అగ్నిపురాణమ్

రజః పాతం తతః కుర్య్యాల్లిఖితే మణ్డలే శ్రృణు। కర్ణికా పీతవర్ణా స్యాద్రేశాః సర్వాః సితాః సమాః

తర్వాత చిత్రంలో గీతలు వేయాలి. విను: మధ్య భాగం పసుపు రంగులో ఉండాలి. అన్ని దళాలు తెలుపు రంగులో సమానంగా ఉండాలి.

ద్విహస్తేఽఙ్గుష్ఠమాత్రాః స్యుర్హస్తే చార్ద్ధసమాః సితాః। పద్మం శుక్లేనసన్ధీంస్తు కృష్ణేన శ్యామతోథవా

రెండు చేతుల పొడవులో దళాలు అంగుళ పరిమాణంలో ఉండాలి. ఒక చేతిలో అర భాగం పరిమాణంలో తెలుపుగా ఉండాలి. కమలాన్ని ముడిపాయల దగ్గర తెలుపుతో, కావాలంటే నలుపు లేదా నీలంతో కలిపి అలంకరించాలి.

కేశరా రక్తపీతాః స్యుః కోణాన్ రక్తేన పూరయేత్। భూషయేద్‌యోగపీఠన్తు యథేష్టం సార్వవర్ణికైః

కమల రేఖలు ఎరుపు, పసుపు రంగులో ఉండాలి. మూలలను ఎరుపుతో నింపాలి. యోగపీఠాన్ని కావాలనుకున్న అన్ని రంగులతో అలంకరించాలి.

లతావితానపత్రాద్యైర్వీంథికాముపశోభయేత। పీఠద్వారే తు శుక్లేన శోభారక్తేన పీతతః

తాడులు, మంటపాలు, ఆకులు మొదలైన వాటితో అలంకరించాలి. పీఠానికి ప్రవేశద్వారంలో అందంగా ఉండేందుకు తెలుపు, కాంతికి ఎరుపు, పసుపు రంగును వినియోగించాలి.

ఉపసోభాఞ్చ నీలేన కోణశంశాఁస్చ వై సితాన్। భద్రకే పూరణం ప్రోక్తమేవమన్యేషు పూరణమ్

నీలం రంగుతో అలంకరణను మెరుగుపరచాలి. మూలల్లో తెలుపు రంగు వాడాలి. భద్రకంలో ఇలా నింపాలి. మిగతా వాటిలో కూడా ఇదే విధంగా నింపాలి.

అరకాన్ పీతరక్తాభిః శ్యామాన్ నేమిన్తురక్తతః। సితశ్యామారుణాః సృష్ణాః పీతా రేఖాస్తు బాహ్యతః

అరకా విత్తనాలు ఎర్ర గీతలతో నలుపుగా కనిపిస్తాయి. అవి ఎరుపు రంగు వల్ల నలుపు రంగులో ఉంటాయి. వెలుపల తెలుపు, నలుపు, ఎరుపు గీతలు ఉంటాయి. బయట పసుపు గీతలు కూడా ఉంటాయి.

శాలిపిష్టాది శుక్లం స్యాద్రక్తం కౌసుమ్భకాదికమ్। హరిద్రయా చ హారిద్రం కృష్ణం స్యాద్దగ్ధధాన్యతః

బియ్యం ముద్దల వంటి ధాన్యాల పొడి తెలుపు రంగులో ఉంటుంది. కుసుము వంటి వాటి పొడి ఎరుపు రంగులో ఉంటుంది. పసుపు వల్ల పసుపు రంగులో ఉంటుంది. కాలిన ధాన్యాల పొడి నలుపు రంగులో ఉంటుంది.

