అలఙ్కరిష్ణవస్తే చ శబ్దమర్థముభౌ త్రిధా । యే వ్యుత్పత్త్యాదినా శబ్దమలఙ్కర్త్తుమిహ క్షమాః ।। ౩౪౨.
వాక్యాన్ని, అర్థాన్ని అలంకరించదలచినవారు మూడు విధాలుగా అలంకరిస్తారు. శబ్దాన్ని అలంకరించగలిగేవారు విద్యతో మొదలైన సాధనతో చేస్తారు.
శబ్దాలఙ్కారమాహుస్తాన్ కావ్యమీమాంసకా విదః । ఛాయా ముద్రా తథోక్తిశ్చ యుక్తిర్గుమ్ఫనయా సహ ।। ౩౪౨.
కావ్య పరిశోధకులు వీటిని శబ్దాలంకారాలు అంటారు — ఛాయ, ముద్ర, వాక్యప్రయోగం, యుక్తి, కలిపి చెప్పడం.
వాకోవాక్యమనుప్రాసశ్చిత్రం దుష్కరమేవ చ । క్షేయా నవాలఙ్కృతయః శబ్దానామిత్యసఙ్కరాత్ ।। ౩౪౨.
వాక్యాలంకారం, అనుప్రాసం, చిత్ర రచన, కష్టమైన రచన — ఇవే శబ్దాలకు తొమ్మిది అలంకారాలు, అవి కలిపి ఉండవు.
తత్రాన్యోక్తేరనుకృతిశ్ఛాయా సాపి చతుర్వ్విధా । లోకచ్ఛేకార్భకోక్తీనామేకోక్తేరనుకారతః ।। ౩౪౨.
ఇక్కడ ఇతరుల మాటల అనుకరణను ఛాయ అంటారు. అది నాలుగు విధాలుగా ఉంటుంది — లోకంలో వినిపించే మాటలు, పిల్లల మాటలు, ఒకరి మాటలు అనుకరించడం.
ఆభాణకోక్తిర్లోకోక్తిః సర్వ్వసామాన్య ఏవ తాః । యానుధావతి లోకోక్తిశ్ఛాయామిచ్ఛన్తి తాం బుధాః ।। ౩౪౨.
ప్రజలు మాట్లాడే సామెతను ప్రజాసామెత అంటారు. అలాంటి సామెతలు అందరికీ వర్తిస్తాయి. తెలివైనవారు ఆ ప్రజాసామెతల నీడను ఆశిస్తూ అనుసరిస్తారు.
ఛేకా విదగ్ధా వైదగ్ధయం కలాసు కుశలా మతిః । తాముల్లిఖన్తీ ఛేకోక్తిశ్ఛాయా కవిభిరిష్యతే ।। ౩౪౨.
యావనికలలో నైపుణ్యం కలిగిన తెలివైన మనసు చెప్పేది చమత్కారంగా ఉంటుంది. కవులు ఆ చమత్కార వాక్యాన్ని, దాని నీడను కోరుకుంటారు.
అవ్యుత్పన్నోక్తిరఖిలైరర్భకోక్త్యోపలక్ష్యతే । తేనార్భకోక్తిశ్ఛాయా తన్మాత్రోక్తిమనుకుర్వ్యతీ ।। ౩౪౨.
పూర్తిగా అభ్యసించని మాటలు, పిల్లలు మాట్లాడేలా ఉండేవి, పిల్లల మాటలు అని గుర్తించబడతాయి. ఆ పిల్లల మాటల నీడ కూడా అలాంటి మాటలనే అనుకరిస్తుంది.
విప్లుతాక్షరమశ్లీలం వచో మత్తస్య తాదృశీ । యా సా భవతి మత్తోక్తిశ్ఛాయోక్తాప్యతిశోభతే ।। ౩౪౨.
అక్షరాలు తప్పిపోయిన, అసభ్యంగా ఉన్న, మత్తులో ఉన్నవారి మాటలు మత్తులో మాటలు అంటారు. వాటి నీడ కూడా పలికితే ఎంతో ఆకర్షణీయంగా ఉంటుంది.
అభిప్రాయవిశేషేణ కవిశక్తిం వివృణ్వతీ । ముత్ప్రదాయినీతి సా ముద్రా సైవ శయ్యాపి నో మతే ।। ౩౪౨.
ప్రత్యేక ఉద్దేశంతో కవి శక్తిని చూపిస్తూ ఆనందాన్ని కలిగించేది ముద్ర అంటారు. కానీ ఆ ముద్రను మేము విశ్రాంతి స్థలంగా పరిగణించము.
ఉక్తిః సా కథ్యతే యస్వామర్థకోఽప్యుపపత్తిమాన్ । లోకయాత్రార్థవిధినా ధినోతి హృదయం సతాం ।। ౩౪౨.
తనంతట తానే అర్థవంతంగా ఉండి, సమంజసంగా ఉండి, లోకంలో నడవాల్సిన విధానాన్ని పాటిస్తూ, సజ్జనుల హృదయాలను ఆనందింపజేసేది వాక్యం అంటారు.
