తదాకృష్య స్వమన్త్రేణ గృహీత్వాఽఽత్మని యోజయేత్। ఓం హాం హ్రూం హామ్ ఆత్మనే నమః। పిత్రోర్విభావ్య సంయోగం చైతన్యం రేచకేన తత్
తర్వాత తన మంత్రంతో లోపలికి తీసుకుని, ఆత్మలో కలిపి, 'ఓం హాం హ్రూం హాం ఆత్మనే నమః' అని జపించాలి. తల్లిదండ్రుల సంయోగాన్ని, చైతన్యాన్ని ఊహిస్తూ ఊపిరి బయటకు వదలాలి.
బ్రహ్మాదికారణత్యాగక్రమాన్నీత్వా శివాస్పదం। గర్భాధానార్థమాదాయ యుగపత్ సర్వయోనిషు
బ్రహ్మ మొదలైన వారి అధికారం వదిలి, శివుని స్థానానికి తీసుకెళ్లాలి. గర్భధారణ కోసం అన్ని యోనుల్లో ఒకేసారి గ్రహించాలి.
క్షిపేద్వాగీశ్వరీయోనౌ వామయోద్భవముద్రయా। ఓం హాం హాం హాం ఆత్మనే నమః । పూజయేదప్యనేనైవ తర్పయేదపి పఞ్చధా
వామభాగ ఉద్భవ ముద్రతో వాగీశ్వరీ యోనిలో ప్రవేశపెట్టాలి. 'ఓం హాం హాం హాం ఆత్మనే నమః' అని పూజించి, ఐదు విధాలుగా సంతృప్తి పరచాలి.
అన్యయోనిషు సర్వ్వాసు దేహశుద్ధిం హృదా చరేత్। నాత్ర పుంసవనం స్త్ర్యాదిశరీరస్యాపి సమ్భవాత్
ఇతర యోనుల్లో, హృదయంలో శరీర శుద్ధి చేయాలి. ఇక్కడ పుంసవనం చేయవలసిన అవసరం లేదు, ఎందుకంటే స్త్రీ శరీరం కూడా కలిగే అవకాశం ఉంది.
సీమన్తోన్నయనం వాపి దైవాన్యఙ్గాని దేహవత్। శిరసా జన్మ కుర్వ్వీత జుగుప్సన్ సర్వ్వదేహినాం
లేదా సీమంతోన్నయనం చేయాలి, లేదా ఇతర దైవాంగాలను శరీరానికి తగినట్లు చేయాలి. జననం శిరస్సుతో చేయాలి, అన్ని శరీరధారులను నివారిస్తూ ఉండాలి.
తథైవ భావయేదేషామధికారం శివాణునా భోగం కవచమన్త్రేణ శస్త్రేణ విషయాత్మనా
అలాగే, శివాక్షరంతో వాటి అధికారాన్ని ధ్యానించాలి. అనుభూతిని కవచ మంత్రంతో, ఆయుధంతో, విషయ స్వరూపంగా భావించాలి.
మోహరూపమభేదఞ్చ లయసఞ్జ్ఞం విభావయేత్। శివేన స్రోతసాం శుద్ధిం హృదా తత్త్వవిశోధనం
మోహరూపాన్ని, అది వేరు చేయలేనిదిగా ఉండడాన్ని, లయం అనే స్థితిని మనసులో ధ్యానించాలి. శివుడు ప్రవాహాల పవిత్రతను, తత్వాల స్పష్టతను హృదయంలో సాధించాలి.
పఞ్చ పఞ్చాహుతీః కుర్య్యాత్ గర్భాధానాదిషు క్రమాత్। మాయయా మలకర్మాదిపాశబన్ధనివృత్తయే
మాయ వల్ల కలిగే మలము, కర్మ మొదలైన బంధాలను తొలగించేందుకు, గర్భాధాన మొదలైన వాటిలో క్రమంగా ఐదు ఐదు హోమాలు చేయాలి.
నిష్కృత్యైవ హృదా పశ్చాద్ యజేత శతమాహుతీః। మలశక్తినిరోధేన పాశానాఞ్చ వియోజనం
ఇలా హృదయంతో పవిత్రతను సాధించిన తరువాత, వంద హోమాలు చేయాలి. మలశక్తిని నియంత్రించడం ద్వారా బంధాల నుండి విడిపోవచ్చు.
స్వాహాన్తాయుధమన్త్రేణ పఞ్చపఞ్చాహుతీర్యజేత్। మాయాద్యన్తస్య పాశస్య సప్తవారాస్త్రజప్తయా
స్వాహా అనే పదంతో ముగిసే ఆయుధ మంత్రంతో ఐదు ఐదు హోమాలు చేయాలి. మాయతో ముగిసే బంధాన్ని తొలగించేందుకు ఆయుధ మంత్రాన్ని ఏడు సార్లు జపించాలి.
