అగ్నిపురాణమ్

బ్రహ్మాదికారణాత్యాగక్రమాద్రేచకయోగతః। నీత్వా శివాన్తమాత్మానమాదాయోద్భవముద్రయా

బ్రహ్మ మొదలైన కారణాలను విడిచిపెట్టే క్రమంలో, ఊపిరిపీల్చే సాధనతో ఆత్మను శివాంతానికి తీసుకెళ్లి, ఉద్భవ ముద్రతో తిరిగి స్వీకరించాలి.

హృత్‌సమ్పుటితమన్త్రేణ రేచకేన విధానవిత్। శిష్యస్య హృదయామ్భోజకర్ణికాయాం వినిక్షిపేత్

హృదయంలో దాచిన మంత్రాన్ని, ఊపిరి బయటకు వదిలే విధానంతో, జ్ఞానమున్న గురువు శిష్యుని హృదయ పద్మ మధ్య భాగంలో స్థాపించాలి.

పూజాం శివస్య వహ్నేశ్చ గురుః కుర్య్యాత్తదోచితాం। ప్రణతిఞ్చాత్మనే శిషయం సమయాన్ శ్రావయేత్తథా

గురు శివుడి, అగ్ని దేవుని యోగ్యమైన పూజ చేయాలి. తనకు నమస్కారం చేసి, శిష్యునికి నియమాలు చెప్పి, వ్రతాలను చదవాలి.

దేవం న నిన్దేచ్ఛాస్త్రాణి నిర్మ్మాల్యాదిన లఙ్ఘయేత్। శివాగ్నిగురుపూజా చ కర్త్తవ్యా జీవతావధి

దేవుణ్ణి, శాస్త్రాలను నిందించకూడదు. ఉపయోగించిన పుష్పాదులను తక్కువగా చూడకూడదు. శివుడు, అగ్ని, గురువుని జీవితాంతం పూజ చేయాలి.

బాలబాలిశవృద్ధస్త్రీభోగభుగ్‌వ్యాధితాత్మనాం। యథాశక్తి దదీతార్థం సమర్థస్య సమగ్రకాన్

పిల్లలు, మూర్ఖులు, వృద్ధులు, స్త్రీలు, భోగంలో ఉన్నవారు, వ్యాధిగ్రస్తులు వీరికి తమ శక్తికి తగినంత ఇవ్వాలి. శక్తివంతులు పూర్తిగా దానం చేయాలి.

భూతాఙ్గాని జటాభస్మదణ్డకౌపీనసంయమాన్। ఈశానాద్యైర్హృదాద్యైర్వా పరిజప్య యథాక్రమాత్

శరీర భాగాలు, జట, బస్మ, దండ, కౌపీన, నియమాలు—ఇవి అన్నీ ఈశానాది మంత్రాలతో లేదా హృదయాది మంత్రాలతో క్రమంగా జపించాలి.

స్వాహాన్తసంహితామన్త్రైః ప్రాత్రేష్వారోప్య పూర్వవత్। సమ్పాదితద్రుతం హుత్వా స్థణ్డిలేశాయ దర్శయేత్

స్వాహా తో ముగిసే మంత్రాలతో, మునుపటిలా పాత్రలపై ఉంచి, నిబంధన ప్రకారం హోమం చేసి, మిగిలిన భాగాన్ని స్తండిలానికి చూపాలి.

రక్షణాయ ఘటాధస్తాదారోప్య క్షణమాత్రకం। శివాదాజ్ఞాం సమాదాయ దదీత వ్రతినే గురుః

రక్షణ కోసం, క్షణకాలం పాత్ర కింద ఉంచి, శివుని ఆజ్ఞ తీసుకుని, గురువు వ్రతధారికి అందించాలి.

ఏవం సమయదీక్షాయాం విశిష్టాయాం విశేషతః। వహ్నిహోమాగమజ్ఞానయోగ్యః సఞ్జాయతే శిశుః

ఇలా ప్రత్యేకమైన సమయదీక్షలో, శిష్యుడు అగ్ని హోమం, శాస్త్రజ్ఞానం చేయగల అర్హత పొందుతాడు.

ఈశ్వర ఉవాచ అథ ప్రాతః సముత్థాయ కృతస్నానాదికో గురుః। దధ్యార్ద్రమాంసమద్యాదేః ప్రశస్తాఽభ్యవహారితా

ఈశ్వరుడు అన్నారు: ఉదయం లేచి, స్నానం చేసి, ఇతర కర్మలు పూర్తి చేసి, గురువు పెరుగు, మాంసం, మద్యం వంటివి వదిలి, శుద్ధమైన భోజనం చేయాలి.

