దేవస్య వామతో దక్షే చేషుధీ ఖడ్గమేవ చ। వామే చర్మ్మ శ్రియం పుష్టిం వామేగ్రతో న్యసేత్
దేవుని కుడివైపు బాణం, ఖడ్గం ఉంచాలి. ఎడమవైపు కవచం, శ్రీ, పుష్టిని ఎడమ ముందు భాగంలో ఉంచాలి.
వనమాలాఞ్చ శ్రీవత్సకౌస్తుభౌ దిక్పతీన్వహిః। స్వమన్త్రైః పూజయేత్ సర్వాన్ విష్ణురర్ఘోవసానతః
వనమాల, శ్రీవత్స, కౌస్తుభం, దిక్పాలకులను బయటవైపు వారి వారి మంత్రాలతో పూజించి, చివరగా విష్ణువుకు అఘ్ర్యాన్ని సమర్పించాలి.
వ్యస్తేన చ సమస్తేన అఙ్గైర్వీజేన వై యజేత్। జప్త్వా ప్రదక్షిణీకృత్య స్తుత్వార్ఘ్యఞ్చ సమర్ప్య చ
అవయవాలను విడిగా లేదా కలిపి, బీజమంత్రాలతో పూజించాలి. తరువాత జపం చేసి, ప్రదక్షిణ చేసి, స్తుతించి, అఘ్ర్యాన్ని సమర్పించాలి.
హృదయే విన్యసేద్ధ్యాత్వా అహం బ్రహ్మా హరిస్త్వితి। ఆగచ్ఛావాహనే యోజ్యం క్షమస్వేతి విసర్జ్జనే
హృదయంలో ధ్యానం చేసి, 'నేను బ్రహ్మ, నీవు హరి' అని స్థాపించాలి. ఆహ్వాన సమయంలో 'రా' అని, విసర్జన సమయంలో 'క్షమించు' అని చెప్పాలి.
ఏవమష్టాక్షారాద్యైశ్చ పూజాం కృత్వా విముక్తిభాక్। ఏకమూర్త్త్యర్చ్చనం ప్రోక్తం నవవ్యూహార్చ్చనం శ్రృణు
ఇలా ఎనిమిది అక్షరాల మంత్రం మొదలైన మంత్రాలతో పూజ చేసినవాడు ముక్తిని పొందుతాడు. ఏకమూర్తి పూజను వివరించాను; ఇప్పుడు నవవ్యూహ పూజను విను.
అఙ్గుష్ఠకద్వయే న్యస్య వాసుదేవం బలాదికాన్। తర్జ్జన్యాదౌ శరీరేథ శిరోలలాటవక్త్రకే
రెండు వేల్లల్లో వాసుదేవుడు, ఇతరులను స్థాపించి, చూపుడు వేలు మొదలైన వేళ్ళలో, శరీరంలో, తలపై, నుదిటిపై, ముఖంలో పూజించాలి.
హృన్నాభిగుహ్యజాన్వఙ్ఘ్రౌ మధ్యే పూర్వాదికం యజేత్ । ఏకపీఠం నవవ్యూహం నవపీఠఞ్చ పూర్వవత్
హృదయం, నాభి, గుప్తాంగం, మోకాళ్లు, పాదాలు, మధ్యభాగంలో తూర్పు మొదలుకొని పూజించాలి. ఒక ఆసనం, నవవ్యూహాలు, తొమ్మిది ఆసనాలను మునుపటిలాగే పూజించాలి.
నవావ్జే నవమూర్త్త్యా చ నవవ్యూహఞ్చ పూర్వవత్। ఇష్టం మధ్యే తతః స్థానే వాసుదేవఞ్చ పూజయేత్
తొమ్మిది దళాల్లో, తొమ్మిదవ రూపంతో, నవవ్యూహాలను మునుపటిలాగే పూజించి, మధ్యలో వాసుదేవుడిని ఆ స్థలంలో పూజించాలి.
