આવ્યા છો." "કયો વિવેકી વ્યક્તિ તમારી સિવાય બીજે આશ્રય લે? તમે ભક્તોને પ્રિય, વચન સાચા, સર્વના મિત્ર, કૃતજ્ઞ, અને ભક્તોની ઈચ્છા પૂરી કરો છો; તમારી માટે સ્વ-લાભ કે ગુમાવવું કંઈ નથી." "સૌભાગ્યે, જનાર્દન, તમે અહીં પ્રગટ થયા છો, જેઓ યોગના સ્વામી અને દેવતાઓ માટે પણ દુર્લભ છો; ઝડપથી અમારો ભ્રમ—પોતાના બાળકો, પત્ની, ધન, સંબંધીઓ, ઘર, શરીર વગેરે પ્રત્યેની મમતા, જે તમારી જ માયા છે—કાપી દો." અક્રુરાના પૂજન અને સ્તુતિથી પ્રસન્ન થઈ, શ્રીહરીએ સ્મિત સાથે, મનમોહક વાણીમાં અક્રુરાને કહ્યું: "તમે અમારા ગુરુ, કાકા, સદૈવ સન્માનિત કુટુંબજનો છો; અમે તમારા આશ્રિત છીએ, અને તમારે અમને રક્ષણ, પોષણ અને દયાભાવ બતાવવો જોઈએ." "તમારા જેવા મહાન, શ્રેષ્ઠ લોકોની સેવા, સદાય સદભાવના ઈચ્છતા લોકો દ્વારા થવી જોઈએ; દેવો પોતાના હિત માટે કરે છે, પણ સજ્જન લોકો નહીં." "પવિત્ર સ્થળો માત્ર પાણીથી પવિત્ર નથી, દેવો માત્ર માટી-પથ્થરની મૂર્તિ નથી; સજ્જનોના દર્શનથી એક ક્ષણમાં પવિત્રતા મળે છે." "તમે અમારા શુભચિંતક છો, અમારા હિત માટે સક્ષમ છો; તેથી, પાંડવો વિશે જાણવા માટે હસ્તિનાપુર જાઓ." "અમને ખબર છે કે પિતાના અવસાન પછી, બાળકો અને માતા, રાજા દ્વારા પોતાના શહેરમાં લાવવામાં આવ્યા છે, અને તે ત્યાં દુઃખી અવસ્થામાં છે." "તેમાં, અંબિકા પુત્ર રાજા પોતાના ભાઈના બાળકો પ્રત્યે નિષ્પક્ષ નથી; ચોક્કસ, પોતાના દુષ્ટ પુત્રના પ્રભાવમાં, તેની દૃષ્ટિ અંધ છે." "જાઓ અને તેમની હાલની સ્થિતિ, સારી કે ખરાબ, જાણો; સમજ્યા પછી, અમે અમારા મિત્રોના હિત માટે યોગ્ય પગલાં લેશું." આ રીતે અક્રુરાને નિર્દેશ આપી, શ્રીહરી, સર્વાધિપતિ, સંકર્ષણ અને ઉદ્ધવ સાથે પોતાના નિવાસસ્થાન પર ગયા. આ રીતે, શ્રીમદ ભાગવત મહાપુરાણના દશમ સ્કંધના પ્રથમ અર્ધના અઢીચાળીસમા અધ્યાયનો અંત આવે છે, જે પરમહંસો માટેનું શાસ્ત્ર છે. શુકદેવજી કહે છે: ત્યારબાદ, અક્રુરા, પૌરવો વંશના રાજાઓમાં પ્રસિદ્ધ હસ્તિનાપુર પહોંચ્યા, જ્યાં તેમણે અંબિકા પુત્ર, ભીષ્મ, વિદુર અને પૃથાને જોયા.