అగ్నిపురాణమ్

కరౌ విమృదితవ్రీహేర్లక్షయిత్వా తతో న్యసేత్ । సప్తాశ్వత్థస్య పత్రాణి తావత్ సూత్రేణ వేష్టయేత్ ।। ౨౫౫.

వడిపిన బియ్యాన్ని చేతులపై పెట్టి, ఆపై ఏడు అశ్వత్థ పత్రాలు వేసి, వాటిని దారంతో బిగించాలి.

త్వమేవ సర్వభూతానామన్తశ్చరసి పావక । సాక్షివత్ పుణ్యపాపేభ్యో బ్రూహి సత్యఙ్కరే మమ ।। ౨౫౫.

పావకా, నీవే అన్ని జీవులలో అంతర్లీనంగా ఉన్నవాడవు. పుణ్యపాపాలకు సాక్షిగా, నాకు నిజం చెప్పు.

తస్యేత్యుక్తవతో లౌహం పశ్చాశత్‌పలికం సమమ్ । అగ్నివర్ణం న్యసేత్ పిణ్డం హస్తయోరుభయోరపి ।। ౨౫౫.

ఇలా చెప్పిన తరువాత, అగ్నిలా మెరుస్తున్న యాభై పలల బరువు గల ఇనుప ముద్దను రెండు చేతుల్లో సమానంగా పెట్టాలి.

స తమాదాయ సప్తైవ మణ్డలాని శనైర్వ్రజేత్ । షోड़శఙ్గులకం జ్ఞేయం మణ్డలం తావదన్తరమ్ ।। ౨౫౫.

ఆ ముద్దను తీసుకుని, ఏడుసార్లు వృత్తాల మధ్య నెమ్మదిగా నడవాలి. ప్రతి వృత్తం పదహారు వేలుల పొడవు దూరంలో ఉండాలి.

ముక్త్వాగ్నిం మృదితవ్రీహిరదగ్ధః శుద్ధిమాప్నుయాత్ । అన్తరా పతితే పిణ్డే సన్దేహే వా పునర్హరేత్ ।। ౨౫౫.

అగ్నిని దాటి, వడిపిన బియ్యం కాలిపోకపోతే, అతడు పవిత్రుడవుతాడు. ముద్ద మధ్యలో పడిపోతే లేదా సందేహముంటే, పరీక్షను మళ్లీ చేయాలి.

పవిత్రాణాం పవిత్ర త్వం శోధ్యం శోధయ పావక। సత్యేన మాభిరక్షస్వ వరుణేత్యభిశస్తకమ్ ।। ౨౫౫.

పవిత్రమైన వాటిలో పవిత్రుడవు నీవే, పావకా, శుద్ధి చేయవలసినదాన్ని శుద్ధి చేయు. వరుణా, నిజంతో నన్ను కాపాడు — ఇలాగే ప్రమాణం చేయాలి.

నాభిదఘ్నోదకస్థస్య గృహీత్వోరూ జలం విశేత్ । సమకాలమిషుం ముక్తమానీయాద్యో జవీ నరః ।। ౨౫౫.

నాభివరకు నీటిలో నిలబడి, తొడలు పట్టుకుని లోపలికి వెళ్ళాలి. అదే సమయంలో బాణాన్ని వదిలి, వేగంగా వెళ్ళి దానిని తీసుకురావాలి.

యది తస్మిన్నిమగ్నాఙ్గం పశ్యేచ్చేచ్ఛుద్ధిమాప్నుయాత్ । త్వం విష బ్రహ్మణః పుత్ర సత్యధర్మే వ్యవస్థితః ।। ౨౫౫.

నీటిలో మునిగినప్పుడు అతని శరీరం కనిపిస్తే, అతడు పవిత్రుడవుతాడు. విషమా, బ్రహ్మ కుమారుడా, నీవు సత్యధర్మంలో స్థిరంగా ఉన్నావు.

త్రాయస్వాస్మాదభీశాపాత్ సత్యేన భవ మేఽమృతమ్ । ఏవముక్త్వా విషం శార్ఙ్గ భక్షయేద్ధిమశైలజం ।। ౨౫౫.

ఈ శాపబాధ నుండి నన్ను రక్షించు. సత్యంతో నాకు అమృతత్వం కలగనీ. ఇలా చెప్పి, శారంగా, హిమాలయపు పవిత్ర విషాన్ని తినాలి.

యస్య వేగైర్వినా జీర్ణం శుద్ధిం తస్య వినిర్ద్దిశేత్ । దేవానుగ్రాన్ సమభ్యర్చ్చ్య తత్స్నానోదకమాహరేత్ ।। ౨౫౫.

