అగ్నిపురాణమ్

హిరణ్యరేతాః సప్తార్చ్చిః శుక్రశ్చైవాశుశుక్షణిః । శుచిరప్‌పిత్తమోర్వ్వస్తు వాడబో వడవానలః ।। ౩౬౦.

హిరణ్యరేత, సప్తార్చి, శుక్రుడు, ఆశుశుక్షణి; శుచిః, అపిత్త, మోర్వ్వసు, వడబ, వడవానలుడు.

వహ్నేర్ద్వయోర్జ్వాలకీలావర్చ్చితిః శిఖా స్త్రియాం । త్రిషు స్ఫులిఙ్గోఽగ్రికణో ధర్మ్మరాజః పరేతరాట్ ।। ౩౬౦.

రెండు అగ్నులలో జ్వాల స్తంభం, అర్చిసు శిఖ; స్త్రీలలో మూడూ స్పులింగాలు, అగ్ని కణం, ధర్మరాజు, పరేతరాజు.

కాలోఽన్తకో దణ్డధరః శ్రాద్ధేదేవోఽథ రాక్షసః । కౌణపాస్రపక్రవ్యాదా యాతుధానశ్చ నైర్ఋతిః ।। ౩౬౦.

కాలుడు, అంతకుడు, దండధారి, శ్రాద్ధదేవుడు, రాక్షసుడు; కౌణప, ఆస్రప, క్రవ్యాదుడు, యాతుధానుడు, నైరృతి.

ప్రచేతా వరూణః పాశీ స్వసనః స్పర్శనోఽనిలః । సదాగతిర్మాతరిశ్వా ప్రాణో మరుత్ సమీరణః ।। ౩౬౦.

ప్రచేత, వరుణుడు, పాశధారి, స్వసనుడు, స్పర్శనుడు, అనిలుడు; సదాగతి, మాతరిశ్వ, ప్రాణుడు, మరుత్, సమీరుడు.

జవో రంహస్తరసీ తు లఘుక్షిప్రమరన్ద్రుతమ్ । సత్వరం చపలం సూర్ణమవిలమ్బితమాశు చ ।। ౩౬౦.

వేగం, దూసుకుపోవడం, త్వరితత్వం, లాఘవం, త్వరితంగా పరుగెత్తడం; త్వరిత చర్య, చంచలత్వం, నిర్ధారితత్వం, ఆలస్యం లేకుండా, త్వరగా చేయడం.

సతతేఽనారతాశ్రాన్తసన్తతావిరతానిశం । నిత్యానవలరతాజస్రమప్యథాతిశయో భరః ।। ౩౬౦.

ఎప్పుడూ, ఆగకుండా, అలసట లేకుండా, నిరంతరంగా, విరామం లేకుండా, రాత్రింబవళ్లు; ఎప్పుడూ కదిలే, సదా చురుకుగా ఉండే, ఆపకుండా, అత్యంత తీవ్రతతో ఉండే.

అతివేలభృశాత్యర్థాతిమాత్రోద్గాఢనిర్భరమ్ । తీవ్రైకాన్తనితాన్తాని గాఢవాఢదృఢాని చ ।। ౩౬౦.

అతిగా, చాలా బలంగా, అత్యంత తీవ్రంగా, పరిమితికి మించి, లోతుగా నిండుగా; గట్టిగా, ప్రత్యేకంగా, చివర వరకు, దట్టంగా, బలంగా, దృఢంగా.

గుహ్యకేశో యక్షరాజో రాజరాజో ధనాధిపః । స్యాత్ కిన్నరః కింపురుషస్తురఙ్గవదనో మయుః ।। ౩౬౦.

గుహ్యకేశుడు, యక్షరాజు, రాజరాజు, ధనాధిపతి; కిన్నరుడు, కింపురుషుడు, గుర్రె ముఖం కలవాడు, మయు.

నిధిర్న్నా శేవధిర్వ్యోమ త్వభ్రం పుష్కరమమ్బరమ్ । ద్యోదివౌ చాన్తరీక్షం ఖం కాష్ఠాశాకకుభో దిశః ।। ౩౬౦.