నారద ఉవాచ అగ్నికార్యం ప్రవక్ష్యామి యేన స్యాత్సర్వకామభాక్ ।౨౪.౦౦౧ చతురభ్యధికం వింశమఙ్గులం చతురస్రకం ॥౨౪.౦౦౧ సూత్రేణ సూత్రయిత్వా తు క్షేత్రం తావత్ఖనేత్సమం ।౨౪.౦౦౨ ఖాతస్య మేఖలా కార్యా త్యక్త్వా చైవాఙ్గులద్వయం ॥౨౪.౦౦౨ సత్త్వాదిసఞ్జ్ఞా(౧) పూర్వాశా ద్వాదశాఙ్గులముచ్ఛ్రితా ।౨౪.౦౦౩ అష్టాఙ్గులా ద్వ్యఙులాథ చతురఙ్గులవిస్తృతా ॥౨౪.౦౦౩ యోనిర్దశాఙ్గులా రమ్యా షట్చతుర్ద్వ్యఙ్గులాగ్రగా ।౨౪.౦౦౪ క్రమాన్నిమ్నా తు కర్తవ్యా పశ్చిమాశావ్యవస్థితా ॥౨౪.౦౦౪ అశ్వత్థపత్రసదృశీ కిఞ్చిత్కుణ్డే నివేశితా ।౨౪.౦౦౫ తుర్యాఙ్గులాయతా నాలం పఞ్చదశాఙ్గులాయతం ॥౨౪.౦౦౫ మూలన్తు త్ర్యఙ్గులం(౨) యోన్యా అగ్రం తస్యాః షడఙ్గులం ।౨౪.౦౦౬ లక్షణఞ్చైకహస్తస్య ద్విగుణం ద్వికరాదిషు ॥౨౪.౦౦౬ ఏకత్రిమేఖలం కుణ్డం వర్తులాది వదామ్యహం ।౨౪.౦౦౭ కుణ్డార్ధే తు స్థితం సూత్రం కోణే యదతిరిచ్యతే ॥౨౪.౦౦౭ తదర్ధం దిశి సంస్థాప్య భ్రామితం వర్తులం భవేత్ ।౨౪.౦౦౮ కుణ్డార్ధం కోణభాగార్ధం దిశిశ్చోత్తరతో వహిః ॥౨౪.౦౦౮ పూర్వపశ్చిమతో యత్నాల్లాఞ్ఛయిత్వా తు మధ్యతః ।౨౪.౦౦౯ సంస్థాప్య భ్రామితం కుణ్డమర్ధచన్ద్రం భవేత్శుభం ॥౨౪.౦౦౯ పద్మాకారే దలాని స్యుర్మేఖలానాన్తు వర్తులే ।౨౪.౦౧౦ బాహుదణ్డప్రమాణన్తు హోమార్థం కారయేత్స్రుచం ॥౨౪.౦౧౦ సప్తపఞ్చాఙ్గులం వాపి చతురస్రన్తు కారయేత్ ।౨౪.౦౧౧ త్రిభాగేన భవేద్గర్తం మధ్యే వృత్తం సుశోభనమ్ ॥౨౪.౦౧౧ తిర్యగూర్ధ్వం సమం ఖాతాద్వహిరర్ధన్తు శోధయేత్ ।౨౪.౦౧౨ అఙ్గులస్య చతుర్థాంశం శేషార్ధార్ధం తథాన్తతః ॥౨౪.౦౧౨ ఖాతస్య మేఖలాం రమ్యాం శేషార్ధేన తు కారయేత్ ।౨౪.౦౧౩ కణ్ఠం త్రిభాగవిస్తారం అఙ్గుష్ఠకసమాయతం ॥౨౪.౦౧౩ సార్ధమఙ్గుష్ఠకం వా స్యాత్తదగ్రే తు ముఖం భవేత్ ।౨౪.౦౧౪ చతురఙ్గులవిస్తారం పఞ్చాఙ్గులమథాపి వా ॥౨౪.౦౧౪ త్రికం ద్వ్యఙ్గులకం తత్స్యాన్మధ్యన్తస్య సుశోభనమ్ ।౨౪.౦౧౫ ఆయామస్తత్సమస్తస్య మధ్యనిమ్నః సుశోభనః ॥౨౪.౦౧౫ శుషిరం కణ్ఠదేశే స్యాద్విశేద్యావత్కనీయసీ ।౨౪.౦౧౬ శేషకుణ్డన్తు కర్తవ్యం యథారుచి విచిత్రితం ॥