అగ్నిపురాణమ్

ఊష్మణశ్చ ద్వితీయన్తు అధస్తాద్వినియోజయేత్ । స్వరైకాదశభిన్నన్తు ఊష్మణాన్తం సవిన్దుకమ్ ।। ౩౧౦.

ఉష్మణి రెండవదాన్ని క్రింద ఉంచాలి. పదకొండు స్వరాలతో విడిపోయిన ఉష్మణాంతమైనదాన్ని, బిందువుతో కూడినదిగా ఉంచాలి.

పఞ్చస్వరసమారూఢం ఓష్ఠసమ్పుటయోగతః । ద్వితీయమక్షరఞ్చాన్యజ్జిహ్వాగ్రే తాలుయోగతః ।। ౩౧౦.

ఐదు స్వరాలతో కలిసినదిగా, పెదవులు కలిసిన చోట రెండవ అక్షరం ఏర్పడుతుంది. మరోదాన్ని, నాలుక చివర తాళువుతో కలిపి ఉంచాలి.

ప్రథమం పఞ్చమే యోజ్యం స్వరార్ద్ధేనోద్‌ధృతా ఇమే । ఓంకారాద్యా నమోన్తాశ్చ జపేత్ స్వాహాగ్నికార్య్యకే ।। ౩౧౦.

మొదటిదాన్ని ఐదవదితో కలిపి ఉంచాలి. ఇవి అర్ధ స్వరంతో పలికాలి. ఓం తో ప్రారంభించి, నమః తో ముగించాలి. అగ్నికార్యానికి జపించాలి.

ఓం హ్రీఁ హ్రూఁ హ్రః హృదయం హాం హశ్చేతి శిరః । హ్రీఁ జ్వల జ్వల శిఖా స్యాత్ కవచం హనుద్వయమ్ । హీఁ శ్రీఁ శూన్నేత్రత్రయాయ విద్యానేత్రం ప్రకీర్త్తితమ్ క్షౌఁ హః ఖౌఁ హూఁ ఫడస్త్రాయ గుహ్యాఙ్గాని పురా న్యసేత్ । త్వరితాఙ్గాని వక్ష్యామి విద్యాఙ్గాని శ్రృణుష్వ మే । ఆదిద్విహృదయం ప్రోక్తం త్రిచతుఃశిర ఇష్యతే ।। ౩౧౦.

పఞ్చషష్ఠః శిఖా ప్రోక్తా కవచం సప్తమాష్టమమ్ । తోరకన్తు భవేన్తేత్రం నవార్ద్ధాక్షరలక్షణం ।। ౩౧౦.

అరవై ఐదవది శిఖగా పిలవబడుతుంది. ఏడవది, ఎనిమిదవది కవచంగా ఉంటాయి. తోరకం నేత్రంగా, తొమ్మిది అర్ధాక్షర లక్షణంగా ఉంటుంది.

తోతలేతి సమాఖ్యాతా వజ్రతుణ్డే తతో భవేత్ । ఖ ఖ హూఁ దశవీజా స్యాద్వజ్రతుణ్డేక్షరలక్షణం ।। ౩౧౦.

టోటల్ అని వజ్రతుండలో పిలవబడుతుంది. ఖ ఖ హూం, పది బీజాలు వజ్రతుండాక్షర లక్షణంగా ఉంటాయి.

ఖేచరి జ్వాలినీజ్వాలే ఖఖేతి జ్వాలినీదశ । వర్చ్చే శరవిభీషణి ఖఖేతి చ శవర్య్యపి ।। ౩౧౦.

ఖేచరీ, జ్వలినీ జ్వాల, ఖ ఖ అనేది జ్వలినీకి పది. వర్చ్చే, శరవిభీషణి, ఖ ఖ అనేది శవరీకి కూడా ఉంటుంది.

ఛే ఛేదని కరాలిని ఖఖేతి చ కరాల్యపి । వక్షఃశ్రవద్రవప్లవనీ ఖ ఖ దూతీప్లవంఖ్యపి ।। ౩౧౦.

చే అనేది చెదనికి, కరాళినికి; ఖ ఖ అనేది కరాళికి కూడా. వక్షస్సు, చెవి, కరిగిపోవడం, తేలిపోవడం కోసం ఖ ఖ అనేది దూతీప్లవంగా పిలవబడుతుంది.

స్త్రీబాలకారే ధునని శాస్త్రీ వసనవేగికా । క్షే పక్షే కపిలే హస హస కపిలా నామ దూతికా ।। ౩౧౦.

స్త్రీ, బాల రూపానికి ధున అనే మంత్రం. ఉపదేశకురాలు వసనవేగిక. క్షే, పక్షే, కపిలే, హస హస, కపిల అనే దూతిక పేరు.

హ్రూఁ తేజోవతి రౌద్రీ చ మాతఙ్గరౌద్రిదూతికా । పుటే పుటే ఖ ఖ ఖడ్గే ఫట్ బ్రహ్మకదూతికా ।। ౩౧౦.

