నమో భగవతే చాదౌ అ ఆ అం అః స్వవీజకాః । ఓఙ్కారాద్యా నమోన్తాశ్చ నమో నారాయణస్తతః
ఆదిలో ఉన్న భగవంతునికి నమస్కారం. అ, ఆ, అం, అః అనే వర్ణబీజాలకు నమస్కారం. ఓం అనే అక్షరంతో మొదలై, నమః అనే పదంతో ముగిసే పదాలకు నమస్కారం. ఆ తరువాత నారాయణునికి నమస్కారం.
ఓం తత్ సద్ బ్రహ్మణే చైవ ఓం నమో విష్ణవే నమః। ఓం క్షోం ఓం నమో భగవతే నరసింహాయ వై నమః
ఓం, తత్, సత్, బ్రహ్మకు కూడా నమస్కారం. ఓం, విష్ణువుకు నమస్కారం, నమస్కారం. ఓం, క్షోం, ఓం, భగవంతుడైన నరసింహునికి నిజంగా నమస్కారం.
ఓం భూర్నమో భగవతే వరాహాయ నరాధిపాః। జవారుణహరిద్రాభా నీలశ్యామలలోహితాః
ఓం భూః, భగవంతుడైన వరాహునికి నమస్కారం, రాజులారా! ఆయన రూపాలు వేగంగా, ఎరుపు, పసుపు, నీలం, నల్ల, ఎరుపు రంగులతో ఉంటాయి.
మేఘాగ్నిమధుపిఙ్గాభా వల్లభా నవ నాయకాః। అఙ్గాని స్వరవీజానాం స్వనామాన్తైర్యథాక్రమమ్
మేఘంలా, అగ్నిలా, తేనె రంగులో మెరిసే, ప్రియమైన, తొమ్మిది నాయకులు; స్వరబీజాల అవయవాలు, వాటి పేర్లతో ముగిసేలా క్రమంగా ఉంటాయి.
హృదయాదీని కల్పేత విభక్తైస్తన్త్రవేదిభిః। వ్యఞ్చనాదీని బీజాని తేషాం లక్షణమన్యథా
హృదయం మొదలైనవి తంత్రాన్ని తెలిసినవారు వేరుచేసి స్థాపించాలి. వ్యంజనబీజాలకు వేరే లక్షణాలు ఉంటాయి.
దీర్ఘస్వరైస్తు భిన్నాని నమోన్తాన్తస్థితాని తు। అహ్గాని హ్రస్వయుక్తాని ఉపాఙ్గానీతి వర్ణ్యతే
నమః అనే పదంతో ముగిసినవి, దీర్ఘస్వరాలతో కలిసినవి అవయవాలుగా పిలవబడతాయి. హ్రస్వస్వరాలతో ఉన్నవి ఉపావయవాలుగా చెప్పబడతాయి.
విభక్తనామవర్ణాన్తస్థితాని వీదముత్తమమ్ । దీర్ఘైర్హ్రస్వైశ్చ సంయుక్తం సాఙ్గోపాఙ్గంస్వరైః క్రమాత్
వేరుచేసిన పేర్లు, అక్షరాల చివర ఉన్నవి ఉత్తమమైనవిగా భావించాలి. దీర్ఘ, హ్రస్వ స్వరాలతో కలిపి, అవయవాలు, ఉపావయవాలు క్రమంగా ఏర్పాటు చేయాలి.
వ్యఞ్చనానాం క్రమో హ్యేష హృదయాదిప్రకూప్తయే। స్వవీజేన స్వనామాన్తైర్విభక్తాన్యఙ్గనాభిః
హృదయం మొదలైన వాటిని స్థాపించడానికి ఇది వ్యంజనాల క్రమం. స్వబీజాలతో, స్వపేర్లతో వేరుచేసి, అవయవాలు, ఉపావయవాలతో కలిపి చేయాలి.
యుక్తాని హృదయాదీని ద్వాదశాన్తాది పఞ్చతః । ఆరభ్య కల్పయిత్వా తు జపేత్ సిద్ధ్యనురూపతః
హృదయం మొదలైనవి, అవయవాలు, ఉపావయవాలతో కలిపి, పన్నెండు ముగింపులు, అయిదు మొదలు పెట్టి, వాటిని స్థాపించి, కోరిన ఫలితాన్ని బట్టి జపించాలి.
హృదయఞ్చ శిరశ్చుడా కవచం నేత్రమస్తకమ్। షడఙ్గాని తు వీజానాం మూలస్య ద్వాదశాఙ్గకమ్
హృదయం, తల, శిఖ, కవచం, కన్ను, మస్తకం — ఇవే బీజాల ఆరు అవయవాలు; మూలానికి పన్నెండు అవయవాలు ఉంటాయి.
