అగ్నిపురాణమ్

కనిష్ఠేనైవ తత్ పుణ్యం ప్రాప్నోత్యధనవాన్నరః। సముత్పాద్య ధనం కృత్వా స్వల్పేనాపి సురాలయమ్

చిన్నదైన ఆలయం కట్టినా, ధనవంతుడు ఆ పుణ్యాన్ని పొందుతాడు. సంపదను సంపాదించి, కొద్దిగా అయినా దేవాలయం కట్టాలి.

కారయిత్వా హరేః పుణ్యం సమ్ప్రాప్నోత్యధికం వరమ్। లక్షేణాథ సహస్నేణ శతేనార్ద్ధేన వా హరేః

హరివారికి ఆలయం కట్టినవాడు ఎక్కువ పుణ్యాన్ని పొందుతాడు. లక్ష రూపాయలతో అయినా, వెయ్యితో అయినా, వందతో అయినా, అర్ధంతో అయినా హరివారికి—

కారయన్ భబనం యాతి యత్రాస్తే గరుడధ్వజః। బాల్యే తు క్రీడమానా యే పాంశుభిర్భవనం హరేః

ఇల్లు కట్టినవాడు గరుడధ్వజుడైన హరివారు ఉన్న లోకానికి వెళ్తాడు. చిన్నపిల్లలు కూడా, ఆడుకుంటూ ఇసుకతో హరివారికి ఇల్లు కట్టినా—

వాసుదేవస్య కుర్వ్వన్తి తేపి తల్లోకగామినః। తీర్థే చాయతనే పుణ్యే సిద్ధక్షేత్రే తథాష్టమే

వాసుదేవునికి ఇల్లు కట్టినవారు కూడా ఆయన లోకానికి వెళ్తారు. పవిత్ర స్థలంలో, ఆలయంలో, సిద్ధక్షేత్రంలో, లేదా శుభమైన ఎనిమిదవ స్థలంలో—

కర్త్తురాయతన విష్ణోర్యథోక్తాత్ త్రిగుణం ఫలమ్। బన్ధూకపుష్పవిన్యాసైః సుధాపఙ్కేన వైష్ణవమ్

విష్ణువు ఆలయం కట్టినవాడు, చెప్పిన విధంగా, మూడు రెట్లు ఫలితం పొందుతాడు. బంధూకపుష్పాలతో, మధురమైన మట్టితో వైష్ణవ ఆలయాన్ని అలంకరిస్తే—

యే విలిమ్పన్తి భవనం తే యాన్తి భగవత్‌పురమ్। పతితం పతభానన్తు తథార్ద్ధపతితం నరః

ఇల్లు పూత వేయించినవారు భగవంతుని నగరానికి చేరుతారు. ఆలయం పడిపోయినా, లేదా అర్ధంగా పడిపోయినా—

సముద్ధత్య హరేర్ద్ధామ ప్రాప్నోతి ద్విగుణం ఫలమ్। పతితస్య తు యః కర్త్తా పతితస్య చ రక్షితా

హరివారి ఆలయాన్ని తిరిగి నిర్మించినవాడు రెండింతలు పుణ్యం పొందుతాడు. పడిపోయినదాన్ని మరమ్మతు చేసినవాడు, పడిపోతున్నదాన్ని కాపాడినవాడు కూడా.

విష్ణోరాయతనస్యేహ స నరో విష్ణులోకభాక్। ఇష్టకానిచయస్తిష్ఠేద్ యావదాయతనే హరేః

ఇక్కడ విష్ణువు ఆలయం కట్టించినవాడు, ఆ హరిదేవుని ఆలయంలో ఇటుకలు ఉండేంతకాలం, విష్ణు లోకాన్ని పొందుతాడు.

సకులస్తస్య వై కర్త్తా విష్ణులోకే మహీయతే। స ఏవ పుణ్యవాన్ పూజ్య ఇహ లోకే పరత్ర చ

ఆ ఆలయం కట్టించినవాడు, అతని కుటుంబంతో కలసి, విష్ణు లోకంలో గౌరవం పొందుతాడు. ఇక్కడ కూడా, పరలోకంలో కూడా, అతడే పుణ్యవంతుడు, పూజకు యోగ్యుడు.

కృష్ణస్య వాసుదేవస్య యః కారయతి కేతనమ్। జాతఃస ఏవ సుకృతీ కులన్తేనైవ పావితమ్

వాసుదేవుని కుమారుడైన కృష్ణునికి ఎవరు మందిరం కట్టిస్తారో, వారు పుణ్యాత్ములుగా పుట్టి, వారి వంశమంతా పవిత్రమవుతుంది.

