શ્રીમદ્ભાગવતપુરાણમ્

પાર્કિષ્ટિત મહારાજે ભગવાનને વંદન કરતા કહ્યું: "હે સર્વજ્ઞ, તમે સર્વના માર્ગ જાણો છો—ઉચ્ચ અને નીચ, દૃશ્ય અને અદૃશ્ય, કારણ અને પરિણામ. તમે ગુણોથી અલિપ્ત રહીને પણ, જગતની ઉત્પત્તિ, સ્થિતિ અને લયના નિયંત્રણમાં રહો છો. સમયશક્તિને ધારણ કરીને, પ્રાણીઓમાં વિવિધ સ્વભાવને ઉદ્દીપિત કરો છો અને તમારી અવિચલ દૃષ્ટિથી અદભુત લીલા કરો છો." "ત્રણે લોકમાં જે શરીરો છે—શાંત, ચંચળ કે મોહમય—એ બધાં તમને પ્રિય છે, હે ઇન્દ્રકુળના! પણ શાંતિમય સ્વભાવવાળા ખાસ પ્રિય છે, કારણ કે આજે તમે ધર્મની રક્ષા માટે સજ્જનના પાલન માટે પ્રયત્ન કરો છો." "રાજાએ પોતાના પ્રજાના એક પાપને પણ સહન કરવો જોઈએ; અજ્ઞાનવશે તમારો અપમાન કરનારને શાંત ચિત્તે ક્ષમા કરવી જોઈએ. હે પ્રભુ, અમ પર કૃપા કરો. સાપ હવે પ્રાણ ત્યજી રહ્યો છે; એ પતિ, જે અમ સ્ત્રીઓનો પ્રાણ છે, અમને પાછો આપો—અમે દુર્બળ અને દયાની પાત્ર છીએ." "આપ અમ દાસીઓને જે આજ્ઞા આપો, અમે શ્રદ્ધાપૂર્વક પાળશું; એવી સેવા કરનાર સર્વ ભયથી મુક્ત થાય છે." શુકદેવજી કહે છે: એ રીતે સાપપત્નીઓએ કૃષ્ણની સ્તુતિ કરી ત્યારે ભગવાને, પોતાના પગના દબાવથી બેભાન થયેલા કાળિયાને મુક્ત કર્યો. કાળિયા, જેઓનું માથું તૂટી ગયેલું હતું, ધીમે ધીમે શ્વાસ અને ચેતના પામ્યા. એ દુર્બળ, શ્વાસે હાંફતો, દુઃખી અને ભયગ્રસ્ત કાળિયા હાથ જોડીને હરિને નિહાળતો બોલ્યો: "પ્રભુ, અમે તો જન્મથી પાપી, અંધકાર અને ક્રોધથી ઘેરાયેલા છીએ. આ સ્વભાવ ત્યાગવો અઘરો છે, કારણ કે એ સર્વ પ્રાણીઓમાં રહેલો મોહ છે." "આ જગત તમે ગુણોની વિભાજના સાથે રચ્યું છે; વિવિધ સ્વભાવ, શક્તિ, રૂપ, બીજ અને વૃત્તિઓ બધું તમારું છે. અમ સાપોમાં તો વિશેષ તીવ્ર ક્રોધ છે. તમારી માયાને અમે કેમ ત્યજી શકીએ, જ્યારે અમે જ એથી મોહિત છીએ?" "હે સર્વજ્ઞ, જગતના કારણ, દયાલુતા આપો કે દંડ—અમારા માટે જે યોગ્ય માનો, એ કરો." શુકદેવજી કહે છે: ભગવાને માનવરૂપે જવાબ આપ્યો: "હે સાપ, હવે અહીં ન રહો; વિલંબ કર્યા વિના સમુદ્રમાં જાઓ. આ યમુના નદી ગાયો, મનુષ્યો અને તમારા કુટુંબ માટે રહો દે. જે મનુષ્ય મારા આ ઉપદેશને સ્મરે અને પ્રભાત-સાંજે પાઠ કરે, તેને તારો ભય નહીં રહે." "જે અહીં, જ્યાં મેં લીલા કરી, સ્નાન કરીને દેવો અને અન્યને જળ અર્પણ કરે, ઉપવાસ અને પૂજા કરીને મને સ્મરે, એ સર્વ પાપથી મુક્ત થશે. રામણક દ્વીપ ત્યજીને અહીં આશ્રય લીધો હતો, પણ સુપર્ણે (ગરુડ) તને મારી નાંખ્યો નથી, કેમ કે તારા પર મારા પગની છાપ છે." "કૃષ્ણના અદભુત કાર્યો સાંભળી, કાળિયાની પત્નીઓએ આનંદપૂર્વક અને શ્રદ્ધાપૂર્વક ભગવાનની પૂજા કરી. દિવ્ય વસ્ત્રો, ફૂલમાળા, રત્નો, સુગંધિત લેપ અને વિશાળ કમળમાળાથી તેમનું સન્માન કર્યું. જગતના સ્વામી કૃષ્ણ pleased થયા, તો તેમને પ્રદક્ષિણ કરી, નમસ્કાર કર્યા." "પછી કાળિયા પોતાના પત્ની, પુત્ર અને મિત્ર સાથે સમુદ્રના દ્વીપે ગયો.