అగ్నిపురాణమ్

సర్వేశః సర్వదేవాః స్యుః క్రమేణ నవతన్తుషు। అష్టోత్తరశతాన్యర్ద్ధం తదర్ధం చోత్తమాదికమ్

ప్రతి దారంలో క్రమంగా సర్వేశ్వరుడు, అన్ని దేవతలు ప్రతినిధులుగా ఉండాలి. వందనాలుగు, లేదా దాని సగం, లేదా ఉత్తమమైన సంఖ్యను తీసుకోవచ్చు.

ఏకాశీత్యాఽథవా సూత్రైస్త్రింశతాఽప్యఽప్యష్టయుక్తయా। పఞ్చాశతా వా కర్త్తవ్యం తుల్యగ్రన్థ్యన్తరాలకమ్

లేదా ఎనభై ఒకటి దారాలు, లేదా ముప్పై, లేదా ఎనిమిది కలిపి; లేదా యాభై దారాలు సమానంగా ముడులు వేసి తయారు చేయాలి.

ద్వాదశాఙ్గులమానాని వ్యాసాదష్టాఙ్గులాని చ। లిఙ్గవిస్తారమానాని చతురఙ్గులకాని వా

పన్నెండు వేలిముద్దుల పొడవుగా, ఎనిమిది వేలిముద్దుల వెడల్పుగా, లేదా లింగవిస్తారానికి నాలుగు వేలిముద్దుల పరిమాణంగా ఉండాలి.

తథైవ పిణ్డికాస్పర్శం చతుర్థం సర్వదైవతమ్। గఙ్గావతారకం కార్య్యం సుజాతేన సుధౌతకమ్

అలాగే, పిండికా స్పర్శ నాలుగవది, అది అన్ని దేవతలకు. గంగా అవతారాన్ని బాగా వడిపిన, శుభ్రమైన దారంతో చేయాలి.

గ్రన్థిం కుర్య్యాచ్చ వామేన అఘోరేణాథ శోధయేత్। రఞ్జయేత్ పురుషేణైవ రక్తచన్దనకుఙ్కుమైః

ముడిని ఎడమ చేతితో వేసి, అఘోర మంత్రంతో శుద్ధి చేయాలి. మగవాడు ఎర్రచందనం, కుంకుమ, కస్తూరి, పసుపు మొదలైన వాటితో రంగు వేయాలి.

కస్తూరీరోచనాచన్ద్రైర్హరిద్రాగైరికాదిభిః। గ్రన్థయో దశ కర్త్తవ్యా అథవా తన్తుసఙ్ఖ్యయా

కస్తూరి, పచ్చబొట్టు, చందనం, హరిద్రా, గెరికా వంటి పదార్థాలతో లేక తంతువుల సంఖ్యను బట్టి పది ముడులు వేసాలి.

అన్తరం వా యథాశోభమేకద్విచతురఙ్గులమ్। ప్రకృతిః పౌరుషీ వీరా చతుర్థీ త్వపరాజితా

ఆ ముడుల మధ్య దూరం ఒకటి, రెండు లేదా నాలుగు వేళ్ల వెడల్పుతో, అందంగా ఉండేలా చేయాలి. ఇవి పురుషుడు, వీరుడు, అపరాజిత అనే నాలుగు రకాలుగా ఉంటాయి.

జయాఽన్యా విజయా షష్ఠీ అజితా చ సదాశివా। మనోన్మనీ సర్వముఖీ గ్రన్థయోఽభ్యధికాః శుభాః

ఇంకొకటి జయ, ఆ తర్వాత విజయ, ఆరవది అజిత, సదాశివ, మనోన్మని, సర్వముఖి — ఇవన్నీ మామూలు సంఖ్యకన్నా ఎక్కువగా వేసే శుభమైన ముడులు.

కార్య్యా వా చన్ద్రవహ్న్యర్కపవిత్రం శివవద్ధది। ఏకైకం నిజమూర్త్తౌ వా పుప్తకే గురుకే గణే

వీటిని చంద్రుడు, అగ్ని, సూర్యుడు, పవిత్రం, శివునికి, లేదా ప్రతి రూపానికి, పుష్పార్చనకు, గురువుకు, గణానికి కూడా చేయవచ్చు.

స్యాదేకైకం తథా ద్వారదిక్పాలకలశాదిషు। హస్తాదినవహస్తాన్తం లిఙ్గానాం స్యాత్పవిత్రకమ్

అలాగే, ప్రతి ద్వారం, దిక్పాలకులు, కలశాలు మొదలైన వాటికి ఒక్కొక్కటి వేసి, లింగాల పవిత్రం చేతి నుండి తొమ్మిది చేతుల పొడవు ఉండాలి.

