అగ్నిపురాణమ్

ఇత్థమైక్యేన లిఙ్గానాం శతమష్టోత్తరం భవేత్। ఏకాఙ్గులాదిపఞ్చాన్తం కన్యసఞ్చలముచ్యతే

ఈ విధంగా మొత్తం వందతోపాటు ఎనిమిది లింగాలు ఉంటాయి. ఒక వేలు నుండి ఐదు వేళ్ల వరకు చిన్నదైన చలించే లింగంగా చెప్పబడింది.

షడాదిదశపర్యన్తఞ్చలం లిఙ్గఞ్చ మధ్యమమ్। ఏకాదశాఙ్గులాది స్యాత్ జ్యేష్ఠం పఞ్చదశాన్తకమ్

ఆరు నుండి పది వేళ్ల వరకు మధ్యమ చలించే లింగం. పదకొండు నుండి పదిహేను వేళ్ల వరకు పెద్దదైనది.

షడఙ్గులం మహారత్నై రత్నైరన్యైర్న్నవాఙ్గులమ్। రవిభిర్హేమభారోత్థం లిఙ్గం శేషైస్త్రిపఞ్చభిః

ఆరు వేళ్ల వరకు మహారత్న లింగం; ఇతర రత్నాలతో తొమ్మిది వేళ్ల వరకు. సూర్యకిరణాలతో వచ్చిన బంగారు లింగం మిగిలిన మూడు, ఐదు వేళ్లతో ఉంటుంది.

షోడశాంశే చ వేదాంశే యుగం లుప్త్వోర్ధ్వదేశతః। ద్వాత్రింశత్‌షోడశాంశాంశ్చ కోణయోస్తు విలోపయేత్

పదహారు భాగాల్లో, వేద భాగంలో, పై భాగం నుండి ఒక యుగాన్ని తీసివేసి, రెండు మూలల్లో ముప్పై రెండు పదహారు భాగాలను తొలగించాలి.

చతుర్నివేశనాత్ కణ్ఠో వింశతిస్త్రియుగైస్తథా। పార్శ్వాభ్యాం తు విలుప్తాభ్యాం చలలిఙ్గం భవేద్వరమ్

నాలుగు స్థాపనల ద్వారా కంఠం ఇరవై మూడు యుగాలతో కొలవాలి. రెండు ప్రక్కలు తీసివేస్తే, చలించే లింగం ఉత్తమమైనదిగా భావించాలి.

ధామ్నో యుగర్త్తునాగాంశైర్ద్వారం హీనాదితః క్రమాత్। లిఙ్గద్వారోచ్ఛయాదర్వాగ్ భవేత్ పాదోనతః క్రమాత్

ధామానికి యుగం, ఋతువు, నాగ భాగాల కొలతలతో, ద్వారం క్ర‌మంగా అడుగునుంచి తగ్గించాలి. లింగం, ద్వారం ఎత్తుతో, క్ర‌మంగా క్రింద భాగాన్ని ఒక పాదం తక్కువగా చేయాలి.

గర్భార్ద్ధేనాధమ లిఙ్గం భూతాంశైః స్యాత్ త్రిభిర్వరమ్। తయోర్మధ్యే చ సూత్రాణి సప్త సమ్పాతయేత్ సమమ్

అధమ లింగం గర్భం పరిమాణానికి సగం, ఉత్తమమైనది మూడు భూత భాగాలతో ఉంటుంది. ఈ రెండింటి మధ్య ఏడుసార్లు సూత్రాలు సమంగా వేయాలి.

ఏవం స్యుర్నవ సూత్రాణి భూతసూత్రైశ్చ మధ్యమమ్। ద్వ్యన్తరో వామవామశ్చ లిఙ్గనాం దీర్ఘతా నవ

ఇలా తొమ్మిది సూత్రాలు ఉంటాయి. భూత సూత్రాలతో మధ్యమం. రెండు మధ్యలు, ఎడమ, ఎడమ చివర కలిపి లింగం పొడవు తొమ్మిది అవుతుంది.

హస్తాద్వివర్ద్ధతే హస్తో యావత్స్యుర్న్నవ పాణయః। హీనమధ్యోత్తమం లిఙ్గం త్రివిధం త్రివిధాత్మకమ్

చేతి కొలత చేతితో పెరిగి, తొమ్మిది పాదాల వరకూ ఉంటుంది. లింగం మూడు విధాలుగా — అధమ, మధ్య, ఉత్తమ — మూడు రకాల స్వభావంతో ఉంటుంది.

ఏకైకలిఙ్గమద్యేషు త్రీణీ చ పాదశః। లిఙ్గాని ఘటయేద్ధీమాన్ షటసు చాశ్టోత్తరేషు చ

మొదటివాటిలో ఒక్కొక్క లింగం, పాదాల్లో మూడు మూడు లింగాలు. జ్ఞానులు ఆరు, వంద ఎనిమిది లింగాలను క్రమంగా ఏర్పాటు చేయాలి.