శమీపత్రాదికైః శ్యామం వీజానాం లక్షజాప్యతః। చతుర్లక్షైమ్తు మన్త్రాణాం విద్యానాం లక్షసాధనమ్

శమి ఆకులు వంటి వాటి వల్ల విత్తనాలు నలుపు రంగులో ఉంటాయి. విత్తనాలపై ఉన్న గుర్తులు కూడా నలుపు రంగులో ఉంటాయి. మంత్రాలు, విద్యలు సాధించడానికి నాలుగు లక్షలు సంఖ్యగా చెప్పబడ్డాయి.

అయుతం బుద్ధవిద్యానాం స్తోత్రాణాఞ్చ సహస్త్కమ్। పూర్బ్వమేవాథ లక్షేణ మన్త్రసుద్ధిస్తథాత్మనః

బుద్ధివిద్యలకు పది వేల సంఖ్యగా, స్తోత్రాలకు వెయ్యి సంఖ్యగా నిర్ణయించారు. ముందుగా లక్ష సంఖ్యతో మంత్రం, మనస్సు పవిత్రమవుతాయి.

తథాపరేణ లక్షేణ మన్త్రః క్షేత్రీకృతో భవేత్। కూర్వమేవాసమో హోమో వీజానాం సమ్ప్రకీర్తితః

అలాగే ఇంకొక లక్షతో మంత్రం స్థిరపడుతుంది. ముందుగా విత్తనాల హోమం సమంగా చెప్పబడింది.

పూర్వసేవా దశాంశేన మన్త్రాదీనాం ప్రకీర్త్తితా। పురశ్చర్య్యే తు భన్త్రే తు మాసికం వ్రతమాచరేత్

మంత్రాదుల మొదటి సేవను పదవంతు భాగంగా చెప్పారు. పూర్వచర్యలో నెల రోజుల వ్రతాన్ని ఆచరించాలి.

భువి న్యసేద్వామపాదం న గృహ్ణీయాత్ ప్రతిగ్రహమ్। ఏవం ద్విత్రిగుణేనైవ మధ్యమోత్తమసిద్ధయః

ఎడమ కాలును నేలపై ఉంచి, దానం తీసుకోకూడదు. ఇలా రెండింతలు లేదా మూడింతలు చేస్తే మధ్యస్థమైనవి, ఉత్తమమైన సిద్ధులు కలుగుతాయి.

మన్త్రధ్యానం ప్రవక్ష్యామి యేన స్యాన్మన్త్రజం ఫలమ్। స్థూలం శబ్దమయం రూపం విగ్రహం బాహ్యమిష్యతే

మంత్రాన్ని ధ్యానం చేయడం వల్ల మంత్రఫలం ఎలా కలుగుతుందో నేను వివరించబోతున్నాను. స్థూలంగా, శబ్దరూపంగా ఉన్న రూపం బాహ్యంగా భావించబడుతుంది.

సూక్ష్మం జ్యోతిర్మ్మయం రూపం హార్ద్దం చిన్తామయం భవేత్। చిన్తయా రహితం యత్తు తత్ పరం పరికీర్త్తితమ్

సూక్ష్మరూపం ప్రకాశమయంగా, హృదయంలో, ఆలోచన రూపంగా ఉంటుంది. ఆలోచన లేకుండా ఉన్నది పరమమైనదిగా చెప్పబడింది.

ఇతరేషాం స్మృతం రూపం హార్ద్దం చిన్తామయం సదా। స్థూలం వైరాజమాఖ్యాతం సూక్ష్మం వై లిఙ్గితం భవేత్

ఇతరులకైతే హృదయంలో ఆలోచన రూపంగా ఉన్న రూపమే ఎప్పుడూ గుర్తించబడుతుంది. స్థూలరూపాన్ని విరాట్ అని, సూక్ష్మరూపాన్ని లింగం అని అంటారు.

చిన్తయా రహితం రూపమైశ్వరం పరికీర్త్తితమ్। హృత్పుణ్డరీకనిలయఞ్చైతన్యం జ్యోతిరవ్యయమ్

ఆలోచన లేకుండా ఉన్న రూపాన్ని ఐశ్వర్యమయంగా అంటారు. హృదయ పద్మంలో నివసించే చైతన్యం, అవినాశి జ్యోతి అని భావించాలి.

వీజం వీజాత్కమం ధ్యాయేత్ కదమ్బకుసుమాకృతిమ్। కుమ్భాన్తరగతో దీపో నిరుద్ధప్రసవో యథా

విత్తనం నుంచి పుట్టిన విత్తనాన్ని కదంబపువ్వు ఆకారంలో ధ్యానం చేయాలి. అది మట్టి గడిలో పెట్టిన దీపంలా, దీపం మంటను ఆపినట్లుగా ఉండాలి.

సంహతః కేవలస్తిష్ఠేదేవం మన్త్రేశ్వరో హృది। అనేకశుషిరే కుమ్భే తావన్మాత్రా గభస్తయః

ఇలా మంత్రేశ్వరుడు హృదయంలో ఏకంగా, కలిసినట్లుగా నిలుస్తాడు. అనేక రంధ్రాలున్న గడిలో లేత కిరణాలు ఎలా ఉంటాయో, అలాగే అవి వ్యాపిస్తాయి.

ప్రసరన్తి వహిస్తద్వన్నాడీభిర్వీజరశ్మయః। అథావభాసతో దైవీమాత్మీకృత్య తనుం స్థితాః

విత్తన కిరణాలు నాడుల ద్వారా బయటకు వ్యాపిస్తాయి. ఆ తర్వాత అవి ప్రకాశిస్తూ, దైవికమైన శరీరాన్ని ధరించి నిలుస్తాయి.

హృదయాత్ ప్రస్థితా నాడ్యో దర్శనేన్ద్రియగోచరాః। అగ్నీషోమాత్మకే తాసాం నాడ్యౌ నాసాగ్రసంస్థితే

హృదయం నుంచి నాడులు బయలుదేరి, ఇంద్రియాలకు అందుబాటులో ఉంటాయి. వాటిలో రెండు నాడులు అగ్ని, సోమ స్వభావంతో ముక్కు చివరలో ఉంటాయి.

సమ్యగ్గుహ్యేన యోగేన జిత్వా దేహసమీరణమ్। జపధ్యానరతో మన్త్రీ మన్త్రలక్షణమస్నుతే

రహస్యమైన యోగ సాధనతో శరీర వాయువును జయించి, జపధ్యానంలో నిమగ్నమైన మంత్రసాధకుడు మంత్ర లక్షణాన్ని పొందుతాడు.

సంశుద్ధ భూతతన్మాత్రః సకామో యోగమభ్యసన్। అణిమాదిమవాప్నోతి విరక్తః ప్రబిలఙ్‌ధ్య చ

భూతాలు, వాటి సూక్ష్మ స్వరూపాలను శుద్ధి చేసి, కోరికతో యోగం అభ్యసిస్తే, అణిమాది శక్తులు లభిస్తాయి. విరక్తుడైతే వాటిని దాటి పోతాడు.

దేవాత్మకే భూతమాత్రాన్ముచ్యతే చేన్ద్రియగ్రహాత్

దైవ స్వభావం కలిగిన భూతమాత్రల వల్ల, ఇంద్రియాల బంధనంనుంచి విముక్తి కలుగుతుంది.