హృచ్ఛిరశ్చ శిఖా వర్మ్మ చాస్త్రనేత్రన్తథోదరమ్। పృష్ఠబాహూరుజానూఁశ్చ జఙ్ఘా పాదౌ క్రమాన్న్యసేత్
హృదయం, తల, శిఖ, కవచం, అస్త్రం, కన్ను, అలాగే పొత్తికడుపు; వెన్ను, భుజాలు, తొడలు, మోకాళ్లు, కాల్లు, పాదాలు క్రమంగా స్థాపించాలి.
కం టం పం శం వైనతేయః ఖం ఠం ఫం షం గదామనుః । గం డం బం సం పుష్టిమన్త్రో ఘం ఢం భం హం శ్రియై నమః
కం, టం, పం, శం — వైనతేయునికి; ఖం, ఠం, ఫం, షం — గదామంత్రానికి; గం, డం, బం,సం — పుష్టిమంత్రానికి; ఘం, ఢం, భం, హం — శ్రీకి నమస్కారం.
వం శం మం క్షం పాఞ్చజన్యం ఛం తం పం కౌస్తుభాయ చ। జం ఖం వం సుదర్శనాయ శ్రీవత్సాయ సం వం దం చం లం
వం, శం, మం, క్షం — పాంచజన్యునికి; ఛం, తం, పం — కౌస్తుభునికి; జం, ఖం, వం — సుదర్శనునికి; శ్రీవత్సునికి —సం, వం, దం, చం, లం.
ఓం ధం వం వనమాలాయై మహానన్తాయ వై నమః । నిర్బీజపదమన్త్రాణం పదైరఙ్గాని కల్పయేత్
ఓం, ఢం, వం — వనమాలకి; మహానంతునికి నిజంగా నమస్కారం. బీజం లేని మంత్రాలకు, పదాలతో అవయవాలు ఏర్పరచాలి.
జాత్యన్తైర్నామసంయుక్తైర్హృదయాదీని పఞ్చధా। ప్రణవం హృదయాదీని తతః ప్రోక్తాని పఞ్చధా
వర్గాంత్య అక్షరాలతో కలిపిన పేర్లతో హృదయం మొదలైనవి ఐదు విధాలుగా ఉంటాయి. ప్రణవంతో కూడిన హృదయం మొదలైనవి కూడా ఐదు విధాలుగా చెప్పబడ్డాయి.
ప్రణవం హృదయం పూర్వం పరాయేతి శిరః శిఖా। నామ్నాత్మనా తు కవచం అస్త్రం నామాన్తకం భవేత్
ప్రణవం ముందుగా హృదయం, పరా తల, శిఖ; తన పేరుతో కవచం, పేరుతో ముగిసినది అస్త్రం అవుతుంది.
ఓం పరాస్త్రాదిస్వనామాత్మా చతుర్థ్యన్తో నమోన్తకః। ఏకవ్యూహాదిపడ్విశవ్యూహాత్తస్యాత్మనో మనుః
ఓం, పరా, అస్త్రం, తన పేరు, నాలుగవ విభక్తితో, నమఃతో ముగిసేలా; ఒక్క వ్యూహం నుండి పది వ్యూహాల వరకు, అతని స్వంత మంత్రంగా ఉంటుంది.
కనిష్ఠాదికరాగ్రేషు ప్రకృతిం దేహకేర్చ్చయేత్। పరాయ పురుషాత్మా స్యాత్ ప్రకృత్యాత్మా ద్విరూపకః
చిటికెన వేళ్లపై, చేతి అంచులపై, దేహ స్వభావాన్ని పూజించాలి. పరా పురుషుని ఆత్మ, స్వభావంతో రెండు రూపాలుగా ఉంటుంది.
ఓం పరాయాగ్న్యాత్మనే చైవ వాయ్వర్క్కౌ చ ద్విరూపకః। అగ్నిం త్రిమూర్త్తౌ విన్యస్య వ్యాపకం కరదేహయోః
ఓం. పరమాత్మ అయిన అగ్ని, అలాగే వాయువు, సూర్యుడు — వీరు రెండు రూపాలుగా ఉన్నారు. అగ్ని మూడు రూపాలవాడై, అన్నిచోట్ల వ్యాపించి, చేతి మీద, శరీరంపై స్థాపించాలి.
వాయ్వర్క్కౌ కరశాఖాసు సవ్యేతరకరద్వయే। హృది మూర్త్తౌ తనావేష త్రివ్యూహే తుర్య్యరూపకే
వాయువు, సూర్యుడు చేతుల రెండు కొమ్మలపై, అంటే కుడి, ఎడమ చేతులపై స్థాపించాలి. ఆ స్వరూపాన్ని హృదయంలో, శరీరంలో, మూడు వరుసల్లో, నాల్గవ రూపంలో స్థాపించాలి.
