అగ్నిపురాణమ్

భద్రే కాశ్యపదాయాదే కురు భద్రాం మతిం మమ । సర్వవీజసమాయుక్తే సర్వరత్నౌషధైర్వృతే ।। ౨౪౭.

శుభ సమయంలో కాశ్యప వంశంతో నాకు మంగళకరమైన మనస్సు కలిగించు. అన్ని విత్తనాలతో, రత్నాలు, ఔషధులతో చుట్టుముట్టినదిగా ఉండాలి.

రుచిరే నన్దనే నన్దే వాసిష్ఠే రమ్యతామిహ। ప్రజాపతిసుతే దేవి చతురస్త్రే మహీమయే ।। ౨౪౭.

రుచికరమైన నందనంలో, నందలో, వాసిష్ఠలో ఇక్కడ ఆనందం కలగాలి. ప్రజాపతి కుమార్తె దేవీ, నాలుగు మూలలతో భూమితో నిండిన ప్రదేశంలో.

సుభగే సువ్రతే భద్రే గృహే కాశ్యపి రమ్యతాం । పూజితే పరమాచార్య్యైర్గన్ధమాల్యైరలఙ్‌కృతే ।। ౨౪౭.

సుభగే, సువ్రతే, భద్రే, ఇంట్లో కాశ్యపి ఆనందంగా ఉండాలి. పరమాచార్యులు పూజించి, సుగంధాలు, పూలమాలలతో అలంకరించాలి.

భవభూతికరే దేవి గృహే కాశ్యాపి రమ్యతాం । అవ్యహ్గ్యే చాక్షతే పూర్ణే మునేరఙ్గిరసః సుతే ।। ౨౪౭.

భవభూతి కలిగించే దేవీ, ఇంట్లో కాశ్యపి ఆనందంగా ఉండాలి. అడ్డంకులు లేని, పూర్ణమైన, ఆంగిరస మునిపుత్రుని ఇంట్లో.

ఇష్టకే త్వం ప్రయచ్ఛేష్టం ప్రతిష్ఠాఙ్గారయామ్యహం । దేశస్వామిపురస్వామిగృహస్వామిపరిగ్రహే ।। ౨౪౭.

ఇటుకపై కావలసినది సమర్పించాను, స్థాపనను నిర్వహించాను. దేశాధిపతి, పురాధిపతి, గృహాధిపతి మరియు వారి సొత్తులలో.

మనుష్యధనహస్త్యశ్వపశువృద్ధికరీ భవ । గృహవ్రవేశేఽపి తథా శిలాన్యాసం సమాచరేత్ ।। ౨౪౭.

మనుషులు, ధనం, ఏనుగులు, కుదిరాలు, పశువుల వృద్ధిని కలిగించు. అలాగే ఇంట్లో ప్రవేశించినప్పుడు రాళ్లను వేసే కార్యక్రమం చేయాలి.

ఉత్తరేణ శుభః ప్లక్షో వచః ప్రాక్ స్యాద్ గృహాదితః । ఉదుమ్వరశ్చ యామ్యేన పశ్చిమేఽశ్వత్థ ఉత్తమః ।। ౨౪౭.

ఉత్తర దిశలో శుభమైన ప్లక్షవృక్షం ఉంటుంది. ఇంటి తూర్పు వైపున మాటలు ఉంటాయి. దక్షిణంలో ఉదుంబర వృక్షం, పడమరలో ఉత్తమమైన అశ్వత్థ వృక్షం ఉంటుంది.

వామభాగే తథోద్యానం కుర్య్యాద్వాసం గృహే శుభం । సాయం ప్రాతస్తు ధర్మాప్తౌ శీతకాలే దినాన్తరే ।। ౨౪౭.

ఇంటి ఎడమవైపు తోటను లేదా శుభమైన నివాసాన్ని నిర్మించాలి. సాయంత్రం, ఉదయం ధర్మాన్ని పొందేందుకు, చల్లని కాలంలో, రోజు ముగిసే సమయాల్లో చేయాలి.

వర్షారాత్రే భువః శోషే సేక్తవ్యా రోపితద్రుమాః । విड़ఙ్గఘృతసంయుక్తాన్ సేచయేచ్ఛీతవారిణా ।। ౨౪౭.

వర్షాకాల రాత్రుల్లో భూమి ఎండిపోయినప్పుడు నాటిన చెట్లకు నీరు పోయాలి. విరంగ, నెయ్యితో కలిపిన చల్లని నీటితో చెట్లను నీరుపోవాలి.

ఫలనాశే కులత్థైశ్చ మాషైర్ముద్గైస్తిలైర్యవైః । ఘృతశీతపయఃసేకః ఫలపుష్పాయ సర్వదా ।। ౨౪౭.

పండ్లు లేకపోతే, కులత్తు, మాషాలు, ముద్గాలు, నువ్వులు, యవాలతో కలిపి, ఎప్పుడూ నెయ్యి, చల్లని పాలను పండ్లు, పువ్వుల కోసం పోయాలి.

