అగ్నిపురాణమ్

ఓం హాం అగ్నయే స్వాహా। ఓం హాం సోమాయ స్వాహా। ఓం హాం అగ్నీషోమాభ్యాం స్వాహా। ఓం హాం అగ్నయే స్విష్టకృతే స్వాహా। గురుం శివమివాభ్యర్చ్య వస్త్రభూషాదివిస్తరైః। సమగ్నం సఫలం తస్య క్రియాకాణ్డాది వార్షికం ।। యస్య తుష్టో గురుః సమ్యగిత్యాహ పరమేశ్వరః। ఇత్థం గురోః సమారోప్య హృదాలమ్బిపవిత్రకం

ఓం హాం అగ్నయే స్వాహా; ఓం హాం సోమాయ స్వాహా; ఓం హాం అగ్నీసోమాభ్యాం స్వాహా; ఓం హాం అగ్నయే స్విష్టకృते స్వాహా. గురువును శివునిలా వస్త్రాలు, అలంకారాలతో విస్తృతంగా పూజించాలి. అప్పుడు అతని వార్షిక కర్మలు పూర్ణంగా ఫలిస్తాయి. గురువు సంతృప్తి చెందితే, పరమేశ్వరుడు కూడా సంతోషిస్తాడు. అలాగే గురువు హృదయంలో పవిత్రాన్ని ఉంచాలి.

ద్విజాదీన్ భోజయిత్వా తు భక్త్యా వస్త్రాదికం దదేత్। దానేనానేన దేవేశ ప్రీయతాం మే సదాశివః

ద్విజులు మొదలైనవారిని భక్తితో భోజనం పెట్టి, వస్త్రాలు మొదలైనవి ఇవ్వాలి. ఈ దానంతో దేవేశ్వరుడైన సదాశివుడు నాపై ప్రసన్నుడవ్వాలి.

భక్త్యా స్నానాదికం ప్రాతః కృత్వా శమ్భోః సమాహరేత్। పవిత్రాణ్యష్టపుష్పైస్తం పూజయిత్వా విసర్జ్జయేత్

ప్రభువైన శంభువుని కోసం, భక్తితో ఉదయం స్నానం మొదలైనవి చేసి, ఎనిమిది పువ్వులతో పవిత్రాలను సమర్పించి పూజించి, తరువాత ఆయనను సద్విధంగా పంపించాలి.

నిత్యం నైమిత్తికం కృత్వా విస్తరేణ యథా పురా। పవిత్రాణి సమారోప్య ప్రణమ్యాగ్నౌ శివం యజేత్

నిత్యకర్మలు, నైమిత్తికకర్మలు ఎప్పటిలాగే విస్తృతంగా చేసి, పవిత్రాలను ఉంచి, అగ్నిలో శివుని నమస్కరించి పూజించాలి.

ప్రాయశ్చిత్తం తతోఽస్త్రేణ హుత్వా పూర్ణాహుతిం యజేత్। భుక్తికామః శివాయాథ కుర్య్యాత్ కర్మ్మసమర్పణం

తర్వాత ఆయుధంతో ప్రాయశ్చిత్తాన్ని చేసి, పూర్ణాహుతిని సమర్పించాలి. భోగాన్ని కోరేవాడు తన కర్మలను శివునికి అర్పించాలి.

త్వత్‌ప్రసాదేన కర్మ్మేదం మమాస్తు ఫలసాధకం। ముక్తికామస్తు కర్మ్మేదం మాఽస్తు మే నాథ బన్ధకం

నీ కృపతో, నా ఈ కార్యం నాకు ఫలితాన్ని ఇస్తూ ఉండాలి. పరమాత్మా! నేను ముక్తిని కోరుతున్నాను కాబట్టి, ఈ కార్యం నాకు బంధనంగా మారకూడదు.

వహ్నిస్థం నాడీయోగేన శివం సంయోజయేచ్ఛివే। హృది న్యస్యాగ్నిసఙ్ఘాతం పావకం చ విసర్జయేత్

వహ్నిని నాడుల ద్వారా శివునితో కలిపి, హృదయంలో అగ్ని సమూహాన్ని స్థాపించి, ఆ పవిత్రమైన అగ్నిని విడిచిపెట్టాలి.

