શ્રીમદ્ભાગવતપુરાણમ્

કોઈ મનુષ્યે અનેક જન્મોમાં સંગ્રહેલી શુભ કાર્મિક સંપત્તિના ઉદયથી જ્યારે સજ્જન સંઘ company પ્રાપ્ત કરે છે, ત્યારે તેના મનમાં વિવેક જન્મે છે, જે અજ્ઞાનથી પેદા થયેલી મોહ અને અહંકારની અંધકારને દૂર કરે છે. શ્રીમદ્ ભાગવતની મહિમા અતિશય છે. જેમ Sanaka અને અન્ય મુનિઓના મુખેથી ભાગવત સાંભળવાથી ભક્તો સંતોષ પામે છે, તેમ જ્ઞાન અને વૈરાગ્યનું પોષણ થાય છે. નારદજી કહે છે: "હું જ્ઞાનયજ્ઞ કરું છું, જે શુકદેવજીના ઉપદેશોથી ઉજવાયેલ છે, અને જે ભક્તિ, જ્ઞાન અને વૈરાગ્યની સ્થાપન માટે છે." "હું આ યજ્ઞ કયા સ્થળે કરું?" એમ પૂછતા, "શુકદેવજીના શાસ્ત્રની મહિમા વેદોમાં પારંગત લોકો દ્વારા બોલાવવી જોઈએ," એમ પણ કહ્યુ. "શ્રીમદ્ ભાગવતની કથા કેટલા દિવસમાં સાંભળવી જોઈએ? કયા વિધિ અનુસરી જોઈએ?" એમ પણ પૂછ્યું. કુમારો કહે છે: "નારદજી, તમે વિનમ્ર અને વિવેકી છો, સાંભળો—ગંગા તટ પાસે આનંદ નામનું એક સ્થાન છે." તે સ્થળ વિવિધ મુનિગણોથી, દેવો અને સિદ્ધો દ્વારા, અનેક વૃક્ષો અને વેલીઓથી શોભાયમાન છે, અને નરમ, તાજી રેતથી ઢંકાયેલ છે. તે સુંદર, એકાંત સ્થાન છે, જ્યાં સુવર્ણ કમળોની સુગંધ ફેલાયેલી છે, અને આસપાસના જીવોમાં વૈરભાવ નથી રહેતો. જ્યાં વૃદ્ધ, દુર્બળ શરીર તમારી સામે છે, અને બંનેને ધ્યાનમાં રાખીને, ત્યાં ભક્તિ આવે છે. જ્યાં ભાગવતની કથા થાય છે, ત્યાં ભક્તિ અને તેના સહયોગી પણ આવે છે; કથાના શબ્દ સાંભળતા, એ ત્રિપુટી યુવાન બની જાય છે. સૂતજી કહે છે: આ રીતે, કુમારો અને નારદજી સાથે ઝડપથી ગંગા તટ પર આવ્યા, ભાગવત કથા પાન માટે. તેઓ તટ પર પહોંચ્યા, ત્યારે મર્ત્યલોક, દેવલોક અને બ્રહ્મલોકમાં ભારે હલचल મચી. શ્રીભાગવતના અમૃત પાન માટે સૌ ઉત્સુક થઈને ત્યાં દોડી આવ્યા, અને વૈષ્ણવો પ્રથમ પહોંચ્યા. ભૃગુ, વસિષ્ઠ, ચ્યવન, ગૌતમ, મેધાતિથિ, દેવલ, દેવરાત, રામ, ગાધિપુત્ર, શાકલ, મૃકંડુપુત્ર, અત્રી અને પિપ્પલાદ—આ બધા મુનિગણ આવ્યા. યોગના પંડિતો, વ્યાસ અને પરાશર, છાયાશુક, જાજલી, જહ્નુ અને તેમા શ્રેષ્ઠ—all these sages, their sons, disciples, and wives, great affection with them, arrived. વેદાંતો, વેદો, મંત્રો, તંત્રો, embodied forms, દસ અને સાત પુરાણો, અને છ શાસ્ત્રો પણ આવ્યા. ગંગા સહિતની નદીઓ, પુષ્કર સહિતના તળાવો, તીર્થો, દિશાઓ, અને દંડક જેવા અરણ્યો પણ આવ્યા. પર્વતો વગેરે, દેવો, ગંધર્વો, દાનવો પણ આવ્યા; પણ તેમનો ભાર હોવાથી, ભૃગુએ તેમને સમજાવીને લાવ્યા. નારદજી દ્વારા દીક્ષા મળ્યા બાદ, શ્રેષ્ઠ આસન પર બેસીને, કુમારો સૌના દ્વારા સન્માનિત થઈ, કૃષ્ણમાં લીન