నిధి, దాచిన ధనం, ఆకాశం, మేఘం, పద్మం, ఖం; స్వర్గం, పగలు, మధ్య అంతరిక్షం, ఆకాశగోళం, దిక్కులు, ప్రాంతాలు, దిశలు.

అభ్యన్తరన్త్వన్తరాలఞ్చక్రవాड़న్తు మణ్డలం । తడిత్వాన్ వారిదో మేఘస్తనయిత్నుర్వలాహకః ।। ౩౬౦.

లోపలి భాగం, మధ్య స్థలం, పర్వత వలయం, వృత్తాకారం; మెరుపు, వర్షాన్ని తెచ్చేవాడు, మేఘం, మోగుడు, వర్షమేఘం.

కాదమ్బినీ మేధమాలా స్తనితం గర్జితం తథా । శమ్పాశతహ్నదాహ్నాదిన్యైరావత్యః క్షణప్రభాః ।। ౩౬౦.

కాదంబినీ, మేఘాల హారం, మోగుడు, గర్జన; వాన, వాన ధ్వని, ఐరావత మేఘాల తాత్కాలిక కాంతి.

తడిత్సౌదామినీ విద్యుచ్చఞ్చలా చపలాఽపి చ । స్ఫూర్జథుర్వ్వజ్రనిష్పేషో వృష్టిఘాతస్త్వవగ్రహః ।। ౩౬౦.

మెరుపు, చమకుతో మెరిసే మెరుపురేఖ, వేగంగా కదిలే మెరుపు, ఉరుము మోగడం, వాన చినుకులు పడటం, మబ్బులు కమ్ముకుని వాన కురిసే దృశ్యం ఇవన్నీ వర్ణించబడ్డాయి.

ధారా సమ్పాత్ ఆశారః శీకరోఽమ్బుకణాః స్మృతాః । వర్షోపలస్తు కరకా మేఘచ్ఛన్నేఽహ్ని దుర్ద్దినం ।। ౩౬౦.

నీటి ప్రవాహం, జలపాతం, వాన జల్లులు, నీటి చినుకులు, నీటి బిందువులు అని పిలుస్తారు. మంచు వానను 'కరక' అంటారు. మబ్బులతో కమ్మిన రోజు 'దుర్దినం' అని అంటారు.

అన్తర్ధా వ్యవధా పుంసి త్వన్తర్ద్ధింరపవారణం । అపిధానతిరోధానపిధానచ్ఛనాని చ ।। ౩౬౦.

అదృశ్యం కావడం, దాచిపెట్టడం, మనుష్యునిలో అంతర్గతంగా దాచడం, మూసివేయడం, మరుగున పెట్టడం, ఆశ్రయం ఇవ్వడం అనే అర్థాలు ఉన్నాయి.

అబ్జో జైవాతృకః సోమో గ్లౌర్మృగాఙ్కః కలానిధిః । విధుః కుముదవన్ధుశ్చ విమ్బోఽస్త్రీ మణ్డలం త్రిషు ।। ౩౬౦.

పద్మజ, జైవాత్రిక, సోమ, గౌర, మృగాంక, కళానిధి, విదు, కుముదబంధు, విమ్బ, శ్రీః, మండలం — ఇవన్నీ చంద్రుని పేర్లు.

కలా తు షోడశో భాగో భిత్తం శకలఖణ్డకే । చన్ద్రికా కౌముదీ జ్యోత్స్త్రా ప్రసాదస్తు ప్రసన్నతా ।। ౩౬౦.

కళ అంటే పదహారు భాగాల్లో ఒక భాగం, భాగం, తుకుడు లేదా ముక్క. చంద్రిక, కౌముదీ, జ్యోత్స్నా అన్నీ చంద్రప్రకాశానికి పేర్లు. ప్రసాదం అంటే స్పష్టత లేదా ప్రకాశం.

లక్ష్ణం లక్ష్మకం చిహ్నం శోభా కాన్తిద్యు తిశ్ఛవిః । సుషమా పరమా శోభా తుషారస్తుహినం హిమం ।। ౩౬౦.