౨౪.౦౧౬ స్రువన్తు హస్తమాత్రం స్యాద్దణ్డకేన సమన్వితం (౧) ।౨౪.౦౧౭ వటుకం ద్వ్యఙ్గులం(౨) వృత్తం కర్తవ్యన్తు సుశోభనం ॥౨౪.౦౧౭ గోపదన్తు యథా మగ్నమల్పపఙ్కే తథా భవేత్ ।౨౪.౦౧౮ ఉపలిప్య లిఖేద్రేఖామఙ్గులాం వజ్రనాసికాం(౧) ॥౨౪.౦౧౮ సౌమ్యాగ్రా ప్రథమా తస్యాం రేఖే పూర్వముఖే తయోః ।౨౪.౦౧౯ మధ్యే తిస్రస్తథా కుర్యాద్దక్షిణాదిక్రమేణ తు ॥౨౪.౦౧౯ ఏవముల్లిఖ్య చాభ్యుక్ష్య ప్రణవేన తు మన్త్రవిత్ ।౨౪.౦౨౦ విష్టరం కల్పయేత్తేన తస్మిన్ శక్తిన్తు వైష్ణవీం ॥౨౪.౦౨౦ అలం కృత్వా మూర్తిమతీం క్షిపేదగ్నిం హరిం స్మరన్ ।౨౪.౦౨౧ ప్రాదేశమాత్రాః సమిధో దత్వా పరిసముహ్య తం ॥౨౪.౦౨౧ దర్భైస్త్రిధా పరిస్తీర్య పూర్వాదౌ తత్ర పాత్రకం ।౨౪.౦౨౨ ఆసాదయేదిధ్మవహ్నీ భూమౌ చ శ్రుక్శ్రువద్వయం ॥౨౪.౦౨౨ ఆజ్యస్థాలీ చరుస్థాలీ కుశాజ్యఞ్చ ప్రణీతయా ।౨౪.౦౨౩ ప్రోక్షయిత్వా ప్రోక్షణీఞ్చ గృహీత్వాపూర్య వారిణా ॥౨౪.౦౨౩ పవిత్రాన్తర్హితే హస్తే పరిశ్రావ్య చ తజ్జలం ।౨౪.౦౨౪ ప్రాఙ్నీత్వా ప్రోక్షణీపాత్రణ్జ్యోతిరగ్రే నిధాయ చ ॥౨౪.౦౨౪ తదద్భిస్త్రిశ్చ సమ్ప్రోక్ష్య ఇద్ధ్మం విన్యస్య చాగ్రతః ।౨౪.౦౨౫ ప్రణీతాయాం సుపుష్పాయాం విష్ణుం ధ్యాత్వోత్తరేణ చ ॥౨౪.౦౨౫ ఆజ్యస్థాలీమథాజ్యేన సమ్పూర్యాగ్రే నిధాయ చ ।౨౪.౦౨౬ సమ్ప్లవోత్పవనాభ్యాన్తు కుర్యాదాజ్యస్య సంస్కృతిం ॥౨౪.౦౨౬ అఖణ్డితాగ్రౌ నిర్గర్భౌ కుశౌ ప్రాదేశమాత్రకౌ ।౨౪.౦౨౭ తాభ్యాముత్తానపాణిభ్యామఙ్గుష్ఠానామికేన తు ॥౨౪.౦౨౭ ఆజ్యం తయోస్తు సఙ్గృహ్య ద్విర్నీత్వా త్రిరవాఙ్క్షిపేత్(౨) ।౨౪.౦౨౮ స్రుక్స్రువౌ చాపి సఙ్గృహ్య తాభ్యాం ప్రక్షిప్య వారిణ ॥౨౪.౦౨౮ ప్రతప్య దర్భైః సమ్మృజ్య పునః ప్రక్ష్యాల్య చైవ హి ।౨౪.౦౨౯ నిష్టప్య స్థాపయిత్వా(౧) తు ప్రణవేనైవ సాధకః ॥౨౪.౦౨౯ ప్రణవాదినమోన్తేన పశ్చాద్ధోమం సమాచరేత్ ।౨౪.౦౩౦ గర్భాధానాదికర్మాణి యావదంశవ్యవస్థయా ॥౨౪.౦౩౦ నామాన్తం వ్రతబన్ధాన్తం సమావర్తావసానకమ్ ।౨౪.౦౩౧ అధికారావసానం వా కర్యాదఙ్గానుసారతః ॥౨౪.౦౩౧ ప్రణవేనోపచారన్తు కుర్యాత్సర్వత్ర సాధకః ।౨౪.