అగ్నిపురాణమ్

ఒక గ్రామంలో, ప్రజలు తమ వ్యవసాయ భూములు, పశువులు, వస్తువులు, మరియు వ్యాపారాలను న్యాయంగా, ధర్మబద్ధంగా నిర్వహించేందుకు కొన్ని నియమాలను పాటించేవారు. ఒకసారి, గ్రామానికి దగ్గరగా ఓ చిన్న ఆనకట్టు నిర్మించబడింది. అది ఎక్కువ హాని కలిగించక, లాభాన్ని ఇస్తే, దానిని నిషేధించరాదు. కానీ, ఎవరో తమ బావిని మరొకరి భూమిలో—even చిన్నదైనా—అధిక నీరు తీసుకునేలా నిర్మిస్తే, అది అనుమతించబడదు. ఒకరు భూమి యజమానిని తెలియజేయకుండా తన భూమిలో ఆనకట్టు నిర్మిస్తే, యజమాని అక్కడ ఉంటే, లాభం అతనికే చెందుతుంది; లేకపోతే, రాజుకే చెందుతుంది. భూమిని పండించకుండా వదిలిపెట్టినా, లేదా పండించకుండా పండించినా, యజమాని పంటను పొందాలంటే, పండించని పంటను ఇవ్వాలి, లేదా మరొకరిని పండించమని చెప్పాలి. పశువులు పంటను నాశనం చేస్తే, గేదె వల్ల ఎనిమిది నెలల జరిమానా విధించాలి; ఆవు వల్ల అర్థం; మేక లేదా గొర్రె వల్ల, ఆవు జరిమానా యొక్క అర్థం. పశువులు తిని, అక్కడే కూర్చుని ఉంటే, జరిమానా రెండింతలు; వేరు గోపురంలో ఉంటే, గేదె జరిమానా ఆవుకు సమానం. ఎంత పంట నాశనం చేస్తే, అంత పంట యజమానికి ఇవ్వాలి; పశువుల కాపరి శిక్షించాలి, ఆవు యజమాని ముందు చెప్పిన జరిమానా చెల్లించాలి. గ్రామ అంచున, లేదా మార్గంలో భూమిలో ప్రవేశించడంలో తప్పు లేదు; కానీ, ఉద్దేశపూర్వకంగా చేస్తే, దొంగతనం జరిమానా విధించాలి. పెద్ద ఎద్దు విడిచిన పశువులు, ప్రసవిస్తున్న ఆవులు, లేదా కొత్తగా వచ్చినవి—వీటిని కాపాడే కాపరికి శిక్ష లేదు; ఎందుకంటే, అవి విధి లేదా రాజు వల్ల బాధపడతాయి. పశువుల కాపరి, సాయంత్రం entrusted పశువులను యథాతథంగా తిరిగి ఇవ్వాలి; నిర్లక్ష్యంగా లేదా మరణించిన పశువులకు, వేతనం తీసుకున్న తర్వాత నష్టాన్ని భర్తీ చేయాలి. కాపరి తప్పు వల్ల నష్టం కలిగితే, అతనికి పదమూడు మరియు అర్థ పణలు జరిమానా విధించాలి; ఆస్తి యజమానికి ఇవ్వాలి. గ్రామ వాసుల అనుమతితో, లేదా రాజు ఆదేశంతో పశువులు మేత కోసం వెళ్లితే, ద్విజులు ఎక్కడైనా గడ్డి, కట్ట, పువ్వులు తమవిగా తీసుకోవచ్చు. గ్రామం మరియు భూమి మధ్య దూరం వంద విల్లు; చిన్న గ్రామానికి రెండు విల్లు; నగరానికి నలభై విల్లు. తన ఆస్తిని మరొకరికి అమ్మకపోతే, తిరిగి పొందవచ్చు; కొనుగోలుదారు తెలియజేయకపోతే, అతనికి తప్పు; తక్కువ ధరకు, రాత్రి లేదా సరిగా సరిహద్దు లేకుండా కొనుగోలు చేస్తే, దొంగ. పోయిన లేదా దొంగిలించిన వస్తువులు కనపడితే, దొంగను అధికారులకు అప్పగించాలి; కాలం, స్థలం దాటి పోయితే, స్వయంగా తీసుకుని యజమానికి తిరిగి ఇవ్వాలి. వస్తువులను చూపించి అమ్మినవాడు పవిత్రత పొందుతాడు; యజమాని వస్తువు పొందుతాడు; రాజు జరిమానా తీసుకుంటాడు; కొనుగోలుదారు ధరను పొందుతాడు; అందరూ ఈ ధర్మాన్ని పాటించాలి. ఉపయోగం వల్ల లేదా ప్రకృతి వల్ల వస్తువు పోయితే, అలా లెక్కించాలి; లేకపోతే, రాజు ఐదు రెట్లు జరిమానా విధించాలి, నష్టం నిరూపించకపోయినా. దొంగిలించిన లేదా పోయిన వస్తువులు మరొకరి వద్ద కనపడితే, రాజుకు తెలియజేయకపోతే, తొంభై ఆరు పణలు జరిమానా. రక్షకులు, కాపర్లు ప్రయత్నించి వస్తువులను తిరిగి పొందితే, యజమాని ఏడాది లోపు తిరిగి పొందవచ్చు; తర్వాత, రాజుకే వస్తువు చెందుతుంది. ఒక పాదం ఉన్న జంతువు కోసం నాలుగు