అగ్నిరువాచ రక్షాం స్వస్య పరేషాఞ్చ వక్ష్యే తాం మార్జనాహ్వయాం ।౩౧.౦౦౧ యయా విముచ్యతే దుఃఖైః సుఖఞ్చ ప్రాప్నుయాన్నరః(౨) ॥౩౧.౦౦౧ ఓం నమః పరమార్థాయ పురుషాయ మహాత్మనే ।౩౧.౦౦౨ అరూపబహురూపాయ వ్యాపినే పరమాత్మనే ॥౩౧.౦౦౨ నిష్కల్మషాయ శుద్ధాయ ధ్యానయోగరతాయ చ ।౩౧.౦౦౩ నమస్కృత్య ప్రవక్ష్యామి యత్తత్సిధ్యతు మే వచః ॥౩౧.౦౦౩ వరాహాయ నృసింహాయ వామనాయ మహామునే ।౩౧.౦౦౪ నమస్కృత్య ప్రవక్ష్యామి యత్తత్సిధ్యతు మే వచః ॥౩౧.౦౦౪ త్రివిక్రమాయ రామాయ వైకుణ్ఠాయ నరాయ చ ।౩౧.౦౦౫ నమస్కృత్య ప్రవక్ష్యామి యత్తత్సిధ్యతు మే వచః ॥౩౧.౦౦౫ వరాహ నరసింహేశ వామనేశ త్రివిక్రమ ।౩౧.౦౦౬ హరగ్రీవేశ సర్వేశ హృషీకేశ హరాశుభమ్ ॥౩౧.౦౦౬ అపరాజితచక్రాద్యైశ్చతుర్భిః పరమాయుధైః ।౩౧.౦౦౭ అఖణ్డితానుభావైస్త్వం(౧) సర్వదుష్టహరో భవ ॥౩౧.౦౦౭ హరాముకస్య దురితం సర్వఞ్చ కుశలం కురు ।౩౧.౦౦౮ మృత్యుబన్ధార్తభయదం దురితస్య చ యత్ఫలమ్ ॥౩౧.౦౦౮ పరాభిధ్యానసహితైః ప్రయుక్తఞ్చాభిచారకమ్ ।౩౧.౦౦౯ గదస్పర్శమహారోగప్రయోగం జరయా జర ॥౩౧.౦౦౯ ఓం నమో వాసుదేవాయ నమః కృష్ణాయ ఖడ్గినే ।౩౧.౦౧౦ నమః పుష్కరనేత్రాయ కేశవాయాదిచక్రిణే ॥౩౧.౦౧౦ నమః కమలకిఞ్జల్కపీతనిర్మలవాససే ।౩౧.౦౧౧ మహాహరరిపుస్కన్ధసృష్టచక్రాయ చక్రిణే ॥౩౧.౦౧౧ ద్ంష్ట్రోద్ధృతక్షితిభృతే(౨) త్రయీమూర్తిమతే నమః ।౩౧.౦౧౨ మహాయజ్ఞవరాహాయ శేషభోగాఙ్కశాయినే ॥౩౧.౦౧౨ తప్తహాటకకేశాగ్రజ్వలత్పావకలోచన ।౩౧.౦౧౩ వజ్రాధికనఖస్పర్శం దివ్యసింహ నమోస్తు తే ॥౩౧.౦౧౩ కాశ్యపాయాతిహ్రస్వాయ ఋగ్యజుఃసామభూషిత ।౩౧.౦౧౪ తుభ్యం వామనరూపాయాక్రమతే గాం(౩) నమో నమః ॥౩౧.౦౧౪ వరాహాశేషదుష్టాని సర్వపాపఫలాని వై ।౩౧.౦౧౫ మర్ద మర్ద మహాదంష్ట్ర మర్ద మర్ద చ తత్ఫలమ్ ॥౩౧.౦౧౫ నరసింహ కరాలాఖ్య దన్తప్రాన్తానలోజ్జ్వల ।౩౧.౦౧౬ భఞ్జ భఞ్జ నినాదేన దుష్టాన్యస్యార్తినాశన ॥౩౧.౦౧౬ ఋగ్యజుఃసామగర్భాభిర్వాగ్భిర్వామనరూపధృక్ ।౩౧.౦౧౭ ప్రశమం సర్వదుఃఖాని నయత్త్వస్య జనార్దనః ॥౩౧.౦౧౭ ఐకాహికం ద్వ్యాహికఞ్చ తథా త్రిదివసం జ్వరమ్ ।౩౧.౦౧౮ చాతుర్థకన్తథాత్యుగ్రన్తథైవ సతతజ్వరమ్ ॥౩౧.౦౧౮ దోషోత్థం సన్నిపాతోత్థం తథైవాగన్తుకం జ్వరమ్ ।౩౧.౦౧౯ శమం నయాశు గోవిన్ద చ్ఛిన్ధి చ్ఛిన్ధ్యస్య వేదనామ్(౧) ॥