అగ్నిపురాణమ్

ఒకప్పుడు, ధర్మనియమాలు మరియు వ్యవహారాల విషయంలో మనుషులు ఎలా ప్రవర్తించాలో అగ్నిదేవుడు వివరంగా ఉపదేశించారు. అప్పట్లో, ఎవరో ఒకరు అప్పు తీసుకోవాలనుకున్నప్పుడు, కొంతమంది హామీదారులు లేదా బంధువులు వారి కోసం హామీ ఇస్తారు. అయితే, ఆ హామీ ఇచ్చినవారు మరణిస్తే లేదా అప్పు తీర్చలేని స్థితిలో ఉంటే, వారి కుమారులు ఆ అప్పును తీర్చాల్సిన అవసరం లేదు. అప్పు తీర్చాల్సిన బాధ్యత ఇంకా మిగిలి ఉన్నవారిపైనే ఉంటుంది. ఒక వేళ అనేక మంది హామీదారులు ఉంటే, వారు తమ వాటా మేరకు అప్పును చెల్లించాలి. కానీ, ఒకే అధికారం కింద ఉన్నవారైతే, అప్పు ఇచ్చినవాడు ఎవరి నుండి తీసుకోవాలో నిర్ణయించవచ్చు. హామీదారు అప్పు ఇచ్చినవారికి బహిరంగంగా అప్పు చెల్లిస్తే, అప్పు తీసుకున్నవాడు ఆ హామీదారికి రెండింతలు తిరిగి చెల్లించాలి. ఇది ధర్మనియమం. తన సంతానం, స్త్రీలు, పశువులు, ధాన్యానికి సంబంధించిన విషయాల్లో, రెండింతలు తిరిగి చెల్లించాల్సిన నియమం ఉంది. వస్త్రాలకు నాలుగింతలు, ద్రవ పదార్థాలకు ఎనిమిదింతలు తిరిగి చెల్లించాలి. ఒకవేళ అప్పు తీసుకున్నవాడు హామీదారికి రెండింతలు తిరిగి చెల్లించకపోతే, అతడు పెట్టిన బంధకం లేదా పణం పోతుంది. కాలమో, పరిస్థితినో వల్ల ఆ పణం నష్టపోయినా, అది తిరిగి దక్కదు. కానీ, దానివల్ల లాభం పొందితే మాత్రం, అది పోయినట్టుకాదు. బంధకం దాచిపెట్టినా లేదా దాన్ని ఉపయోగించుకున్నా, దానికి వడ్డీ రావాల్సిన అవసరం లేదు. అయితే, దానిని దేవతలు, రాజు లేదా దొంగలు తీసుకెళ్లకపోతే, దాన్ని తిరిగి ఇవ్వాలి. ఒకవేళ బంధకం తీసుకున్నవాడు దానిని నాశనం చేస్తే లేదా పనికిరాని స్థితికి తెచ్చేస్తే, అప్పు ఇచ్చినవాడికి ఆస్తిలో వాటా లేదా అప్పు మొత్తం చెల్లించాల్సిన హక్కు వస్తుంది. ప్రవర్తనకోసం లేదా భద్రతకోసం పెట్టిన ఆస్తి వడ్డీతో కూడి తిరిగి ఇవ్వాలి. కానీ, నిజాయితీ కోసం పెట్టినదైతే, రెండింతలు తిరిగి ఇవ్వాలి. అప్పు ఇచ్చినవాడు సమక్షంలో ఉంటే, బంధకం వెంటనే విడుదల చేయాలి. లేకపోతే, శిక్ష విధించాలి. అవసరం నెరవేరిన తర్వాత అప్పు ఇచ్చినవాడు బంధకాన్ని తిరిగి పొందవచ్చు. బంధకాన్ని పెట్టిన సమయంలో నిర్ణయించిన విలువ వడ్డీ లేకుండా ఉండాలి. లేకపోతే, సాక్షుల సమక్షంలో దానిని అమ్మడం ద్వారా అప్పు తీర్చుకోవచ్చు. బంధకంలో అప్పు రెండు రెట్లు అయితే, దానిని విడుదల చేయాలి. అప్పు తీసుకున్నవాడు రెండింతలు చెల్లిస్తే, బంధకం తిరిగి పొందుతాడు. ఎవరైనా బాధలో ఉన్నవాడు, తన ఆస్తిని