పణలు; మనిషికి ఐదు; గేదె, ఒంటె, ఆవు కోసం రెండు; మేక, గొర్రెకు అర్థ పణలు. భార్య, పిల్లలు తప్ప, ఆస్తిని కుటుంబ సభ్యుల అభ్యంతరం లేకుండా ఇవ్వాలి; వారసులు ఉంటే, మొత్తం ఆస్తిని ఇవ్వరాదు, లేదా వేరొకరికి ఇచ్చిన వాగ్దానం మార్చరాదు. అధికంగా, ముఖ్యంగా స్థిరాస్తిలో, స్వీకరణ బహిరంగంగా జరగాలి; వాగ్దానం చేసినది ఇవ్వాలి; ఇచ్చిన తర్వాత తిరిగి తీసుకోరాదు. విత్తనాలు, పశువులు, రత్నాలు, మహిళలు, పురుషులు—వీటికి పది, ఒకటి, ఐదు, ఏడు రోజులు, నెల, మూడు, అర నెలలు వేచి ఉండాలి. బంగారం నష్టం వందకు రెండు పళలు; వెండి వంద; టిన్, లెడ్‌కు ఎనిమిది; రాగికి పదిహేను; ఇనుముకు అదే. నూలు, పత్తి వస్తువులకు వందకు పది పళలు పెరుగుదల; మధ్యమానికి ఐదు; మేలైనదానికి మూడు. లెదర్, జుట్టుతో చేసిన వస్తువులకు ముప్పైవంతు నష్టం; పట్టు, చెక్క వస్తువులకు నష్టం లేదా పెరుగుదల లేదు. స్థలం, కాలం, ఉపయోగం, నష్టం బలహీనతను తెలుసుకొని, నిపుణులు సందేహం లేకుండా పరిహారం నిర్ణయించాలి. దొంగలు బలవంతంగా غلامను చేసినా, అమ్మినా, అతన్ని విడుదల చేయాలి; యజమాని భక్తితో, ఆహారాన్ని వదిలి, లేదా ధర చెల్లించి తిరిగి పొందాలి. గ్లాముడు తపస్సును చేపడితే, రాజు ఆదేశం మేరకు మరణించేవరకు గ్లాముడిగానే ఉంటాడు; కులానికి విరుద్ధంగా, లేదా పూర్వ క్రమానికి విరుద్ధంగా గ్లామత్వం విధించరాదు. విద్యార్థి విద్య పూర్తయ్యాక, గురు ఇంట్లో నిర్ణయించిన కాలం ఉండాలి; గురు ఆహారం ఇస్తాడు, విద్యార్థి సముచిత దక్షిణా ఇస్తాడు. రాజు నగరంలో ఒక స్థానం ఏర్పాటు చేసి, మూడు వేదాలలో నిపుణుడైన బ్రాహ్మణుడిని, జీవనోపాయం కలవాడిని నియమించి, తన ధర్మాన్ని పాటించమని ఆదేశించాలి. తన ధర్మానికి విరుద్ధంగా కాకుండా, ఒప్పందాన్ని పాటించే, రాజు స్థాపించిన ధర్మాన్ని పాటించే వాడిని క్షమగా రక్షించాలి. సామూహిక ఆస్తిని దుర్వినియోగం చేసే, ఒప్పందాన్ని ఉల్లంఘించే వాడిని, రాజు ఆస్తి మొత్తం హరించి, రాజ్యం నుండి బయటకు పంపాలి. సభలో మేలుకు మాట్లాడేవారు, సభ నిర్ణయాన్ని పాటించాలి; విరుద్ధంగా చేస్తే, ముందుగా జరిమానా విధించాలి. సభ పనికి నియమించబడినవాడు పొందినదాన్ని సమర్పించాలి; సమర్పించకపోతే, పదకొండు రెట్లు చెల్లించాలి. వేదాలలో నిపుణులు, స్వచ్ఛమైన, లోభం లేని వారు సభ విషయాలు చర్చించాలి; వారి మాటలు పాటించాలి. ఈ నియమం వృత్తి సంఘాలు, వ్యాపారులు, మత భేదాలు, సమూహాలకు కూడా వర్తిస్తుంది; రాజు వాటి ప్రత్యేకతలను, స్థాపిత ఆచారాలను రక్షించాలి. వేతనం తీసుకున్నవాడు పని మానేస్తే, రెండు రెట్లు చెల్లించాలి; వేతనం తీసుకోకపోతే, సమానం చెల్లించాలి; యజమాని పనిముట్లు కాపాడాలి. వ్యాపారం, పశువులు, ధాన్యం లాభంలో పదవంతు భాగాన్ని చెల్లించాలి; వేతనం నిర్ణయించకుండా పని చేయిస్తే, రాజు నిర్ణయించాలి. నిర్ణయించిన స్థలం, కాలం వదిలి, పని వేరుగా చేస్తే, యజమానికి అదనంగా చెల్లించాలి; ఎక్కువ పని చేస్తే, ఎక్కువ ఇవ్వాలి. ఎవరు ఎంత పని చేస్తే, అంత వేతనం పొందాలి; ఒప్పందం రెండు పక్షాలు పాటించకపోతే, విన్నట్టు పరిష్కరించాలి. ఈ విధంగా, గ్రామంలో ధర్మబద్ధంగా వ్యవసాయ భూములు, పశువులు, వస్తువులు, పని, వ్యాపారం, సమూహాలు, సభలు, రాజు పాలన—all orderly and just—న్యాయంగా నడిపించబడతాయి.