అష్టావింశతితో వృద్ధం దశభిర్ద్దశభిః క్రమాత్। ద్వ్యఙ్గులాభ్యన్తరాస్తత్ర క్రమాదేకాఙ్గులాన్తరాః

ఇరవై ఎనిమిది నుండి మొదలుకుని, ప్రతి పది దశలుగా పెంచాలి. అక్కడ ముడుల మధ్య రెండు వేళ్ల దూరం, క్రమంగా ఒక్కో వేళ్ల దూరం ఉండాలి.

గ్రన్థయో మానమప్యేషాం లిఙ్గవిస్తారసస్మితమ్। సప్తమ్యాం వా త్రయోదశ్యాం కృతనిత్యక్రియః శుచిః

ముడుల పరిమాణం లింగం వెడల్పుకు తగినట్లు ఉండాలి. ఏడవ లేదా పదమూడవ తిథినాడు, నిత్యకర్మలు శుద్ధిగా చేసి,

భూషయేత్ పుష్పవస్త్రద్యైః సాయాహ్నే యాగమన్దిరం। కృత్వా నైమిత్తికీం సన్ధ్యాం విశేషేణ చ తర్ప్పణమ్

సాయంత్రం యాగమండపాన్ని పూలు, వస్త్రాలతో అలంకరించాలి. నైమిత్తిక సంధ్యను, ముఖ్యంగా తర్పణాన్ని చేయాలి.

పరిగృహీతే భూభాగే పవిత్రే సూర్య్యమర్చ్చయేత్ । ఆచమ్య సకలీకృత్య ప్రణవార్ఘ్యకరో గురుః

పవిత్రం ధరించి భూమిని స్వీకరించిన తర్వాత, సూర్యుని పూజించాలి. ఆచమనం చేసి, అన్ని పూర్వకర్మలు ముగించాక, గురువు ప్రణవం, అర్ఘ్యం సమర్పించాలి.

ద్వారాణ్యస్త్రేణ సమ్ప్రోక్ష్య పూర్వాదిక్రమతోఽర్చ్చయేత్। హాం శన్తికలద్వారం ద్వౌ ద్వౌ ద్వారాధిపౌ యజేత్

ద్వారాలను ఆయుధ మంత్రంతో ప్రోక్షణ చేసి, తూర్పు నుండి క్రమంగా పూజించాలి. శాంతిద్వారంలో ప్రతి ద్వారానికి ఇద్దరు ద్వారపాలకులను పూజించాలి.

నివృత్తికలాద్వారాయప్రతిష్ఠాఖ్యకలాత్మనే। తచ్ఛాకయోః ప్రతిద్వారం ద్వౌ ద్వౌ ద్వారాధిపౌ యజేత్

నివృత్తికల ద్వారంలో, ప్రతిష్ఠ అనే కలా స్వరూపుడికి, ఆ రెండు ద్వారాల్లో కూడా ప్రతి ద్వారానికి ఇద్దరు ద్వారపాలకులను పూజించాలి.

జన్దినే మహాకాలాయ భృఙ్గిణేఽథ గణాయ చ। వృషభాయ చ స్కన్దాయ దేవ్యై చణ్డాయచక్రమాత్

జన్మదినాన మహాకాలుడు, భృంగి, గణం, వృషభుడు, స్కందుడు, దేవి, చండా, చక్రమాతకు పూజ చేయాలి.

నిత్యం చ ద్వారపాలాదీన్ ప్రవిశ్య ద్వారపశ్చిమే। ఇష్ట్వా వాస్తుం భూతశుద్ధిం విశేషార్ఘ్యకరః శివః

ప్రతి సారి ద్వారపాలకులను దాటి, పడమర ద్వారం వద్ద ప్రవేశించి, వాస్తు పూజ చేసి, శివునికి ప్రత్యేక అర్ఘ్యం సమర్పించాలి.

ప్రోక్షణాద్యం విదాయాథ యజ్ఞసమ్బారకృన్నరః। మన్త్రయేద్దర్భదూర్వాద్యైః పుష్పాద్యైశ్చ హృదాదిభిః

ప్రారంభ ప్రోక్షణ అనంతరం, యజ్ఞ సామగ్రిని సిద్ధం చేయాలి. దర్భ, దూర్వ, పుష్పాలు, హృదయాది మంత్రాలతో మంత్రించాలి.

శివహస్తం విధాయేత్థం స్వశిరస్యధిరోపయేత్। శివోఽహమాదిః సర్వజ్ఞో మమ యజ్ఞప్రధానతా

శివుని చేయి విధంగా ఏర్పాటుచేసి, తన తలపై ఉంచాలి. 'నేనే శివుడు, ఆదికర్త, సర్వజ్ఞుడు, నా యజ్ఞమే ముఖ్యమైనది' అని భావించాలి.