మత్స్యామ్భసా తు సేకేన వృద్ధిర్భవతి శాఖినః । ఆవికాజశకృచ్చూర్ణం యవచూర్ణం తిలాని చ ।। ౨౪౭.

చేపల నీటితో చెట్లకు నీరు పోస్తే వాటి వృద్ధి జరుగుతుంది. గొర్రె ఎరుపొడి, యవ పొడి, నువ్వులు కూడా ఉపయోగించాలి.

గోమాంసముదకఞ్చేతి సప్తరాత్రం నిధాపయేత్ । ఉత్సేకం సర్వవృక్షాణాం ఫలపుష్పాదివృద్ధిదం ।। ౨౪౭.

ఆడు మాంసం, నీటిని ఏడు రాత్రులు ఉంచాలి. అన్ని చెట్లకు చల్లడం వల్ల పండ్లు, పువ్వుల వృద్ధి కలుగుతుంది.

మత్స్యోదకేన శీతేన ఆమ్రాణాం సేక ఇష్యతే । ప్రశస్తం చాప్యశోకానాం కామినీపాదతాడనం ।। ౨౪౭.

చల్లని చేపల నీటితో మామిడిచెట్లకు నీరు పోయడం మంచిది. అలాగే అశోకవృక్షాలకు కామినీ మొక్క వేర్లను కొట్టడం శ్రేయస్కరం.

ఖర్జూరనారికేలాదేర్లవణాద్భిర్వివర్ద్ధనం । విడఙ్గమత్స్యమాంసాద్భిః సర్వేషాం దోహదం శుభం ।। ౨౪౭.

ఖర్జూరాలు, కొబ్బరికాయలు వంటి పదార్థాలు ఉప్పుతో కలిపి తింటే శరీరానికి పోషణ పెరుగుతుంది. విడంగ, చేప, మాంసం వంటివి తినడం వల్ల అన్ని కోరికలు మంచిగా తీరుతాయి.

అగ్నిరువాచ పుష్పైస్తు పూజనాద్విష్ణుః సర్వకార్య్యేషు సిద్ధిదః । మాలతీ మల్లికా యూథీ పాటలా కరవీరకం ।। ౨౪౮.

అగ్ని ఇలా అన్నాడు: పుష్పాలతో విష్ణువు పూజిస్తే అన్ని కార్యాల్లో విజయాన్ని ప్రసాదిస్తాడు. మల్లె, మాలతి, యూతి, పటాల, కరవీర పువ్వులు పూజకు ఉపయోగపడతాయి.

పావన్తిరతిముక్తశ్చ౧ కర్ణికారః కురణ్టకః । కుబ్జకస్తగరో నీపో వాణో వర్వపమల్లికా ।। ౨౪౮.

పావని, అతిముక్త, కర్ణికార, కురంటక, కుబ్జక, తగర, నీప, వాణ, వర్వప మల్లికా పువ్వులు కూడా పూజకు తగినవే.

అశోకస్తిలకః కున్దః పూజాయై స్యాత్తమాలజం । విల్వపత్రం శమీపత్రం పత్రం భృఙ్గరజస్య తు ।। ౨౪౮.

అశోక, తిలక, కుంద పువ్వులు, తమాల ఆకులు, బిల్వ ఆకులు, శమీ ఆకులు, భృంగరాజ ఆకులు కూడా పూజకు సరిపోతాయి.

తులసీకాలతులసీపత్రం వాసకమర్చ్చనే । కేతకీపత్రపుష్పం చ పద్మం రక్తోత్పలాదికం ।। ౨౪౮.

తులసి, కాళ తులసి ఆకులు, వాసక, కేతకీ ఆకులు, కేతకీ పువ్వులు, పద్మం, ఎర్ర ఉత్పలాది పువ్వులు కూడా పూజలో వాడతారు.

నార్క్కన్నోన్మత్తకఙ్గాఞ్చీ పూజనే గిరిమల్లికా । కౌటజం శాల్మలీపుష్పం కణ్టకారీభవన్నహి ।। ౨౪౮.

నార్క్క, ఉన్మత్తక, కంగాంచీ, గిరిమల్లికా పువ్వులు పూజలో ఉపయోగిస్తారు. కౌటజ, శాల్మలి పువ్వులు, ముల్లు ఉన్న పువ్వులు పూజకు పనికిరావు.

ఘృతప్రస్థేన విష్ణోశ్చ స్నానఙ్గో కోటిసత్‌ఫలం । ఆఢకేన తు రాజా స్యాత్ ఘృతక్షీరైర్ద్దివం వ్రజేత్ ।। ౨౪౮.