కర్త్తర్య్యా ఛేదనం కుర్య్యాత్ కల్పశస్త్రేణ తద్యథా। ఓం హూం నివృత్తికలాపాశాయ హూం ఫట్। బన్ధకత్వఞ్చ నిర్వర్త్య హస్తాభ్యాఞ్చ శరాణునా
కర్తరి అనే కత్తితో, విధి చెప్పినట్టు, 'ఓం హూం నివృత్తికలాపాశాయ హూం ఫట్' అని మంత్రంతో బంధాన్ని కోయాలి. బంధనాన్ని పూర్తిచేసి, రెండు చేతులతో బాణ మంత్రాన్ని ఉపయోగించాలి.
విసృజ్య వర్త్తులీకృత్య ఘృతపూర్ణే స్రువే ధరేత్। దహేదనుకలాస్త్రేణ కేవలాస్త్రేణ భస్మసాత్
వదిలి, వృత్తాకారంగా తిప్పి, నెయ్యితో నిండిన స్రువాన్ని పట్టుకోవాలి. అనుకలాస్త్రంతో, కేవలాస్త్రంతో దహనం చేసి బస్మమయ్యేలా చేయాలి.
కుర్యాత్ పఞ్చాహుతీర్దత్వా పాశాఙ్కుశనివృత్తయే। ఓం హః అస్త్రాయ హూం ఫట్। ప్రాయశ్చిత్తం తతః కుర్యాదస్త్రాహుతిభిరష్టభిః
పాశాంకుశ బంధాలను తొలగించేందుకు ఐదు హోమాలు చేసి, 'ఓం హః ఆస్రాయ హూం ఫట్' అని మంత్రించాలి. తరువాత, ఎనిమిది ఆయుధ హోమాలతో ప్రాయశ్చిత్తం చేయాలి.
అథావాహ్య విధాతారం పూజయేత్తర్పయేత్తథా। తత ఓం హాం శబ్దస్పర్శశుద్ధబ్రహ్మన్ గృహాణ స్వాహేత్యాహుతిత్రయేణాధికారమస్య సమర్పయేత్ । దగ్ధనిఃశేషపాపస్య బ్రహ్మన్నస్య పశోస్త్వయా
తర్వాత సృష్టికర్తను ఆహ్వానించి, పూజించి తర్పణం చేయాలి. తరువాత 'ఓం హాం శబ్దస్పర్శశుద్ధబ్రహ్మన్ గ్రహాణ స్వాహా' అనే మంత్రంతో మూడు హోమాలు చేసి అధికారం సమర్పించాలి. బ్రహ్మన్, నీవే యజ్ఞపశువుకు సంబంధించిన పాపాలను పూర్తిగా దహించేవాడివి.
బన్ధాయ న పునః స్థేయం శివాజ్ఞాం శ్రావయేదితి। తతో విసృజ్య ధాతారం నాడ్యా దక్షిణయా శనైః
మళ్లీ బంధంలో ఉండకూడదు అని శివాజ్ఞను ప్రకటించాలి. తరువాత సృష్టికర్తను మెల్లగా కుడి నాడిలో పంపించాలి.
సంహారముద్రయాత్మానం కుమ్భకేన నిజాత్మనా। పూజయిత్వార్ఘ్యంపాత్రస్థతోయబిన్దుసుధోపమం
సంహార ముద్రతో, తన ఊపిరితో స్వయాన్ని నియంత్రించి, అమృతంతో సమానమైన నీటి బొట్టుతో కూడిన అర్ఘ్యపాత్రను పూజించాలి.
ఆదాయ యోజయేత్ సూత్రే రేచకేనోద్భవాఖ్యయా। పూజయిత్వార్ఘ్యపాత్రస్థతోయబిన్దుం సుధోపమం
దానిని తీసుకుని, ఉద్భవ అనే శ్వాసతో దారానికి కలిపి, అమృతంతో సమానమైన నీటి బొట్టుతో కూడిన అర్ఘ్యపాత్రను పూజించాలి.
ఆప్యాయనాయ శిష్యస్య గురూః శిరసి విన్యసేత్। విసృజ్య పితరౌ దద్యాద్వౌషడన్తశివాణునా। పూరణాయ విధిః పూర్ణో నివృత్తిరితి శోధితా
శిష్యుని పోషణ కోసం గురువు దానిని అతని తలపై ఉంచాలి. తరువాత, దానిని విడిచిపెట్టి, వౌషడంత శివ మంత్రంతో తల్లిదండ్రులకు ఇవ్వాలి. ఈ విధిగా పూరణ పూర్తయింది, నివృత్తి కూడా పవిత్రమైంది.
ఈశ్వర ఉవాచ తత్త్వయోరథ సన్ధానం కుర్య్యాచ్ఛుద్ధవిశుద్ధయోః। హ్రస్వదీర్ఘప్రయోగేణ నాదనాదాన్తసఙ్గినా
ఈశ్వరుడు ఇలా అన్నాడు: తరువాత, శుద్ధమైన రెండు తత్వాలను, చిన్నపెద్ద స్వరాల ప్రయోగంతో, నాదం మొదలుకొని చివర వరకు కలిపి యోగం చేయాలి.