స్థిరదీర్ఘప్రమేయాత్తు ద్వారగర్భకరాత్మికా। భాగేశఞ్చాప్యమీశఞ్చ దేవేజ్యన్తుల్యసంజ్ఞితమ్

స్థిరంగా, పొడవుగా, కొలతకు తగిన రూపంతో, ద్వారం, గర్భం, చేయి స్వభావంతో, భాగేశుడు, అమేశుడు కలిపి, దేవతకు సమానంగా పూజించదగినదిగా పిలవబడుతుంది.

చత్వారి లిఙ్గరుపాణి విష్కమ్బేణ తు లక్షయేత్। దీర్ఘమాయాన్వితం కృత్వా లిఙ్గం కుర్య్యాత్ త్రిరూపకమ్

లింగానికి వ్యాసంతో నాలుగు రూపాలు గుర్తించాలి. పొడవుతో కూడిన లింగాన్ని మూడు రూపాలలో చేయాలి.

చతురష్టాష్టవృత్తఞ్చ తత్తవత్రయగుణాత్మకమ్ । లిఙ్గానామీప్సితం దైర్ధ్యం తేన కృత్వా ఙ్గులాని వై

నాలుగు, ఎనిమిది, ఎనిమిది వృత్తాలతో, మూడు తత్త్వాల లక్షణాలతో, లింగాలకు కావలసిన పొడవు వేళ్లలో నిర్ణయించాలి.

ధ్వజాద్యాయైః సురైర్భూతైః శిఖిభిర్వ్వా హరేత్ కృతిమ్। తాన్యఙ్గులాని చచ్ఛేషం లక్షయేచ్చ శుభాశుభమ్

ధ్వజం మొదలైన దేవతలు, భూతాలు, లేదా నెమళ్లు కొలత తీసుకోవాలి. మిగిలిన వేళ్లను శుభం, అశుభంగా గుర్తించాలి.

ధ్వజాద్యా ధ్వజసింహేభవృషా శ్రేష్ఠాః పరే శుభాః। ఖరేషు షడ్‌జగాన్ధారపఞ్చమాః శుభదాయకాః

ధ్వజం మొదలైన వాటిలో, ధ్వజం, సింహం, వృషభం ఉత్తమంగా, శుభంగా ఉంటాయి. ఖరాల్లో షడ్జం, గాంధారం, పంచమం శుభాన్ని ఇస్తాయి.

భూతేషు చ శూబా భూః స్యాదగ్నిష్వాహవనీయకః। ఉత్తాయామస్య చార్ద్ధాశే నాగాంశైర్భాజితే క్రమాత్

భూతాలలో భూ శుభం, అగ్నుల్లో ఆహవనీయ అగ్ని శుభం. పై భాగంలో సగాన్ని నాగ భాగాలతో క్రమంగా విభజించాలి.

రసభూతాం శషష్ఠాంశత్ర్యంశాధికశరైర్భవేత్। ఆఢ్యానాధ్యసురేజ్యార్కతుల్యానాఞ్చతురస్రతా

రసం, భూత భాగాలతో, అరవై మూడు భాగాలు మించి బాణాలతో, ధనికులు, అధములు, పూజితులు, సూర్యునికి సమానమైనవారిలో, నాలుగు మూలల రూపం ఉంటుంది.

పఞ్చమం వర్ద్ధమానాఖ్యం వ్యాసాన్నాహప్రవృద్ధితః। ద్విధా భేదా బహూన్యత్ర వక్ష్యన్తే విశ్వకర్మ్మతః

ఐదవది వృద్ధి చెందేది, వ్యాసం, దినం పెరగడం వల్ల. రెండు విధాలుగా, ఇంకా అనేక విభాగాలు విశ్వకర్మ ప్రకారం వివరించబడతాయి.

ఆఢ్యాదీనాం త్రిధా స్థౌల్యాద్యవధూతం తదష్యథ । త్రిధా హస్తాకజ్జినాఖ్యఞ్చ యుక్తం సర్వసమేన చ ।। ౨౯ పఞ్చవింశతిలిఙ్గాని నాద్యే దేవార్చ్చితే తథా। పఞ్చసప్తభిరేకత్వాజ్జినైర్భక్తైర్భవన్తి

ధనికులు మొదలైనవారికి మూడు విధాల మందం నిర్ణయించబడింది. మూడు విధాల చేతి, మడిమ, ఇతర భాగాలు సమంగా కలిపి. మొదటిలో ఇరవై ఐదు లింగాలు, దేవతలు పూజించినట్లు. అయిదు, ఏడు, ఒకటి చొప్పున భక్తులు ఏర్పరచుతారు.

చతుర్దశసహస్త్రాణి చతుర్దశశతాని చ। ఏవమష్టాఙఱ్గులవిస్తారో నవైకకరగర్భతః ।। ౩౧ తేషాం కోణార్ద్ధకోణస్థైశ్చిన్త్యాత్ కోణాని సూత్రకైః। విస్తారం మధ్యతః కృత్వా స్థాప్యం వా మధ్యతస్త్రయమ్

పద్నాలుగు వేల, పద్నాలుగు వందలు; ఎనిమిది వేళ్ల వెడల్పుతో, తొమ్మిది ఒక్క చేతి గర్భంతో. వీటిలో, అర్ధ, పాద మూలలతో, మూలలను సూత్రాలతో పరిగణించాలి. మధ్యలో వెడల్పు చేసి, మధ్యలో మూడు కూడా ఏర్పాటు చేయాలి.