అత్యర్థం భావయేద్దేవం జ్ఞానఖడ్గకరో గురుః। నేర్ఋతీం దిశమాసాద్య ప్రక్షిపేదుదగాననః

గురువు జ్ఞానఖడ్గాన్ని పట్టుకుని దేవుణ్ణి లోతుగా ధ్యానించాలి. ఉత్తర దిశను చూస్తూ, నైరుతి దిశను చేరి అక్కడ విడవాలి.

అర్ఘ్యామ్బుపఞ్చగవ్యఞ్చ సమస్తాన్ మఖమణ్డపే। చతుష్పథాన్తసంస్కారైర్వీక్షణాద్యైః సుసంస్కృతైః

అర్ఘ్యజలం, పంచగవ్యాది పదార్థాలను యాగమండపంలో ప్రోక్షణ చేయాలి. నాలుగు మార్గమూలల్లో శుద్ధిగా, దృష్టిపాతం మొదలైన కర్మలు చేయాలి.

విక్షిప్య వికిరాంస్తత్ర కుశకూర్చ్చోపసంహరేత్ । తానీశదిశి వర్ద్ధన్యామాసనాయోపకల్పయేత్

అర్పణలు అక్కడ చల్లిన తర్వాత, కుశగడ్డి తుంపలను సేకరించాలి. ఈశాన్య దిశలో వాటికి ఆసనం సిద్ధం చేయాలి.

నైర్ఋతే వాస్తుగీర్వాణా ద్వారే లక్ష్మీం ప్రపూజయేత్। పశ్చిమాభిముఖం కుమ్భం సర్వదాన్యోపరి స్థితమ్

నైరృత్యం, వాస్తు ద్వారాల వద్ద లక్ష్మిని పూజించాలి. పశ్చిమదిశను ఎదురుగా చూసేలా ఉన్న కుంభాన్ని ఎప్పుడూ మిగతా వాటన్నిటి పైన ఉంచాలి.

ప్రణవేన వృషారూఢం సిహస్థాం వర్ద్ధనీన్తతః। కుమ్భే శాఙ్గం శివన్దేవం వర్ద్ధన్యామస్త్రమర్చ్చయేత్

ఓం మంత్రంతో, ఎద్దుపై కూర్చున్న దేవుణ్ణి, సింహంపై కూర్చున్న వర్ధినీ దేవిని పూజించాలి. ఆ తరువాత, కుంభంలో విల్లు పట్టుకున్న శివుని వర్ధినీ మంత్రంతో పూజించాలి.

దిక్షు శక్రాదిదిక్పాలాన్ విష్ణుబ్రహ్మశివాదికాన్। వర్ద్ధనీం సమ్యగాదాయ ఘటప్టష్ఠానుగామినీం

ప్రతి దిశలో, ఇంద్రుడు మొదలైన దిక్పాలకులను, విష్ణువు, బ్రహ్మ, శివుడు మొదలైన దేవతలను, కుంభాన్ని మరియు ఎనిమిది దిక్పాలకులను అనుసరించే వర్ధినిని సరిగ్గా ఆహ్వానించాలి.

శివాజ్ఞాం శ్రావయేన్మన్త్రీ పూర్వాదీశానగోచరమ్। అవిచ్ఛిన్నపయోధారాం మూలమన్త్రముదీరయేత్

పూజారి తూర్పు నుండి ఈశాన్య దిశ వరకు శివుని ఆజ్ఞను ప్రకటించాలి. ఆ సమయంలో నిరంతరంగా నీరు పోస్తూ మూలమంత్రాన్ని ఉచ్చరించాలి.

సమన్తాద్ భ్రామయేదేనాం రక్షార్థం శస్త్రరూపిణీమ్। పూర్వం కలశమారోప్య శస్త్రార్థన్తస్య వామతః

రక్షణ కోసం ఆయుధ రూపంలో ఆమెను చుట్టూ తిప్పాలి. ముందుగా కుంభాన్ని ఉంచి, ఆయుధాన్ని దాని ఎడమవైపు ఉంచాలి.

సమగ్రాసనకే కుమ్భే యజేద్దేవం స్థిరాసనే। వర్ద్ధన్యాం ప్రణవస్థాయామాయుధన్తదను ద్వయోః

పూర్తిగా సిద్ధమైన ఆసనంపై కూర్చున్న దేవుణ్ణి కుంభంలో పూజించాలి. వర్ధినిలో ఓం స్థానం వద్ద, తరువాత ఆయుధం మధ్యలో పూజ చేయాలి.