విష ప్రభావం లేకుండా జీర్ణించగలిగితే, అతడిని పవిత్రుడని ప్రకటించాలి. దేవతలను పూజించి, స్నానానికి నీరు తెచ్చుకోవాలి.

సంశ్రావ్య పాయయేత్తస్మాజ్జలాత్తు ప్రసృతిత్రయమ్ । ఆచతుర్ద్దశమాదహ్నో యస్య నో రాజదైవికమ్ ।। ౨౫౫.

అది అందరికి వినిపించి, ఆ నీటిని మూడు ముళ్లంత త్రాగాలి. పద్నాలుగో రోజువరకు రాజదండం లేదా దైవశిక్ష కలగకపోతే—

వ్యసనం జాయతే ఘోరం స శుద్ధః స్యాదసంశయమ్ । సత్యవాహనశస్త్రాణి గోబీజకనకాని చ ।। ౨౫౫.

భయంకరమైన అపాయం రాకపోతే, అతడు నిస్సందేహంగా పవిత్రుడు. సత్యం ఆయుధాలు, ఆవులు, విత్తనాలు, బంగారం—

దేవతాగురుపాదాశ్చ ఇష్టాపూర్త్తకృతాని చ । ఇత్యేతే సుకరాః ప్రోక్తాః శపథాః స్వల్పసంశయే ।। ౨౫౫.

దేవతల పాదాలు, గురువుల పాదాలు, యజ్ఞాలు, దానం చేసిన కార్యాలు — ఇవన్నీ చిన్న సందేహాల్లో సులభమైన ప్రమాణాలుగా చెప్పబడ్డాయి.

అగ్నిరువాచ సీగ్నో వివాదే క్షేత్రస్య సామన్తాః స్థవిరా గణాః గోపాః సీమాకృషాణా యే సర్వే చ వనగోచరాః ।। ౨౫౭.

అగ్ని ఇలా అన్నాడు: భూమి వివాదంలో, గ్రామ పెద్దలు, గొప్పలు, గోపాలు, సరిహద్దు గీసినవారు, అడవి పొలాల్లో తిరిగేవారు — వీరందరూ

నయేయురేతే సీమానం స్థలాఙ్గారతుషద్రుమైః । సేతువల్మీకనిమ్నాస్థిచైత్యాద్యైరుపలక్షితామ్ ।। ౨౫౭.

వీరు మట్టితో, బొగ్గుతో, తుప్పతో, చెట్లతో, చెరువులతో, పుట్టలతో, లోతులతో, రాళ్ల గుట్టలతో గుర్తు చేసిన సరిహద్దును నిర్ణయించాలి.

రక్తస్రగ్వసనాః సీమాన్నయేయుః క్షితిధారిణః ।। ౨౫౮.

ఎర్ర పూలమాలలు ధరించినవారు, ఎర్ర వస్త్రాలు వేసుకున్నవారు, భూమిని పాలించే రాజులకు సరిహద్దు గుర్తులు ముందుగా తీసుకెళ్లాలి.

అనృతే తు పృథగ్దణ్డ్యా రాజ్ఞా మధ్యమసాహసమ్ । అభావే జ్ఞాతృచిహ్నానాం రాజా సీమ్నః ప్రవర్త్తకః ।। ౨౫౮.

అబద్ధం చెప్పినవారిని రాజు వేరుగా పిలిపించి మధ్యస్థ శిక్ష విధించాలి. సరిహద్దు గుర్తులు చెప్పేవారు లేకపోతే, రాజే సరిహద్దు నిర్ణయించాలి.

ఆరామాయతనగ్రామనిపానోద్యానవేశ్మసు । ఏష ఏవ విధిర్జ్ఞేయో వర్షాగ్వుప్రవహేషు చ ।। ౨౫౮.

తోటలు, దేవాలయాలు, గ్రామాలు, నీటి కుండలు, ఉద్యానవనాలు, ఇళ్ళు, వర్షపు నీటి ప్రవాహాల విషయంలో కూడా ఇదే నియమం వర్తిస్తుంది.

మర్య్యాదాయాః ప్రభేదేషు క్షేత్రస్య హరణే తథా । మర్య్యాదాయాశ్చ దణ్డ్యాః స్యురధమోత్తమమధ్యమాః ।। ౨౫౮.

సరిహద్దు చీలికలు లేదా భూమి దొంగతనం జరిగితే, సరిహద్దు ఉల్లంఘించినవారికి చిన్నది, మధ్యమం, పెద్దదైన శిక్షలు విధించాలి.

న నిషేధ్యోఽల్పబాధస్తు సేతుః కల్యాణకారకః । పరభూమిం హరన్ కూపః స్వల్పక్షేత్రో బహూదకః ।। ౨౫౮.

