શ્રીમદ્ભાગવતપુરાણમ્

સૃષ્ટિની શરૂઆતમાં, જ્યારે ચાક્ષુષ મન્વંતરનો સમય આવ્યો, ત્યારે સમયના પ્રવાહમાં દક્ષ, જે કૃત્યોથી પ્રેરિત હતો, તેણે ઇચ્છિત જીવોની રચના કરી. જન્મ સમયે જ પોતાની તેજસ્વિતા અને કુશળતાથી તે બધા વિભુઓને ઝાંખા પાડતો હતો; તેના કાર્યને કારણે તેને 'દક્ષ'—અર્થાત્ 'સક્ષમ'—કહવામાં આવ્યો. જે અનાદિ છે, તેણે દક્ષને જીવોની રચના અને રક્ષા માટે સ્થાપિત કર્યો અને તેને તથા અન્ય લોકોને તમામ જીવોના અધિપતિ તરીકે નિયુક્ત કર્યા. વ્રજમાં, ગોપીઓએ શ્રીકૃષ્ણને કહ્યું: "તમારો જન્મથી વ્રજ વધુ ફૂલી રહ્યો છે; અહીં લક્ષ્મી સદા વાસ કરે છે. પ્રિય, તમારી ભક્તો ચાર દિશામાં દેખાય છે; જેમના જીવન તમે જ હો, તે લોકો તમારું શોધ કરે છે. હેમાન, શરદની રાતે તમારી નજર કમળના હૃદયની સુંદરતા ચોરી લે છે. પ્રેમના સ્વામી, અમે તમારી નિ:શુલ્ક દાસીઓ છીએ; વરદાતા, શું યોગ્ય છે કે તમે અહીં અમને મૃત્યુ આપો? પાણીના વિષ, સર્પરૂપ દાનવ, તોફાન, વીજળી, અગ્નિ, વરસાદના દેવના પુત્ર અને દરેક જગ્યાના સંકટોમાં, સર્વોચ્ચ, તમે અમને વારંવાર બચાવ્યા છે. તમે માત્ર ગોપીઓના આનંદ નથી; તમે સર્વ જીવોના અંતરયામી છો. બ્રહ્માએ વિશ્વની રક્ષા માટે વિનંતી કરી ત્યારે, મિત્ર, તમે સાત્વત વંશમાં અવતરીયા. વૃષ્ણિમાં શ્રેષ્ઠ, તમે તમારી પગે આશ્રય આપ્યા છે, જેથી સંસારના ભયથી મુક્તિ મળે છે. પ્રિય, જેમના કમળહસ્ત ઇચ્છા પૂરી કરે છે, એ શુભ સ્પર્શ અમારે માથા પર રાખો. વીર, વ્રજના દુ:ખ દૂર કરનાર, તમારી સ્મિતથી પોતાના લોકોનો અહંકાર નાશ કરે છે; મિત્ર, અમને દાસી તરીકે સ્વીકારો; તમારું સુંદર કમળમુખ દર્શાવો. પાપનો નાશક, વનમાં ઘાસ ચરાવનાર, લક્ષ્મીનો નિવાસ, તમારી કમળપદો સર્પના ફણાથી પૂજવામાં આવ્યા; એ અમારે હૃદય પર રાખો અને દુ:ખ દૂર કરો. મધુર વાણી, મનને આનંદ આપતી બુદ્ધિથી, કમળનેત્ર, તમે અમને મોહિત કરો છો; વીર, તમારા હોઠોના અમૃતથી અમને પોષો. તમારી વાર્તાઓનું અમૃત દુ:ખી માટે જીવન છે; કવિઓ દ્વારા પ્રશંસિત, તે પાપ દૂર કરે છે. સાંભળવાથી શુભતા અને ધન મળે છે; જે લોકો ધરતી પર ફેલાવે છે, તે સાચા દયાળુ છે. તમારું હાસ્ય, પ્રેમભરી દૃષ્ટિ, રમણ, અને ધ્યાન—all