ఉభౌ విధినిషేధౌ చ నియమానియమావపి । పికల్పపరిసఙ్ఖ్యే చ తదీయాః పड़థోక్తయః ।। ౩౪౨.
ఆజ్ఞ, నిషేధం, నియమం, అనియమం, ప్రత్యామ్నాయాల లెక్కింపు—ఇవి అన్నింటిలోనూ వాటి వాక్యాలు అర్థం చేసుకోవాలి.
అయుక్తయోరివ మిథో వాచ్యవాచకయోర్ద్వయోః । యోజనాయై కల్ప్యమానా యుక్తిరుత్తా మనీషిభిః ।। ౩౪౨.
రెండు విషయాల మధ్య, చెప్పదలచినది మరియు చెప్పబడినది మధ్య, సంబంధం లేకపోయినా కలిపి ఊహించేది, తెలివైనవారు ఉపాయంగా పరిగణిస్తారు.
పదఞ్చైవ పదార్థశ్చ వాక్యార్థమేవ చ । విష్యోఽస్యాః ప్రకారణం ప్రపఞ్చశ్చేతి షడ్విధః ।। ౩౪౨.
పదం, పదార్థం, వాక్యార్థం, విషయము, సందర్భము, వివరణ—ఇవి ఆరు రకాల పరిధులు.
గుమ్ఫనా రచనాచర్య్యా శబ్దార్థక్రమగోచరా । శబ్దానుకారాదర్థానుపూర్వ్వార్థేయం క్రమాత్త్రిధా ।। ౩౪౨.
క్రమంగా పదాల, అర్థాల ఏర్పాటులో నైపుణ్యం, శబ్దాన్ని అనుకరించడం, అర్థాల క్రమాన్ని పాటించడం—ఇవి మూడు విధాలుగా ఉంటాయి.
ఉక్తిపత్యుక్తిమద్వాక్యం వాకోవాక్యం ద్విధైవ తత్ । ఋజువక్రోక్తిభేదేన తత్రాద్యం సహజం వచః ।। ౩౪౨.
ఒక వాక్యం మరొక వాక్యాన్ని పుట్టించేది వాక్యంపై వాక్యంగా పిలుస్తారు. ఇది రెండు విధాలుగా ఉంటుంది: నేరుగా చెప్పినది సహజమైన మాట.
అగ్నిరువాచ స్యాదావృత్తిరనుప్రాసో వర్ణానాం పదవాక్యయోః । ఏకవర్ణాఽనేకవర్ణావృత్తేర్వ్వర్ణగుణో ద్విధా ।। ౩౪౩.
అగ్ని ఇలా అన్నాడు: పదాల్లో, వాక్యాల్లో, అక్షరాల్లో పునరావృతం అనునాదం అంటారు. ఒకే అక్షరం లేదా అనేక అక్షరాల పునరావృతమే అక్షర గుణంగా రెండు విధాలుగా ఉంటుంది.
ఏకవర్ణగతావృత్తేర్జ్జాయన్తే పఞ్చ వృత్తయః । మధురా లలితా ప్రౌఢా భద్రా పరుషయా సహ ।। ౩౪౩.
ఒకే అక్షరం పునరావృతం వల్ల ఐదు శైలులు వస్తాయి: మధురం, లలితం, ప్రౌఢం, భద్రం, పరుషం.
మధురాయాశ్చ వర్గాన్తాదధో వర్గ్యా రణౌ స్వనౌ। హ్రస్వస్వరేణాన్తరితౌ సంయుక్తత్వం నకారయోః ।। ౩౪౩.
మధుర శైలిలో, పునరావృతమైన అక్షరాలు వర్గాంతంలో, వర్గానికి క్రింద, యుద్ధ ధ్వనిలో, హ్రస్వ స్వరంతో విడిపోయినప్పుడు, నాసిక్య అక్షరాల కలయికలో ఉంటాయి.
న కార్య్యా వర్ణ్యవర్ణానామావృత్తిః పఞ్చమాధికా । మ్హాప్రాణోష్మసంయోగప్రవిముక్తలఘూత్తరౌ ।। ౩౪౩.
ఉచ్చరించలేని లేదా అనుచితమైన అక్షరాలు ఐదుసార్లు మించకుండా పునరావృతం చేయకూడదు. aspirate, ఉష్మ కలయికలు లేని లఘువైనవి మంచివి.
లలితా బలభూయిష్ఠా ప్రౌఢా యా పణవర్గజా । ఊద్ర్ధ్వం రేఫేణ యుజ్యన్తే నటవర్గోనపఞ్చమాః ।। ౩౪౩.
లలిత శైలి అత్యంత బలంగా ఉంటుంది. ప్రౌఢ శైలి పణవర్గం నుంచి వస్తుంది. పైగా, రఫు కలిసినవి, నటవర్గంలోని అయిదవ అక్షరాలు కాకూడదు.