సమాచమ్య ప్రవిశ్యాన్తః కుమ్భానుగతసంవరాన్। శివే సంయోజ్య సాక్షేపం క్షమస్వేతి విసర్జయేత్

నీరు మ్రోచి, లోపలికి ప్రవేశించి, కుంభకంలో శ్వాసను ఆపి, దాన్ని శివునితో కలిపి, మనసులో క్షమించమని భావించి విడిచిపెట్టాలి.

విసృజ్య లోకపాలాదీనాదాయేశాత్ పవిత్రకం। సతి చణ్డేశ్వరే పూజాం కృత్వా దత్వా పవిత్రకం

దిక్పాలకులు మొదలైనవారిని పంపించి, పవిత్రమైన దారాన్ని తీసుకోవాలి. చండేశ్వరుడు ఉంటే, ఆయనకు పూజ చేసి ఆ పవిత్ర దారాన్ని సమర్పించాలి.

తన్నిర్మాల్యాదికం తస్మై సపవిత్రం సమర్పయేత్। అథవా స్థణ్డిలే చణ్డం విధినా పూర్వవద్యజేత్

ఆయనకు నర్మాల్యంతో పాటు పవిత్ర దారాన్ని కూడా సమర్పించాలి. లేకపోతే, వేదికపై చండుని ముందుగా చెప్పిన విధంగా పూజించాలి.

యత్ కిఞ్చిద్వార్షికం కర్మ్మ కృతం న్యూనాధికం మయా। తదస్తు పరిపూర్ణం మే చణ్డ నాథ తవాజ్ఞయా

ఏ సంవత్సర కర్మను నేను చేసినా, తక్కువైనా, ఎక్కువైనా, ఓ చండేశ్వరా! నీ ఆజ్ఞతో అది నాకు సంపూర్ణంగా కావాలి.

ఇతి విజ్ఞాప్య దేవేశం నత్వా స్తుత్వా విసర్జయేత్ । త్యక్తనిర్మ్మాల్యకః శుద్ధః స్నాపయిత్వా శివం యజేత్

ఇలా దేవతాధిపతిని తెలియజేసి, నమస్కరించి, స్తుతించి, అనుమతి తీసుకోవాలి. నర్మాల్యాన్ని వదిలి, పవిత్రుడై, స్నానం చేసి శివుని పూజించాలి.

ఈశ్వర ఉవాచ వక్ష్యే దమనకారోహవిధిం పూర్వవదాచరేత్। హరకోపాత్ పురా జాతో భైరవో దమితాః సురాః

ఈశ్వరుడు ఇలా అన్నాడు: దమనక శాఖను స్థాపించే విధిని నేను చెప్పుతాను. ఇదే విధంగా చేయాలి. హరుడి కోపంతో భైరవుడు పుట్టి, దేవతలను వశపరిచాడు.

తేనాథ శప్తో విటపో భవేతి త్రిపురారిణా। ప్రసన్నేనేరితం చేదం పూజయిష్యన్త్రి యే నరాః

అప్పుడు త్రిపురాంతకుడు ఆ శాఖను చెట్టవుగా మారిపోమని శపించాడు. ఆయన అనుగ్రహంతో, దాన్ని పూజించే వారికి శుభం కలుగుతుందని ప్రకటించాడు.

పరిపూర్ణఫలం తేషాం నాన్యథా తే భవిష్యతి। సప్తమ్యాం వా త్రయో దశ్యాం దమనం సంహితాత్మభిః

వారికి సంపూర్ణ ఫలం లభిస్తుంది, వేరేలా కాదు. ఏడవ లేదా పదమూడవ తిథిన దమనాన్ని శాస్త్రజ్ఞులు తీసుకోవాలి.

సమ్పూజ్య బోధయేద్‌ వృక్షం భవవాక్యేన మన్త్రవిత్। హరప్రసాదసమ్భూత త్వమత్ర సన్నిధీభవ

సక్రమంగా పూజ చేసి, మంత్రజ్ఞుడు వృక్షాన్ని ఇలా పలకాలి: 'హరుని కృపతో పుట్టిన వృక్షమా! ఇక్కడ ప్రత్యక్షమవు.'

