विप्रैर्भागवती वार्ता गेहे गेहे जने जने । कारिता कणलोभेन कथासारस्ततो गतः
ब्राह्मणांनी भागवत कथा प्रत्येक घरात, प्रत्येक माणसापर्यंत पोहोचवली, पण दक्षिणेच्या लोभामुळे कथांचा सार निघून गेला.
अत्युग्रभूरिकर्माणो नास्तिका रौरवा जनाः । तेऽपि तिष्ठन्ति तीर्थेषु तीर्थसारस्ततो गतः
अत्यंत भयंकर आणि मोठ्या प्रमाणात पाप करणारे, नास्तिक, नरकासारखे लोकसुद्धा तीर्थक्षेत्री राहतात, पण तीर्थांचे सार मात्र निघून गेले आहे.
कामक्रोध महालोभ तृष्णाव्याकुलचेतसः । तेऽपि तिष्ठन्ति तपसि तपःसारस्ततो गतः
मोठ्या इच्छेने, रागाने, लोभाने आणि तृष्णेने मन अस्वस्थ असलेले लोकसुद्धा तप करत राहतात, पण असे असताना खरे तपाचे सार मात्र हरवते.
मनसश्चाजयात् लोभाद् दंभात् पाखण्डसंश्रयात् । शास्त्रान् अभ्यसनाच्चैव ध्यानयोगफलं गतम्
मनावर ताबा न राहिल्याने, लोभामुळे, दंभामुळे, चुकीच्या विचारांना आश्रय दिल्याने, आणि केवळ शास्त्रांचा अभ्यास केल्यानेसुद्धा ध्यानयोगाचे फळ मिळत नाही.
पण्डितास्तु कलत्रेण रमन्ते महिषा इव । पुत्रस्योत्पादने दक्षा अदक्षा मुक्तिसाधने
पंडित लोक आपल्या पत्नीबरोबर म्हशीसारखे रमतात, मुलं जन्माला घालण्यात तर ते कुशल असतात, पण मुक्ती मिळवण्यात मात्र ते अपयशी ठरतात.
न हि वैष्णवता कुत्र संप्रदायपुरःसरा । एवं प्रलयतां प्राप्तो वस्तुसारः स्थले स्थले
खरी वैष्णवता कुठेच उरलेली नाही, अगदी परंपरेचे पुढारी असलेल्या लोकांमध्येही नाही; म्हणूनच वस्तूंचे खरे सार सर्वत्र नष्ट झाले आहे.
अयं तु युगधर्मो हि वर्तते कस्य दूषणम् । अतस्तु पुण्डरीकाक्षः सहते निकटे स्थितः
हीच या युगाची चाल आहे; यात कुणाचा दोष द्यायचा? म्हणूनच कमळलोचन भगवान जवळ उभा राहून हे सर्व सहन करतो.
सूत उवाच - इति तद्वचनं श्रुत्वा विस्मयं परमं गता । भक्तिरूचे वचो भूयः श्रूयतां तच्च शौनक
सूतमुनी म्हणाले — ही वचने ऐकून सर्वांना मोठा आश्चर्य वाटला. भक्ती पुन्हा बोलली, 'हे शौनक, हेही ऐका.'
भक्तिरुवाच - सुरर्षे त्वं हि धन्योऽसि मद्‌भाग्येन समागतः । साधूनां दर्शनं लोके सर्वसिद्धिकरं परम्
भक्ती म्हणाली — हे देवर्षी, तू खरोखरच धन्य आहेस, कारण माझ्या भाग्याने तू इथे आला आहेस. या जगात साधूंचे दर्शन सर्व सिद्धी देणारे असते.
(मालिनी) जयति जयति मायां यस्य कायाधवस्ते वचनरचनमेकं केवलं चाकलय्य । ध्रुवपदमपि यातो यत्कृपातो ध्रुवोऽयं सकलकुशलपात्रं ब्रह्मपुत्रं नतास्मि
जयजयकार त्या परमात्म्याला, ज्याच्या देहातून माया निर्माण होते, ज्याच्या एका शब्दाने सर्व वाणी निर्माण होते! त्याच्या कृपेने ध्रुवाने शाश्वत स्थान मिळवले. मी त्या सर्व शुभतेच्या पात्र असलेल्या ब्रह्मपुत्राला वंदन करतो.