ఆవృత్తఞ్చ చపరావృత్తం పాదోద్ధతమవప్లుతం । హంసమర్ద్దం విమర్దఞ్చ౩ గదాకర్మ ప్రకీర్త్తితం ।। ౨౫౨.
తిరిగినది, తిరిగి తిరిగినది, పాదాన్ని పైకి ఎత్తడం, ఎగిరిపోవడం, హంసను నలిపినట్టు చేయడం, బలంగా నొక్కడం—ఇవి గదా పద్ధతులు అని చెప్పబడింది.
కరాలమవఘాతఞ్చ దంశోపప్లుతమేవ చ । క్షిప్తహస్తం స్థితం శూన్యం పరశోస్తు వినిర్దిశేత్ ।। ౨౫౨.
భయంకరంగా కొట్టడం, కొరుకుతున్నట్టు దూకడం, చేతిని విసరడం, నిలబడడం, ఖాళీగా ఉండడం—ఇవి పరశు పద్ధతులు.
తాడనం ఛేదనం విప్ర తథా చూర్ణనమేవ చ । ముద్గరస్య తు కర్మాణి తథా ప్లవనఘాతనం ।। ౨౫౨.
కొట్టడం, కోయడం, బ్రాహ్మణా, పొడిచేయడం—ఇవి ముద్గర పద్ధతులు, అలాగే ఎగిరిపడి కొట్టడం కూడా.
సం శ్రాన్తమథ విశ్రాన్తం గోవిసర్గం సుదుర్ద్ధరం । భిన్దిపాలస్య కర్మాణి లగుడస్య చ తాన్యపి ।। ౨౫౨.
బాగా అలసిపోవడం, విశ్రాంతి తీసుకోవడం, ఆవును విడిచిపెట్టడం, చాలా కష్టం అయ్యే విధానం—ఇవి భిందిపాల, అలాగే లఘుడ పద్ధతులు.
అన్త్యం మధ్యం పరావృత్తం నిదేశాన్తం ద్విజోత్తమ । వజ్రస్యైతాని కర్మాణి లగుడస్య చ తాన్యపి ।। ౨౫౨.
ఓ ద్విజశ్రేష్ఠా, చివరి, మధ్య, తిరిగి, ఆజ్ఞతో ముగిసే విధానాలు — ఇవే గద మరియు ముఠా చేత చేయబడే పనులు.
హరణం ఛేదనం ఘాతో బలోద్ధారణమాయతం । కృపాణకర్మ నిర్దిష్టం పాతనం స్ఫోటనం తథా ।। ౨౫౨.
పట్టుకోవడం, కోయడం, చంపడం, బలంగా పైకి ఎత్తడం, పొడుగు చేయడం — ఇవే ఖడ్గానికి చెప్పిన పనులు. అలాగే కింద పడవేయడం, పగలగొట్టడం కూడా ఉంటాయి.
త్రాసనం రక్షణం ఘాతో బలోద్ధరణమాయతమ్ । క్షేపణీకర్మ నిర్దిష్టం యన్త్రకర్మైతదేవ తు ।। ౨౫౨.
భయపెట్టడం, రక్షించడం, చంపడం, బలంగా పైకి ఎత్తడం, పొడుగు చేయడం — ఇవే క్షేపణి ఆయుధానికి పనులు. అలాగే యంత్రాల పనులు కూడా ఇదే విధంగా ఉంటాయి.
సన్త్యాగమవదంశశ్చ వరాహోద్ధూతకం తథా । హస్తావహస్తమాలీనమేకహస్తావహస్తకే ।। ౨౫౨.
వదిలిపెట్టడం, కొరికివేయడం, వరాహం లాగ ఎగరగొట్టడం, ఒక చేతితో లేదా రెండు చేతులతో మోయడం, అలాగే ఒక చేతితో లేదా రెండు చేతులతో పట్టుకోవడం.
ద్విహస్తవాహుపాశే చ కటిరేచితకోద్గతే । ఉరోలలాటఘాతే చ భుజావిధమనన్తథా ।। ౨౫౨.
రెండు చేతులతో, భుజాలతో కట్టడం, నడుము వద్ద పైకి ఎత్తడం, ఛాతీ మరియు నుదిటిపై కొట్టడం, అలాగే భుజాలను మడమడం.
ద్విహస్తవాహుపాశే చ కటిరేచికకోద్గతే । గాత్రసంశ్లేషణం శాన్తం తథా గాత్రవిపర్య్యయః ।। ౨౫౨.
రెండు చేతులతో, భుజాలతో కట్టడం, నడుము వద్ద పైకి ఎత్తడం, అవయవాలను మృదువుగా ఆలింగనం చేయడం, అలాగే అవయవాలను తిరగడం.
ఊద్ర్ధ్వప్ర్హారం ఘాతఞ్చ గోమూత్రం సవ్యదక్షిణే । పారకన్తారకం దణ్డం౪ కరవీరన్ధమాకులం ।। ౨౫౨.