శివకార్యం సముద్దిశ్య నేతవ్యోఽసి శివాజ్ఞయా। గృహేఽప్యామన్త్రణం కుర్య్యాత్ సాయాహ్నే చాధివాసనం

శివుని కార్యాన్ని ఉద్దేశించి, శివుని ఆజ్ఞతో నిన్ను తీసుకురావాలి. ఇంట్లోనైనా పిలిచి, సాయంత్రం ప్రతిష్ఠ చేయాలి.

యథావిధి సమభ్యర్చ్య సూర్య్యశఙ్కరపావకాన్। దేవస్య పశ్చిమే మూలం దద్యాత్తస్య మృదా యుతం

విధిగా సూర్యుని, శంకరుని, అగ్నిని పూజించి, దేవుని పశ్చిమాన దమనక మూలాన్ని మట్టి కలిపి పెట్టాలి.

వామేన శిరసా వాఽథ నాలం ధాత్రీం తథోత్తరే। దక్షిణే భగ్నపత్రఞ్చ ప్రాచ్యాం పుష్పఞ్చ ధారణం

ఎడమవైపు కాండాన్ని లేదా ఫలాన్ని, ఉత్తరంలో కాడను, దక్షిణంలో విరిగిన ఆకును, తూర్పున పువ్వును ఉంచాలి.

పుటికాస్థం ఫలం మూలమథైశాన్యాం యజేచ్ఛివం। పఞ్చాఙ్గమఞ్జలౌ కృత్వా ఆమన్త్ర్య శిరసి న్యసేత్

పెట్టిన ఫలాన్ని, మూలాన్ని ఈశాన్యంలో శివునికి సమర్పించాలి. ఐదు భాగాలను చేతిలో పెట్టి, పిలిచి, తలపై ఉంచాలి.

ఆమన్త్రితోఽకసి దేవేశ ప్రాతః కాలే మథా ప్రభో। కర్త్తవ్యస్తపసో లాభః పూర్ణ సర్వం తవాజ్ఞయా

దేవతాధిపతిని పిలిచి, ప్రభూ! ఉదయాన్నే నీ ఆజ్ఞతో తపస్సు ఫలితాన్ని సంపూర్ణంగా పొందాలి.

మూలేన శేషం పాత్రస్థం పిధాయాథ పవిత్రకం। ప్రాతః స్నాత్వా జగన్నాథం గన్ధపుష్పాదిభిర్యజేత్

మూలంతో పాత్రలో మిగిలినదాన్ని మూసి, పవిత్ర దారాన్ని ఉంచాలి. ఉదయం స్నానం చేసి, జగన్నాథుని గంధం, పువ్వులతో పూజించాలి.

నిత్యం నైమిత్తికం కృత్వా దమనైః పూజయేత్తతః। శేషమఞ్జలిమాదాయ ఆత్మవిద్యాశివాత్మభిః

ప్రతి రోజు, నిమిత్తిక కర్మలు చేసి, దమనక శాఖలతో పూజించాలి. మిగిలినదాన్ని చేతిలో తీసుకుని, ఆత్మజ్ఞానం, శివభావంతో సమర్పించాలి.

మూలాద్యైరీశ్వరాన్తైశ్చ చతుర్థాఞ్జలినా తతః। ఓం హౌం మఖేశ్వరాయ మఖం పూరయ పూరయ శూలపాణయే నమః

ఆ తర్వాత నాల్గవ మুঠితో, మూలమంత్రాలనుండి ఈశ్వరమంతటితో పాటు, ఇలా పఠించాలి: 'ఓం హౌం, యజ్ఞాధిపతికి, యజ్ఞాన్ని నిండుగా చేయుము, నిండుగా చేయుము, త్రిశూలధారికి నమస్కారం.'

భగవన్నతిరిక్తం వా హీనం వా యన్మయా కృతం। సర్వ తదస్తు సమ్పూర్ణం యచ్చ దామనకం మమ

ప్రభూ! నేను చేసినదాంట్లో ఏదైనా ఎక్కువగా లేదా తక్కువగా ఉన్నా, అది అన్నీ సంపూర్ణంగా కావాలి. నేను సమర్పించిన దానం కూడా పూర్తిగా ఫలించాలి.