చిన్న హాని కలిగించే, మేలు చేసే చెరువు నిషేధించకూడదు. కానీ, మరొకరి భూమిని ఆక్రమించే బావి, చిన్నదైనా, నీరు ఎక్కువగా ఉంటే అనుమతించరాదు.

స్వామినే యోఽనివేద్యైవ క్షేత్రే సేతుం ప్రకల్పయేత్ । ఉత్పన్నే స్వామినో భోగస్తదభావే మహీపతేః ।। ౨౫౮.

భూమి యజమానికి చెప్పకుండా ఎవరు చెరువు కట్టిస్తే, యజమాని ఉంటే అతనికే ఉపయోగం, లేనప్పుడు రాజుకే ఆ హక్కు ఉంటుంది.

ఫాలాహతమపి క్షేత్రం యో న కుర్యాన్న కారయేత్ । స ప్రదాప్యోఽకృష్టఫలం క్షేత్రమన్యేన కారయేత్ ।। ౨౫౮.

పొలం దున్నబడినా దాన్ని సాగు చేయకపోతే, లేదా చేయించకపోతే, దాని యజమాని సాగు కాని పంటను ఇవ్వాలి, మరొకరితో సాగు చేయించాలి.

మాసానష్టౌ తు మహిషో సస్యఘాతమ్థ కారిణీ । దణ్డనాయా తదర్ద్ధన్తు గౌస్తదర్ద్ధనజావికం ।। ౨౫౮.

మేషం పంటను నాశనం చేస్తే, ఎనిమిది నెలల శిక్ష విధించాలి. ఆవుకు అర్థం, గొర్రెకు లేదా మేకకు ఆవు శిక్షలో అర్థం విధించాలి.

భక్షయిత్వోపవిష్టానాం యథోక్తాద్ ద్విగుణో దమః । సమమేషాం వివితేపి ఖరేష్ట్రం మహిషీసమమ్ ।। ౨౫౮.

జంతువులు తిని కూర్చుంటే, చెప్పిన శిక్ష రెండింతలు. వేరు వేరు దొంగిలించిన చోటు ఉంటే, మేషానికి ఆవుకి సమానంగా శిక్ష విధించాలి.

యావత్ సస్యం వినష్టన్తు తావత్ క్షేత్రీ ఫలం లభేత్ । పాలస్తాడ్యోఽథ గోస్వామీ పూర్వోక్తం దణ్డమర్హతి ।। ౨౫౮.

ఎంత పంట నాశనం అయితే, అంత పంట పొలం యజమానికి ఇవ్వాలి. పశువుల కాపరికి శిక్ష, ఆవు యజమానికి ముందుగా చెప్పిన శిక్ష విధించాలి.

పథి గ్రామవివీతన్తే క్షేత్రే దోషో న విద్యతే । అకామతః కామచారే చౌరవద్దణ్డమర్హతి ।। ౨౫౮.

గ్రామానికి అంచున ఉన్న పొలంలో లేదా మార్గంలో దాటి వెళ్ళితే తప్పు లేదు. కానీ, కావాలని చేస్తే దొంగతనానికి సమానంగా శిక్షించాలి.

మహోక్షోత్సృష్టపశవః సూతికాగన్తుకా చ గౌః । పాలో యేషాన్తు తే మోచ్యా దైవరాజపరిప్లుతాః ।। ౨౫౮.

పెద్ద ఎద్దు వదిలిన పశువులు, ప్రసవించే ఆవులు, కొత్తగా వచ్చిన ఆవులు — వీటి కాపరులను శిక్షించరాదు. ఇవి దైవం లేదా రాజు కారణంగా కలిగినవి.

యథార్పితాన్ పశూన్ గోపః సాయం ప్రత్యర్పయేత్తథా । ప్రమాదమృతనష్టాంశ్చ ప్రదాప్యః కృతవేతనః ।। ౨౫౮.

ఎలా అప్పగించారో, అలాగే సాయంత్రం పశువులను కాపరి తిరిగి ఇవ్వాలి. నిర్లక్ష్యంగా లేదా మరణించి పోయినవాటికి, జీతం తీసుకున్న కాపరి నష్టాన్ని భరించాలి.

పాలదోషవినాశే తు పాలే దణ్డో విధీయతే । అర్ద్ధత్రయోదశపణః స్వామినో ద్రవ్యమేవ చ ।। ౨౫౮.

కాపరి తప్పు వల్ల నష్టం జరిగితే, అతనికి పదమూడు సగం పణాలు శిక్ష విధించాలి. యజమానికి ఆస్తి తిరిగి ఇవ్వాలి.