શુભ છે. હૃદયને સ્પર્શતી ગુપ્ત વાતચીત, મનને ઉથલાવી દે છે. જ્યારે તમે વ્રજમાં ગાય ચરાવા જાઓ છો, તમારા કમળપદો પથ્થર, ઘાસ અને અંકુર પર ચાલે છે; longingથી પીડાતા મન અમારા, પ્રિય, તમારી પાછળ જાય છે. દિવસના અંતે, નીલકેશ, વનફૂલોના મુખ સાથે, ધૂળથી ઢંકાઇ, વારંવાર દેખાતા, વીર, તમે અમારાં હૃદયમાં પ્રેમ જગાવો છો. તમારા કમળપદો, જે વંદન કરનારને ઇચ્છા આપે છે, લક્ષ્મી દ્વારા પૂજ્ય, ધરતીનો શણગાર, દુ:ખમાં ધ્યાન કરવા યોગ્ય, શાંતિ આપે છે; પ્રિય, એ અમારે હૃદય પર રાખો અને દુ:ખ દૂર કરો. તમારા હોઠ, મોહક વાંસળીથી ચુંબિત, પ્રેમ વધારતા અને દુ:ખ નાશ કરતા, બધા અન્ય વાસનાને ભૂલાવી દે છે; વીર, અમને તમારા હોઠોના અમૃત આપો. જ્યારે તમે વનમાં દિવસભર ફરો છો, જેમણે તમને નથી જોઈ, માટે એક ક્ષણ પણ યુગ બની જાય છે; તમારી વાળ અને સુંદર મુખ, જેમણે ધૂંધળી આંખે જુએ છે, એ તેમના પાંપણથી છુપાઈ જાય છે. પતિ, પુત્ર, કુટુંબ, ભાઈ, સંબંધીઓનો ત્યાગ કરીને, અમે, અંતિમ, તમારી પાસે આવ્યા છીએ, અવિનાશી. તમારો માર્ગ જાણીને, તમારી ગીતથી મોહિત, કઈ સ્ત્રી રાતે ઘરે પાછી જાય? ગુપ્ત વાતચીત, હૃદયમાં ઉદ્ભવતો પ્રેમ, તમારું સ્મિત, પ્રેમભરી દૃષ્ટિ, અને your broad chest—fortune abode—અમારા મનને વારંવાર longing અને bewilderment આપે છે. વ્રજવાસીઓ માટે કલ્યાણરૂપ, તમારી હાજરીથી સર્વ દુ:ખ દૂર થાય છે અને સર્વને આશીર્વાદ મળે છે. કૃપા કરીને longingથી પીડાતા લોકો પાસેથી થોડું હટો, કારણ કે તમારી ગેરહાજરીથી જ વિરહનું દુ:ખ ઓગળી શકે છે. પ્રિય, અમે ધીરે ધીરે તમારા સુંદર કમળપદો અમારા હૃદય પર રાખીએ છીએ, તેમ છતાં એના કઠોરપણા થી ડરીએ છીએ. શું એ માટે તમે વનમાં ફરો છો? શું તમારા પગ尖 પથ્થરોથી દુ:ખી નથી થાય? અમારું મન, તમારા જીવનથી પોષાય છે, તમારા પાસેથી વિમુખ નથી થાય. આ રીતે, 'ગોપીગીત' નામે ત્રાવણત્રીસમા અધ્યાય પૂર્ણ થાય છે, શ્રીમદ્ ભાગવતના પ્રથમ અર્ધના દશમ સ્કંધમાં, મહાપુરાણ, પરમ વૈરાગ્યવાળાઓ માટેનું શાસ્ત્ર. રામની પત્નીઓએ તેમના શરીરને આલિંગન કરીને અગ્નિમાં પ્રવેશ કર્યો; વસુદેવની પત્નીઓ, હરિની વહુઓ, પ્રદ્યુમ્નની પણ, એ રીતે; અને કૃષ્ણની