ఈశ్వర ఉవాచ వక్ష్యే సంస్కారదీక్షాయాం విధానం శృణు షణ్ముఖ ।౮౨.౦౦౧ ఆవాహయేన్మహేశస్య వహ్నిస్థస్య శిరో హృది ॥౮౨.౦౦౧ సంశ్లిష్టౌ తౌ సమభ్యర్చ్య సన్తర్ప్య హృదయాత్మనా ।౮౨.౦౦౨ తయోః సన్నిధయే దద్యాత్తేనైవాహుతిపఞ్చకం ॥౮౨.౦౦౨ కుసుమేనాస్త్రలిప్తేన(౩) తాడయేత్తం హృదా శిశుం ।౮౨.౦౦౩ ప్రస్ఫురత్తారకాకారం చైతన్యం తత్ర భావయేత్ ॥౮౨.౦౦౩ ప్రవిశ్య తత్ర హుఙ్కారముక్తం రేచకయోగతః ।౮౨.౦౦౪ సంహారిణ్యా తదాకృష్య పూరకేణ హృది న్యసేత్ ॥౮౨.౦౦౪ తతో వాగీశ్వరీయౌనౌ ముద్రయోద్భవసఞ్జ్ఞయా ।౮౨.౦౦౫ హృత్సమ్పుటితమన్త్రేణ(౧) రేచకేన వినిక్షిపేత్ ॥౮౨.౦౦౫ ఓం హాం హాం హాం ఆత్మనే నమః(౨) జాజ్వల్యమానే నిర్ధూమే జుహుయాదిష్టసిద్ధయే ।౮౨.౦౦౬ అప్రవృద్ధే సధూమే తు హోమో వహ్నౌ న సిద్ధ్యతి ॥౮౨.౦౦౬ స్నిగ్ధః ప్రదక్షిణావర్తః సుగన్ధిః శస్యతేఽనలః ।౮౨.౦౦౭ విపరీతస్ఫులిఙ్గీ చ భూమిస్పర్శః ప్రశస్యతే ॥౮౨.౦౦౭ ఇత్యేవమాదిభిశ్చిహ్నైర్హుత్వా శిష్యస్య కల్మషం ।౮౨.౦౦౮ పాపభక్షణహోమేన(౩) దహేద్వా తం భవాత్మనా ॥౮౨.౦౦౮ ద్విజత్వాపాదనార్థాయ తథా రుద్రాంశభావనే ।౮౨.౦౦౯ ఆహారబీజసంశుద్ధౌ(౪) గర్భాధానాయ సంస్థితౌ ॥౮౨.౦౦౯ సీమన్తే జన్మతో నామకరణాయ చ హోమయేత్ ।౮౨.౦౧౦ శతాని పఞ్చ మూలేన వౌషడాదిదశాంశతః ॥౮౨.౦౧౦ శిథిలీభూతబన్ధస్య శక్తావుత్కర్షణం చ యత్ ।౮౨.౦౧౧ ఆత్మనో రుద్రపుత్త్రత్వే గర్భాధానం తదుచ్యతే ॥౮౨.౦౧౧ స్వాన్తత్ర్యాత్మగుణవ్యక్తిరిహ పుంసవనం మతం ।౮౨.౦౧౨ మాయాత్మనోర్వివేకేన జ్ఞానం సీమన్తవర్ధనం ॥౮౨.౦౧౨ శివాదితత్త్వశుద్ధేస్తు స్వీకారో జననం మతం ।౮౨.౦౧౩ బోధనం యచ్ఛివత్వేన శివత్వార్హస్య నో మతం(౧) ॥౮౨.౦౧౩ సంహారముద్రయాత్మానం స్ఫురద్వహ్నికణోపమం ।౮౨.౦౧౪ విదధీత సమాదాయ నిజే హృదయపఙ్కజే ॥౮౨.౦౧౪ తతః కుమ్భయోగేన మూలమన్త్రముదీరయేత్ ।౮౨.౦౧౫ కుర్యాత్సమవశీభావం తదా చ శివయోర్హృది ॥౮౨.౦౧౫ బ్రహ్మాదికారణాత్యాగక్రమాద్రేచకయోగతః ।౮౨.౦౧౬ నీత్వా శివాన్తమాత్మానమాదాయోద్భవముద్రయా ॥౮౨.౦౧౬ హృత్సమ్పుటితమన్త్రేణ రేచకేన విధానవిత్ ।౮౨.౦౧౭ శిష్యస్య హృదయామ్భోజకర్ణికాయాం వినిక్షిపేత్ ॥౮౨.౦౧౭ పూజాం శివస్య వహ్నేశ్చ గురుః కుర్యాత్తదోచితాం ।౮౨.౦౧౮ ప్రణతిఞ్చాత్మనే శిష్యం సమయాన్ శ్రావయేత్తథా ॥౮౨.౦౧౮ దేవం న నిన్దేచ్ఛాస్త్రాణి నిర్మాల్యాది న లఙ్ఘయేత్ ।౮౨.౦౧౯ శివాగ్నిగురుపూజా చ కర్తవ్యా జీవితావధి ॥౮౨.౦౧౯ బాలబాలిశవృద్ధస్త్రీభోగభుగ్వ్యాధితాత్మనాం ।౮౨.౦౨౦ యథాశక్తి దదీతార్థం(౨) సమర్థస్య సమగ్రకాన్ ॥౮౨.౦౨౦ భూతాఙ్గాని జటాభస్మదణ్డకౌపీనసంయమాన్ ।౮౨.౦౨౧ ఈశానాద్యైర్హృదాద్యైర్వా పరిజప్య యథాక్రమాత్ ॥౮౨.౦౨౧ స్వాహాన్తసంహితమన్త్రైః పాత్రేష్వారోప్య పూర్వవత్ ।౮౨.౦౨౨ సమ్పాదితద్రుతం హుత్వా స్థణ్డిలేశాయ దర్శయేత్ ॥౮౨.౦౨౨ రక్షణాయ ఘటాధస్తాదారోప్య క్షణమాత్రకం ।౮౨.౦౨౩ శివాదాజ్ఞాం సమాదాయ దదీత యతినే గురుః ॥౮౨.౦౨౩ ఏవం సమయదీక్షాయాం విశిష్టాయాం విశేషతః ।౮౨.౦౨౪ వహ్నిహోమాగమజ్ఞానయోగ్యః సఞ్జాయతే శిశ్రుః ॥౮౨.౦౨౪ ఇత్యాదిమహాపురాణే ఆగ్నేయే సమయదీక్షాకథనం నామ ద్వ్యశీతితమోఽధ్యాయః ॥ ఈశ్వర ఉవాచ వక్ష్యే సంస్కారదీక్షాయా విధానం శృణు షణ్ముక। ఆవాహయేన్మహేశస్య వహ్నిస్థస్య శిరో హృది