౩౧.౦౧౯ నేత్రదుఃఖం శిరోదుఃఖం దుఃఖఞ్చోదరసమ్భవమ్ ।౩౧.౦౨౦ అన్తఃశ్వాసమతిశ్వాసం(౨) పరితాపం సవేపథుమ్ ॥౩౧.౦౨౦ గుదఘ్రాణాఙ్ఘ్రిరోగాంశ్చ కుష్ఠరోగాంస్తథా క్షయం(౩) ।౩౧.౦౨౧ కామలాదీంస్తథా రోగాన్ ప్రమేహాంశ్చాతిదారుణాన్ ॥౩౧.౦౨౧ భగన్దరాతిసారాంశ్చ ముఖరోగాంశ్చ వల్గులీమ్ ।౩౧.౦౨౨ అశ్మరీం మూత్రకృచ్ఛ్రాంశ్చ రోగానన్యాంశ్చ దారుణాన్ ॥౩౧.౦౨౨ యే వాతప్రభవా రోగా యే చ పిత్తసముద్భవాః ।౩౧.౦౨౩ కఫోద్భవాశ్చ యే కేచిత్యే చాన్యే సాన్నిపాతికాః ॥౩౧.౦౨౩ ఆగన్తుకాశ్చ యే రోగా లూతా విస్ఫోటకాదయః ।౩౧.౦౨౪ తే సర్వే ప్రశమం యాన్తు వాసుదేవాపమార్జితాః(౫) ॥౩౧.౦౨౪ విలయం యాన్తు తే సర్వే విష్ణోరుచ్చారణేన చ ।౩౧.౦౨౫ క్షయం గఛ్హన్తు చాశేషాస్తే చక్రాభిహతా హరేః ॥౩౧.౦౨౫ అచ్యుతానన్తగోవిన్దనామోచ్చారణభీషితాః ।౩౧.౦౨౬ నశ్యన్తి సకలా రోగాః సత్యం సత్యం వదామ్యహమ్ ॥౩౧.౦౨౬ స్థావరం జఙ్గమం వాపి కృత్రిమం చాపి యద్విషమ్ ।౩౧.౦౨౭ దన్తోద్భవం నఖభవమాకాశప్రభవం విషమ్ ॥౩౧.౦౨౭ లూతాదిప్రభవం యచ్చ విషమన్యత్తు దుఃఖదం ।౩౧.౦౨౮ శమం నయతు తత్సర్వం కీర్తితోస్య జనార్దనః ॥౩౧.౦౨౮ గ్రహాన్ ప్రేతగ్రహాంశ్చాపి తథా వై డాకినీగ్రహాన్(౧) ।౩౧.౦౨౯ వేతాలాంశ్చ పిశాచాంశ్చ గన్ధర్వాన్ యక్షరాక్షసాన్(౨) ॥౩౧.౦౨౯ శకునీపూతనాద్యాంశ్చ తథా వైనాయకాన్ గ్రహాన్ ।౩౧.౦౩౦ ముఖమణ్డీం తథా క్రూరాం రేవతీం వృద్ధరేవతీమ్ ॥౩౧.౦౩౦ వృద్ధకాఖ్యాన్ గ్రహాంశ్చోగ్రాంస్తథా మాతృగ్రహానపి ।౩౧.౦౩౧ బాలస్య విష్ణోశ్చరితం హన్తు బాలగ్రహానిమాన్ ॥౩౧.౦౩౧ వృద్ధాశ్చ యే గ్రహాః కేచిద్యే చ బాలగ్రహాః క్వచిత్ ।౩౧.౦౩౨ నరసింహస్య తే దృష్ట్యా దగ్ధా యే చాపి యౌవనే ॥౩౧.౦౩౨ సదా(౩) కరాలవదనో నరసింహో మహాబలః ।౩౧.౦౩౩ గ్రహానశేషాన్నిఃశేషాన్ కరోతు జగతో హితః ॥౩౧.౦౩౩ నరసింహ మహాసింహ జ్వాలామాలోజ్జ్వలానన ।౩౧.౦౩౪ గ్రహానశేషాన్ సర్వేశ ఖాద ఖాదాగ్నిలోచన ॥౩౧.౦౩౪ యే రోగా యే మహోత్పాతా యద్విషం యే మహాగ్రహాః ।౩౧.౦౩౫ యాని చ క్రూరభృతాని గ్రహపీడాశ్చ దారుణాః ॥౩౧.౦౩౫ శస్త్రక్షతేషు యే దోషా జ్వాలాగర్దభకాదయః ।౩౧.౦౩౬ తాని సర్వాణి సర్వాత్మా పరమాత్మా జనార్దనః ॥౩౧.౦౩౬ కిఞ్చిద్రూపం సమాస్యాయ వాసుదేవాస్య నాశయ

