શ્રીમદ્ભાગવતપુરાણમ્

પ્રભુ, જે ગુણોથી સ્વતંત્ર છે, પણ જે સમગ્ર જગતના ઉત્પત્તિ, સ્થિતી અને વિલયના અધિષ્ઠાતા છે, સમયની શક્તિને સંભાળે છે, જીવોમાં વિવિધ સ્વભાવોને જાગૃત કરે છે અને પોતાની અવિનાશી દૃષ્ટિથી અદભુત લીલા કરે છે—એવો શ્રીકૃષ્ણ, ઇન્દ્રના વંશજ, સર્વ જગતમાં પોતાના વિવિધ શરીરો ધરાવે છે: કેટલાક શાંતિમય, કેટલાક ચંચલ, અને કેટલાક મોહથી જન્મેલા છે. એમાં શાંતિમય શરીરો તેમને વિશેષ પ્રિય છે, કારણ કે ધર્મની રક્ષા માટે તેઓ સદાચારીઓને બચાવવા માટે પ્રયત્ન કરે છે. રાજા તરીકે, એક વિમલ મનથી, પોતાના પ્રજાની એક ભૂલને સહન કરવી જોઈએ; અજ્ઞાનવશ કોઈએ આપની સાથે દુશ્મનાઈ કરી હોય, તો ક્ષમા કરવી યોગ્ય છે. પ્રભુ, કૃપા કરો, કારણ કે સાપ પોતાનું જીવન ત્યાગી રહ્યો છે; એ પતિ, જે અમારે જીવન છે—અમે સ્ત્રીઓ દુઃખી અને દયાને પાત્ર છીએ—તેણે અમને પાછો આપો. આપના દાસીઓને આજ્ઞા આપો, જેથી અમે આપના આદેશનું પાલન કરી શકીએ; શ્રદ્ધાપૂર્વક જે આ કાર્ય કરે છે, તે બધા ભયથી મુક્ત થાય છે. શુકદેવજી કહે છે: આમ, સાપની પત્નીઓ દ્વારા પ્રસિદ્ધ થયેલા શ્રીકૃષ્ણે, બેહોશ અને માથું ફૂટેલું કાલિયાને પોતાના પગની પીડાથી મુક્ત કર્યો. કાલિયા, જેણે ફરી શ્વાસ અને સજાગતા પ્રાપ્ત કરી, ધીરે ધીરે હરિને જોયો; મુશ્કેલીથી શ્વાસ લેતો, ઉદાસ અને દુર્બળ, તેણે કૃષ્ણને હાથ જોડીને કહ્યું: “અમે જન્મથી દુષ્ટ છીએ, અંધકાર અને લાંબા સમયથી ગુસ્સાથી ઘેરાયેલા છીએ; પ્રભુ, આ સ્વભાવ ત્યાગવું અઘરું છે, કારણ કે એ સર્વ જીવોમાં મોહથી ઉત્પન્ન થયેલ છે. આપ, સર્જનહાર, ગુણોની વિભાજનથી આ જગત રચ્યું છે; વિવિધ સ્વભાવ, શક્તિઓ, રૂપ, બીજ અને વૃત્તિઓ આપમાંથી જ પ્રગટ થાય છે. એમાં, પ્રભુ, અમે સાપો તીવ્ર ગુસ્સાથી જન્મેલા છીએ; આપની માયા, જે ત્યાગવી અઘરું છે, અમે તો તેના મોહમાં જ ફસાયેલા છીએ—કેવી રીતે છુટકારો મળે? આ સર્વનું કારણ તો આપ જ છો, સર્વજ્ઞ, જગતના સ્વામી; આપ દયા કરો કે દંડ કરો, જે યોગ્ય લાગે તે કરો. શ્રીકૃષ્ણે, માનવ રૂપે, કહ્યું: “સાપ, તું અહીં રહે નહીં; તરત જ સમુદ્રમાં જા. આ નદી ગાય, મનુષ્યો અને તારા પરિવાર, સંતાન અને પત્નીઓ માટે છોડી દે.” જે મનુષ્ય મારા આ ઉપદેશને યાદ કરે અને બંને સંધ્યાઓએ પઠન કરે, તેને તું ક્યારેય ભય નહીં આપ. જે અહીં, જ્યાં મેં લીલા કરી, સ્નાન કરે, દેવાદિગણને જળ અર્પણ કરે, ઉપવાસ અને પૂજા કરે, મને સ્મરણ કરે, તે સર્વ પાપમાંથી મુક્ત થઈ જાય. તમે રામણક દ્વીપ છોડીને આ સરોવર refugely લીધું, અને સુપર્ણ (ગરુડ)ના ભયથી તું ખાધો નહીં, કેમ કે તારા પર મારા પગચિન્હ છે. શુકદેવજી કહે છે: શ્રીકૃષ્ણના આ અદભુત ઉપદેશ સાંભળીને, કાલિયાની પત્નીઓએ આનંદપૂર્વક અને શ્રદ્ધાપૂર્વક કૃષ્ણની પૂજા કરી. તેમણે દેવવસ્ત્રો, ફૂલમાળાઓ, રત્ન-આભૂષણો, સુગંધિત અંગરાગ અને વિશાળ કમળમાળાથી કૃષ્ણને સન્માન આપ્યું. જગતના સ્વામી, ગરુડધ્વજ કૃષ્ણ pleased થયા, ત્યારે તેમણે પરિક્રમા કરી અને વંદન કર્યું. કાલિયા, પોતાની પત્નીઓ, મિત્રો અને પુત્રો સાથે, સમુદ્રના