౦౩౨ అఙ్గైర్హోమస్తు కర్తవ్యో యథావిత్తానుసారతః ॥౨౪.౦౩౨ గర్భాదానన్తు ప్రథమం తతః పుంసవనం స్మృతమ్ ।౨౪.౦౩౩ సీమన్తోన్నయనం జాతకర్మ నామాన్నప్రాశనమ్ ॥౨౪.౦౩౩ చూడకృతిం వ్రతబన్ధం వేదవ్రతాన్యశేషతః(౨) ।౨౪.౦౩౪ సమావర్తనం పత్న్యా చ యోగశ్చాథాధికారకః(౩) ॥౨౪.౦౩౪ హృదాదిక్రమతో ధ్యాత్వా ఏకైకం కర్మ పూజ్య చ ।౨౪.౦౩౫ అష్టావష్టౌ తు జుహుయాత్ప్రతికర్మాహుతీః పునః ॥౨౪.౦౩౫ పూర్ణాహుతిం తతో దద్యాత్శ్రుచా మూలేన సాధకః ।౨౪.౦౩౬ వౌషడన్తేన మన్త్రేణ ప్లుతం సుస్వరముచ్చరన్ ॥౨౪.౦౩౬ విష్ణోర్వహ్నిన్తు సంస్కృత్య శ్రపయేద్వైష్ణవఞ్చరుమ్ ।౨౪.౦౩౭ ఆరాధ్య స్థిణ్డిలే విష్ణుం మన్త్రాన్ సంస్మృత్య సంశ్రపేత్(౪) ॥౨౪.౦౩౭ ఆసనాదిక్రమేణైవ సాఙ్గావరణముత్తమమ్ ।౨౪.౦౩౮ గన్ధపుష్పైః సమభ్యర్చ్య ధ్యాతా దేవం సురోత్తమమ్ ॥౨౪.౦౩౮ ఆధాయేధ్మమథాఘారావాజ్యావగ్నీశసంస్థితౌ ।౨౪.౦౩౯ వాయవ్యనైర్ఋతాశాదిప్రవృత్తౌ తు యథాక్రమమ్ ॥౨౪.౦౩౯ ఆజ్యభాగౌ తతో హుత్వా చక్షుషీ దక్షిణోత్తరే ।౨౪.౦౪౦ మధ్యేథ జుహుయాత్సర్వమన్త్రానర్చాక్రమేణ తు ॥౨౪.౦౪౦ ఆజ్యేన తర్పయేన్మూర్తేర్దశాంశేనాఙ్గహోమకమ్ ।౨౪.౦౪౧ శతం సహస్రం వాజ్యాద్యైః సమిద్భిర్వా తిలైః సహ(౧) ॥౨౪.౦౪౧ సమాప్యార్చాన్తు హోమాన్తాం శుచీన్ శిష్యానుపోషితాన్ ।౨౪.౦౪౨ ఆహూయాగ్రే నివేశ్యాథ హ్యస్త్రేణ ప్రోక్షయేత్పశూన్ ॥౨౪.౦౪౨ శిష్యానాత్మని సంయోజ్య అవిద్యాకర్మబన్ధనైః ।౨౪.౦౪౩ లిఙ్గానువృత్తశ్చైతన్యం సహ లిఙ్గేన పాశితమ్(౨) ॥౨౪.౦౪౩ ధ్యానమార్గేన సమ్ప్రోక్ష్య వాయుబీజేన శోధయేత్ ।౨౪.౦౪౪ తతో దహనబీజేన సృష్టిం బ్రహ్మాణ్డసఞ్జ్ఞికామ్ ॥౨౪.౦౪౪ నిర్దగ్ధాం సకలాం ధ్యాయేద్భస్మకూటనిభస్థితామ్ ।౨౪.౦౪౫ ప్లావయేద్వారిణా భస్మ సంసారం వార్మయం స్మరేత్(౩)౨౪.౦౪౫ తత్ర శక్తిం న్యసేత్పశ్చాత్పార్థివీం బీజసఞ్జ్ఞికామ్ ।౨౪.౦౪౬ తన్మాత్రాభిః సమస్తాభిః సంవృతం పార్థివం శుభమ్ ॥౨౪.౦౪౬ అణ్డన్తదుద్భవన్ధ్యాయేత్తదాధారన్తదాత్మకమ్ ।౨౪.౦౪౭ తన్మధ్యే చిన్తయేన్మూర్తిం పౌరుషీం ప్రణవాత్మికామ్ ॥౨౪.౦౪౭ లిఙ్గం సఙ్క్రామయేత్పశ్చాదాత్మస్థం పూర్వసంస్కృతమ్ (౪) ।