શ્રીમદ્ભાગવતપુરાણમ્

કુવલયાપીડ નામના પ્રચંડ હાથીએ ભગવાન કૃષ્ણ પર આક્રમણ કર્યું અને તેની સુંડથી તેમને જોરથી પકડ્યા. પણ કૃષ્ણ તેની પકડમાંથી સળી ગયા, હાથીને ઝાટક્યું અને તેના પગ નીચે જઈને ચતુરાઈથી બહાર નીકળી આવ્યા. હાથી ગુસ્સે ભરાઈ, કૃષ્ણ પર નજર અને ગંધ કેન્દ્રિત કરી, સુંડથી ફરીથી સ્પર્શ કર્યો, પણ કૃષ્ણ ફરીથી બચી ગયા. પછી કૃષ્ણે હાથીની પૂંછ પકડી અને તેને પચ્ચીસ ધનુષ લાંબા ખેંચી લઈ ગયા, જેમ ગરુડ સાપને રમતમાં ખેંચે. અચ્યુતએ હાથીને ડાબી-જમણી તરફ ફેરવીને ચક્કર લગાવી, બાળક વાછરડાને ફેરવે એ રીતે હાથીને ચકરાવ્યું. ત્યારપછી, સીધા જઈને પોતાના હાથથી હાથીને ઘમ્મથી માર્યું, જેથી હાથી લડખડી પડ્યું. કૃષ્ણે પગે પગે તેને સ્પર્શ કર્યો. હાથી રમતમાં તરત જ જમીન પરથી ઊઠી ગયો, પોતે પડી ગયો એમ માની, ગુસ્સામાં પોતાના દાંતો જમીન પર મારીને ગુસ્સો વ્યક્ત કર્યો. જ્યારે તેની શક્તિ થોડી થંભી, ત્યારે હાથી, પોતાના પાલક દ્વારા ઉકેરાઈ, વધુ ગુસ્સે ભરાઈ, કૃષ્ણ પર દોડ્યો. ત્યારે ભગવાન મધુસૂદનએ તેની સુંડ પકડી અને જમીન પર ફેંકી દીધી. પછી, કૃષ્ણે શિકારી સિંહની જેમ પેલી પડેલી હાથી પર પગ મુક્યો, તેની દાંતી કાઢી અને એ દાંતીથી હાથીના પાલકને ઘમ્મથી માર્યો. પછી, મૃત હાથીને પાછળ છોડીને, કૃષ્ણ દાંતી પોતાના ખાંધે રાખી, તેના પર લોહી અને દૂધનાં ટીપાં ચમકતા, કમળ જેવા ચહેરા પર પરસેવાની ઝાંખી સાથે, અખાડામાં પ્રવેશ્યા. કૃષ્ણ અને તેમના દાદા બલદેવ, થોડા ગોપો સાથે, હાથીની દાંતી હથિયાર તરીકે લઈ અખાડામાં પ્રવેશ્યા. રાજા, કુશલ wrestlers, અને લોકો માટે, કૃષ્ણ અલગ-અલગ રૂપે દેખાયા— wrestler માટે વીજળી, માણસોમાં શ્રેષ્ઠ, સ્ત્રીઓ માટે કામદેવ, ગોપો માટે સગા, દુષ્ટ રાજાઓ માટે દંડક, માતાપિતા માટે બાળક, કংস માટે મૃત્યુ, વિદ્વानों માટે વિશ્વરૂપ, યોગીઓ માટે પરમસત્ય, અને વ્રુશ્નિઓ માટે પરમદેવતા. કુવલયાપીડના મૃત્યુ પછી—even કાંસ, જે અવિજેય હતો, તેના મનમાં ભારે ઉલટપલટ થઈ. બલદેવ અને કૃષ્ણ, વિશાળ બાહુઓ, વિવિધ વસ્ત્રો, આભૂષણો, હાર અને કપડાંથી શોભિત, અખાડામાં પ્રવેશ્યા, જાણે કોઈ કુશલ કલાકાર શ્રેષ્ઠ ભૂમિકા ભજવે. શહેરના લોકો અને ગ્રામ્યજન, મંચ પર બેઠા, આનંદથી ઊભા થઈ, કૃષ્ણ-બલદેવના ચહેરા જોઈ, આંખો અને ચહેરા આનંદથી ભરાઈ ગયા, અને આંખોથી જોઈને પણ સંતોષ ના થયો. જાણે તેઓ આંખોથી પીતા, જીભથી ચાટતા, નાકથી સુંઘતા, અને બાહુઓથી લપેટતા હોય. લોકો વચ્ચે વાતો થવા લાગી—તેમણે જે જોયું અને સાંભળ્યું, એ સુંદરતા, ગુણ, મીઠાશ અને સાહસ, ફરીથી યાદ કરતા. “આ બંને તો ભગવાનના જ અવતાર છે—હરી, નારાયણ, જે વસુદેવના ઘરમાં ભાગરૂપે ઉતર્યા છે. કૃષ્ણ દેવકીથી જન્મ્યા, ગોકુલમાં લાવવામાં