భద్రాయాం పరిశిష్టాః స్యుః పరుషా సాఽభిధీయతే । భవన్తి యస్యామూష్మాణః సంయుక్తాస్తత్తదక్షరైః ।। ౩౪౩.
భద్ర శైలిలో మిగిలిన అక్షరాలు ఉపయోగిస్తారు. పరుష శైలిలో ఉష్మ అక్షరాలు వాటి సంబంధిత అక్షరాలతో కలిసివుంటాయి.
అకారవర్జ్జమావృత్తిః స్వరాణామతిభూయసీ । అనుస్వారవిశర్గౌ చ పారుష్యాయ నిరన్తరౌ ।। ౩౪౩.
'అ' తప్ప మిగతా స్వరాల పునరావృతం ఎక్కువైతే, అనుస్వారం, విసర్గం దగ్గరగా ఉంటే, పరుషత కలుగుతుంది.
శషసా రేఫసంయుక్తాశ్చాకారశ్చాపి భూయసా । అన్తస్థాభిన్నమాభ్యాఞ్చ హః పారుష్యాయ సంయుతః ।। ౩౪౩.
ఱ, ష అనే అక్షరాలు కలిపి, క అనే అక్షరం ఎక్కువగా వచ్చినప్పుడు, అవి పదంలో విడిపోకుండా ఉంటే, అలాగే హ అనే అక్షరం గట్టిగా పలికితే, వాటిని గుర్తించాలి.
అన్యథాపి గురుర్వర్ణః సంయుక్తే పరిపన్థిని । పారుష్యాయాదిమాంస్తత్ర పూజితా న తు పఞ్చమీ ।। ౩౪౩.
ఇంకా, రెండు అక్షరాలు కలిసిపోయి పలికేటప్పుడు, అవి కష్టంగా ఉంటే, వాటిని కూడా గట్టిగా పలికినవిగా భావించాలి. కానీ ఐదవ అక్షరాన్ని గౌరవించినప్పుడు మాత్రం కాదు.
ద్రావణి మాధవీ పఞ్చవర్ణాన్తస్థోష్మభిః క్రమాత్ । అనేకవర్ణావృత్తిర్యా భిన్నార్థప్రతిపాదికా ।। ౩౪౩.
ద్రావణి, మ అనే అక్షరం, ఐదు అక్షరాల మాధవీ పదం, ఇవన్నీ ఉష్మ అక్షరాలతో క్రమంగా కలిసినప్పుడు, అనేక అక్షరాలు కలిగి, వేరే అర్థాన్ని తెలిపే పదం యమకం అని అంటారు.
యమకం సావ్యపేతఞ్చ వ్యపేతఞ్చేతి తద్ద్విధా । ఆనన్తర్యాదవ్యపేతం వ్యపేతం వ్యవధానతః ।। ౩౪౩.
యమకం రెండు విధాలుగా ఉంటుంది: విడిపోకుండా ఉండేది, విడిపోయి ఉండేది. మధ్యలో అంతరము లేకపోతే అవ్యపేతం, మధ్యలో అంతరము ఉంటే వ్యపేతం అంటారు.
ద్వైవిధ్యేనానయోః స్థానపాదభేదాచ్చతుర్విధమ్ । ఆదిపాదాదిమధ్యాన్తేష్వేకద్విత్రినియోగతః ।। ౩౪౩.
ఈ రెండు రకాలూ, పద్యంలోని స్థానభేదం వల్ల, యమకం నాలుగు విధాలుగా ఉంటుంది: మొదట, మధ్యలో, చివరలో, లేదా ఒకటి, రెండు, మూడు స్థానాల్లో కలిసివుండేలా.
సప్తధా సప్తపూర్వేణ౫ చేత్ పాదేనోత్తరోత్తరః । ఏకద్విత్రిపదారమ్భస్తుల్యః షోఢా తదాపరం ।। ౩౪౩.
ముందు చెప్పిన ఏడు రకాల ప్రకారం, ప్రతి తర్వాతి పాదం ఒకటి, రెండు, మూడు పదాలతో మొదలైతే, తదుపరి విభాగం ఆరు విధాలుగా సమానంగా ఉంటుంది.
తృతీయం త్రివిధం పాదస్యాదిమధ్యాన్తగోచరమ్ । పాదాన్తయమకఞ్చైవ కాఞ్చీయమకమేవ చ ।। ౩౪౩.
మూడవది మూడు విధాలుగా ఉంటుంది: పాదం మొదట, మధ్యలో, చివరలో. అలాగే పాదాంత యమకం, కాంచి యమకం కూడా ఉంటాయి.
సంసర్గయమకఞ్చైవ విక్రాన్తయమకన్తథా । పాదాదియమకఞ్చైవ తథామ్రేడితమేవ చ ।। ౩౪౩.
సంసర్గ యమకం, విక్రాంత యమకం, పాదాది యమకం, అలాగే అమ్రేడిత యమకం కూడా ఉన్నాయి.