થયા. વૈષ્ણવ, વૈરાગ્યશીલ, ત્યાગી અને બ્રહ્મચારી આગળ ઊભા રહ્યા, અને નારદજી તેમના સામે. એક તરફ મુનિગણ, બીજી તરફ દેવગણ, બીજી તરફ વેદ-ઉપનિષદ, બીજી તરફ તીર્થો, અને બીજી તરફ સ્ત્રીઓ. જય જયકાર, વંદનાના અવાજ, શંખનાદ, roasted grains અને ફૂલનો મહા વિખેરાવ થયો. દેવોના નેતાઓએ પોતાના વિમાન પર ચડીને, કામધેનુના ફૂલોથી સૌ પર ફૂલવર્ષા કરી. સૂતજી કહે છે: એમ કરીને, જેની બુદ્ધિ એકાગ્ર હતી, તેમણે શ્રીમદ્ ભાગવતની મહિમા મહાન આત્મા નારદજીને સ્પષ્ટપણે કહી. કુમારો કહે છે: "અમે હવે શુકદેવના શાસ્ત્રથી જન્મેલી મહિમા વર્ણવશું, જેને માત્ર સાંભળવાથી મુક્તિ હાથમાં આવી જાય છે." "ભગવત કથાનું સેવન હંમેશા કરવું જોઈએ; માત્ર સાંભળવાથી હરિ હૃદયમાં નિવાસ કરે છે." "આ શાસ્ત્ર અઠાર હજાર શ્લોકો, બાર ગ્રંથોમાં વિભાજિત છે; પરિક્ષિત અને શુકદેવ વચ્ચે સંવાદ છે—આ ભાગવત સાંભળો." "પિયારા, આ સંસાર ચક્રમાં મનુષ્ય અજ્ઞાનમાં ભટકે છે, જેટલા ક્ષણ માટે શુકદેવના શાસ્ત્રના ઉપદેશ તેના કાનમાં નથી પહોંચ્યા." "ઘણા શાસ્ત્રો અને પુરાણો સાંભળવાથી શું લાભ, જે માત્ર ગૂંચળો કરે છે? એકમાત્ર ભાગવત જ મુક્તિ આપનાર છે." "જે ઘરમા ભાગવતની કથા રોજ થાય છે, તે તીર્થ છે, અને ત્યાંના વાસીઓના પાપનો નાશ કરે છે." "હजार અશ્વમેધ યજ્ઞ અને સો વાજપેય યજ્ઞ—even a sixteenth part of the merit of the narration of Shuka's scripture does not equal." "મુનિગણો, પાપો આ શરીરમાં રહે છે, જેટલા ભાગવત યોગ્ય રીતે સાંભળવામાં નથી આવ્યા." "ગંગા, ગયા, કાશી, પુષ્કર, પ્રયાગ—even they do not equal the fruit of Shuka's scripture's narration." "રોજ, પોતાના મુખથી—even half a verse or a quarter of a verse arising from the Bhagavata, recite it if you desire the supreme goal." "વેદો, વેદોની માતા, પુરુષ સૂક્ત, ત્રણેય વેદ, ભાગવત, અને બાર અક્ષરોનું મંત્ર—" "બાર પ્રકારના સ્વરૂપ, પ્રયાગ, વર્ષરૂપ સમય, બ્રાહ્મણો, અગ્નિહોત્ર, કામધેનુ, અને બારમી તિથિ—" "તુલસી, વસંત ઋતુ, અને પરમ પુરુષ—વિદ્વાન લોકો એમાં કોઈ મૂળભૂત ભેદ માનતા નથી." "જે ભાગવત શાસ્ત્રને સમજપૂર્વક, દિવસ-રાત પઠન કરે છે, તે કરોડો જન્મના પાપોનો નાશ કરે છે—આમાં કોઈ શંકા નથી." "જે રોજ ભાગવતનો અર્ધો કે ચોથો શ્લોક પણ પઠન કરે છે, તે રાજસૂય અને અશ્વમેધ યજ્ઞ જેટલા પુણ્ય પામે છે." "રોજ ભાગવત પઠન, હરિનું ચિંતન, તુલસીનું પોષણ, અને ગૌસેવા—આ બધું સમાન છે." આ રીતે, શ્રીમદ્ ભાગવતની મહિમા, તેની કથા, અને તેના પઠન-સંવનનથી મળતી ભક્તિ, જ્ઞાન, વૈરાગ્ય અને પુણ્યની મહાનતા, સૌને સ્પષ્ટપણે વર્ણવામાં આવી.