ఒకప్పుడు, సమాజాన్ని న్యాయంగా పాలించేందుకు, ఆగ్నేయ పురాణంలో వివిధ దండన విధానాలు వివరించబడ్డాయి. మనుషులు ప్రకృతి నియమాలను ఉల్లంఘిస్తే, వారికి విధించాల్సిన జరిమానాలు రెండింతలు లేదా మూడింతలు ఉండేవి. కానీ, వర్ణాల అనుసారంగా క్రమాన్ని పాటిస్తే, జరిమానా సగానికి తగ్గించబడేది. శరీరంలోని చేతి, కాలి, ముక్కు, చెవి వంటి భాగాలు గాయపడితే, జరిమానా సగంగా ఉండేది; అయితే భుజం, మెడ, కన్ను, తొడలు నశించితే, మాటలతో చేసిన అవమానానికి విధించే జరిమానా విధించబడేది. ఒక వ్యక్తి వర్ణాన్ని కోల్పోయే తప్పు చేస్తే, మధ్య స్థాయి జరిమానా విధించాలి; చిన్న తప్పులకు మొదటి స్థాయి జరిమానా పెట్టాలి. పండిత బ్రాహ్మణుడు, రాజు, దేవతను అవమానిస్తే అత్యధిక జరిమానా విధించాలి; బంధువులు, వృత్తి సంఘాలకు మధ్య స్థాయి జరిమానా; గ్రామస్తులు, దేశ ప్రజలకు తక్కువ జరిమానా. సాక్షులు లేని సందర్భాల్లో, గుర్తులు, తర్కం, సంప్రదాయాన్ని ఆధారంగా తీర్పు ఇవ్వాలి; కానీ తప్పుడు గుర్తులు ఉంటే, జాగ్రత్తగా విచారణ జరిపించాలి. బొగ్గు, మట్టిక, ధూళిని తాకితే పది పణాలు జరిమానా; అపవిత్ర పదార్థాలు, మడమ, ఉమ్మును తాకితే, జరిమానా రెండింతలు. ఇతరుల భార్యలను తాకినప్పుడు కూడా ఇదే నియమం; ఉన్నత స్థాయి మహిళలకు జరిమానా రెండింతలు, తక్కువ స్థాయికి సగం; కానీ అవివేకం, అహంకారం వల్ల జరిగితే, శిక్ష లేదు. బ్రాహ్మణుడి అవయవాన్ని కోస్తే, అత్యధిక జరిమానా; కేవలం గాయపడితే, సగం జరిమానా. చేతి, కాలి గాయానికి పది, ఇరవై పణాలు; పరస్పరం గాయపరిచినప్పుడు మధ్య స్థాయి జరిమానా. జుట్టు, వస్త్రం, చేయి లాగితే పది పణాలు; బట్టతో కట్టడం, కాలిని మోపడం వల్ల నొప్పి కలిగిస్తే, నూరు పణాలు. కట్టెలు లేదా ఇలాంటి వస్తువులతో నొప్పి కలిగిస్తే, రక్తం కారకపోతే ముప్పై రెండు పణాలు; రక్తం కనిపిస్తే, జరిమానా రెండింతలు. చేతి, కాలి, చెవి, ముక్కు విరిచినా, మధ్య స్థాయి జరిమానా; అలాగే ప్రాణాంతక గాయం కలిగించినా. కదలిక, ఆహారం, అగ్ని అడ్డుకుంటే లేదా కన్ను, మెడ, భుజం, తొడలను గాయపరిస్తే, మధ్య స్థాయి జరిమానా. ఒకరు అనేక మందికి గాయపరిస్తే, జరిమానా రెండింతలు; గొడవలో ఆస్తిని తీసుకుంటే, తిరిగి ఇవ్వాలి మరియు జరిమానా కూడా రెండింతలు. నొప్పి కలిగించినవాడు, గాయానికి వచ్చిన ఖర్చును భరించాలి; గొడవలో తప్పు చేసినవాడు జరిమానా చెల్లించాలి. భూమి పన్ను అక్రమంగా వసూలు చేస్తే, పది పణాలు జరిమానా; బ్రాహ్మణులు, పొరుగువారు కూడా అనుమతి లేకుండా చేస్తే, అదే జరిమానా. దాడి, గోడను విరిచినా, కత్తిరించినా, పాతివేసినా, ఇరవై ఐదు పణాలు జరిమానా; పునరావృతమైతే కూడా ఇదే. హానికర పదార్థాలు లేదా ప్రాణాంతక వస్తువులు ఇతరుల ఇంట్లో వేసే వాడు, పదహారు పణాల నుంచి రెండు పణాల వరకు పెరిగే జరిమానా చెల్లించాలి. నొప్పి, రక్తం కార్చడం, అవయవాలు లేదా కొమ్మలు కత్తిరించడం వంటి తప్పులకు, చిన్న జంతువులకు మార్కెట్ విలువ ఆధారంగా జరిమానా విధించాలి. జననేంద్రియాలను కత్తిరించడం లేదా ప్రాణహాని కలిగిస్తే, మధ్య స్థాయి జరిమానా లేదా అసలైన విలువ; పెద్ద జంతువులకు, ఇలాంటి సందర్భాల్లో జరిమానా