આવ્યા, નંદના ઘરમાં રહેલાં, અને ત્યાં ગુપ્ત રીતે મોટા થયા.” “કૃષ્ણે પૂતના, ચક્રવત, અર્જુન ગુહ્યક, કેશી, ધેનુક અને અન્ય દાનવોનો નાશ કર્યો; ગોપો અને ગાયોનું જંગલની આગથી રક્ષણ કર્યું; કાલિયા સાપને શાંત કર્યો; ઇન્દ્રના અહંકારને તોડી નાખ્યો; સાત દિવસ સુધી એક હાથે ગોવર્ધન પર્વત ઉંચો રાખી, ગોકુલને વરસાદ, પવન, વીજળીથી બચાવ્યો; ગોપીઓએ તેમના હસતા ચહેરા જોઈને સર્વ કષ્ટો આનંદથી પાર કર્યા.” “કૃષ્ણ દ્વારા યદુ વંશ, જે પહેલેથી પ્રસિદ્ધ છે, વધુ સમૃદ્ધિ, યશ અને મહાનતા પામશે. અને આ તેમના દાદા, શ્રી રામ—પદ્મનેત્ર—જે pralamba, vatsaka, baka વગેરેનો નાશ કર્યો.” લોકો વચ્ચે વાતો ચાલતી હતી, વાદ્ય વગાડાતા, ત્યારે ચાણૂર કૃષ્ણ અને રામને સંબોધન કરી બોલ્યા: “નંદના પુત્રો, રામ, તમે બંને બહાદુર અને કુશલ મલખાતી તરીકે જાણીતા છો; રાજાએ તમને બોલાવ્યા છે, તમારી કૌશલતા જોવા માટે.” “રાજાની ઇચ્છા પૂરી થાય, તો લોકોનું કલ્યાણ થાય છે—વિચાર, કર્મ, અને વાણીથી; વિરુદ્ધ હોય તો ઉલટું થાય છે. ગોપો અને ગોપાલો, ગાય ચરાવતા, હંમેશા આનંદથી wrestling રમતા હતા.” “મિત્રો, આપણે રાજાને પ્રસન્ન કરવા જેવું કરવું જોઈએ, કેમ કે રાજા સર્વ જનોનું સ્વરૂપ છે; તે પ્રસન્ન થાય, તો બધા જીવાતાઓ આપણાથી પ્રસન્ન થાય.” આ સાંભળીને, કૃષ્ણે સમયે અને સ્થાનને અનુરૂપ, wrestling માટે સ્વીકાર કર્યો, જે તેઓ પોતે ઈચ્છતા હતા. “અમે રાજા ભૂજાના પ્રજા છીએ, અને જંગલવાસીઓ પણ; અમે હંમેશા તેમની ઇચ્છા પૂરી કરીશું—એ જ અમારું શ્રેષ્ઠ કલ્યાણ છે. અમે તો બાળક છીએ, અને સમાન શક્તિશાળી સાથે રમશું; wrestling યોગ્ય રીતે હોવી જોઈએ, જેથી અખાડાના wrestler અમારું દોષ ન કાઢે.” ચાણૂર બોલ્યો: “તમે બાળક કે યુવાન નથી; તમે શક્તિશાળી પૈકી શ્રેષ્ઠ છો—તમારી રમતમાં હાથી, જેમાં હજારની શક્તિ હતી, મૃત્યુ પામ્યો છે. તેથી, તમે બંને શક્તિશાળીઓ સાથે wrestling કરવી જ પડશે. મુષ્ટિક બલદેવ સાથે, અને હું, વ્રુશ્નિ વંશી, તમારી સાથે.” આ રીતે, ‘કુવલયાપીડના વધ’ નામે, દશમ સ્કંધના પ્રથમ અર્ધમાં, ભગવાન પરમહંસો માટેના મહાપુરાણ શ્રીમદ ભાગવતના ત્રેંચાળીસમા અધ્યાયનો અંત આવ્યો. પછી, શુકદેવજી કહે છે: “આ રીતે, ચાણૂર અને મુષ્ટિક સામે, ભગવાન મધુસૂદન અને રોહિણીપુત્ર બલદેવ આગળ વધ્યા. બંનેએ હાથમાં હાથ, પગમાં પગ પકડી, જોરથી એકબીજાને ખેંચ્યા, જીતની ઈચ્છા સાથે. તેઓએ એકબીજાને મુઠ્ઠી, ઘૂંટ, માથા, છાતી અને ખભાથી માર્યા. ચક્રવાળ, દાવ, લપટ, ફેંક, આગળ-પાછળ ચાલ, સતત એકબીજાને ટક્કર આપતા, wrestling ચાલુ રાખી.” આ રીતે, ભગવાન કૃષ્ણ અને બલદેવનાં અખાડામાં પ્રવેશ અને ચાણૂર-મુષ્ટિક સાથેના મલખાતીનો આ પ્રસંગ ભાગવતના શાસ્ત્રમાં વર્ણવાયો છે.