గజాశ్వారోహణం స్వప్నే శుభం శుక్లాంశుకాదికం । తైలాభ్యఙ్గాదికం హీనం హోమో ఘోరేణ శాన్తయే

ఏనుగు, గుర్రం ఎక్కడం కలలో కనడం, తెల్ల వస్త్రాలు చూడడం, నూనెతో మర్దనం లేకపోవడం—all ఇవి అశుభం. శాంతికై ఘోర హోమం చేయాలి.

నిత్యకర్మ్మద్వయం కృత్వా ప్రవిశ్య మఖమణ్డపం। స్వాచాన్తో నిత్యవత్ కర్మ్మ కుర్యాన్నైమిత్తికే విధౌ

రొజూ చేయాల్సిన రెండు కర్మలు చేసి, యజ్ఞశాలలోకి ప్రవేశించి, శుద్ధి చేసుకుని, నిత్యకర్మల మాదిరిగానే ఆపాదకాల కర్మలు చేయాలి.

తతః సంశోధ్య చాత్మానం శివహస్తం తథాత్మని। విన్యస్య కుమ్భగం ప్రాచ్చర్య ఇన్ద్రాదీనామనుక్రమాత్

తర్వాత, తనను శుద్ధి చేసుకుని, శివుని చేయిని తనపై ఉంచి, కుంభాన్ని తూర్పు వైపు ఉంచి, ఇంద్రుడు మొదలైనవారిని క్రమంగా పూజించాలి.

మణ్డలో స్థణ్డిలే వాఽపి ప్రకుర్వీత శివార్చ్చనం। తర్పణం పూజనం వహ్నేః పూర్ణాన్తం మన్త్రతర్పణం

మండలం లేదా స్తండిలం మీద శివుని పూజ చేయాలి. తర్పణం, అగ్ని పూజ, మంత్ర తర్పణం పూర్తిగా చేయాలి.

దుఃస్వప్నదోషమోషాయ శస్త్రేణాష్టాధికం శతం। హుత్వా హూం సమ్పుటేనైవ విదధ్యాత్ మన్త్రదీపనం

చెడు కలల దోషం పోవడానికి, ఆయుధ మంత్రంతో, హూం ముద్రతో, నూట ఎనిమిది హోమాలు చేసి, మంత్రాన్ని దీపించాలి.

అన్తర్బలివిధానఞ్చ మధ్యే స్థణ్డిలకుమ్భయోః। కృత్వా శిష్యప్రవేశాయ లబ్ధానుజ్ఞో బహిర్వ్రజేత్

స్తండిలం, కుంభం మధ్యలో అంతర్భలి సమర్పణ చేసి, శిష్యుడు లోపలికి రావడానికి అనుమతి తీసుకుని బయటికి వెళ్లాలి.

కుర్య్యాత్సమయవత్తత్ర మణ్డలారోపణాదికం। సమ్పాతహోమం తన్నాడీరూపదర్భకరానుగం

అక్కడ, నియమం ప్రకారం మండలం ప్రతిష్ఠ మొదలైన కర్మలు, సంపాత హోమాన్ని దర్భా నాళికల ప్రకారం చేయాలి.

తత్‌సన్నిధానాయ తిస్రో హుత్వా మూలాణునాఽఽహుతీః। కుమ్భస్థం శివమభ్యర్చ్చ్య పాశసూత్రముపాహరేత్

దేవుని సన్నిధి కోసం, మూలానునస్వారంతో మూడు హోమాలు చేసి, కుంభంలో శివుని పూజించి, పాశసూత్రాన్ని తీసుకురావాలి.

స్వదక్షిణోర్ధ్వకాయస్య శిష్యస్యాభ్యర్చ్చితస్య చ। తచ్ఛిఖాయాం నిబధ్నీయాత్ పాదాఙ్గుష్ఠావలమ్బితం

పూజ చేసిన శిష్యుని కుడి, పై భాగంలో, అతని శిఖపై పాశసూత్రాన్ని కట్టి, అది పాదపు పెద్దవేలి వరకు వేలాడేలా చేయాలి.

