అగ్నిపురాణమ్

పద్మామైశే వాసుదేవం మధ్యే నారాయణఞ్చ వా। త్రయోదశాలయే మధ్యే విశ్వరూపం న్యసేద్ధరిమ్

ఈశాన్యంలో పద్మా, ఈశుని, మధ్యలో వాసుదేవుని లేదా నారాయణుని ప్రతిష్టించాలి. పదమూడు మందిరాల ఆలయంలో మధ్యలో విశ్వరూప హరిని ప్రతిష్టించాలి.

పూర్వాందౌ కేశవాదీన్ వా అన్యధామస్వయం హరిమ్ । మృణ్మయీ దారుఘటితా లోహజా రత్నజా తథా

తూర్పు మొదలైన దిశల్లో కేశవుడు మొదలైనవారిని, లేదా ఇతర మందిరాలలో హరిని స్వయంగా ప్రతిష్టించాలి. విగ్రహం మట్టి, చెక్క, లోహం, రత్నం వంటి వాటితో చేయవచ్చు.

శైలజా గన్ధజా చైవ కౌసుమీ సప్తదా స్మృతా। కౌసుమీ గన్ధజా చైవ మృణ్మయీ ప్రతిమా తథా

శిల, గంధ పదార్థం, పుష్పాలతో కూడినవి ఇలా ఏడు రకాలుగా చెప్పబడినవి. పుష్ప, గంధ పదార్థం, మట్టితో కూడిన విగ్రహాలు కూడా ఉన్నాయి.

తత్‌కాలపూజితాశ్చైతాః సర్వకామఫలప్రదాః। అథ శైలమయీ వక్ష్యే శిలా యత్ర చ గృహ్యతే

సరైన సమయంలో పూజిస్తే ఇవన్నీ అన్ని కోరికలను ఫలింపజేస్తాయి. ఇప్పుడు శిలామయ విగ్రహాన్ని, ఆ శిల ఎక్కడ తీసుకోవాలో చెబుతాను.

పర్వతానామభావే చ గృహ్ణీయాద్ భూగతాం శిలామ్। పాణ్డరా హ్యరుణా పీతా కృష్ణా శస్తా తు వర్ణినామ్

పర్వతాలు లేనప్పుడు భూమిలోనుండి శిలను తీసుకోవాలి. తెలుపు, ఎరుపు, పసుపు, నలుపు రంగుల శిలలు ఉత్తమమైనవిగా భావించాలి.

న యదా లభ్యతే సమ్యగ్ వర్ణినాం వర్ణతః శిలా। వర్ణాద్యాపాదనం తత్ర జుహుయాత్ సింహవిద్యయా

సరైన రంగు శిల దొరకకపోతే, కావలసిన రంగు కోసం సింహవిధిని చేయాలి.

శిలాయాం శుక్లరేఖాగ్ర్యా కృష్ణాగ్ర్యా సింహహోమతః। కాంస్యఘణ్టానినాదా స్యాత్ పుంలిఙ్గా విస్ఫులిఙ్గికా

శిలపై తెలుపు గీత లేదా సింహహోమం వల్ల నలుపు తల ఉంటే, కాంస్య గంట ధ్వని వినిపిస్తుంది; పురుష లింగం అయితే మిణుగురు చిమ్ముతుంది.

తన్మన్దలక్షణా స్త్రీ స్యాద్రూపాభావాన్నపుంసకా। దృశ్యతే మణ్డలం యస్యాం సగర్భాం తాం వివర్జయేత్

శిలపై వృత్త చిహ్నాలు ఉంటే అది స్త్రీలింగం, ఆకారం లేకపోతే నపుంసక లింగం. లోపల వృత్తం కనిపిస్తే గర్భం ఉన్నదిగా భావించి దానిని వదిలేయాలి.

ప్రతిమార్థం వనం గత్వా వనయాగం సమాచరేత్। తత్ర ఖాత్వోపలిప్యాథ మణ్డపే తు హరిం యజేత్

విగ్రహం కోసం అడవికి వెళ్లి వనయాగం చేయాలి. అక్కడ తవ్వి, పూత వేసి, మండపంలో హరిని పూజించాలి.

బలిం దత్త్వా కర్మ్మశస్త్రం టఙ్కాదికమథార్చ్చయేత్। హుత్వాథ శాలితోయేన అస్త్రేణ ప్రోక్షయేచ్ఛిలామ్

బలి సమర్పించిన తరువాత, పనికరువులు — గొడ్డళ్లు మొదలైనవి — పూజించాలి. ఆ తర్వాత, శుద్ధమైన నీటిలో అన్నం కలిపి, ఆ నీటిని యంత్రంతో రాయిపై ప్రోక్షణ చేయాలి.