౨౪.౦౪౮ విభక్తేన్ద్రియసంస్థానం క్రమాద్వృద్ధం విచిన్తయేత్ ॥౨౪.౦౪౮ తతోణ్డమబ్దమేకం తు స్థిత్వా ద్విశకలీకృతమ్ ।౨౪.౦౪౯ ద్యావాపృథివ్యౌ శకలే తయోర్మధ్యే ప్రజాపతిమ్ ॥౨౪.౦౪౯ జాతం ధ్యాత్వా పునః ప్రోక్ష్య ప్రణవేన తు సంశ్రితమ్ ।౨౪.౦౫౦ మన్త్రాత్మకతనుం కృత్వా యథాన్యాసం పురోదితమ్ ॥౨౪.౦౫౦ విష్ణుర్హస్తం తతో మూర్ధ్ని దత్వా ధ్యాత్వా తు వైష్ణవమ్ ।౨౪.౦౫౧ ఏవమేకం బహూన్ వాపి జనిత్వా ధ్యానయోగతః ॥౨౪.౦౫౧ కరౌ సఙ్గృహ్య మూలేన నేత్రే బద్ధ్వా తు వాససా ।౨౪.౦౫౨ నేత్రమన్త్రేణ మన్త్రీ తాన్ సదనేనాహతేన తు ॥౨౪.౦౫౨ కృతపూజో గురుః సమ్యక్దేవదేవస్య తత్త్వవాన్ ।౨౪.౦౫౩ శిష్యాన్ పుష్పాఞ్జలిభృతః ప్రాఙ్ముఖానుపవేశయేత్ ॥౨౪.౦౫౩ అర్చయేయుశ్చ తేప్యేవమ్ప్రసూతా గురుణా హరిమ్ ।౨౪.౦౫౪ క్షిప్త్వా పుష్పాఞ్జలిం తత్ర పుష్పాదిభిరనన్తరమ్ ॥౨౪.౦౫౪ అమన్త్రమర్చనం కృత్వా(౧) గురోః పాదార్చనన్తతః ।౨౪.౦౫౫ విధాయ దక్షిణాం దద్యాత్సర్వస్వం చార్ధమేవ వా ॥౨౪.౦౫౫ గురుః సంశిక్షయేచ్ఛిష్యాన్ తైః పూజ్యో నామభిర్హరిః ।౨౪.౦౫౬ విశ్వక్సేనం యజేదీశం శఙ్ఖచక్రగదాధరమ్ ॥౨౪.౦౫౬ తజ్జపన్తఞ్చ తర్జన్యా మణ్డలస్థం విసర్జయేత్
నారద ఉవాచ వాసుదేవాదిమన్త్రాణాం పూజ్యానాం లక్షణం వదే। వాసుదేవః సఙ్కర్షణః ప్రద్యుమ్నశ్చానిరుద్ధకః
నారదుడు ఇలా అడిగాడు: వాసుదేవాది మంత్రాలతో పూజించదగిన దేవతల లక్షణాలను చెప్పు. వాసుదేవుడు, సంకర్షణుడు, ప్రద్యుమ్నుడు, అనిరుద్ధుడు.
నమో భగవతే చాదౌ అ ఆ అం అః స్వవీజకాః । ఓఙ్కారాద్యా నమోన్తాశ్చ నమో నారాయణస్తతః
ఆదిలో ఉన్న భగవంతునికి నమస్కారం. అ, ఆ, అం, అః అనే వర్ణబీజాలకు నమస్కారం. ఓం అనే అక్షరంతో మొదలై, నమః అనే పదంతో ముగిసే పదాలకు నమస్కారం. ఆ తరువాత నారాయణునికి నమస్కారం.
ఓం తత్ సద్ బ్రహ్మణే చైవ ఓం నమో విష్ణవే నమః। ఓం క్షోం ఓం నమో భగవతే నరసింహాయ వై నమః
ఓం, తత్, సత్, బ్రహ్మకు కూడా నమస్కారం. ఓం, విష్ణువుకు నమస్కారం, నమస్కారం. ఓం, క్షోం, ఓం, భగవంతుడైన నరసింహునికి నిజంగా నమస్కారం.