పైకి కొట్టడం, చంపడం, ఆవు మూత్ర స్థితి, ఎడమ, కుడి వైపున, అడ్డంకులను దాటి పోవడానికి దండం, శత్రువును అయోమయానికి గురిచేసే కరవీర దండం.
తిర్య్యగ్బన్ధమపామార్గం౫ భీమవేగం సుదర్శనం । సింహాక్రాన్తం గజాక్రాన్తం గర్ద్దభాక్రాన్తమేవ చ ।। ౨౫౨.
పక్కకు కట్టడం, అపామార్గ విధానం, భయంకరమైన వేగం, సుదర్శనం, సింహం ఎగిరివెళ్ళడం, ఏనుగు ఎగిరివెళ్ళడం, గాడిద ఎగిరివెళ్ళడం కూడా.
గదాకర్మాణి జానీయాన్నియుద్ధస్యాథ కర్మ చ । ఆకర్షణం వికషఞ్చ బాహూనాం మూలమేవ చ ।। ౨౫౨.
గద పనులను, యుద్ధ కళలను తెలుసుకోవాలి: లాగడం, వంకర చేయడం, భుజాల మూలాన్ని పట్టుకోవడం.
గ్రీవావిపరివర్త్తఞ్చ పృష్ఠభఙ్గం సుదారుణం । పర్య్యాసనవిపర్య్యాసౌ పశుమారమజావికం ।। ౨౫౨.
మెడను తిప్పడం, వెన్నెముకను విరగొట్టడం — ఇది చాలా భయంకరం, తిరగడం, తిరిగి తిరగడం, మేకలు, ఆడుగుడ్లను చంపడం.
పాదప్రహారమాస్ఫోటం కకటిరేచితకన్తథా । గాత్రశ్లేషం స్కన్ధగతం మహీవ్యాజనమేవ చ ।। ౨౫౨.
కాళ్ళతో కొట్టడం, పగలగొట్టడం, నడుము వద్ద పైకి ఎత్తడం, శరీరాన్ని ఆలింగనం చేయడం, భుజంపై ఎక్కడం, నేలను ఊడ్చడం.
ఉరోలలాటఘాతఞ్చ విస్పష్టకరణన్తథా । ఉద్ధూతమవధూతఞ్చ తిర్య్యఙ్మార్గగతం తథా ।। ౨౫౨.
ఛాతీ, నుదిటిపై కొట్టడం, స్పష్టంగా చూపించడం, పైకి ఎగరగొట్టడం, కిందకి ఊపడం, పక్కదారి మీద కదలడం.
గజస్కన్ధమవక్షేపమపరాఙ్ముఖమేవ చ । దేవమార్గమధోమార్గమమార్గగమనాకులం ।। ౨౫౨.
ఏనుగు భుజం మీద నుంచి కింద పడవేయడం, వెనక్కి తిరగడం, దేవమార్గం, క్రిందికి దారి, తప్పు దారిలో అయోమయం.
యష్టిఘాతమవక్షేపో వసుధాదారణన్తథా । జానుబన్ధం భుజాబన్ధం గాత్రబన్ధం సుదారుణం ।। ౨౫౨.
దండంతో కొట్టడం, కింద పడవేయడం, భూమిని పగలగొట్టడం, మోకాళ్ళను కట్టడం, భుజాలను కట్టడం, అవయవాలను కట్టడం — ఇవన్నీ చాలా భయంకరమైనవి.
విపృష్ఠం సోదకం శుభ్రం భుజావేష్టితమేవ చ । సన్నద్ధైః సంయుగే భావ్యం సశస్త్రైస్తైర్గజాదిభిః ।। ౨౫౨.
వెనుక నుంచి కొట్టడం, నీటితో, ప్రకాశవంతంగా, భుజాలను చుట్టిపట్టడం; యుద్ధంలో, కవచాలు, ఆయుధాలతో, ఏనుగులు మొదలైనవారు ఇవి చేయాలి.
వరాఙ్కుశధరౌ చోభౌ ఏకో గ్రీవాగతోఽపరః । స్కన్ధగౌ ద్వౌ చ ధానుష్కౌ ద్వౌ చ ఖడ్గధరౌగజే ।। ౨౫౨.
ఉత్తమ అంకుశాన్ని పట్టుకున్న ఇద్దరు, ఒకరు మెడ వద్ద, ఇద్దరు భుజాలపై, ఇద్దరు విల్లు పట్టినవారు, ఇద్దరు ఖడ్గాన్ని పట్టినవారు ఏనుగుపై ఉంటారు.
రథే రణే గజే చైవ తురఙ్గాణాం త్రయం భవేత్ । ధానుష్కాణాన్త్రయం ప్రోక్తం రక్షఆర్థే తురగస్య చ ।। ౨౫౨.
రథంలో, యుద్ధంలో, ఏనుగుపై, గుర్రాలపై ముగ్గురు ఉండాలి; గుర్రాన్ని రక్షించేందుకు ముగ్గురు విల్లువారు ఉండాలని చెప్పబడింది.