హ్రూం అనే మంత్రం తేజోవతీ రౌద్రీకి, మాతంగ రౌద్రి దూతికకి. ప్రతి మడిలో ఖ ఖ ఖడ్గ ఫట్, బ్రహ్మక దూతికకి.

వైతాలిని దశార్ణాః స్యుస్త్యజాన్యహిపలాలవత్ । హృదాదికన్యాసాదౌ స్యాన్ మధ్యే నేత్రే న్యసేత్సుధీః ।। ౩౧౦.

వైతాలినీ, పది భుజాలది, నాలుక, తాళువును వదిలిపెట్టాలి. హృదయాది న్యాసంలో, మధ్యలో, జ్ఞానులు నేత్రాలలో ఉంచాలి.

పాదాదారభ్య మూర్ద్ధాన్తం శిర ఆరభ్య పాదయోః । అఙ్ఘ్నిజానూరుగుహ్యే చ నాభిహృత్‌కణ్ఠదేశతః ।। ౩౧౦.

పాదాల నుంచి తల వరకు, తల నుంచి పాదాల వరకు; మడమలు, మోకాళ్లు, తొడలు, గుప్తాంగాలు, నాభి, హృదయం, కంఠ ప్రాంతంలో కూడా ఉంచాలి.

వజ్రమణ్డలమూర్ద్ధే చ అధోద్‌ర్ధ్వే చాదివీజతః । సోమరూపం తతో గావం ధారామృతసువర్షిణమ్ ।। ౩౧౦.

తలపై వజ్రమండలం, పైకీ క్రిందకీ, ఆదిబీజం నుంచి. ఆ తరువాత చంద్రరూపం, ఆవులు, అమృతం, బంగారం వర్షించే ధారగా ఉంటాయి.

విశన్తం బ్రహ్మన్ధ్రేణ సాధకస్తు విచిన్తయేత్ । మూర్ద్ధాస్యకణ్ఠహృన్నాభౌ గుహ్యేరుజానుపాదయోః ।। ౩౧౦.

సాధకుడు బ్రహ్మరంధ్రం ద్వారా లోపలికి ప్రవేశిస్తున్నట్టు ఊహిస్తూ, తలపై, ముఖంపై, గొంతులో, హృదయంలో, నాభిలో, గుప్తస్థానంలో, మోకాళ్ళపై, పాదాలపై దృష్టిని స్థిరపరచాలి.

ఆదివీజం న్యసేన్మన్త్రీ తర్జ్జన్యాది పునః పునః । ఊద్‌ర్ధ్వం సోమమధః పద్మ శరీరం వీజవిగ్రహం ।। ౩౧౦.

మంత్రజ్ఞుడు మొదటి వేలు నుండి మొదలుపెట్టి, ఆది బీజాన్ని పునఃపునః స్థాపించాలి. పైభాగంలో సోమ, క్రింద పద్మ, ఈ శరీరమే బీజరూపంగా భావించాలి.

యోజానాతి న మృత్యుః స్యాత్తస్య న వ్యాధయో జ్వరాః । యజేజ్జపేత్తాం విన్యస్య ధ్యాయేద్‌వేవీం శతాష్టకమ్ ।। ౩౧౦.

ఇది తెలిసినవారికి మరణం దగ్గరపడదు, వ్యాధులు లేదా జ్వరాలు కలుగవు. వందనాలుగు బీజాలను స్థాపించి, ఆరాధించి, జపించి, ధ్యానం చేయాలి.

ముద్రా వక్ష్యే ప్ర్ణీతాద్యాః ప్రణీతాః పఞ్చధా స్మృతాః । గ్రథితౌ తు కరౌ కృత్వా మధ్యేఽఙ్గుష్ఠౌ నిపాతయేత్ ।। ౩౧౦.

ప్రణీత మొదలైన ఐదు ముద్రలను వివరించబోతున్నాను. రెండు చేతులను కలిపి, మధ్యలో బొటనవేళ్ళను ఉంచాలి.

. తర్జ్జనీం మూర్దిధ్న సంలగ్నాం విన్యసేత్తాం శిరోపరి । ప్రణీతేయం సమాఖ్యాతా హృద్దేశే తాం సమానయేత్ ।। ౩౧౦.

బొటనవేళ్లను తలపై తాకేలా ఉంచి, ఆ ముద్రను తలపై స్థాపించాలి. దీనిని ప్రణీత అని అంటారు. తరువాత దానిని హృదయ ప్రాంతానికి తీసుకురావాలి.

ఊద్‌ర్ధ్వన్తు కన్యసామధ్యే సవీజాన్తాం విదుర్ద్ధిజాః । నియోజ్య తర్జ్జనీమధ్యేఽనేకలగ్నాం పరస్పరామ్ ।। ౩౧౦.

పైభాగంలో చిన్నవేళ్ల మధ్య బీజంతో కలిపి, జ్ఞానులు చూపివేళ్లను మధ్యలో కలిపి, వేర్వేరు రీతుల్లో కలిపి ఉంచుతారు.

జ్యేష్ఠాగ్రం నిక్షిపేన్మధ్యే భేదనీ స ప్రకీర్త్తితా । నాభిదేశే తు తాం బద్‌ధ్వా అఙ్గుష్ఠానున్‌క్షిపేత్తతః ।। ౩౧౦.

