કૃષ્ણ અને રામ, તેમના મિત્રો સાથે, સુંદર માળાઓથી શોભિત, પ્રસન્ન થઈને, તેમના સમક્ષ શરણાગત થઈ નમન કરનારને આશીર્વાદ આપ્યા. તેણે ભગવાનના સર્વવ્યાપી સ્વરૂપમાં અવિચલ ભક્તિ, ભગવાનના ભક્તો સાથે મિત્રતા અને સર્વ જીવમાં શ્રેષ્ઠ દયા મેળવવા માટે વરદાન માંગ્યા. ભગવાને તેને વરદાન, વંશ વૃદ્ધિ માટે ધન, બળ, દીર્ઘ આયુષ્ય, કીર્તિ અને તેજ આપ્યા, અને પોતાના મોટા ભાઈ સાથે વિદાય લીધા. અત્યાર પછી, શુકદેવજી કહે છે, કૃષ્ણે કુબજાને કૃપા દર્શાવી, ધનુષ તોડી, મલ્લયુદ્ધ માટે મેદાન તૈયાર કર્યું. માધવ રાજમાર્ગે જઈ રહ્યા હતા, ત્યારે તેમણે ointment લઈને જતી, સુંદર ચહેરાવાળી યુવાન સ્ત્રી, કુબજા (ત્રિવક્રા)ને જોયા. કૃષ્ણ હસતા અને આનંદથી ભરપૂર, તેણીને પૂછ્યા: "સુંદર સ્ત્રી, તું કોણ છે? આ સુગંધિત ointment શું છે? તું કોની દાસી છે? અમને સ્પષ્ટ કહીને ointment અમારે લગાવ, તારા સદભાગ્ય જલ્દી જ ઉજવાશે." કુબજાએ ઉત્તર આપ્યો: "હે સુંદર, હું કંસ દ્વારા નિમણૂક કરેલી દાસી છું, મારું નામ ત્રિવક્રા છે. ointment બનાવવું એ મારું કામ છે, અને જે ointment હું બનાવું છું તે ભૂજ રાજાને બહુ પ્રિય છે. તમે બંને સિવાય અન્ય કોઈ તેના લાયક નથી." કૃષ્ણ અને રામની સુંદરતા, મોહકતા, મીઠી હાસ્ય, વાણી અને નજરથી મંત્રમુગ્ધ થઈ, કુબજાએ બંનેને ointment લગાવ્યું. ointmentના રંગથી તેઓ વધુ આકર્ષક લાગ્યા, તેમની કાંતિ વધીને સુંદર દેખાયા. પ્રસન્ન થયેલા ભગવાને, કુબજાની કૂવાંડી દેહને સીધું કરવા માટે, પોતાના પગ તેના પગ પર રાખ્યા, હાથની આંગળીથી ચિન ઊંચી કરી, તેને સીધા કરી દીધા. મુકુંદના સ્પર્શથી, કુબજા ક્ષણમાં જ સુંદર, ચોખ્ખા શરીર, પહોળા કટિ અને ભરી છાતીવાળી સ્ત્રી બની ગઈ. સુંદરતા, ગુણ અને દાનથી શોભિત, કુબજાએ કૃષ્ણના ઉપરી વસ્ત્ર ખેંચી, હાસ્ય સાથે, જાગેલા કામથી, કેશવને કહ્યું: "હે વીર, મારા ઘેર ચાલો; હું તમને છોડવી શકતી નથી. હૃદયમાં તમારું ઉદ્રેક છે—મહેરબાની કરો, શ્રેષ્ઠ પુરુષ!" કૃષ્ણે, બલરામ અને અનુયાયીઓની સામે, હસીને કહ્યું: "હે સુંદરભ્રૂ, જે પુરુષોના હૃદય જીતી લે છે, હું તારા ઘેર આવીશ. જ્યારે અમારો કાર્ય પૂર્ણ થશે, તું અમારે માટે આશ્રય બનશે." આ મીઠી વાતો કરીને, કૃષ્ણ વેપારીઓના રસ્તે આગળ વધ્યા, બલરામ સાથે, લોકો વિવિધ ભેટો, પાન, માળા અને સુગંધિત વસ્તુઓ લઈને તેમનું સન્માન કર્યું. મુકુંદને જોઈ અને યાદ કરીને, શહેરની સ્ત્રીઓ પોતાનું ધ્યાન ભૂલાઈ ગઈ, તેમના વસ્ત્ર, વાળ અને કંગણ ખસી ગયા, જાણે ચિત્રિત મૂર્તિઓ હોય. પછી, અચ્યુતએ શહેરવાસીઓને ધનુષના સ્થાન વિશે પૂછ્યું, અને ત્યાં જઈ, ઈન્દ્રના ધનુષ જેવું દિવ્ય ધનુષ જોયું, જે ઘણા રક્ષકો દ્વારા સંરક્ષિત અને પૂજિત હતું. રક્ષકોના રોકવા છતાં, કૃષ્ણે જોરથી ધનુષ ઉઠાવ્યું. ડાબા હાથથી રમતાં, એક ક્ષણમાં ધનુષ ચડાવી, બધાની નજર સામે, શક્તિશાળી કૃષ્ણે ધનુષને વચ્ચે તોડી નાખ્યું, જાણે હાથી શેરડી તોડે. ધનુષ તૂટવાની ધ્વનિએ આકાશ, પૃથ્વી અને દિશાઓ ગૂંજી ઉઠી; સાંભળીને કંસે ભય પામ્યો. કૃષ્ણને પકડવા અને મારવા માટે, રક્ષકો અને તેમના સાથીઓ ગુસ્સામાં દોડી આવ્યા, "પકડી લો! મારી નાખો!" ચીંચી પડ્યા. બલરામ અને કૃષ્ણે તેમના દુશ્મનભાવ જોઈ, ગુસ્સામાં ધનુષના ટુકડા ઉઠાવી, તેમને માર્યા. કંસે મોકલેલી સેના મારીને, તેઓ આનંદથી સભા છોડીને, શહેરની ભવ્યતા નિહાળી ફર્યા. શહેરવાસીઓએ તેમની અદભુત પરાક્રમ, તેજ, આત્મવિશ્વાસ અને સ્વરૂપ જોયું, અને તેમને દેવોમાં શ્રેષ્ઠ માન્યા. બન્ને ભાઈઓ નિઃશંક ફરતા, સૂર્યાસ્ત થયો; કૃષ્ણ અને બલરામ ગોપો સાથે શહેરમાંથી પોતાના રથ પર પાછા આવ્યા. મુકુંદથી વિયોગમાં ગોપીઓ વ્યથિત થઈ, મથુરામાં હૃદયપૂર્વક આશીર્વાદ આપ્યા; શ્રેષ્ઠ પુરુષની સુંદરતા જોઈ, લક્ષ્મીએ અન્ય બધાને ત્યાગી, માત્ર કૃષ્ણને ઈચ્છ્યો. પગ ધોઈ, દૂધમિશ્રિત ભોજન કર્યા પછી, તેઓ રાત્રિ આનંદથી વિતાવી, કંસના ઇરાદા જાણતા. કંસે ધનુષ તોડવાની, રક્ષકોના સંહાર અને ગોવિંદ-રામના અદભુત વિહારની વાત સાંભળીને, ખૂબ જ ગભરાઈ ગયો. ભય અને દુઃસ્વપ્નોથી, કંસે અનેક અશુભ અણસાર—સાચા અને કલ્પિત—મરણની નજીકતા દર્શાવતાં, વર્ણવ્યા. તેને પ્રતિબિંબમાં પોતાનું માથું દેખાતું નહોતું, અથવા બે દેખાતું; તારાઓમાં ભેદ દેખાયો. છાયામાં ખોટ, શ્વાસ સંભળાતો નહોતો, વૃક્ષોમાં સોનુ દેખાયું, પગલાં અદૃશ્ય. સપનામાં મૃતકોને અંકે, ગધે સવાર, દુઃખ અનુભવ્યું, નલદા ફૂલોની માળા પહેરી, તેલથી લિપ્ત, નંગા ફર્યા. આવા અણસાર, જાગૃતિ અને સ્વપ્નમાં, મરણના ભયથી કંપતા, કંસે ઊંઘી શકતો નહોતો, મન ચિંતાથી ભરેલું. રાત્રિ વીતી, સૂર્ય ઉગ્યો, ત્યારે કંસે ભવ્ય મલ્લયુદ્ધ મહોત્સવ યોજ્યો. મંદિર સુશોભિત, ઢોલ-નગારા વાગ્યા, મંચો પર માળા, ધ્વજ, વસ્ત્ર અને કમાણીથી શણગાર થયો. શહેરવાસી, ગામવાસી, બ્રાહ્મણ અને ક્ષત્રિય નેતાઓ, રાજાઓ, પોતાના સ્થાન અનુસાર પ્રવેશ્યા અને બેઠા. કંસે પોતાના મંત્રીઓથી ઘેરાયેલા, પ્રદેશના રાજાઓ વચ્ચે, રાજમંચ પર બેઠા, મન ગભરાયેલું. ઢોલ-નગારા વાગતાં, wrestler પોતાનાં ગુરુઓ સાથે, સુંદર રીતે શણગારાઈ, ગર્વથી મેદાનમાં પ્રવેશ્યા.