ఒక ప్రస్థం నెయ్యితో విష్ణువుకు అభిషేకం చేస్తే కోటి ఫలితం లభిస్తుంది. ఒక ఆఢక నెయ్యి, పాలు కలిపి అభిషేకం చేస్తే రాజులా స్వర్గాన్ని పొందుతారు.

అగ్నిరువాచ చతుష్పాదం ధనుర్వేదం వదే పఞ్చవిధం ద్విజ । రథనాగాశ్వపత్తీనాం యోధాంశ్చాశ్రిత్య కీర్త్తితం ।। ౨౪౯.

అగ్ని ఇలా అన్నాడు: ధనుర్వేదానికి నాలుగు భాగాలు ఉన్నాయి. వాటిని రథ, ఏనుగు, గుర్రం, కాలాళ్లు యోధుల ఆధారంగా ఐదు విధాలుగా వివరించబడ్డాయి.

యన్త్రముక్తం పాణిముక్తం ముక్తసన్ధారితం తథా । అముక్తం బాహుయుద్ధఞ్చ పఞ్చధా తత్ ప్రకీర్త్తితం ।। ౨౪౯.

ఇవి ఐదు రకాలుగా చెప్పబడ్డాయి: యంత్రంతో వదిలేది, చేతితో వదిలేది, వదిలి పట్టేది, వదలని ఆయుధం, చేతితో చేసే పోరాటం.

తత్ర శస్త్రాస్త్రసమ్పత్త్యా ద్వివింధం పరికీర్త్తితం । ఋజుమాయావిభేదేన భూయో ద్వివిధముచ్యతే ।। ౨౪౯.

ఇవి ఆయుధాలు, అస్త్రాల వాడకంతో రెండు రకాలుగా విడగొట్టబడ్డాయి. అలాగే నేరుగా, మాయతో అని మళ్లీ రెండు రకాలుగా చెప్పబడింది.

క్షేపణీ చాపయన్త్రాద్యైర్యన్త్రముక్తం ప్రకీర్త్తితం । శిలాతోమరయన్త్రాద్యం పాణిముక్తం ప్రకీర్త్తితం ।। ౨౪౯.

బాణం వంటి యంత్రాలతో విసిరే ఆయుధాన్ని 'యంత్రముక్తం' అంటారు. రాళ్లు, తోమరాలు వంటి వాటిని చేతితో విసిరితే 'పాణిముక్తం' అంటారు.

ముక్తసన్ధారితం జ్ఞేయం ప్రాసాద్యమపి యద్భవేత్ । ఖడ్‌గాదికమముక్తఞ్చ నియుద్ధం విగతాయుధం ।। ౨౪౯.

వదిలి పట్టే ఆయుధాలు అంటే ప్రాసాదులు. వదలని ఆయుధాలు అంటే ఖడ్గం వంటివి. ఆయుధం లేకుండా చేయి చేతి పోరాటం కూడా ఉంది.

కుర్య్యాద్యోగ్యాని ప్రాత్రాణి యోద్‌ధుమిచ్ఛుర్జ్జితశ్రమః । ధనుఃశ్రేష్ఠాని యుద్ధాని ప్రాసమధ్యాని తాని చ ।। ౨౪౯.

యుద్ధం చేయదలచినవాడు అలసటను జయించి తగిన వ్యాయామాలు చేయాలి. బాణాలతో చేసే యుద్ధం ఉత్తమం, ప్రాసాలతో మధ్యస్థం.

తాని ఖడ్‌గజఘన్యాని బాహుప్రత్యవరాణి చ । ధనుర్వేదే గురుర్విప్రః ప్రోక్తో వర్ణద్వయస్య చ ।। ౨౪౯.

ఖడ్గాలతో చేసే యుద్ధం తక్కువ స్థాయిలో ఉంటుంది. చేతులతో చేసే పోరాటం అంతకన్నా తక్కువ. ధనుర్వేదానికి గురువు బ్రాహ్మణుడు లేదా క్షత్రియుడే కావాలి.

యుద్ధాధికారః శూద్రస్య స్వయం వ్యాపాది శిక్షయా । దేశస్థైః శఙ్గరై రాజ్ఞః కార్య్యా యుద్ధే సహాయతా ।। ౨౪౯.

శూద్రుడు తనను తాను కాపాడుకోవడానికి లేదా రాజాజ్ఞతో మాత్రమే యుద్ధంలో పాల్గొనవచ్చు. యుద్ధంలో రాజుకు ఆ ప్రాంత యోధులు సహాయం చేయాలి.

అహ్గుష్ఠగుల్ఫపాణ్యఙ్‌ఘ్ర్యః శ్లిష్టః స్యుః సహితా యది । దృష్టం సమపదం స్థానమేతల్లక్షణతస్తథా ।। ౨౪౯.

వేల్లు, మడమలు, చేతులు, కాళ్లు అన్నీ కలిపి నిలబడితే దాన్ని సమపాద స్థానం అంటారు. ఇది లక్షణాల ద్వారా గుర్తించబడుతుంది.