మధ్యవేళ్ల చివరను మధ్యలో ఉంచాలి. దీనిని భేదనీ అంటారు. దాన్ని నాభి ప్రాంతంలో బంధించి, అక్కడే బొటనవేళ్లను ఉంచాలి.

కరాలీ తు మహాముద్రా హృదయే యోజ్య మన్త్రిణః । పునస్తు పూర్వ్వవద్ బద్ధలగ్నాం జ్యేష్ఠాం సముత్‌క్షిపేత్ ।। ౩౧౦.

కరాళీ అనేది మహాముద్ర. మంత్రజ్ఞుడు దానిని హృదయంలో కలిపి ఉంచాలి. మునుపటిలాగే మధ్యవేళ్లను బంధించి పైకి ఎత్తాలి.

వజ్రతుణ్డా సమాఖ్యాతా వజ్రదేశే తు బన్ధయేత్ । ఉభాభ్యాఞ్చైవ హస్తాభ్యాం మణిబన్ధన్తు బన్ధయేత్ ।। ౩౧౦.

వజ్రతుండ అనే ముద్రను వజ్రస్థానంలో బంధించాలి. రెండు చేతులతో మణికట్టుల వద్ద బంధించాలి.

త్రీణి త్రీణి ప్రసార్య్యేతి వజ్రముద్రా ప్రకీర్త్తితా । దణ్డః ఖడ్గఞ్చక్రగదా ముద్రా చాకారతః స్మృతా ।। ౩౧౦.

మూడు మూడు వేళ్లను చాపితే వజ్రముద్ర అని అంటారు. దండం, ఖడ్గం, చక్రం, గదా — వీటి ఆకారాల ప్రకారం ముద్రలు గుర్తించబడతాయి.

అఙ్గష్ఠేనాక్రమేత్ త్రీణి త్రిశూలఞ్చోద్‌ర్ధ్వతో భవేత్ । ఏకాతు మధ్యమోద్‌ర్ధ్వా తు శక్తిరేవ విధీయతే ।। ౩౧౦.

బొటనవేళ్లతో మూడు వేళ్లను నొక్కితే పైభాగంలో త్రిశూలం అవుతుంది. ఒక్క మధ్యవేళ్లను పైకి ఎత్తితే అది శక్తి అవుతుంది.

శరఞ్చ వరదఞ్చాపం పాశం భారఞ్చ ఘణ్టయా । శఙ్ఖమఙ్కుశమభయం పద్మమష్ట చ వింశతిః ।। ౩౧౦.

బాణం, వరం, ధనుస్సు, పాశం, భారము, గంట, శంఖం, అంకుశం, అభయము, పద్మం — ఇవి ఎనిమిది మరియు ఇరవై.

అగ్నిరువాచ దీక్షాది వక్ష్యే విన్యస్య సింహవజ్రాకులేఽబ్జకే । హే హుతి వజ్రదన్త పురు లులు గర్జ్జ ఇహ సింహాసనాయ నమః । తిర్య్యగూద్‌ర్ధ్వగతా రేఖాశ్చత్వారశ్చతురో భవేత్ ।। ౩౧౧.

అగ్ని ఇలా అన్నారు: initiation గురించి వివరించబోతున్నాను. సింహాసనం, వజ్రాసనం, పద్మాసనం, అబ్జాసనాల్లో స్థాపన చేయాలి. 'హే హుతి వజ్రదంత పురు లులు గర్జ ఇహ సింహాసనాయ నమః' అని పలకాలి. అడ్డంగా, పైకి నాలుగు గీతలు వేయాలి.

నవభాగవిభాగేన కోష్ఠకాన్ కారయేద్‌బుధః । గ్రాహ్యా దిశాగతాః కోష్ఠా విదిశాసు వినాశయేత్ ।। ౩౧౧.

తొమ్మిది భాగాలుగా విభజించి, బుద్ధిమంతుడు చతురస్రాలను రూపొందించాలి. దిక్కులనుసరించి ఉన్న చతురస్రాలను తీసుకోవాలి, మధ్య దిక్కులవాటిని తొలగించాలి.

వాహ్యే వై కోష్ఠకోణేషు వాహ్యరేఖాష్టకం స్మృతమ్ । వాహ్యరేఖా భవేద్వకా ద్విభఙ్గా కారయేద్‌బుధః ।। ౩౧౧.

బయటి మూలల్లో ఎనిమిది రేఖలు గుర్తించాలి. ఈ బయటి గీతను వక అని అంటారు. బుద్ధిమంతుడు దానిని రెండు మడతలతో వేయాలి.

వజ్రస్య మధ్యమం శ్రృఙ్గం ద్విధార్ధతః । వాహ్యరేఖా భవేద్వక్రా ద్విభఙ్గా కారయేద్‌బుధః ।। ౩౧౧.

వజ్రం మధ్య కొమ్మును రెండు భాగాలుగా విడగొట్టాలి. బయటి గీత వకరంగా ఉండాలి, దానిని రెండు మడతలతో వేయాలి.