విష్ణురుద్రార్కదేవ్యాదేర్గృహకర్త్తా స కీర్త్తిభాక్। కిం తస్య విత్తనిచయైర్మూఢస్య పరిరక్షిణః

విష్ణువు, రుద్రుడు, సూర్యుడు, దేవి మొదలైన వారికి గృహం కట్టించినవాడు పేరు పొందుతాడు. ధనాన్ని కాపాడుకుంటూ ఉండే మూర్ఖులకు ఆ సంపద ఏమి ఉపయోగం?

దుః ఖార్జ్జితైర్యః కృష్ణస్య న కారయతి కేతనమ్। నోపభోగ్యం ధనం యస్య పితృవిప్రదివౌకసామ్

కష్టపడి సంపాదించిన ధనం ఉన్నా, కృష్ణునికి ఆలయం కట్టించని వాడికి, ఆ ధనం పితృదేవతలు, బ్రాహ్మణులు, దేవతలు ఎవరూ ఉపయోగించలేరు.

నోపభోగాయ బన్ధూనాం వ్యర్థస్తస్య ధనాగమః। యథా ధ్రువో నృణాం మృత్యుర్విత్తనాశస్తథా ధ్రువః

అతని ధనం బంధువులకు కూడా ఉపయోగపడదు. అతని ధనసంపాదన వ్యర్థమే. మనుషులకు మరణం తప్పనిసరిగా ఉన్నట్లే, ధనం పోవడం కూడా తప్పదు.

మూఢస్తత్రాఽనుబధ్నాతి జీవితేథ చలే ధనే। యదా విత్తం న దానాయ నోపభోగాయ దేహినామ్

మూర్ఖుడు జీవితం మీద, నిలవని ధనంపై ఆశపడి ఉంటాడు. ఆ ధనం దానం చేయక, ఇతరులు అనుభవించక పోతే, దానికి విలువ లేదు.

నాపి కీర్త్యై న ధర్మార్థం తస్య స్వామ్యేథ కో గుణః। తస్మాద్విత్తం సమాసాద్య దైవాద్వా పౌరుషాదథ

ఆ ధనం పేరు కోసం కాదు, ధర్మార్థం కోసం కాదు; అలాంటి ధనానికి యజమానుడిగా ఉండడంలో ఏమి లాభం? అందువల్ల, దైవం వల్లా, శ్రమ వల్లా సంపాదించిన ధనాన్ని—

దద్యాత్ సమ్యగ్ ద్విజాగ్రథేభ్యః కీర్త్తనాని చ కారయేత్। దానేభ్యస్చాధికం యస్మాత్ కీర్త్తనేభ్యో వరం యతః

అర్హులైన బ్రాహ్మణులకు సరిగ్గా దానం చేయాలి, ఆలయాలు కట్టించాలి. ఎందుకంటే, దానాలన్నిటిలో ఆలయ నిర్మాణం మించి, అది గొప్పది.

అతస్తత్‌కారయేద్ధీమాన్ విష్ణ్వాదేర్మ్మన్దిరాదికమ్। వినివేశ్య హరేర్ద్ధామ భక్తిమద్భిర్న్నరోత్తమైః

కాబట్టి, జ్ఞానులు విష్ణువు మొదలైన దేవతలకు మందిరాలు, అలాంటి గృహాలు కట్టించాలి. భక్తిశీలులైన ఉత్తముల చేత హరిదేవుని నివాసాన్ని స్థాపించాలి.

నివేశితం భవేత్ కృత్స్నం త్రైలోక్యం సచరాచరమ్। భూతం భవ్యం భవిష్యఞ్చ స్థూలం సూక్ష్మం తథేతరత్

ఆలయం స్థాపించబడినప్పుడు, మూడు లోకాలు, చరాచరమంతా, గతం, వర్తమానం, భవిష్యత్తు, స్థూలం, సూక్ష్మం, అన్నీ అందులో కలిసిపోతాయి.

ఆబ్రహ్మస్తమ్బపర్య్యన్తం సర్వ్వం విష్ణోః సముద్భవమ్। తస్య దేవాదిదేవస్య సర్వగస్య మహాత్మనః

బ్రహ్మ నుండి గడ్డి వరకు, అన్నీ విష్ణువులో నుండే ఉద్భవించాయి. ఆయన దేవతల దేవుడు, సర్వవ్యాపకుడు, మహాత్ముడు.

నివేశ్య భవనం విష్ణోర్న్న భూయో భువి జాయతే। యథా విష్ణోర్ద్ధామకృతౌ ఫలం తద్వద్దివౌకసామ్

విష్ణువుకు గృహం కట్టించినవాడు, భూమిపై మళ్ళీ జన్మించడు. విష్ణువు ఆలయం కట్టిన ఫలం, ఇతర దేవతలకు ఆలయాలు కట్టినా అదే ఫలం లభిస్తుంది.