ఓం భూర్నమో భగవతే వరాహాయ నరాధిపాః। జవారుణహరిద్రాభా నీలశ్యామలలోహితాః
ఓం భూః, భగవంతుడైన వరాహునికి నమస్కారం, రాజులారా! ఆయన రూపాలు వేగంగా, ఎరుపు, పసుపు, నీలం, నల్ల, ఎరుపు రంగులతో ఉంటాయి.
మేఘాగ్నిమధుపిఙ్గాభా వల్లభా నవ నాయకాః। అఙ్గాని స్వరవీజానాం స్వనామాన్తైర్యథాక్రమమ్
మేఘంలా, అగ్నిలా, తేనె రంగులో మెరిసే, ప్రియమైన, తొమ్మిది నాయకులు; స్వరబీజాల అవయవాలు, వాటి పేర్లతో ముగిసేలా క్రమంగా ఉంటాయి.
హృదయాదీని కల్పేత విభక్తైస్తన్త్రవేదిభిః। వ్యఞ్చనాదీని బీజాని తేషాం లక్షణమన్యథా
హృదయం మొదలైనవి తంత్రాన్ని తెలిసినవారు వేరుచేసి స్థాపించాలి. వ్యంజనబీజాలకు వేరే లక్షణాలు ఉంటాయి.
దీర్ఘస్వరైస్తు భిన్నాని నమోన్తాన్తస్థితాని తు। అహ్గాని హ్రస్వయుక్తాని ఉపాఙ్గానీతి వర్ణ్యతే
నమః అనే పదంతో ముగిసినవి, దీర్ఘస్వరాలతో కలిసినవి అవయవాలుగా పిలవబడతాయి. హ్రస్వస్వరాలతో ఉన్నవి ఉపావయవాలుగా చెప్పబడతాయి.
విభక్తనామవర్ణాన్తస్థితాని వీదముత్తమమ్ । దీర్ఘైర్హ్రస్వైశ్చ సంయుక్తం సాఙ్గోపాఙ్గంస్వరైః క్రమాత్
వేరుచేసిన పేర్లు, అక్షరాల చివర ఉన్నవి ఉత్తమమైనవిగా భావించాలి. దీర్ఘ, హ్రస్వ స్వరాలతో కలిపి, అవయవాలు, ఉపావయవాలు క్రమంగా ఏర్పాటు చేయాలి.
వ్యఞ్చనానాం క్రమో హ్యేష హృదయాదిప్రకూప్తయే। స్వవీజేన స్వనామాన్తైర్విభక్తాన్యఙ్గనాభిః
హృదయం మొదలైన వాటిని స్థాపించడానికి ఇది వ్యంజనాల క్రమం. స్వబీజాలతో, స్వపేర్లతో వేరుచేసి, అవయవాలు, ఉపావయవాలతో కలిపి చేయాలి.
యుక్తాని హృదయాదీని ద్వాదశాన్తాది పఞ్చతః । ఆరభ్య కల్పయిత్వా తు జపేత్ సిద్ధ్యనురూపతః
హృదయం మొదలైనవి, అవయవాలు, ఉపావయవాలతో కలిపి, పన్నెండు ముగింపులు, అయిదు మొదలు పెట్టి, వాటిని స్థాపించి, కోరిన ఫలితాన్ని బట్టి జపించాలి.
హృదయఞ్చ శిరశ్చుడా కవచం నేత్రమస్తకమ్। షడఙ్గాని తు వీజానాం మూలస్య ద్వాదశాఙ్గకమ్
హృదయం, తల, శిఖ, కవచం, కన్ను, మస్తకం — ఇవే బీజాల ఆరు అవయవాలు; మూలానికి పన్నెండు అవయవాలు ఉంటాయి.
హృచ్ఛిరశ్చ శిఖా వర్మ్మ చాస్త్రనేత్రన్తథోదరమ్। పృష్ఠబాహూరుజానూఁశ్చ జఙ్ఘా పాదౌ క్రమాన్న్యసేత్
హృదయం, తల, శిఖ, కవచం, అస్త్రం, కన్ను, అలాగే పొత్తికడుపు; వెన్ను, భుజాలు, తొడలు, మోకాళ్లు, కాల్లు, పాదాలు క్రమంగా స్థాపించాలి.
కం టం పం శం వైనతేయః ఖం ఠం ఫం షం గదామనుః । గం డం బం సం పుష్టిమన్త్రో ఘం ఢం భం హం శ్రియై నమః
కం, టం, పం, శం — వైనతేయునికి; ఖం, ఠం, ఫం, షం — గదామంత్రానికి; గం, డం, బం,సం — పుష్టిమంత్రానికి; ఘం, ఢం, భం, హం — శ్రీకి నమస్కారం.
