શ્રીમદ્ભાગવતપુરાણમ્

રાસમાં થાકેલી એક ગોપી, તેના ઢીલા પડેલા કંગણ અને ચમેલીના હાર સાથે, બાજુમાં ઉભેલા ગદાધારીના ખભા પર હાથ રાખી આરામ કરતી હતી. બીજી ગોપી, શ્રીકૃષ્ણના કમળની સુગંધ અને ચંદનથી લિપ્ત બાહુને પોતાના નાક પાસે લાવી, આનંદથી thrill થઈ, તેને ચુંબન આપતી હતી. ત્રીજી ગોપી, તેના નૃત્યથી હલનચલન થતા કાનના ઝુમકા અને તેજથી શોભિત ગાલ સાથે, શ્રીકૃષ્ણના ગાલ પર પોતાનો ગાલ દબાવી, chew કરેલો પાન તેમને અર્પણ કરતી હતી. એક ગોપી, નૃત્ય અને ગીતમાં વ્યસ્ત, તેના પાયલ અને કમરપટ્ટા ઝણકાર કરતી, થાકીને બાજુમાં ઉભેલા અચ્યુતના કમળ જેવી હથેળી પોતાના સ્તનો પર આરામ માટે મૂકી. ગોપીઓ, અચ્યુતને પોતાના પ્રિય સ્વરૂપે પ્રાપ્ત કરીને, શ્રીની એકમાત્ર સખા એવા કૃષ્ણને ગળે બાંધીને, ગીત ગાઈ આનંદ માણતી હતી. કમળના ઝુમકા, ચમકતા વાળ, પसीનાથી ઝળહળતાં ગાલ, તેજસ્વી ચહેરા અને કંગણ-પાયલના સંગીત સાથે, ગોપીઓ ભગવાન સાથે નૃત્ય કરતી હતી; તેમના વાળમાં હાર ઢીલા પડેલા, ગાયોના વાડામાં મધમાખીઓના ગીત વચ્ચે, તેઓ આનંદથી રમતી હતી. આ રીતે, અંકલાગી, હાથે સ્પર્શ, પ્રેમભરી નજર, રમૂજી સ્મિત અને હસીને, શ્રીમતીના સ્વામી શ્રીકૃષ્ણે વ્રજની સુંદર સ્ત્રીઓ સાથે આનંદ કર્યો, જેમ બાળક પોતાનું પ્રતિબિંબ જોઈ આનંદ કરે છે. કૃષ્ણના અંગોનો સ્પર્શ પામીને, વ્રજની સ્ત્રીઓની ઇન્દ્રિયોમાં આનંદની લહેર આવી; તેમના વાળ, કપડાં, સ્તનબંધ ઢીલા પડી ગયા, ગળામાંથી હાર અને આભૂષણો સરકી પડ્યા, તેઓ યોગ્ય રીતે拾વા પણ અસમર્થ રહી. કૃષ્ણના રમણીઓ દ્રષ્ટાં, આકાશના દેવીઓ પણ મોહમાં પડી bewilder થઈ, કામથી overcome થઈ ગઈ; ચંદ્ર અને તેનો પરિવાર પણ આશ્ચર્યચકિત થઈ ગયો. ભગવાને, ગોપીઓ જેટલા રૂપ ધારણ કરીને, સ્વયં સંતૃપ્ત હોવા છતાં, પોતાની લીલાથી સર્વ ગોપીઓ સાથે આનંદ કર્યો. જ્યારે ગોપીઓ વધારે રમવામાં થાકી ગઈ, કૃષ્ણે દયાળુ અને પ્રેમભરી દૃષ્ટિથી, શાંતિભર્યા હાથે તેમનાં ચહેરા ધીમે ધીમે પુંછ્યા. ગોપીઓ, સુવર્ણ ઝુમકા અને વાળથી શોભિત ગાલ, મીઠા સ્મિત અને નજર સાથે, શ્રીકૃષ્ણના કમળ હાથે પામેલા સ્પર્શથી ધન્ય થઈ, તેમના વિભવના ગીત ગાઈ રહી. તે ગોપીઓથી ઘેરાયેલા, તેમના હાર છિદ્રિત અને સ્તનના કેશરમાં રંગાયેલા, કૃષ્ણ વન તરફ ગયા; તેમની પાછળ ગંધર્વોની ટોળી હતી, જેમ થાકેલો હાથી, બંધ તોડી, પાણીમાં પોતાના સ્ત્રીઓ સાથે પ્રવેશ કરે. ત્યાં, યુવાન સ્ત્રીઓ દ્વારા સ્નાન કરાવવામાં, ચારે બાજુથી પ્રેમભરી નજર અને હસાવાથી, દેવો દ્વારા પુષ્પવૃષ્ટિમાં, શ્રીકૃષ્ણે રાજા હાથીની જેમ રમણ કર્યું. પછી, કૃષ્ણના વનમાં, જમીન અને પાણી પર, ફૂલની સુગંધથી directions ભરાઈ, આનંદભરી સ્ત્રીઓની ટોળી સાથે, તેઓ રટતા હાથીની જેમ ફર્યા. આ રીતે, ચંદ્રકિરણોથી શોભિત રાતોમાં, કૃષ્ણ, પોતાના વચન મુજબ, પ્રેમભરી સ્ત્રીઓથી ઘેરાયેલા, પોતાનું રસ અંતરમાં ધરાવતો, શરદ ઋતુના કાવ્યમય સુગંધમાં આનંદ માણતા હતા. પરીક્ષિત રાજાએ પૂછ્યું: ધર્મ સ્થાપવા અને અધર્મનો નાશ કરવા, ભગવાન સ્વયં અવતરે છે. તો પછી, ધર્મના પ્રવક્તા, કર્તા અને રક્ષક એવા કૃષ્ણે, બીજાની પત્નીઓનો સ્પર્શ કરીને, ધર્મની વિરુદ્ધ કેવી રીતે વર્તન કર્યું? યદુઓના સ્વામી, સ્વયં સંતૃપ્ત, જે કાર્ય નિંદનીય છે, તે કર્યું; તેમણે શું આશય રાખ્યો? કૃપા કરીને અમારી શંકા દૂર કરો. શુકદેવે કહ્યું: દેવોમાં ધર્મની ઉલ્લંઘના અને ધાડસના કાર્ય જોવા મળે છે; શક્તિશાળી માટે કશું દોષ નથી, જેમ અગ્નિ બધું ભસ્મ કરે છે. જે ભગવાન નથી, એ ક્યારેય આવું અનુસરણ ન કરે, વિચારમાં પણ નહીં; અજાણપણે કરનાર, રુદ્ર જેમ સાગરનાં વિષથી દુઃખ પામ્યા, તેમ નાશ પામે છે. લોકોની વાણી અને કરેલા કાર્ય સાચા હોય છે, પણ વિવેકથી યોગ્ય હોય ત્યારે જ અનુસરણ કરવું. દેવો પોતાના હિત માટે કંઈ કરતા નથી; અહંકાર રહિતને, વિપરીત ઘટે તો પણ, કોઈ હાનિ નથી. પશુ, માનવ, દેવ—બધા good અને evilના બંધનથી શાસિત છે. જે લોકો ભગવાનના પદપંકજની ધૂળીથી સંતૃપ્ત, યોગબળથી કર્મ બંધન તોડી, મુક્ત સન્યાસી બની ફરતા રહે છે; ભગવાનની ઇચ્છાથી શરીર ધારણ કરીને, તેમને કોઈ બંધન નહીં. શ્રીકૃષ્ણ, બધા જીવ—ગોપી, તેમના પતિ, અને બધા embodied—માં રહેલા, દેખીતી રીતે રમે છે. જગત પર કૃપા દર્શાવવા, તેમણે માનવ શરીર ધારણ કર્યું અને આવી લીલા કરી, જેને સાંભળવાથી ભક્તિ ઉત્પન્ન થાય છે. વ્રજના લોકો, કૃષ્ણની માયાથી મોહમાં પડેલા, પાસે રહેલા સ્ત્રીઓને પોતાનાં જ પતિ માનતા, કૃષ્ણથી ઈર્ષ્યા ન રાખી. બ્રહ્માની રાત પૂરી થતાં, ભગવાનના અનુમતિથી, ગોપીઓ, મનમાં અણગમતી હોવા છતાં, પોતાના ઘરમાં પાછા ગઈ. જે કોઈ શ્રદ્ધાપૂર્વક આ શ્રીકૃષ્ણ અને વ્રજની ગોપીઓની લીલા સાંભળે કે કહે, તે ઝડપથી ભગવાનની પરમ ભક્તિ પામે છે, અને વિવેકી વ્યક્તિ હૃદયમાંથી કામરોગ દૂર કરી શકે છે. શુકદેવે કહ્યું: એક વખત, દેવોના ઉત્સવ પ્રસંગે, ગોપો ઉત્સાહપૂર્વક, વાઘા સાથે, અંબિકા વન તરફ ગયા. ત્યાં, સરસ્વતીમાં સ્નાન કરીને, તેઓ મહા પશ્વપતિ ભગવાન અને અંબિકા દેવીની પૂજા કરી. બ્રાહ્મણોને ગાય, સોનાં, વસ્ત્ર, મધ અને ભોજન આપી, 'ભગવાન pleased રહે' એવી ઈચ્છા વ્યક્ત કરી. સરસ્વતીના કિનારે, પાણી પીધું, વ્રત રાખ્યું, અને નંદ, સુનંદ, વગેરે એ રાત ત્યાં વિતાવી. એ જ વનમાં, એક મહા ભૂખ્યા સાપ અચાનક આવી, સૂતા નંદ બાવાને પકડી લીધો. સાપના પકડી લેનાથી, નંદ બાવા 'કૃષ્ણ, કૃષ્ણ, આ ભયાનક છે! પિતા, સાપ મને ગળી રહ્યો છે—મને બચાવો, હું તમારી શરણમાં છું!' એમ બૂમ પાડ્યા. આ અવાજ સાંભળી, ગોપો જલદી ઉઠી, bewilder થઈ, લાકડીઓથી સાપને મારી. અગ્નિકાંડીથી બળતાં છતાં, સાપે નંદને છોડ્યો નહીં; પછી, સાત્વતોના સ્વામી શ્રીકૃષ્ણ ત્યાં આવ્યા અને પોતાના પદ સ્પર્શ કર્યા. ભગવાનના પદ સ્પર્શથી, સાપનું દોષ નાશ થઈ ગયું; સાપનું રૂપ ત્યજી, તે વિધ્યાધરોથી માન્ય, તેજસ્વી, સુવર્ણ હારથી શોભિત, માનવદેહ ધારણ કરી ઊભો રહ્યો. હૃષીકેશે, bow કરી ઊભેલા, તેજસ્વી રૂપ ધારણ કરેલા, સુવર્ણ હારથી શોભિત, એ વ્યક્તિને પ્રશ્ન પૂછ્યો.