દ્વીપ તરફ ચાલ્યો; અને એ સમયે, યમુના નદી, શ્રીકૃષ્ણની માનવ લીલા દ્વારા, ઝેરથી મુક્ત થઈ ગઈ. પછી, કાલિયા ધૂપ, સુગંધ અને અન્ય ભેટો સાથે, બાર સિલેબલ મંત્રથી પૂજા કરે છે. સૂતજી કહે છે: ત્યાં, રાજાએ એક ગાય અને એક બળદને નિરાશ્રય અને દુઃખી અવસ્થામાં માર પડતો જોયો; એક નીચવર્ગીય માણસ, લાકડી હાથે, રાજશ્રીને શોભતો નથી, તે રીતે વલખતો હતો. રાજાએ જોયું કે બળદ, કમળના ડાંઠ જેવો સફેદ, ભયથી કાંપતો, એક પગે ઊભો, અને શૂદ્રના મારથી દુર્બળ થઈ ગયો છે. ગાય, જે અગાઉ ગરમ દૂધ આપતી, હવે દુઃખી, શૂદ્રના પગથી ગંભીર રીતે ઘાયલ, પોતાના વાછરડા થી અલગ, આંખોમાં વેળા, દુર્બળ અને ઘાસ માટે તરસતી હતી. રાજા, સોનાના અલંકારોથી સજેલા રથ પર, ગાઢ ગર્જન સમાન અવાજ સાથે, ધનુષ ઉપાડીને, પ્રશ્ન કરે છે: “તમે કોન છો, જે મારા રક્ષણ હેઠળ, આ જગતમાં, અયોગ્ય રીતે નબળા પર અત્યાચાર કરો છો? તમે રાજા જેવા દેખાવ છો, પણ તમારાં કાર્યો અભિનેતાની જેમ છે, દ્વિજ નથી. તમે, જે નિર્દોષ પર ગુપ્ત હુમલો કરો છો, મારવા યોગ્ય છો, કારણ કે હવે કૃષ્ણ અને ગાંડીવધારી દૂર ગયા છે. અથવા, કમળના ડાંઠ જેવો સફેદ, ઓછા પગે ચાલતા, તમે દેવતા છો, જે બળદ રૂપે દુઃખ આપી રહ્યા છો? કૌરવોની શક્તિશાળી ભુજાઓથી ધરતીને ગળે લગાવતી હતી, ત્યારે અહીં કોઈ દુઃખ આવતું નહોતું, સિવાય કે તમારી પાસેથી. સુરભીની પુત્રી, દુઃખ ન કરો; નીચવર્ગીયનો ભય દૂર કરો; રડો નહીં, માતા, શુભતાની કામના. હું દુષ્ટોનો દંડ કરનાર છું. જે રાજાની રાજ્યમાં સર્વ પ્રજા, સારા-ખરાબ, દુઃખ પામે છે, એ રાજા પોતાનું યશ, આયુષ્ય, સંપત્તિ અને માર્ગ ગુમાવે છે. રાજાનો સર્વોચ્ચ ધર્મ એ છે કે, દુઃખીનો રક્ષણ કરે અને દોષીનો દંડ આપે; તેથી, હું આ જીવોના દુશ્મન, સૌથી દુષ્ટ,ને મારી નાખીશ. સુરભીની પુત્રી, ચાર પગવાળી, તારા ત્રણ પગ કાપનાર કોણ છે? એવા લોકો, કૃષ્ણભક્ત રાજાઓના રાજ્યમાં, ક્યારેય ન રહેવા જોઈએ. બળદ, તને શુભતા મળે, નિર્દોષના દુઃખનો, પૃથાપુત્રોના યશને કલંક લગાડનાર કોણ છે, કહો. જે નિર્દોષને દુઃખ આપે અને સર્વત્ર ભય ફેલાવે છે, તેના માટે, પુણ્યાત્માઓનું કલ્યાણ ત્યારે જ થાય છે, જ્યારે દુષ્ટો subdued થાય છે. કોઈ, જે નિર્દોષ છે, છતાં restraint વગર offenses કરે છે, હું તેના હાથને સીધા પકડું—even if he is mortal and wears a bracelet. રાજા માટે સર્વોચ્ચ ધર્મ એ છે કે, પોતાનો ધર્મ જાળવે, અન્યને શાસ્ત્ર અનુસાર શાસન કરે, અને મુશ્કેલીમાં પણ માર્ગથી ન વિખૂટે. ધર્મે કહ્યું: પાંડુપુત્ર, તારી વાણી દુઃખીનું રક્ષણ કરતા માટે યોગ્ય છે; જેમની પાસે શ્રીકૃષ્ણ દૂત અને નેતા હતા, એના ગુણોથી. અમારે દુઃખના બીજ નથી, મનુષ્યમાં શ્રેષ્ઠ; અમે ભાષાના વિભાજનથી ભટકી ગયા છીએ, અને એ વ્યક્તિને ઓળખી શકતા નથી. કેટલાંક, તર્કથી, આત્માને આત્મા કહે છે; કેટલાક તેને ભાગ્ય, કેટલાક કર્મ, અને કેટલાક પ્રકૃતિને સ્વામી માને છે. કેટલાક માટે, નિષ્કર્ષ એ છે કે, એ inconceivable અને અવર્ણનીય છે; રાજર્ષિ, તું તારી બુદ્ધિ પ્રમાણે વિચાર કર.