రక్షాం కృత్వా నృసింహేన మూలమన్త్రేణ పూజయేత్ । హుత్వా పూర్ణాహుతిం దద్యాత్తతో భూతబలిం గురుః

నరసింహ మంత్రంతో రక్షణ చేసి, మూలమంత్రంతో పూజించాలి. హోమం చేసిన తరువాత, గురువు పూర్ణాహుతి సమర్పించి, భూతాలకు బలి ఇవ్వాలి.

అత్ర యే సంస్థితాః సత్త్వా యాతుధానాశ్చ గుహ్యకాః। సిద్ధాదయో వా యే చాన్యే తాన్ సమ్పూజ్య క్షమాపయేత్

ఇక్కడ ఉన్న యాతుధానులు, గుహ్యకులు, సిద్ధులు మరియు ఇతర ప్రాణులందరినీ గౌరవించి, వారికి క్షమాపణ కోరాలి.

విష్ణుబిమ్బార్థమస్మాకం యాత్రైషా కేశవాజ్ఞయా। విష్ణ్వర్థం యద్భవేత్ కార్య్యం యుష్మాకమపి తద్భవేత్

ఈ యాత్ర మనది విష్ణు విగ్రహార్థమే, కేశవుని ఆజ్ఞతో జరుగుతోంది. విష్ణువుకు ఏ పని అవసరమో, అది మీకూ కలగాలని కోరుకుంటున్నాం.

అనేన బలిదానేన ప్రీతా భవత సర్వథా। క్షేమేణ గచ్ఛతాన్యత్ర ముక్త్వా స్థానమిదం త్వరాత్

ఈ బలి సమర్పణతో మీరు సంపూర్ణంగా సంతోషించాలి. దయచేసి శాంతిగా, త్వరగా ఈ స్థలాన్ని విడిచిపెట్టి, మరెక్కడికైనా వెళ్లండి.

ఏవం ప్రబోధితాః సత్త్వా యాన్తి తృప్తా యథాసుఖమ్। శిల్పిభిశ్చ చరుం ప్రాస్య స్వప్నమన్త్రం జపేన్నిశి

ఈ విధంగా చెప్పిన తరువాత, ఆ ప్రాణులు సంతృప్తిగా, సుఖంగా వెళ్లిపోతారు. శిల్పులు చారు సమర్పించి, రాత్రి సమయంలో స్వప్న మంత్రాన్ని జపించాలి.

ఓం నమః సకలలోకాయ విష్ణవే ప్రభవిష్ణవే। విశ్వాయ విశ్వరూపాయ స్వప్నాధిపతయే నమః

ఓం నమః! సమస్త లోకాల అధిపతి అయిన విష్ణువుకు, విశ్వరూపుడైన స్వప్నాధిపతికి నమస్కారం.

ఆచక్ష్వ దేవదేవేశ ప్రసుప్తోస్మి తవాన్తికమ్। స్వప్నే సర్వాణి కార్యాణి హృదిస్థాని తు యాని మే

దేవదేవా! నేను నిన్ను ఎదుట పడుకున్నాను. నా హృదయంలో ఉన్న అన్ని కార్యాలను నీవు నా స్వప్నంలో చూపించు.

ఓం ఓం హ్రుం ఫట్ విష్ణవే స్వాహా । శుభే స్వప్నే శుభం సర్వం హ్యశుభే సింహహోమతః

ఓం ఓం హ్రుం ఫట్ విష్ణవే స్వాహా. శుభమైన స్వప్నంలో అన్నీ శుభంగా ఉండాలి; అశుభమైనదైతే, సింహహోమంతో పవిత్రం చేయబడాలి.

కుద్దాలటఙ్కశస్త్రాద్యం మధ్వాజ్యాక్తముఖఞ్చరేత్। ఆత్మానం చిన్తయేద్విష్ణుం శిల్పినం విశ్వకర్మ్మకమ్

కుదాళ్లు, గొడ్డళ్లు మొదలైన పనికరువులను తేనె, నెయ్యి పట్టించినవిగా తీసుకోవాలి. తాను విష్ణువునిగా, శిల్పిని విశ్వకర్మగా భావించాలి.

శస్త్రం విష్ణవాత్మకం దద్యాత్ముఖపృష్ఠాది దర్శయేత్। జితేన్ద్రియః టఙ్కహస్తః శిల్పీ తు చతురస్రకామ్

పనికరువును విష్ణు స్వరూపంగా అర్పించి, దాని ముందు, వెనుక భాగాలను చూపించాలి. ఇంద్రియాలను జయించిన శిల్పి, గొడ్డలి చేత పట్టుకుని రాయిని నాలుగు వైపులా సమతుల్యంగా చేయాలి.