ఓం హాం హ్రూం హామ్ అప్తేజోవాయురాకాశం తన్మాత్రేన్ద్రియబుద్ధయః। గుణత్రయమహఙ్కాశ్చతుర్వింశః పుమానితి
'ఓం హాం హ్రూం హాం'—భూమి, జలం, అగ్ని, వాయువు, ఆకాశం, తన్ను తత్వాలు, ఇంద్రియాలు, బుద్ధులు, మూడు గుణాలు, అహంకారం, ఇరవై నాల్గవది పురుషుడు—ఇలా.
ప్రతిష్ఠాయాం నివిష్టాని తత్త్వాన్యేతాని భావయేత్। పఞ్చవింశతిసఙ్ఖ్యాని ఖాదియాన్తాక్షరాణి చ
ఈ తత్వాలను ఆధారంలో స్థాపించబడ్డవిగా భావించాలి. ఇవి ఇరవై అయిదు సంఖ్యలో ఉంటాయి, 'ఖ' నుండి 'య' వరకు అక్షరాలతో కూడి ఉంటాయి.
పఞ్చాశదధికా షష్టిర్భువనైస్తుల్యసఞ్జ్ఞితాః। తావన్త ఏవ రుద్రాశ్చ విజ్ఞేయాస్తత్ర తద్యథా
యాభైకి అరవై ఆరు కలిపి, ఇవి లోకాల పేర్లతోనే ప్రసిద్ధి. అంతే సంఖ్యలో రుద్రులు కూడా అక్కడ తెలుసుకోవాలి.
అమరేశః ప్రభావశ్చ నైమిషః పుష్కరోఽపి చ। తథా పాదిశ్చ దణ్డిశ్చ భావభూతిరథాష్టమః
అమరేశుడు, ప్రభావుడు, నైమిషుడు, పుష్కరుడు, అలాగే పాది, దండీ, భావభూతి, ఎనిమిదవవాడు అష్టముడు.
తు. స్కన్దపురాణే (౭.౧.౧౦) తీర్థానాం మహాభూతానుసారేణ వర్గీకరణమ్ నకులీశో హరిశ్చన్ద్రః శ్రీశైలో దశమః స్మృతః। అన్వీశోఽస్నాతికేశశ్చ మహాకాలోఽథ మధ్యమః
నకులీశుడు, హరిశ్చంద్రుడు, శ్రీశైలం పదవది. అన్వీశుడు, అస్నాతికేశుడు, మహాకాళుడు, మధ్యముడు.
కేదారో భైరవశ్చైవ ద్వితీయాష్టకమీరితం। తతో గయాకురుక్షేత్రఖలానాదికనాదికే
కేదారము, భైరవుడు, రెండవ ఎనిమిది పేర్లు చెప్పబడ్డాయి. ఆ తరువాత గయ, కురుక్షేత్రం, ఖలాన, ఇంకా ఇతర ప్రదేశాలు పేర్కొనబడ్డాయి.
విమలశ్చాట్టహాసశ్చ మహేన్ద్రో భీమ ఏవ చ। వస్వాపదం రుద్రకోటిరవియుక్తో మహాబలః
విమలుడు, అట్టహాసుడు, మహేంద్రుడు, భీముడు, వస్వాపద, రుద్రకోటిలు, సూర్యుడు లేని మహాబలుడు కూడా చెప్పబడ్డారు.
గోకర్ణో భద్రకర్ణశ్చ స్వర్ణాక్షః స్థాణురేవ చ। అజేశశ్చైవ సర్వజ్ఞో భాస్వరః సూద నాన్తరః
గోకర్ణం, భద్రకర్ణం, స్వర్ణాక్షుడు, స్థాణువు, అజేశుడు, సర్వజ్ఞుడు, భాస్వరుడు, సూడ, నాంతరుడు కూడా ఉన్నారు.
సుబాహుర్మ్మత్తరూపీ చ విశాలో జటిలస్తథా। రౌద్రోఽథ పిఙ్గలాక్షశ్చ కాలదంష్ట్రీ భవేత్తతః
సుబాహువు, మత్తరూపుడు, విశాలుడు, జటిలుడు, రౌద్రుడు, పింగళాక్షుడు, తరువాత కాలదంష్ట్రి అని చెప్పబడింది.
విదురశ్చైవ ఘోరశ్చ ప్రాజాపత్యో హుతాశనః। కామరూపీ తథా కాలః కర్ణోఽప్యథ భయానకః
విదురుడు, ఘోరుడు, ప్రాజాపత్యుడు, హుతాశనుడు, కామరూపుడు, కాలుడు, కర్ణుడు, భయానకుడు కూడా ఉన్నారు.
మతఙ్గః పిఙ్గలశ్చైవ హరో వై ధాతృసఞ్జ్ఞకః। శఙ్కుకర్ణో విధానశ్చ శ్రీకణ్ఠశ్చన్ద్రశేఖరః
మతంగుడు, పింగళుడు, హరుడు (ధాతృ అని పిలవబడే), శంకుకర్ణుడు, విధానుడు, శ్రీకంఠుడు, చంద్రశేఖరుడు కూడా ఉన్నారు.