అగ్నిరువాచ పవిత్రారోహణం వక్ష్యే వర్షపూజాఫలం హరేః। ఆషాఢాదౌ కార్తికాన్తే ప్రతిపద్ధనదా తిథిః

అగ్ని ఇలా అన్నాడు: పవిత్రారోహణం విధానాన్ని, హరిదేవుని సంవత్సరపూజ ఫలితాన్ని నేను వివరించబోతున్నాను. ఆషాఢమాసం ప్రారంభం నుంచి కార్తీకమాసం ముగింపు వరకు, ప్రతిపద తిథి పవిత్రాన్ని సమర్పించేందుకు అనుకూలమైన రోజు.

శ్రియా గౌర్యా గణేశస్య సరస్వత్యా గుహస్య చ। మార్త్తణ్డమాతృదుర్గాణాం నాగర్షిహరిమన్మథైః

శ్రీదేవి, గౌరీ, గణేశుడు, సరస్వతి, గుహుడు, సూర్యుని తల్లులు, దుర్గాదేవి, నాగులు, ఋషులు, హరి, మన్మథుడు— వీరితో కూడి పవిత్రారోహణం చేయాలి.

శివస్య బ్రహ్మణస్తద్వద్‌ద్వితీయాదితిథేః క్రమాత్। యస్య దేవస్య యో భక్తః పవిత్రా తస్య సా తిథిః

అలాగే శివుడు, బ్రహ్మదేవుని పూజ కూడా రెండవ తిథి మొదలుకొని క్రమంగా చేయాలి. ఏ దేవునిపై భక్తునికి భక్తి ఉంటే, ఆ దేవునికి ఆ తిథి పవిత్రదినంగా భావించాలి.

ఆరోహణే తుల్యవిధిః పృథక్ మన్త్రాదికం యది। సౌవర్ణం రాజతం తామ్రం నేత్రకార్ప్పాసకాదికమ్

పవిత్రారోహణంలో విధానం ఒకేలా ఉంటుంది, కానీ మంత్రాలు వేరుగా ఉండొచ్చు. బంగారం, వెండి, రాగి, నూలు, పత్తి వంటి వాటితో పవిత్రాన్ని తయారు చేయాలి.

బ్రాహ్మణ్యా కర్త్తితం సూత్రం తదలాభే తు సంస్కృతమ్। త్రిగుణం త్రిగుణీకృత్య తేన కుర్య్యాత్ పవిత్రకమ్

బ్రాహ్మణస్త్రీ చేత నులిపిన నూలు లభించకపోతే, శుద్ధమైన నూలు తీసుకొని, దాన్ని మూడింతలు చేసి పవిత్రాన్ని తయారు చేయాలి.