ప్రకటించకుండా మరొకరి చేతిలో పెడితే, అది జమా (డిపాజిట్)గా పరిగణించాలి. దాన్ని యథాతథంగా తిరిగి ఇవ్వాలి. ఆస్తిని దేవతలు, రాజు లేదా దొంగలు తీసుకెళ్లితే, తిరిగి ఇవ్వాల్సిన బాధ్యత ఉండదు. కానీ, ఆస్తి తిరిగి దొరికితే, దాన్ని తిరిగి ఇవ్వడమే కాక, సమానమైన జరిమానా కూడా చెల్లించాలి. ఎవరైనా తన అవసరానికి ఆస్తిని తీసుకుని వాడుకుంటే, జీవితాంతం శిక్షార్హుడు. అంతేకాదు, వడ్డీతో సహా తిరిగి ఇవ్వాలి. ఇదే నియమం జమా లేదా బంధకంగా పెట్టిన ఆస్తికి కూడా వర్తిస్తుంది. ఇప్పుడు, అగ్నిదేవుడు ధర్మసాక్షుల గురించి ఉపదేశించారు. తపస్సులో లీనమైనవారు, దానధర్మంలో నిమగ్నమైనవారు, ఉత్తమ వంశస్థులు, సత్యవాదులు, ధర్మాన్ని ముందుకు పెట్టేవారు, న్యాయస్థులు, కుమారులు, మనవళ్లు ఉన్నవారు—ఇవాళ్లంతా ధర్మసాక్షులుగా పరిగణించబడతారు. ఐదు యజ్ఞాల్లో పాల్గొనేవారు, సాక్షులుగా వ్యవహరించేవారు—వారి జన్మ, వర్ణాన్ని బట్టి ముగ్గురు లేదా ఐదుగురు—ఇవాళ్లంతా అన్ని విషయాల్లో ధర్మసాక్షులుగా గుర్తించబడతారు. అయితే, స్త్రీలు, వృద్ధులు, పిల్లలు, జూదగాళ్లు, మత్తులో ఉన్నవారు, పిచ్చివారు, నిందితులు, నటులు, పాశండులు, వంచకులు, శక్తిలేని వారు, పతితులు, చండాళులతో భోజనం చేసే వారు, సహచరులు, శత్రువులు, దొంగలు, సాక్షులు లేని వారు, దొంగతనాలు, దుర్వాక్యాలు, హింస వంటి విషయాల్లో ఉన్న సాక్షులు—వీరు సాధారణంగా ధర్మసాక్షులుగా పరిగణించబడరు. అయినా, ఇద్దరు పక్షాలు ఒప్పుకుంటే, ఒక్కరు అయినా ధర్మాన్ని తెలిసినవారు సాక్షిగా ఉంటే చాలు. ఎవరు ధర్మసాక్షిగా మాట్లాడకుండా మౌనంగా ఉంటారో, వారు మౌనపాపానికి బంధించబడతారు. అలాంటి వారు నలభై ఆరు రోజుల్లో రాజుకు అన్నింటినీ చెల్లించాలి. ధర్మాన్ని తెలిసినా సాక్ష్యం చెప్పని దుష్టుడు, అబద్ధ సాక్ష్యాన్ని ఇచ్చినవాడితో సమానమైన పాపానికి, శిక్షకు గురవుతాడు. సాక్షులను, ఇద్దరు పక్షాల సమక్షంలోనే ప్రమాణం చేయించాలి. అగ్ని, అబద్ధ సాక్ష్యాన్ని ఇచ్చేవారు, మహిళలను, పిల్లలను హత్యచేసేవారు పొందే లోకాలను, అబద్ధ సాక్ష్యం ఇచ్చినవారు కూడా పొందుతారు. వంద జన్మల్లో సంపాదించిన పుణ్యమంతా అబద్ధం చెప్పి ఎదుటివారిని ఓడించినవారికి నశిస్తుంది. అనేక మంది సాక్షులలో అభిప్రాయభేదం ఉంటే, ఎక్కువ ధర్మబలమున్నవారి మాటే గెలుస్తుంది. ధర్మబలంలో సమానత్వం ఉంటే, మరింత ధర్మవంతులైన వారి సాక్ష్యం తీసుకోవాలి. ఎవరి పక్షంలో ధర్మసాక్షులు ప్రమాణం చేస్తారో, వారు విజేతలు. ఇతర సాక్షులు తక్కువ ధర్మబలమున్నవారు అయితే, వారు ఓడిపోతారు. తరువాతి సాక్షులు రెట్టింపు సంఖ్యలో ఉంటూ వేరేలా మాట్లాడితే, మొదటి సాక్షులు అబద్ధవాళ్లుగా పరిగణించబడతారు. వంచకులు, అబద్ధ సాక్ష్యాన్ని ఇచ్చినవారు విడిగా శిక్షించబడతారు. వివాదాల్లో రెట్టింపు జరిమానా విధించాలి. బ్రాహ్మణుడు సాక్ష్యం చెప్పమని పిలిచినా, నిజాన్ని దాచిపెట్టితే, అతడిని దేశనిర్బంధం చేయాలి. అతడు ఎనిమిది రెట్లు జరిమానా చెల్లించాలి. ఏ వర్ణానికి చెందినవాడైనా అబద్ధ సాక్ష్యం ఇస్తే, కారాగార శిక్ష విధించాలి. రెండు పక్షాలు పరస్పరం ఒప్పుకున్న విషయాన్ని, సాక్షుల సమక్షంలో, అప్పు ఇచ్చినవాడి పేరుతో మొదలుపెట్టి, పూర్తి వివరాలతో వ్రాయాలి. అప్పు తీసుకున్నవాడి పేరు, వర్ణం, వంశం, కుటుంబం, అతని సహపాఠులు, బంధువుల పేర్లు, పూర్వీకుల గుర్తులు మొదట వ్రాయాలి. వివాదం ముగిసిన తర్వాత, అప్పు తీసుకున్నవాడు తన చేతితో తన పేరు వ్రాయాలి. "ఇక్కడ వ్రాసింది నా కుమారుడు ఫలానివాడి అభిప్రాయం" అని పేర్కొనాలి. సాక్షి కూడా తన చేతితో తన తండ్రి పేరు, వంశాన్ని వ్రాయాలి. "ఇక్కడ నేను ఫలానివాడిని సాక్షిని" అని వ్రాయాలి. ఒకవేళ వ్రాయలేని పరిస్థితి ఉంటే తప్ప, ఇలా చేయాలి. అప్పు తీసుకున్నవాడు అక్షరజ్ఞుడు కాకపోతే, అతని సంకల్పాన్ని చెప్పి, సాక్షి లేదా మరొకరు, అందరి సమక్షంలో వ్రాయాలి. రెండు పక్షాల అభ్యర్థనపై, ఎవరు వ్రాస్తున్నారో వారు చివర "ఫలానివాడి చేత వ్రాయబడింది" అని రాయాలి. సాక్షులు లేకపోయినా, తన స్వహస్తంతో వ్రాసిన పత్రం అన్ని విషయాల్లో ధర్మసాక్ష్యంగా పరిగణించాలి. కానీ, దాన్ని బలవంతంగా లేదా మోసపూరితంగా పొందితే మాత్రం కాదు. పత్రంతో స్థాపించబడిన అప్పు ముగ్గురు వ్యక్తులు చెల్లించాలి. బంధకం తిరిగి ఇచ్చేవరకు దాన్ని ఉపయోగించుకోవచ్చు. ఒకవేళ ఆ పత్రం ఇతర దేశంలో ఉంటే, చదవడానికి కష్టంగా ఉంటే, పోయినా, మాయమైనా, దొంగిలించబడినా, విరిగినా, చించబడినా, కాలిపోయినా, కొత్త పత్రం తయారుచేయాలి. సందేహాస్పద విషయాన్ని పరిష్కరించడానికి, స్వహస్తంతో వ్రాసిన పత్రాన్ని, తర్కబద్ధమైన కారణాలు, యుక్తి, చర్యల గుర్తులు, సంబంధం, కారణం ద్వారా బలపరచాలి. పత్రం వెనుక భాగంలో, అప్పు తీసుకున్నవాడు అప్పులోకి ప్రవేశించాడని వ్రాయాలి. అప్పు ఇచ్చినవాడు, అప్పు తిరిగి తీసుకున్నప్పుడు, తన స్వహస్తంతో గుర్తింపు పెట్టిన రశీదు ఇవ్వాలి. ఇలా అగ్నిదేవుడు ధర్మనియమాలను వివరంగా చెప్పారు. ఈ విధంగా సమాజంలో న్యాయం, ధర్మం, సత్యం నిలబడతాయి.