ధన్వినో రక్షణార్థాయ చర్మిణన్తు౬ నియోజయేత్ । స్వమన్త్రైః శస్త్రమభ్యర్చ్య శాస్త్రాన్త్రైలోక్యమోహనం ।। ౨౫౨.
విల్లువారిని రక్షించేందుకు ఒకడు కవచాన్ని ధరించి ఉండాలి; తన మంత్రాలతో ఆయుధాన్ని పూజించి, మూడు లోకాలను మోహింపజేసే శాస్త్రాన్ని ఉపయోగించాలి.
అగ్నిరువాచ వ్యవహారం ప్రవక్షఅయామి నయానయవివేకదం । చతుష్పాచ్చ చతుఃస్థానశ్చతుఃసాధన ఉచ్యతే ।। ౨౫౩.
అగ్ని దేవుడు ఇలా అన్నాడు: నేను న్యాయ వ్యవహారాన్ని వివరంగా చెప్పబోతున్నాను. ఇది మంచి చెడు తేడాను స్పష్టంగా చూపుతుంది. దీనికి నాలుగు పాదాలు, నాలుగు ఆధారాలు, నాలుగు సాధనాలు ఉన్నాయని అంటారు.
చతుర్హితశ్చతుర్వ్యాపీ చతుష్కారీ చకీత్తర్యతే । అష్టాహ్గోఽష్టాదశపదః శతశాఖస్తథైవ చ ।। ౨౫౩.
ఇది నాలుగు రకాల లాభాలను ఇస్తుంది, నాలుగు విధాల వ్యాప్తి కలిగి ఉంటుంది, నాలుగు విధాల కార్యాచరణతో కూడి ఉంటుంది. దీనికి ఎనిమిది భాగాలు, పదహారు విభాగాలు, వంద శాఖలు ఉన్నాయని కూడా చెబుతారు.
త్రియోనిర్ద్వ్యభియోగశ్చ ద్విద్వారో ద్విగతిస్తథా । ధర్మశ్చ వ్యవహారశ్చ చరిత్రం రాజశాసనం ।। ౨౫౩.
దీనికి మూడు మూలాలు, రెండు రకాల వివాదాలు, రెండు ద్వారాలు, రెండు మార్గాలు ఉంటాయి. ధర్మం, న్యాయ వ్యవహారం, ఆచారం, రాజాజ్ఞ — ఇవే ప్రధానమైనవి.
చతుష్పాద్వ్యవహారాణాముత్తరః పూర్వసాధకః । తత్ర సత్యే స్థితో ధర్మో బ్యవహారస్తు సాక్షిషు ।। ౨౫౩.
న్యాయ వ్యవహారానికి ఉన్న నాలుగు పాదాల్లో, చివరిది మొదటిదాన్ని నిర్ధారిస్తుంది. ఇందులో ధర్మం సత్యంలో నిలుస్తుంది, న్యాయ వ్యవహారం సాక్షుల మీద ఆధారపడి ఉంటుంది.
చరిత్రం సఙ్గ్రహే పుంసాం రాజాజ్ఞాయాన్తు శాసనం । సామాభ్యుపాయసాధ్యత్వాచ్చతుఃసాధన ఉచ్యతే ।। ౨౫౩.
ఆచారం అనేది ప్రజల సార్వత్రిక ప్రవర్తన, రాజాజ్ఞ అనగా రాజు ఇచ్చే ఆజ్ఞ. ఇది నాలుగు సాధనాల ద్వారా జరుగుతుందనిప్పుడు దీనికి ఆ పేరు వచ్చింది.
చతుర్ణామాశ్రమాణాఞ్చ రక్షణాత్స చతుర్హితః । కర్త్తారం సాక్షఇణశ్చైవ సత్యాన్రాజానమేవ చ ।। ౨౫౩.
నాలుగు ఆశ్రమాలను కాపాడే గుణం ఉన్నందున ఇది నాలుగు రకాల లాభాలను ఇస్తుంది. దీనిలో కర్త, సాక్షులు, సత్యవంతులు, రాజు — వీరే ప్రధానంగా ఉంటారు.
వ్యాప్నోతే పాదగో యస్మాచ్చతుర్వ్యాపీ తతః స్మృతః । ధర్మస్యార్థస్య యశసో లోకపఙక్తేస్తథైవ చ ।। ౨౫౩.
కర్త నాలుగు రంగాలలో వ్యాపించడంవల్ల దీనిని నాలుగు విధాల వ్యాప్తి కలదని అంటారు. అవి ధర్మం, సంపద, కీర్తి, లోకహితమే.
చతుర్ణాఙ్కరణాదేష చతుష్కారీ ప్రకీర్త్తితః । రాజా స పురుషః సభ్యాః శాస్త్రం గణకలేఖకౌ ।। ౨౫౩.
నాలుగు కర్తల ద్వారా జరిగే పని కావున దీనిని నాలుగు విధాల కార్యాచరణగా పిలుస్తారు. అవి రాజు, వ్యక్తి, సభ్యులు, శాస్త్రం, గణకుడు, లేఖకుడు.