అగ్నిపురాణమ్

తాపయేత్‌ఖాదిరాఙ్గారైర్భూర్జమాక్రమ్య పాదయోః । సప్తాహాదానయేత్ సర్వ్వం త్రైలోక్యం సచరాచరమ్ ।। ౩౧౨.

ఖదిరం కోళ్లతో వేడి చేసి, పాదాల కింద భూర్జం పెట్టాలి; ఏడు రోజుల తర్వాత, చరాచరాలతో కూడిన మూడు లోకాలను ఆకర్షించగలడు.

వజ్రసమ్పుటగర్భే తు ద్వాదశారే తు లేఖయేత్ । మధ్యే గర్భగతం నామ సదాశివవిదర్మితమ్ ।। ౩౧౨.

వజ్రపు పెట్టె లోపల, పన్నెండు అంచుల ఆకారాన్ని వ్రాయాలి; మధ్యలో, సదాశివ జ్ఞానంతో గుర్తించబడిన పేరును దాచాలి.

కుడ్యే౧ ఫలకకే వాథ శిలాపట్టే హరిద్రయా। ముఖస్తమ్భం గతిస్తమ్భం సైన్యస్తమ్భన్తు జాయతే ।। ౩౧౨.

గోడపై, పలకపై లేదా రాయి మీద పసుపుతో వ్రాస్తే, మాట ఆగిపోవడం, కదలిక ఆగిపోవడం, సైన్యం నిలిచిపోవడం జరుగుతాయి.

విషరక్తేన సంలిఖ్య శమశానే కర్పరే బుధః । షట్‌కోణం దణ్డమాక్రాన్తం సమన్తాచ్ఛక్తియోజితమ్ ।। ౩౧౨.

విషరక్త రక్తంతో, శ్మశాన ఖపాలంపై, మేధావి ఆరు మూలల ఆకారాన్ని, దానిపై దండాన్ని, చుట్టూ శక్తిని కలిపి వ్రాయాలి.

మారయేదచిరాదేష శ్మశానే నిహతం రిపుం । ఛేదం కరోతి రాష్ట్రస్య చక్రమధ్యే న్యసేద్రిపుం ।। ౩౧౨.

శ్మశానంలో శత్రువును త్వరగా సంహరిస్తాడు; చక్రమధ్యంలో శత్రువును ఉంచి, రాజ్యంలో చీలిక కలిగించగలడు.

చక్రధారాఙ్గతాం శక్తిం రిపునామ్నా రిపుం హరేత్ । తార్క్ష్యేణైవ చు వీజేన ఖడ్గమధ్యే తు లోఖయేత్ ।। ౩౧౨.

చక్ర ప్రవాహంలో శక్తిని, శత్రువు పేరుతో ఉంచితే, శత్రువును హరించగలడు; తార్క్ష్య పక్షి రెక్కతో లేదా బీజంతో, ఖడ్గ మధ్యంలో ఉంచాలి.

విదర్భరిపునామాథ శ్మశానాఙ్గారలేఖితమ్ । సప్తాహాత్సాధయేద్దేశం తాడయేత్ ప్రేతభస్మనా ।। ౩౧౨.

విదర్భ శత్రువు పేరును, శ్మశాన అంగారాలతో వ్రాసి, ఏడు రోజుల్లో ఆ ప్రాంతాన్ని వశపరచి, ప్రేత భస్మంతో దెబ్బతీయగలడు.

భేదనే ఛేదనే చైవ మారణేషు శివో భవేత్ । తారకం నేత్రముద్దేష్టం శాన్తిపుష్టీ నియోజయేత్ ।। ౩౧౨.

విభజన, కోత, మరణంలో శివుడు ఉంటాడు; తారకాన్ని కన్నుగా ఉంచి, శాంతి మరియు పుష్టికి ఉపయోగించాలి.

దహనాదిప్రయోగోయం శాకినీఞ్చైవ కర్షయేత్ । మధ్యాదివారుణీం యావద్వక్రతుణ్డసమన్వితః ।। ౩౧౨.

దహనం మొదలైన ప్రయోగాలు శాకినులను, మధ్య వరకు వారుణిని, వంకర ముక్కుతో కూడినవారిని ఆకర్షిస్తాయి.

కుష్ఠాద్యా వ్యాధయో యే తు నాశయేత్తాన్న సంశయః । మధ్యాదిఉత్తరాన్తన్తు కరాలీబన్ధనాజ్జపేత్ ।। ౩౧౨.

కుష్టురోగం మొదలైన వ్యాధులు నిర్ద్వంద్వంగా నశిస్తాయి; మధ్య నుండి ఉత్తరాంతం వరకు, కరాళి బంధంతో జపించాలి.