తం నివేశ్య నివృత్తేస్తు వ్యాప్తిమాలోక్య చేతసా। జ్ఞేయాని భువనాన్యస్యాం శతమష్టాధికం తతః

ఆయనను మనస్సులో స్థాపించి, ఆయన వ్యాప్తిని గమనించిన తరువాత, ఆయనలో నూరెనిమిది లోకాలు ఉన్నాయని తెలుసుకోవాలి.

కపాలోఽజశ్చ బుద్ధశ్చ వజ్రదేహః ప్రమర్ద్దనః । విభూతిరవ్యయః శాస్తా పినాకీ త్రిదశాధిపః

ఆయన కపాలుడు, అజుడు, బుద్ధుడు, వజ్రదేహుడు, ప్రమర్దనుడు, విభూతి, అవ్యయుడు, శాస్తా, పినాకి, దేవతల అధిపతి.

అగ్నీ రుద్రో హుతాశీ చ పిఙ్గలః ఖాదకో హరః। జ్వలనో దహనో బభ్రుర్భస్మాన్తకక్షపాన్తకౌ

ఆయన అగ్ని, రుద్రుడు, హుతాశి, పింగళుడు, ఖాదకుడు, హరుడు, జ్వలనుడు, దహనుడు, బభ్రువు, భస్మాంతకుడు, క్షపాంతకుడు.

యామ్యమృత్యుహరో ధాతా విధాతా కార్య్యరఞ్జకః। కాలో ధర్మ్మేఽప్యధర్మశ్చ సంయోక్తా చ వియోగకః

ఆయన యామ్యమృత్యుహరుడు, ధాతా, విధాతా, కార్యరంజకుడు, కాలుడు, ధర్మమూ, అధర్మమూ, కలిపేవాడు, విడదీయేవాడు.

నైర్ఋతో మారణో హన్తా క్రూరదృష్టిర్భయానకః। ఊర్ద్ధ్వాంశకో విరూపాక్షో ధూమ్రలోహితదంష్ట్రవాన్

ఆయన నైరృతుడు, మారణుడు, హంతా, క్రూరదృష్టి, భయంకరుడు, ఊర్ధ్వాంశకుడు, విరూపాక్షుడు, పొగతో కలసిన ఎర్ర దంతాలు కలవాడు.

బలశ్చాతిబలశ్చైవ పాశహస్తో మహాబలః। శ్వేతశ్చ జయభద్రశ్చ దీర్ఘబాహుర్జలాన్తకః

ఆయన బలుడు, అతిబలుడు, పాశహస్తుడు, మహాబలుడు, శ్వేతుడు, జయభద్రుడు, దీర్ఘబాహువు, జలాంతకుడు.

వడవాస్యశ్చ భీమశ్చ దశైతే వారుణాః స్మృతాః। శీఘ్రో లఘుర్వ్వాయువేగః సూక్ష్మస్తీక్ష్ణః క్షపాన్తకః

ఆయన వడవాస్యుడు, భీముడు; వీరిలో పది మంది వారు వారు వర్ణించబడ్డారు: శీఘ్రుడు, లఘువు, వాయువేగుడు, సూక్ష్ముడు, తీక్ష్ణుడు, క్షపాంతకుడు.

పఞ్చాన్తకః పఞ్చశిఖః కపర్ద్దీ మేఘవాహనః। జటాముకుటధారీ చ నానారత్నధరస్తథా

ఆయన పంచాంతకుడు, పంచశిఖుడు, కపర్దీ, మేఘవాహనుడు, జటాముకుటధారి, రకరకాల రత్నాలతో అలంకరించబడ్డవాడు.

నిధీశో రూపవాన్ ధన్యో సౌమ్యదేహః ప్రసాదకృత్। ప్రకాశోఽప్యథ లక్ష్మీవాన్ కామరూపో దశోత్తరే

ఆయన నిధీశుడు, అందగాడు, ధన్యుడు, సౌమ్యదేహుడు, ప్రసాదకర్త, ప్రకాశవంతుడు, లక్ష్మీవంతుడు, కామరూపుడు, ఇంకా పది పేర్లు కలవాడు.

విద్యాధరో జ్ఞానధరః సర్వజ్ఞో వేదపారగః। మాతృవృత్తశ్చ పిఙ్గాక్షో భూతపాలో బలిప్రియః

ఆయన విద్యాధరుడు, జ్ఞానధరుడు, సర్వజ్ఞుడు, వేదపారగుడు, తల్లిలా ప్రవర్తించేవాడు, పింగాక్షుడు, భూతపాలకుడు, బలిప్రియుడు.