సంశ్లిష్టౌ తౌ సమభ్యర్చ్య సన్తర్ప్ప హృదయాన్మనా। తతోః సన్నిధయే దద్యాత్తేనైవాహుతిపఞ్చకం

ఆ ఇద్దరిని కలిపి, హృదయపూర్వకంగా పూజించి, సంతృప్తిపర్చాలి. ఆ తరువాత, వారి సమక్షంలో అదే విధంగా ఐదు హోమాలు సమర్పించాలి.

కుసుమేనాస్త్రలిప్తేన తాడయేత్తం హృదా శిశుం। ప్రస్ఫురత్తారకాకారం చైతన్యం తత్ర బావయేత్

ఆ శిశువు హృదయంపై ఆయుధమంత్రంతో అలంకరించిన పువ్వుతో తాకాలి. అక్కడ మెరిసే నక్షత్రాకారంలో ఉన్న చైతన్యాన్ని ధ్యానించాలి.

ప్రవిశ్య తత్ర హుఙ్కారముక్తం రేచకయోగతః। సంహారిణ్యా తదాకృష్య పూరకేణ హృది న్యసేత్

అక్కడ ప్రవేశించి, 'హుం' అనే అక్షరాన్ని ఊపిరిపీల్చే విధానంతో పలకాలి. ఆ శ్వాసను లోపలికి తీసుకుని, పూరకంతో హృదయంలో స్థాపించాలి.