ఋగ్వేదం వ్యాపకం హస్తే అఙ్గులీషు యజుర్న్యసేత్। తలద్వయేథర్వరూపం శిరోహృచ్చరణాన్తకః
ఋగ్వేదాన్ని అన్నిచోట్ల వ్యాపించేదిగా చేతిపై, యజుర్వేదాన్ని వేళ్లపై, అథర్వవేదాన్ని రెండు తళ్లపై, తల, హృదయం, పాదాల చివరల్లో స్థాపించాలి.
ఆకాశం వ్యాపకం న్యస్య కరే దేహే తు పూర్వవత్। అఙ్గులీషు చ వాయ్వాది శిరోహృద్గుహ్యపాదకే
ఆకాశాన్ని అన్నిచోట్ల వ్యాపించేదిగా చేతి మీద, శరీరంపై మునుపటిలాగే స్థాపించాలి. వేళ్లపై వాయువు మొదలైన వాటిని, తల, హృదయం, గుప్త భాగం, పాదాల వద్ద స్థాపించాలి.
వాయుర్జ్యోతిర్జలం పృథ్వీ పఞ్చవ్యూహః సమీరితః। మనః శ్రోత్రన్త్వగ్దృగ్జిహ్వా ఘ్రాణం షడ్వ్యూహ ఈరితః
వాయువు, అగ్ని, నీరు, భూమి — ఇవి ఐదు వరుసలుగా చెప్పబడ్డాయి. మనస్సు, చెవి, చర్మం, కంటి, నాలుక, ముక్కు — ఇవి ఆరు వరుసలుగా చెప్పబడ్డాయి.
వ్యాపకం మానసం న్యస్య తతోఙ్గుష్ఠాదితః క్రమాత్। మూర్ద్ధాస్యహృద్గుహ్యపత్సు కథితః కరుణాత్మకః
అన్నిచోట్ల వ్యాపించే మనస్సును, తరువాత అంగుళి మొదలుకొని క్రమంగా స్థాపించాలి. తల, నోరు, హృదయం, గుప్త భాగం, పాదాలలో దయామయుడు వర్ణించబడ్డాడు.
ఆదిమూర్త్తిస్తు సర్వత్ర వ్యాపకో జీవసఞ్జ్ఞితః। భూర్భువః స్వర్మ్మహర్జ్జనస్తపః సత్యఞ్చ సప్తధా
ప్రథమ స్వరూపం అన్నిచోట్ల వ్యాపించి, జీవుడని పిలవబడుతుంది. భూః, భువః, స్వః, మహః, జనః, తపః, సత్యం — ఇవి ఏడు విభాగాలు.
కరే దేహే న్యసేదాద్యమఙ్గుష్ఠాదిక్రమేణ తు। తలసంస్థః సప్తమశ్చ లోకేశో దేహకే క్రమాత్
చేతి మీద, శరీరంలో ప్రథమ స్వరూపాన్ని అంగుళి మొదలుకొని క్రమంగా స్థాపించాలి. ఏడవదాన్ని తళ్ల అడుగున స్థాపించి, అది లోకాధిపతి, శరీరంలో క్రమంగా స్థాపించాలి.
దేహే శిరోలలాటాస్యహృద్గుహ్యాఙ్ఘ్రిషుసంస్థితః। అగ్నిష్టోమస్తథోక్థస్తు షోడశీ వాజపేయకః
శరీరంలో తల, నుదురు, నోరు, హృదయం, గుప్త భాగం, పాదాల చివరల్లో అగ్నిష్టోమ, ఉక్త, షోడశి, వాజపేయ యజ్ఞాలు స్థాపించబడ్డాయి.
అతిరాత్రాప్తోర్యామఞ్చ యజ్ఞాత్మా సప్తరూపకః। ధీరహం మనః శబ్దశ్చ స్పర్శరూపరసాస్తత
అతిరాత్ర, అప్ప్తోర్యామ అనే యజ్ఞ స్వరూపాలు ఏడు రూపాలుగా ఉన్నాయి. ధీరుడు, మనస్సు, శబ్దం, స్పర్శ, రూపం, రసం, తరువాత
గన్ధో బుద్ధిర్వ్యాపకం తు కరే దేహే న్యసేత్ క్రమాత్। న్యసేదన్త్యౌ చ తలయోః కే లలాటే ముఖే హృది
వాసన, బుద్ధి అన్నిచోట్ల వ్యాపించేవిగా చేతి మీద, శరీరంలో క్రమంగా స్థాపించాలి. చివరి రెండింటిని తళ్లపై, నుదురు, నోరు, హృదయంలో స్థాపించాలి.
నాభౌ గుహ్యే చ పాదే చ అష్టవ్యూహః పుమాన్ స్మృత । జీవో బుద్ధిరహఙ్కారో మనః శబ్దో గుణోనిలః
నాభి, గుప్త భాగం, పాదాలలో ఎనిమిది వరుసలుగా పురుషుడు గుర్తించబడతాడు: ప్రాణం, బుద్ధి, అహంకారం, మనస్సు, శబ్దం, గుణం, వాయువు.