శిలాం కృత్వా పిణ్డికార్థం కిఞ్చిన్న్యూనాన్తు కల్పయేత్। రథే స్థాప్య సమానీయ సవస్త్రాం కారువేశ్మని। పూజయిత్వాథ ఘటయేత్ ప్రతిమాం స తు కర్మ్మకృత్

రాయిని పిండికా కోసం కొంత తక్కువగా తయారుచేసి, రథంలో పెట్టి, బట్టతో కప్పి, శిల్పి ఇంటికి తీసుకురావాలి. పూజించి, ఆ తరువాత శిల్పి ప్రతిమను తయారుచేయాలి.

భగవానువాచ వాసుదేవాదిప్రతిమాలక్షణం ప్రవదామి తే। ప్రాసాదస్యోత్తరే పూర్వముఖీం వా చోత్తారాననామ్

భగవంతుడు ఇలా అన్నారు — వాసుదేవుడు మొదలైన వారి విగ్రహ లక్షణాలను నేను చెప్పుతున్నాను. ఆలయంలో అవి తూర్పు లేదా ఉత్తర దిశను ఎదురుగా ఉండాలి.

సంస్థాప్య పూజ్య చ బలిం దత్త్వాథో మధ్యసూత్రకమ్। శిల్పీ తు నవధా విభజ్య నవమేంఽశకే

విగ్రహాన్ని ప్రతిష్ఠించి, పూజ చేసి, బలి సమర్పించిన తరువాత, మధ్యలో సూత్రాన్ని వేయాలి. శిల్పి దానిని తొమ్మిది భాగాలుగా విడగొట్టి, తొమ్మిదవ భాగాన్ని ముఖ్యంగా పరిగణించాలి.

సూర్పభక్తైః శిలాయాం తు భాగం స్వాఙ్గులముచ్యతే। ద్వ్యఙ్గులం గోలకం నామ్నా కాలనేత్రం తదుచ్యతే

రాయిపై సూర్పుతో కొలిచే భాగాన్ని ఒక వేళ్ల పొడవుగా అంటారు. రెండు వేళ్ల పొడవున్న గోళాన్ని కాలనేత్రం అంటారు.

భాగమేకం త్రిదా భక్త్వా పార్ష్ణిభాగం ప్రాకల్పయేత్। భాగమేకం తథా జానౌ గ్రీవాయాం భాగమేవ చ

ఒక భాగాన్ని మూడు భాగాలుగా చేసి, పాదపు మడమ భాగాన్ని రూపొందించాలి. అలాగే, ఒక భాగాన్ని మోకాళ్లకు, మరొక భాగాన్ని మెడకు కేటాయించాలి.

ముకుటం తాలమాత్రం స్యాత్తాలమాత్రం తథా ముఖమ్। తాలేనైకేన కణ్ఠన్తు తాలేన హృదయం తథా

ముకుటం ఒక తాళం పొడవుగా ఉండాలి; ముఖం కూడా అంతే పొడవుగా ఉండాలి. మెడ ఒక తాళం పొడవుగా, హృదయం కూడా ఒక తాళం పొడవుగా ఉండాలి.

నాభిమేఢ్రాన్తరన్తాలం ద్వితాలావూరుకౌ తథా। తాలద్వయేన జఙ్ఘా స్యాత్ సూత్రాణి శ్రృణు సామ్ప్రతమ్

నాభి నుండి మెడ మధ్య ఒక తాళం పొడవు; తొడలు రెండు తాళాలు; మోకాళ్లు రెండు తాళాలు పొడవుగా ఉండాలి. ఇప్పుడు కొలతలు విను.

కార్య్యం సూత్రద్వయం పాదే జఙ్ఘామధ్యే తథాపరమ్। జానౌ సూత్రద్వయం కార్య్యమూరుమధ్యే తథాపరమ్

పాదంలో రెండు దారాలు, జఙ్ఘ మధ్యంలో మరొకటి, మోకాళ్లో రెండు దారాలు, తొడ మధ్యంలో మరో దారాన్ని వేసాలి.

మేఢ్రే తథాపరం కార్య్యం కట్యాం సూత్రన్తథాపరమ్। మేఖలాబన్ధసిద్ధ్యర్థం నాభ్యాం చైవాపరన్తథా

మేడ్రంలో ఒక దారం, నడుములో మరో దారం, మేఖల బంధం బాగా కట్టేందుకు నాభి వద్ద కూడా ఒక దారాన్ని వేయాలి.