రక్షయేదాత్మనో విద్యాం ప్రతివాదీ యదా శివః । వారుణ్యాది తతో న్యస్య జ్వరకాశవినాశనమ్ ।। ౩౧౨.

శివుడు ప్రత్యర్థిగా ఉన్నప్పుడు, తన విద్యను రక్షించుకోవాలి; తరువాత వారుణి మొదలైనవాటిని ఉంచి, జ్వరం, దగ్గు నశింపజేయాలి.

. సౌమ్యాది మధ్యమాన్తన్తు గురుత్వం జాయతే వటే । పూర్వ్వాది మధ్యమాన్తన్తు లఘుత్వం కురుతే క్షణాత్ ।। ౩౧౨.

సౌమ్య మొదలుకొని మధ్యాంతం వరకు, వటవృక్షంలో భారమవుతుంది; పూర్వం నుండి మధ్యాంతం వరకు, తక్షణమే లాఘవం కలుగుతుంది.

భూర్జ్జే రోచనయా లిఖ్య ఏతద్వజ్రాకులం పురమ్ । క్రమస్థైర్మ్మన్త్రవీజైస్తు రక్షాం దేహేషు కారయేత్ ।। ౩౧౨.

భూర్జంపై రోచనాతో ఈ వజ్రపురాన్ని వ్రాయాలి; క్రమంగా మంత్రబీజాలతో శరీరాలకు రక్షణ కల్పించాలి.

వేష్టితా భావహేమ్నా చ రక్షేయం మృత్యునాశినీ । విఘ్నపాపారిదమనీ సౌభాగ్యాయుఃప్రదా ధృతా ।। ౩౧౨.

బంగారంతో చుట్టిన ఈ రక్షణ మరణాన్ని తొలగిస్తుంది; విఘ్నాలు, పాపాలు, శత్రువులను తొలగించి, ధన్యమైన ఆయుష్షును ఇస్తుంది.

ద్యూతే రణే చ జయదా శక్రసైన్యే న సంశయః । బన్ధ్యానాం పుత్రదా హ్యేణా చిన్తామణిరివాపరా ।। ౩౧౨.

జూదంలో, యుద్ధంలో విజయం ఇస్తుంది; ఇంద్రుని సైన్యాన్ని కూడా ఓడించగలదు. సంతానం లేని వారికి పిల్లలను ప్రసాదిస్తుంది; ఇది మరొక చింతామణిలా ఉంటుంది.

సాధయేత్ పరరాష్ట్రాణి రాజ్యఞ్చ పృథివీం జయేత్ । ఫట్ స్త్రీం క్షేం హూఁ లక్షజ్ప్యాద్యక్షాదిర్వశగో భవేత్ ।। ౩౧౨.

వాడు పరదేశాలను జయించి, భూమిని తన అధీనంలోకి తెచ్చుకోగలడు. 'ఫట్ స్త్రీం క్షేం హూం' అనే మంత్రాన్ని లక్షసార్లు జపిస్తే, పాశా, అక్షాదిపతులు వంటి వారు కూడా అతని వశమవుతారు.

అగ్నిరువాచ ఓం వినాయకార్చనం వక్ష్యే యజేదాధారశక్తికమ్ । ధర్మ్మాద్యష్టకకన్దఞ్చ నాలం పద్మఞ్చ కర్ణికామ్ ।। ౩౧౩.

అగ్ని ఇలా అన్నాడు: వినాయకుని పూజను నేను వివరించబోతున్నాను. ముందుగా ఆధారశక్తిని, ధర్మాది ఎనిమిది మూలాలను, కండను, పద్మాన్ని, కర్ణికను పూజించాలి.

కేశరం త్రిగుణం పద్మం తీవ్రఞ్చ జ్వలినీం యజేత్ । నన్దాఞ్చ సుయశాఞ్చోగ్రాం తేజోవతీం విన్ధ్యవాసినీం ।। ౩౧౩.

కేశరాన్ని, మూడు స్వభావాలున్న పద్మాన్ని, తీవ్రంగా జ్వలించే దేవతను, నంద, సుయశ, ఉగ్ర, తేజోవతీ, వింధ్యవాసినిని పూజించాలి.

గణమూర్త్తిం గణపతిం హృదయం స్యాద్‌గణం జయః । ఏకదన్తోత్కటశిరఃశిఖాయాచ్లకర్ణినే ।। ౩౧౩.

గణమూర్తిని, గణపతిని, గణహృదయాన్ని, విజయాన్ని, ఏకదంతుడు, ఉత్కటుడు, శిరఃశిఖ, లకర్ణిని పూజించాలి.

గజవక్త్రాయ కవచం చహూఁ ఫడన్తం తథాష్టకం । మహోదరో దణ్డహస్తః పూర్వ్వాదౌ మధ్యతో యజేత్ ।। ౩౧౩.