రెండింతలు. దాడి చేసినవాడు జరిమానా రెండింతలు చెల్లించాలి; 'నేను చెల్లిస్తాను' అని ముందుగా ప్రకటిస్తే, నలుగింతలు జరిమానా. ఉన్నత వంశీయులను దూషించడంలో అధికంగా మించిపోయినవాడు, అన్నయ్య భార్యను కొట్టినవాడు, ఇవ్వాల్సినదాన్ని ఇవ్వని వాడు, సముద్ర తీరంలోని ఇంట్లోకి దొంగగా ప్రవేశించినవాడు—ఇలాంటి వారికి నిర్ణీత జరిమానా. ప్రాంతీయ నాయకులు, కళాకారులు, వంటివారిని హాని చేయడంలో, నిర్ణీత జరిమానా యాభై పణాలు—ఇదే తీర్పు. విధవను ఆమె ఇష్టంతో కలిసినవాడు, పిలిచినప్పుడు రాకపోయినవాడు, వీరికి కూడా యాభై పణాలు జరిమానా. శూద్రుడు తపస్వుల ఆహారం తిన్నా, దేవతలకు లేదా పితృయజ్ఞాల్లో తిన్నా, అబద్ధంగా ప్రమాణం చేసినా, తనకు అనర్హమైన పని చేసినా—ఇలాంటి తప్పులు. బల్లలు లేదా చిన్న జంతువులను నిష్ప్రభంగా చేయడం, సామాన్య ఆస్తిని తిరస్కరించడం, పనిమనిషి గర్భాన్ని నాశనం చేయడం—ఇలాంటి తప్పులకు. తండ్రి, కుమారుడు, సోదరి, సోదరుడు, భార్య భర్త, గురు శిష్యుడు—ఇవ్వాళ్లలో ఎవరు అనవసరంగా విడిచిపెడితే, నూరుపణాలు జరిమానా. ఇతరుల వస్త్రాన్ని ధరించినవాడు, మూడు పణాలు జరిమానా; అప్పుగా తీసుకున్న వస్త్రాన్ని తిరిగి ఇవ్వకపోతే, అమ్మకం, కొనుగోలు, డిపాజిట్, అప్పు సందర్భాల్లో, పది పణాలు జరిమానా. బరువు, కొలత, నాణేలను మార్చేవాడు లేదా వాటితో వ్యాపారం చేసే వాడు, అత్యధిక జరిమానా చెల్లించాలి. అసలు నాణెం అబద్ధంగా నకిలీ అని చెప్పినవాడు, నకిలీని అసలుగా చెప్పినవాడు, తప్పుడు పరీక్షలు చేసినవాడు, దాడికి మొదటి స్థాయి జరిమానా. వైద్యుడు తప్పుగా వ్యవహరించినప్పుడు, జంతువులకు తక్కువ, మనుషులకు మధ్య, రాజ కుటుంబానికి అత్యధిక జరిమానా. అనవసరంగా కట్టినవాడు, కట్టినవాడిని విడిపించినవాడు, అనధికారంగా కేసు నడిపినవాడు—అత్యధిక జరిమానా. బరువు లేదా కొలత ద్వారా ఎనిమిదవ భాగాన్ని తీసుకున్నవాడు, ఇరవై రెండు పణాలు జరిమానా, తగ్గింపు పెరుగుదల ప్రకారం. మందులు, నూనె, ఉప్పు, సుగంధాలు, ధాన్యాలు, ఇతర వస్తువులను కలిపినవాడు, పదహారు పణాలు జరిమానా. కళాకారులు, వృత్తిదారులు ధరలు పెంచేందుకు లేదా వ్యాపారం పరిమితం చేసేందుకు కలిసికట్టుగా వ్యవహరిస్తే, నష్టం లాభాన్ని కలిగిస్తే, జరిమానా వెయ్యి పణాలు. రాజు ప్రతిరోజు నిర్ణయించిన ధరే అమ్మకం, కొనుగోలుకు వర్తించాలి; వ్యాపారులు అదనంగా లాభం పొందితే, అది అన్యాయంగా పరిగణించాలి. వెచ్చిన వస్తువులకు వందలో ఐదు, విదేశీ వస్తువులకు వందలో పది లాభం తీసుకోవాలి; వెంటనే అమ్మకానికి, కొనుగోలుకు. వస్తువుల ఖర్చు ధరలో కలిపి, కొనుగోలు, అమ్మకానికి రెండింటికీ న్యాయమైన లాభం ఉండాలి. ఒకరు డబ్బు తీసుకుని, వస్తువులు ఇవ్వకపోతే, వడ్డీతో చెల్లించాలి; కొనుగోలుదారు ఇతర ప్రాంతానికి చెందినవాడైతే, దూరం వల్ల కలిగిన నష్టం కూడా చెల్లించాలి. వస్తువులు అమ్మిన తరువాత, కొనుగోలుదారు స్వాధీనం చేసుకోకపోతే, మళ్లీ అమ్ముకోవచ్చు; కానీ కొనుగోలుదారుడి తప్పు వల్ల నష్టం వస్తే, ఆ నష్టం అతనికే. ఈ విధంగా, ఆగ్నేయ పురాణం న్యాయ పరంగా జరిమానాలు, శిక్షలు, సామాజిక వ్యవహారాల్లో న్యాయం ఎలా జరగాలి అనే విషయాలను స్పష్టంగా నిర్దేశించింది.