విభాగాదూద్‌ర్ధ్వమష్టాస్రో ద్వ్యష్టాస్రః స్యాచ్ఛివాంశకః। పాదాజ్జాన్తకో బ్రహ్మా నాభ్యన్తో విష్ణురిత్యతః

విభాగం ప్రకారం, పై భాగం ఎనిమిది మూలలు, రెండు ఎనిమిది మూలలు శివ భాగం. పాదం నుండి చివర వరకు బ్రహ్మ, నాభి లోపల విష్ణువు అని చెప్పబడింది.

మూద్‌ర్ధ్వాన్తో భూతభాగేశో వ్యక్తేఽవ్యక్తే చ తద్వతి। పఞ్చలిఙ్గవ్యవస్థాయాం శిరో వర్త్తులముచ్యతే

అంధకారాన్ని దాటి, భూతాల అధిపతి, స్పష్టమైనదానిలోనూ, అస్పష్టమైనదానిలోనూ ఉన్నాడు. ఐదు లక్షణాల ఏర్పాటులో, శిరస్సు గుండ్రంగా ఉంటుందని చెబుతారు.

ఛత్రాభం కుక్కుటాభం వా బాలేన్దుప్రతిమాకృతిః । ఏకైకస్య చతుర్భేదైః కామ్యభేదాత్ ఫలం వదే

ఆ శిరస్సు గొడుగు లాంటిదైనా, కోడి తల లాంటిదైనా, లేదా పెదవి చంద్రుని ఆకారంలోనైనా ఉండొచ్చు. వాటిలో ఒక్కోటి నాలుగు విధాలుగా ఉండి, వాటి భేదం ప్రకారం ఫలితాలు ఇస్తాయి.

లిఙ్గమస్తకవిస్తారం వసుభక్తన్తు కారయేత్। ఆద్యభాగం చతుర్ద్ధా తు విస్తారోచ్ఛాయతో భజేత్

లింగ శిరస్సు విస్తారాన్ని తగిన భాగాలుగా చేయాలి. ముందు భాగాన్ని నాలుగు భాగాలుగా, వెడల్పు, ఎత్తు ప్రకారం విభజించాలి.

చత్వారి తత్ర సూత్రాణి భాగభాగానుపాతనాత్। పుణ్డరీకన్తు భాగేన విశాలాఖ్యం విలోపనాత్

అక్కడ నాలుగు దారాలు, వాటి వాటి భాగాల పరిమాణాన్ని బట్టి వాడాలి. ఒక భాగం lotus అని, తీసివేసినప్పుడు విశాలమైనదని అంటారు.

త్రిశాతనాత్తు శ్రీవత్సం శత్రుకృద్వేదలోపనాత్। శిరః సర్వసమే శ్రేష్ఠం కుక్కుటాభం సురాహ్వయే

మూడు భాగాల మేరకు శ్రీవత్సం, శత్రువు భాగాన్ని తీసివేసినప్పుడు విడిపోయినదని అంటారు. అన్ని రకాలలో, అన్ని వైపులా సమంగా ఉన్న శిరస్సే ఉత్తమం, కోడి తల ఆకారం దైవికమైనదిగా పిలుస్తారు.

చతుర్భాగాత్మకే లిఙ్గే త్రపుషం ద్వయలోపనాత్। అనాద్యస్య శిరః ప్రోక్తమర్ద్ధచన్ద్రం శిరః శ్రృణు

నాలుగు భాగాల లింగంలో, రెండు భాగాలు తీసివేస్తే, ఆ శిరస్సు తుప్పు వంటిదని అంటారు. ఆదిలేని దానికి, శిరస్సు అర్ధచంద్రాకారంగా ఉంటుందని విను.

అంశాత్ ప్రాన్తే యుగాంశైశ్చ త్వేకహాన్యామృతాక్షకమ్ । పూర్ణవాలేన్దుకుముదం ద్విత్రివేదక్షయాత్ క్రమాత్

చివరి భాగం నుండి, జంట భాగాలతో, ఒక రోజులో అమర చిహ్నం ఏర్పడుతుంది. రెండు లేదా మూడు భాగాలు తగ్గితే, పూర్ణచంద్రుడు, అర్ధచంద్రుడు, కమలం వరుసగా వస్తాయి.

చతుస్త్రిరేకవదనం సుఖలిఙ్గమతః శ్రృణు। పూజాభాగం ప్రకర్త్తవ్యం మర్త్త్యగ్నిపదకల్పితమ్

నాలుగు, మూడు, ఒక ముఖాలతో ఉన్న మంగళకరమైన లింగం గురించి విను. పూజకు కావలసిన భాగాన్ని, మానవుడు, అగ్ని, పాదాల నియమం ప్రకారం చేయాలి.