గజవదనునికి కవచాన్ని, 'హూం ఫట్' మంత్రాన్ని, ఎనిమిది రూపాలను, మహోదరుడు, దండహస్తుడు మొదట తూర్పున, తరువాత మధ్యలో పూజించాలి.

జయో గణాధిపో గణనాయకోఽథ గణేశ్వరః । వక్రతుణ్డ ఏకదన్తోత్కటలమ్బోదరో గజ ।। ౩౧౩.

జయ, గణాధిపతి, గణనాయకుడు, తరువాత గణేశ్వరుడు, వక్రతుండుడు, ఏకదంతుడు, ఉత్కటుడు, లంబోదరుడు, గజవదనుడు—

వక్త్రో వికటాననోఽథ హూఁ పూర్వ్వో విఘ్ననాశనః । ధూమ్రవర్ణో మహేన్ద్రాద్యో వాహ్యే విఘ్నేశపూదనమ్ ।। ౩౧౩.

వక్త్రుడు, వికటాననుడు, తరువాత తూర్పున 'హూం', విఘ్ననాశనుడు, ధూమ్రవర్ణుడు, మహేంద్రుడు మొదలైన వారు—బయట విఘ్నేశుని పూజ చేయాలి.

త్రిపురాపూజనం వక్ష్యే అసితాఙ్గో రురుస్తథా । చణ్డః క్రోధస్తథోన్మత్తః కపాలీ భీషణః క్రమాత్ ।। ౩౧౩.

త్రిపురాపూజను నేను వివరించబోతున్నాను: అసితాంగుడు, రురు, చండుడు, క్రోధుడు, ఉన్మత్తుడు, కపాలి, భీషణుడు—ఈ క్రమంలో పూజించాలి.

సంహారో భైరవో బ్రాహ్మీముఖ్యా హ్రస్వాస్తు భైరవాః । బ్రహ్మాణీషణ్ముఖా దీర్ఘా అగ్న్యాదౌ వటుకాః క్రమాత్ ।। ౩౧౩.

సంహారుడు, భైరవుడు, బ్రాహ్మీ ప్రధానంగా, భైరవులు చిన్నవారై ఉండాలి; బ్రాహ్మాణీ, షణ్ముఖి దీర్ఘంగా; అగ్నితో మొదలయ్యే వటుకులు క్రమంగా ఉండాలి.

సమయపుత్రో వటుకో యోగినీపుత్రకస్తథా । సిద్ధపుత్రశ్చ వటుకః కులపుత్రశ్చతుర్థకః ।। ౩౧౩.

సమయపుత్రుడు, వటుకుడు, యోగినీపుత్రుడు, సిద్ధపుత్రుడు, వటుకుడు, నాలుగవవాడిగా కులపుత్రుడు.

హేతుకః క్షేత్రపాలశ్చ త్రిపురాన్తో ద్వితీయకః । అగ్నివేతాలోఽగ్నిజిహ్వః కరాలీ కాలలోచనః ।। ౩౧౩.

హేతుకుడు, క్షేత్రపాలుడు, రెండవవాడిగా త్రిపురాంతుడు; అగ్నివేతాళుడు, అగ్నిజిహ్వుడు, కరాళి, కాలలోచనుడు.

ఏకపాదశ్చ భీమాక్ష ఐం క్షేం ప్రేతస్తథాసనం । ఐఁ హ్రీం ద్వౌశ్చ త్రిపురా పద్మాసనసమాస్థితా ।। ౩౧౩.

ఏకపాదుడు, భీమాక్షుడు, 'ఐం క్షేం', ప్రేతుడు, ఆసనం; 'ఐం హ్రీం', ఇద్దరు త్రిపురలు పద్మాసనంపై కూర్చున్నారు.

విభ్రత్యభయపుస్తఞ్చ వామే బరదమాలికామ్ । మూలేన హృదయాది స్యాజ్జాలపూర్ణఞ్చ కామకమ్ ।। ౩౧౩.

ఆమె ఎడమచేతిలో అభయముద్రను, పుస్తకాన్ని, వరమిచ్చే హారాన్ని ధరించి ఉంటుంది. మూలం నుండి హృదయము మొదలైనవి నిండిపోతాయి, కోరిక తీరుతుంది.

గోమధ్యే నామ సంలిఖ్య చాష్టపత్రే చ మధ్యతః । శ్మశానాదిపటే శ్మశానాఙ్గారేణ విలేఖయేత్ ।। ౩౧౩.

గోమధ్యంలో, ఎనిమిది దళాల పద్మ మధ్యలో పేరు వ్రాయాలి. శ్మశానపు వస్త్రంపై, శ్మశాన బూడిదతో వ్రాయాలి.