શ્રીમદ્ભાગવતપુરાણમ્

ભક્તિએ કહ્યું: "આજે, આપ સૌના કારણે, હું Kali યુગમાં ગુમ થઇ ગયેલી, પણ આ અમૃતમય કથા દ્વારા પુનઃ પોષાઈ છું. હવે, હું ક્યાં નિવાસ કરું? બ્રાહ્મણો મને કહો." એમ ભક્તિએ વિનયપૂર્વક પૂછ્યું. બ્રાહ્મણોએ ઉત્તર આપ્યો: "હે ભક્તિ, તું ભક્તોના વચ્ચે Govindaના સ્વરૂપો રચે છે, તું પ્રેમને જાળવે છે, અને તું સંસારના રોગને નાશ કરે છે; તેથી, તું હંમેશા, દૃઢ નિશ્ચય સાથે, વૈષ્ણવોના હૃદયમાં નિવાસ કર." આ રીતે, Kaliના દોષો પણ ભક્તિને જોઈ શકતા નથી, અને તેમની શક્તિ જગતમાં પ્રભાવી નથી થતી; તેથી, બ્રાહ્મણોના આજ્ઞા પરથી, ભક્તિ Hariના સેવકોના હૃદયમાં સ્થિર થઇ. જે લોકો સર્વ જગતમાં દિન-દુ:ખી છે, પણ તેમના હૃદયમાં માત્ર શ્રી Hari પ્રત્યે ભક્તિ છે, તેઓ ખરેખર ધન્ય છે; કેમ કે Hari પણ પોતાની જ જગ્યા છોડી, ભક્તિના દોરથી બંધાઈ, તેમના હૃદયમાં પ્રવેશ કરે છે. આજે આપણે બીજું શું કહીએ? જે વ્યક્તિ "ભાગવત" કહેવાય છે, જેનું સ્વરૂપ પૃથ્વી પર બ્રહ્મ છે, તેની શરણમાં આવ્યા પછી—even તેની વાતો કહેનાર અને સાંભળનાર—શુદ્ધ સમાનતા પ્રાપ્ત કરે છે, જે કોઈ બીજા ધર્મથી મળતી નથી. પછી, Suta બોલ્યા: વૈષ્ણવોના હૃદયમાં અદભૂત ભક્તિ જોઈને, ભગવાન, જે પોતાના ભક્તોને હંમેશા પ્રેમ કરે છે, પોતાની જ લોકમાંથી બહાર આવી ગયા. તે સમયે, ભગવાન વનફૂલોની વણેલી વણમાલથી સજ્જ, વરસાદના વાદળ જેવા શ્યામ, પીળા વસ્ત્રો પહેરેલા, મોહક રૂપ, સોનેરી કમરપટ્ટા, તેજસ્વી મુકુટ અને કાનમાં કુંડળ પહેરેલા હતા. તેમના ત્રિભંગી રૂપમાં, સૌંદર્યથી શોભિત, Kaustubha મણિથી અલંકૃત, દસ મિલિયન કામદેવ કરતાં વધુ મનોહર, સુગંધિત ચંદનથી અનુપમ, અને હળવી વેણુ (ફ્લુટ) હાથે, તેઓ પોતાના ભક્તોના શુદ્ધ હૃદયમાં પ્રવેશ્યા. Vaikunthaમાં રહેનારા વૈષ્ણવ, જેમ કે Uddhava અને અન્ય, અહીં ગુપ્ત રૂપે આવી, આ કથાઓ સાંભળવા માટે ઉપસ્થિત થયા. ત્યારે, વિજયના જયઘોષ, અદભૂત રસની અનુભૂતિ, પુષ્પોના છાંટા, અને શંખના નાદ સંભળાયા. તે સભામાં બેઠેલા લોકો પોતાનો દેહ, ઘર અને જાતે ભૂલી ગયા; તેમનું ચિત્ત સંપૂર્ણ રીતે નિમગ્ન હતું. તે અવસ્થાને જોઈને, Narada બોલ્યા: "હે ઋષિઓ, આજની આ અદભૂત મહિમા મેં જોઈ છે, સાત દિવસની આ કથામાંથી ઉદ્ભવેલી; અહીં—even અજ્ઞાન, કપટ, પશુ અને પંખી—સभी પાપથી મુક્ત થઇ જાય છે." "કૃપા કરીને કહો, Kali યુગમાં મનને શુદ્ધ કરતી, પાપના ઢગલાને નાશ કરતી, આ કથાની શ્રવણ કરતાં વધુ પવિત્ર બીજી કોઈ વસ્તુ છે?" "સાત દિવસની કથા દ્વારા કોણ શુદ્ધ થાય છે? શું કોઈ દયાળુ વ્યક્તિએ, જગતના કલ્યાણ માટે, નવી પથ બતાવી છે?" કુમારો બોલ્યા: "જે માનવો હંમેશા પાપ કરે છે, દૂષિત વર્તન કરે છે, માર્ગથી વિમુખ છે, ક્રોધથી દહાય છે, કપટ અને કામથી ભરેલા—તેઓ Kali યુગમાં સાત દિવસની કથા દ્વારા શુદ્ધ થાય છે." "જે સત્યથી વિમુખ છે, માતા-પિતાને અપમાન કરે છે, વાસનાથી અંધ છે, આશ્રમ-ધર્મથી વિમુખ છે, કપટ, ઈર્ષ્યા અને હિંસાથી ભરેલા—તેઓ Kali યુગમાં સાત દિવસની કથા દ્વારા શુદ્ધ થાય છે." "જે પાંચ મહાપાપ કરે છે, કપટથી વર્તે છે, રાક્ષસની જેમ ક્રૂર અને નિર્મમ છે, બ્રહ્મના ધનથી પોષાય છે, પરસ્ત્રી સાથે વિમુખ વર્તન કરે છે—તેઓ Kali યુગમાં સાત દિવસની કથા દ્વારા શુદ્ધ થાય છે." "જે દેહ, વાણી અને મનથી પાપ કરે છે, કપટ અને હઠી છે, પરધનથી સમૃદ્ધ છે, અશુદ્ધ અને દુર્વાસનાથી ભરેલા—તેઓ Kali યુગમાં સાત દિવસની કથા દ્વારા શુદ્ધ થાય છે." "હવે, હું તમને એક પ્રાચીન કથા કહું, માત્ર સાંભળવાથી જ પાપનો નાશ થાય છે." Tungabhadraના કિનારે એક સુંદર શહેર હતું, જ્યાં ચારે વર્ણના લોકો પોતાના ધર્મ અનુસાર સત્ય અને સદાચારના પથ પર ચાલતા હતા. તે શહેરમાં Atmadeva નામના એક બ્રાહ્મણ રહેતા, જે સર્વ વેદોમાં પારંગત, શ્રુતિ-સ્મૃતિમાં નિપુણ, અને એક બીજું સૂર્ય સમાન તેજસ્વી હતા. તે બ્રાહ્મણ, દુનિયામાં ધનવાન, પણ ભીખારી, તેની પ્રેમિકા Dhundhuli તરીકે ઓળખાતી, હંમેશા પોતાના વચન પર અડગ, સુંદર અને ઉન્નત કુટુંબમાં જન્મેલી હતી. Dhundhuli સંસારિક કાર્યોમાં રાગી, ક્રૂર, વધુ બોલતી, ઘરગથ્થું કાર્યમાં નિપુણ, કંજૂસ અને ઝઘડા પ્રેમી હતી. આ રીતે, દંપતિ પ્રેમથી સાથે રહી આનંદ માણતા, તેમ છતાં ધન અને વાસનાથી તેમને ઘર અને અન્ય બાબતમાં સુખ ન મળતું. પછી, સંતાન માટે ધર્મનું પાલન શરૂ કર્યું, હંમેશા ગાય, જમીન, સોનું અને વસ્ત્રો જરૂરિયાતમંદોને દાન આપતા. તેમણે પોતાના ધનની અડધી ભાગ ધર્મમાં ખર્ચી નાખી, છતાં પુત્ર કે પુત્રી જન્મી નહી, અને તેથી તેઓ ચિંતાથી ખૂબ દુ:ખી થયા. એક દિવસ, તે દ્વિજ, દુ:ખી, ઘર છોડી, જંગલમાં ગયા; મધ્યાહ્ને, તરસથી પીડાય, એક તળાવ પાસે પહોંચ્યા. પાણી પીધા પછી, સંતાનના અભાવથી દુ:ખી, બેઠા; થોડા સમય પછી, એક સંન્યાસી ત્યાં આવ્યા. બ્રાહ્મણે, પાણી પીધા પછી, સંન્યાસી પાસે ગયા; તેમના પગે વંદન કરી, સામે ઊભા રહી, ઊંડા શ્વાસ સાથે દુ:ખ વ્યક્ત કર્યું. સંન્યાસીએ પૂછ્યું: "હે બ્રાહ્મણ, તું કેમ રડે છે? તારી આ દૂષિત ચિંતાનો કારણ શું છે? તું તારા દુ:ખનું કારણ જલદી કહો." બ્રાહ્મણે કહ્યું: "હે મુનિ, શું કહું? ભૂતકાળના પાપથી સંગ્રહાયેલું દુ:ખ છે. મારા પૂર્વજ ઠંડા પાણીના બદલે ગરમ પાણી પીવે છે." "દેવતા અને દ્વિજ મારા અર્પણને આનંદથી સ્વીકારતા નથી; સંતાનના અભાવથી ખાલી થઈ, હું અહીં જીવન ત્યાગવા આવ્યો છું." "સંતાન વગરનું જીવન, સંતાન વગરનું ઘર, પુત્ર વગરનું ધન, અને વંશ વગરની પરંપરા—all વ્યર્થ છે." "મારી ગાય પણ દરેક રીતે બાંઝ છે; મારા વાવેલા વૃક્ષ પણ ફળ વગર છે." "મારા ઘરમાં આવતાં ફળ પણ જલદી નાશ પામે છે; હું દુ:ખી અને સંતાન વગર છું, જીવનનો શું ઉપયોગ?" આ રીતે કહીને, બ્રાહ્મણ સંન્યાસીના બાજુએ ઊંચો રડ્યો; સંન્યાસીના હૃદયમાં મહાન દયાનું ઉદય થયું. પછી, યોગિક શક્તિ અને કપાળ પરની અક્ષરમાળાથી સર્વ જાણીને, સંન્યાસીએ બ્રાહ્મણને વિગતવાર કહ્યું: "સંતાનની ઈચ્છા રૂપી અજ્ઞાન ત્યાગો; કર્મનો માર્ગ શક્તિશાળી છે. વિવેક પ્રાપ્ત કરો અને સંસારની ઈચ્છા છોડો." "હે બ્રાહ્મણ, આજે મેં તારી ભાગ્ય જોઈ છે: સાત જન્મ સુધી તને પુત્ર નહીં મળે, એક પણ નહીં.