પત્નીઓ, રુક્મિણીના નેતૃત્વમાં, અગ્નિમાં પ્રવેશ કરી, આત્માને એક કરી. અર્જુન, પોતાના પ્રિય મિત્ર કૃષ્ણના વિરહથી વ્યથિત, કૃષ્ણના ગીતો અને જ્ઞાનથી પોતે શાંત થયો. અર્જુને પોતાના કુટુંબના મૃત સભ્યોના યોગ્ય અંત્યક્રિયા કર્યા, slain થયેલા લોકો માટે યોગ્ય ક્રમમાં. ધારી દ્વારા ત્યાગેલી દ્વારકા, રાજા, એક ક્ષણે જ સમુદ્રમાં ગરકાવ થઇ ગઈ, માત્ર ભગવાનનું દિવ્ય નિવાસ બચ્યું. તે સ્થળે, ભગવાન મધુસૂદન સદા હાજર છે, સ્મરણથી સર્વ દુ:ખ દૂર કરે છે, અને સર્વમાં સૌથી શુભ છે. બચેલા સ્ત્રીઓ, બાળકો અને વૃદ્ધો સાથે ધનંજયે તેમને ઈન્દ્રપ્રસ્થમાં લાવી, વજ્રને રાજા તરીકે સ્થાપિત કર્યો. મિત્રોના મૃત્યુ સાંભળીને, રાજા, અર્જુનના દાદાઓએ તમને વંશધારક બનાવ્યા અને બધા મહાપથ પર ચાલ્યા. જે કોઈ, શ્રદ્ધા સાથે, વિષ્ણુના કર્મ અને જન્મનું વર્ણન કરે છે, તે તમામ પાપોથી મુક્ત થાય છે. આ રીતે, હરિના સુંદર અવતારો, વીરતાપૂર્ણ કર્મો અને બાળલીલાઓનું સાંભળવું અને વર્ણન કરવું, અહીં કે અન્યત્ર, વ્યક્તિને પરમ વૈરાગ્યના માર્ગ પર પરમ ભક્તિ આપે છે. શરીર, અહંકાર, વધતી ક્રોધ અને ઇચ્છા સાથે, કામી વ્યક્તિ બીજા કામી સાથે ઝઘડો કરે છે, અને પોતાનો નાશ કરે છે. પાંચ તત્વોથી બનેલા શરીરમાં, અજ્ઞાન આત્મા વારંવાર 'હું' અને 'મારું'ના ભ્રમમાં ફસે છે, અને આ ભ્રમથી બુદ્ધિ ભૂલાય છે. જો કોઈ પાપીનો માર્ગ અનુસરે, પેટ અને ઇન્દ્રિયની તૃપ્તિ માટે પ્રયત્ન કરે, તો એ ફરીથી ભોગમાં લિપ્ત થઈ, અંધકારમાં જાય છે. સત્ય, પવિત્રતા, દયા, મૌન, બુદ્ધિ, લક્ષ્મી, લાજ, કીર્તિ, ક્ષમા, શાંતિ, આત્મનિયંત્રણ, સમૃદ્ધિ—આ બધું એના અભાવવાળાઓની સંગતિથી ઘટે છે. અશાંત, મૂર્ખ, હતાશ, અસંત, દયનીય, કે રમણમાત્ર સ્ત્રીઓ સાથે સંગતિ કરવી જોઈએ નહીં. ભ્રમ અને બંધન બીજા સાથેની સંગતિથી એટલું નથી થાય જેટલું સ્ત્રીઓ સાથેની સંગતિથી, અને વધુ તો સ્ત્રીઓમાં લિપ્ત લોકો સાથેની સંગતિથી. જીવોના અધિપતિએ પોતાની જ પુત્રીને જોઈ, તેના સૌંદર્યથી મોહિત થયો; એ રોભી રૂપે હતી, અને એ, શરમાઈ, હરણ રૂપે પાછળ દોડ્યો. બાર-બાર સર્જાયેલા જીવોમાં, મારા જેવા, મોહથી રચાયેલા સ્ત્રીને, કોણ—સ્વયં નારાયણ જ 제외—મોહથી બચી શકે?