శివబ్రహ్మార్క్కవిధ్నేశచణ్డీలక్షగ్యాదికాత్మనామ్। దేవాలయకృతేః పుణ్యం ప్రతిమాకరణేధికమ్

శివుడు, బ్రహ్మ, సూర్యుడు, విశ్వకర్మ, చండీ, లక్ష్మీ మొదలైన వారికి ఆలయం కట్టడం వల్ల కలిగే పుణ్యం, విగ్రహాన్ని తయారు చేయడానికంటే ఎక్కువ.

ప్రతిమాస్థాపనే యాగే ఫలస్యాన్తో న విద్యతే। మృణ్మయాద్దారుజే పుణ్యం దారుజాదిష్టకాభవే

విగ్రహ ప్రతిష్ఠ, యజ్ఞాదులు చేసిన ఫలానికి అంతం లేదు. మట్టి విగ్రహం కంటే కలపవాటి పుణ్యం ఎక్కువ, కలప కంటే ఇటుక, ఇటుక కంటే రాయి ఇంకా ఎక్కువ.

ఇష్టకోత్థాచ్ఛైలజే స్యాద్ధేమాదేరధికం ఫలమ్। సప్తజమన్మకృతం పాపం ప్రాపమ్భాదేవ నశ్యతి

ఇటుకతో చేసినదానికంటే రాయితో చేసినదానికి ఫలం ఎక్కువ, రాయికంటే బంగారం మొదలైన వాటితో చేసినదానికి ఇంకా ఎక్కువ. దీని వల్ల ఏడు జన్మల పాపాలు ఒక్కసారిగా నశిస్తాయి.

దేవాలయస్య స్వర్గీ స్యాన్నరకం న స గచ్ఛతి। కులానాం శతముద్ధృత్య విష్ణులోకం నయేన్నరః

దేవాలయం కట్టించినవాడు స్వర్గాన్ని పొందుతాడు, నరకానికి పోడు. వంద కుటుంబాలను ఉద్ధరించి, వారిని విష్ణు లోకానికి తీసుకెళ్తాడు.

యమో యమభటానాహ దేవమన్దిరకారిణః। యమ ఉవాచ ప్రతిమాపూజాదికృతో నానేయా నరకం నరాః

యముడు తన సేవకులకు ఇలా అన్నాడు: దేవాలయాలు కట్టించినవారు, విగ్రహపూజ మొదలైన పుణ్యకార్యాలు చేసినవారు, నరకానికి తీసుకుపోబడరు.

దేవాలయాద్యకర్త్తార ఆనేయస్తే తు గోచరే విచరధ్వం యథాన్యాయన్నియోగో మమ పాల్యతామ్

మీ పరిధిలో ఉన్న దేవాలయాలయాదుల పాలకులను ఇక్కడికి తీసుకొచ్చి, వారు యథావిధిగా తిరుగుతూ నా ఆజ్ఞను పాటించాలి.

నాఝాభఙ్గం కరిష్యన్తి భవతాం జన్తవః క్కచిత్। కేవలం యే జగత్తాతమనన్తం సముపాశ్రితాః

మీ అధికారంలో ఉన్న ప్రాణులు ఎప్పుడూ తమ వ్రతాలను ఉల్లంఘించరు; కానీ జగత్తు తండ్రైన అనంతుని ఆశ్రయించినవారు మాత్రమే ఇందుకు మినహాయింపు.

భవద్భిః పరిహర్త్తవ్యాస్తేషాం నాత్రాస్తి సంస్థితిః। యేచ భాగవతా లోకే తచ్చిత్తాస్తత్‌పరాయమాః

వారిని మీరు దూరంగా ఉంచాలి; వారికి ఇక్కడ అధికార పరిధి లేదు. లోకంలో భగవంతుడిని భక్తిగా సేవిస్తూ, మనస్సు ఆయనలో నిలిపినవారు, ఆయననే పరమ లక్ష్యంగా భావించే వారు—

పూజయన్తి సదా విష్ణుం తే వస్త్యాజ్యాః సుదూరతః। యస్తిష్ఠన్ ప్రస్వపన్ గచ్ఛన్నుత్తిష్ఠన్ స్ఖలితే స్థితే

ఎప్పుడూ విష్ణువును పూజించే వారు మీకు అందని దూరంలో ఉండాలి; వారు నిలబడినా, నిద్రపోయినా, వెళ్ళినా, లేచినా, తడబడినా, నిలిచినా—