లక్షణం, లక్ష్మకం, చిహ్నం, అందం, కాంతి, మహిమ, మెరుపు అని అర్థాలు. సుషమా అంటే అత్యుత్తమ అందం. తుషార, తుహిన, హిమం అన్నీ మంచు లేదా మంచు నీటికి పేర్లు.

అవశ్యాయస్తు నీహారః ప్రాలేయః శిశిరో హిమః । నక్షత్రమృక్షం భన్తారా తారకాప్యుడు వా స్త్రియాం ।। ౩౬౦.

అవశ్యాయ అంటే మబ్బు, నీహార అంటే పొగమంచు, ప్రాలేయం అంటే మంచుతో కూడినదీ, శిశిరం అంటే చలికాలం, హిమం అంటే మంచు. నక్షత్రం, ఋక్షం, భాంతార, తారక, ఉడు అన్నీ నక్షత్రాల పేర్లు. స్త్రీలింగంలో కూడా నక్షత్రం అని పిలుస్తారు.

గురుర్జీవ ఆఙ్గిరస ఉశనా భార్గవః కవిః । విధున్తుదస్తమో రాహుర్ల్లగ్నం రాశ్యుదయః స్మృతః ।। ౩౬౦.

గురు, జీవ, ఆంగిరస, ఉశనా, భార్గవ, కవి ఇవన్నీ గ్రహాలకు పేర్లు. విధుంతుడ అంటే గ్రహణానికి కారణమైన నీడ, తమో అంటే చీకటి, రాహు అంటే గ్రహణ రేఖ, లగ్నం అంటే ఉదయించే రాశి, రాశ్యుదయ అంటే రాశి ఉదయం.

సప్తర్షయో మరీచ్యత్రిముఖాశ్చిత్రశిఖణ్డినః । ఇరిదశ్వవ్రధ్నపూషద్యుమణిర్మ్మిహిరో రవిః ।। ౩౬౦.

మరీచి, అత్రి మొదలైన సప్తర్షులు 'చిత్రశిఖండినులు' అని పిలవబడతారు. ఇరిద, అశ్వ, వృద్ధన, పూష, ద్యూమణి, మిహిర, రవి ఇవన్నీ సూర్యుని పేర్లు.

పరివేషస్తు పరిధిరుపసూర్య్యకమణ్డలే । కిరణోఽస్నమయూఖాంశుగభస్తిఘృణిధూష్ణయః ।। ౩౬౦.

పరివేషం అంటే చంద్రుని చుట్టూ కనిపించే వలయం, పరిధి అంటే సరిహద్దు, ఉపసూర్య అంటే సూర్యుని దగ్గర, కమండలం అంటే వలయం. కిరణం, అస్న, మయూఖ, అంసు, గభస్తి, ఘృణి, ధూష్ణయ — ఇవన్నీ కాంతిరేఖలకు పేర్లు.

భానుః కరో మరీచిః స్త్రీపుంసయోర్దీధితిః స్త్రియాం । స్యుః ప్రభా రుగ్రుచిస్త్విడ్‌భాభాశ్ఛవిద్యుతిదీప్తయః ।। ౩౬౦.

భాను, కర, మరీచి ఇవి పురుషలింగంలో కాంతిరేఖలకు పేర్లు. దీధితి స్త్రీలింగంలో. ప్రభ, రుచ్చు, రుచి, త్విడ్, భా, భావ, ఛవి, ద్యుతి, దీప్తి అన్నీ ప్రకాశానికి, కాంతికి పేర్లు.

రోచిః శోచిరుభే క్లీవే ప్రకాశో ద్యోత ఆతపః । కోష్ణం కవోష్ణం మన్దోష్ణం కదుష్ణం త్రిషు తద్వతి ।। ౩౬౦.

రోచి, శోచి ఇవి నపుంసకలింగంలో వెలుగు. ప్రకాశం అంటే వెలుగు, ద్యోత అంటే ప్రకాశం, ఆతపం అంటే వేడి. కోష్ణం, కవోష్ణం, మందోష్ణం, కడుశ్ణం అన్నీ వేడికి పేర్లు, మూడు లింగాల్లో వాడతారు.

తిగ్మం తీక్ష్ణం ఖరం తద్వద్‌దిష్టోఽనేహా చ కాలకః । ఘస్రో దినాహనీ చైధ సాయంసన్ధ్యా పితృప్రసూః ।। ౩౬౦.

తిగ్మం, తీక్ష్ణం, ఖరం ఇవన్నీ ఘాటైనదానికి అర్థాలు. దిష్ట, అనీహ, కాలక — ఇవి కాలానికి పేర్లు. ఘస్ర, దిన, అహని అంటే రోజు. ఇద, సాయంకాలం, సంధ్య, పితృప్రసూ అంటే సాయంకాల సంధ్య, పితృదేవతలకు ప్రీతికరమైన సమయం.

ప్రత్యూషోఽహర్ముఖం కల్యముషఃప్రత్యూషసీ అపి । ప్రాహ్వాపరాద్వమధ్యాహ్ణాస్త్రిసన్ధ్యమథ శర్వ్వరీ ।। ౩౬౦.

ప్రత్యూష, అహర్ముఖం, కల్యం, ఉషఃప్రత్యూషసీ ఇవన్నీ ఉదయానికి పేర్లు. ప్రాహ్వ, అపరాహ్వ, మధ్యాహ్నం అంటే ఉదయం, మధ్యాహ్నం, మద్యాన్నం. త్రిసంధ్య అంటే మూడు సంధ్యలు, శర్వరీ అంటే రాత్రి.

యామీ తమీ తమిస్రా చ జ్యౌత్స్నీ చన్ద్రికయాన్వితా । ఆగామివర్త్తమానాహర్యుక్తాయాం నిశి పక్షిణీ ।। ౩౬౦.

యామీ, తమీ, తమిస్రా ఇవన్నీ రాత్రికి పేర్లు. జ్యోత్స్నీ, చంద్రికా అంటే చంద్రప్రకాశం. ఆగామి, వర్తమాన, అహర్యుక్తా అంటే వచ్చే, జరుగుతున్న, పక్షానికి సంబంధించిన రాత్రులు. పక్షిణి అంటే పక్షం.

అర్ద్ధరాత్రానిశీథౌ ద్వౌ ప్రదోషో రజనీముఖం । స పర్వ్వసన్ధిః ప్రతిపత్పఞ్చదశ్యోర్యదన్తరమ్ ।। ౩౬౦.

అర్ధరాత్రి, నిశీథం రెండూ అర్ధరాత్రికి పేర్లు. ప్రదోషం అంటే రాత్రి ప్రారంభం, రజనీముఖం అంటే రాత్రి మొదలు. పర్వసంధి అంటే పౌర్ణమి, అమావాస్య మధ్యలో ఉండే సంధికాలం, ప్రతిపద, పండుగ రోజు మధ్యలోని అంతరం.

పక్షాన్తౌ పఞ్చదశ్యౌ ద్వే పౌర్ణమాసీ తు పూర్ణిమా । కలాహినే సానుమతిః పూర్ణే రాకా నిశాకరే ।। ౩౬౦.

పక్షాంతం, పంచదశి రెండూ పక్షం చివరి రోజులు. పౌర్ణమాసి అంటే పూర్ణిమ, కలాహిని అంటే తగ్గిపోతున్న చంద్రుడు, అనుమతి అంటే పెరుగుతున్న చంద్రుడు, రాకా అంటే పూర్ణ చంద్రుడు, ప్రకాశవంతమైన పూర్ణిమ.

అమావాస్యా త్వమావస్యా దర్శః సూర్య్యేన్దుసఙ్గమః । సా దృష్టేన్దుః సినీవాలీ సా నష్టేన్దుకలా హుహూః ।। ౩౬౦.

అమావాస్య అంటే నూతన చంద్రుడు, దర్ష అంటే సూర్య చంద్రుల కలయిక. దృష్టెండు అంటే కనిపించే చంద్రుడు, సినీవాలి అంటే సన్నని చంద్రరేఖ, నష్టెందుకలా అంటే కనపడని చంద్రభాగం, హుహూ కూడా అమావాస్యకు మరో పేరు.