వం శం మం క్షం పాఞ్చజన్యం ఛం తం పం కౌస్తుభాయ చ। జం ఖం వం సుదర్శనాయ శ్రీవత్సాయ సం వం దం చం లం
వం, శం, మం, క్షం — పాంచజన్యునికి; ఛం, తం, పం — కౌస్తుభునికి; జం, ఖం, వం — సుదర్శనునికి; శ్రీవత్సునికి —సం, వం, దం, చం, లం.
ఓం ధం వం వనమాలాయై మహానన్తాయ వై నమః । నిర్బీజపదమన్త్రాణం పదైరఙ్గాని కల్పయేత్
ఓం, ఢం, వం — వనమాలకి; మహానంతునికి నిజంగా నమస్కారం. బీజం లేని మంత్రాలకు, పదాలతో అవయవాలు ఏర్పరచాలి.
జాత్యన్తైర్నామసంయుక్తైర్హృదయాదీని పఞ్చధా। ప్రణవం హృదయాదీని తతః ప్రోక్తాని పఞ్చధా
వర్గాంత్య అక్షరాలతో కలిపిన పేర్లతో హృదయం మొదలైనవి ఐదు విధాలుగా ఉంటాయి. ప్రణవంతో కూడిన హృదయం మొదలైనవి కూడా ఐదు విధాలుగా చెప్పబడ్డాయి.
ప్రణవం హృదయం పూర్వం పరాయేతి శిరః శిఖా। నామ్నాత్మనా తు కవచం అస్త్రం నామాన్తకం భవేత్
ప్రణవం ముందుగా హృదయం, పరా తల, శిఖ; తన పేరుతో కవచం, పేరుతో ముగిసినది అస్త్రం అవుతుంది.
ఓం పరాస్త్రాదిస్వనామాత్మా చతుర్థ్యన్తో నమోన్తకః। ఏకవ్యూహాదిపడ్విశవ్యూహాత్తస్యాత్మనో మనుః
ఓం, పరా, అస్త్రం, తన పేరు, నాలుగవ విభక్తితో, నమఃతో ముగిసేలా; ఒక్క వ్యూహం నుండి పది వ్యూహాల వరకు, అతని స్వంత మంత్రంగా ఉంటుంది.
కనిష్ఠాదికరాగ్రేషు ప్రకృతిం దేహకేర్చ్చయేత్। పరాయ పురుషాత్మా స్యాత్ ప్రకృత్యాత్మా ద్విరూపకః
చిటికెన వేళ్లపై, చేతి అంచులపై, దేహ స్వభావాన్ని పూజించాలి. పరా పురుషుని ఆత్మ, స్వభావంతో రెండు రూపాలుగా ఉంటుంది.
ఓం పరాయాగ్న్యాత్మనే చైవ వాయ్వర్క్కౌ చ ద్విరూపకః। అగ్నిం త్రిమూర్త్తౌ విన్యస్య వ్యాపకం కరదేహయోః
ఓం. పరమాత్మ అయిన అగ్ని, అలాగే వాయువు, సూర్యుడు — వీరు రెండు రూపాలుగా ఉన్నారు. అగ్ని మూడు రూపాలవాడై, అన్నిచోట్ల వ్యాపించి, చేతి మీద, శరీరంపై స్థాపించాలి.
వాయ్వర్క్కౌ కరశాఖాసు సవ్యేతరకరద్వయే। హృది మూర్త్తౌ తనావేష త్రివ్యూహే తుర్య్యరూపకే
వాయువు, సూర్యుడు చేతుల రెండు కొమ్మలపై, అంటే కుడి, ఎడమ చేతులపై స్థాపించాలి. ఆ స్వరూపాన్ని హృదయంలో, శరీరంలో, మూడు వరుసల్లో, నాల్గవ రూపంలో స్థాపించాలి.
నారదుడు ఇలా అన్నాడు: అగ్ని కార్య విధానాన్ని వివరించాను. దీని ద్వారా అన్ని కోరికలు ఫలిస్తాయి. ముప్పై ఎనిమిది వేల్ల పరిమాణంలో, చదరంగా స్థలాన్ని కొలిచి, దారంతో కొలిచి, అంత వరకు నేలను తవ్వాలి.