అగ్నిపురాణమ్

ఒకసారి, ధర్మాన్ని పరిరక్షించేందుకు రాజులు, ప్రజలు, మరియు పండితులు క్రమంగా నడిచే విధానాలను అగ్ని దేవుడు వివరించారు. ఆయన చెప్పారు—సాక్ష్యంలేని, ఆధారంలేని ఆనందం, అనుభూతి, లావాదేవీలు ధర్మంలో చెల్లవు; బలవంతంగా, భయంతో, లేదా బలప్రయోగంతో జరిగే లావాదేవీలు రద్దు చేయాలి. ఇదే విధంగా, రాత్రి, గోప్యమైన గదిలో, బయట, శత్రువు ద్వారా, మత్తు, పిచ్చి, బాధ, చిన్నపిల్ల, భయంతో చేసిన లావాదేవీలు కూడా చెల్లవు. సంబంధం లేకుండా, అనుబంధం లేకుండా జరిగిన లావాదేవీ కూడా అమోదించబడదు. పణాన్ని కోల్పోయినప్పుడు, రాజు అప్పు ఇచ్చినవారికి దాని విలువను చెల్లించాలి. గుర్తులు ద్వారా నిర్ధారించలేకపోతే, సమానమైన విలువ ఇవ్వాలి. దొంగలు దోచిన వస్తువులు రాజు ప్రజలకు తిరిగి ఇవ్వాలి. అప్పు మీద వడ్డీ విషయంలో, హామీదారుడు ఉంటే నెలకి ఎనభైవంతు వడ్డీ; లేకపోతే, కులానుసారం వందలో ఒకటి, రెండు, మూడు, నాలుగు, లేదా ఐదు వడ్డీ ఇవ్వాలి. పశువులకు ఏడువందల వంతు, మహిళలకు అత్యధికంగా ఎనిమిది రెట్లు, ద్రవాలకు నాలుగు, వస్త్రాలకు మూడు, ధాన్యానికి రెండు, బంగారానికి కూడా రెండు వడ్డీ ఇవ్వాలి. వేరే గ్రామానికి పదివంతు, సముద్రపారగా ఇరవై వరకు వడ్డీ చెల్లించాలి. అన్ని రకాల, అన్ని సందర్భాల్లో, ఒప్పుకున్న వడ్డీ చెల్లించాలి. రాజు ధర్మాన్ని అమలు చేస్తే తప్పు లేదు; కానీ రాజుపై బలవంతంగా అమలు చేయాల్సి వస్తే, దోషి శిక్షించబడతాడు, ఆ డబ్బు చెల్లించాలి. ఇప్పుడు అగ్ని దేవుడు వివరించారు—అప్పు తీసుకున్నవాడు, ముందుగా బ్రాహ్మణునికి, తర్వాత రాజుకి, ఆ తరువాత అప్పు ఇచ్చినవారికి తిరిగి చెల్లించాలి. రాజు బలవంతంగా వసూలు చేస్తే, వసూలు చేసిన మొత్తానికి పది శాతం ఇవ్వాలి; మొత్తం తీసుకుంటే, ఉత్తమ అప్పుదారుడు వందలో ఐదు శాతం చెల్లించాలి. క్రింది కులానికి చెందిన, దారిద్ర్యంతో బాధపడే వ్యక్తిని అప్పు కోసం పనిచేయించాలి; కానీ బ్రాహ్మణుడు దారిద్ర్యంగా ఉంటే, అతను తన శక్తి మేరకు క్రమంగా అప్పు తీర్చాలి. అప్పు చెల్లించేందుకు ఇచ్చిన డబ్బును అప్పుదారుడు తిరస్కరిస్తే, మధ్యవర్తి వద్ద ఉంచితే, ఇకపై వడ్డీ పెరగదు. వారసత్వంగా సంపద పొందినవాడు, లేదా స్వాధీనం చేసుకున్నవాడు అప్పు చెల్లించాలి; తండ్రికి మరొక కుమారుడు లేకపోతే, ఆస్తిని పొందిన కుమారుడు తండ్రి అప్పు తీర్చాలి. భర్త లేదా కుమారుడు చేసిన అప్పుకు భార్య బాధ్యత వహించదు; కుమారుడు చేసిన అప్పుకు తండ్రి బాధ్యత వహించడు; భార్య తన అవసరాల కోసం చేసిన అప్పు తప్ప, భర్త బాధ్యత వహించడు. అయితే, గోవుల కాపరి, బలవంతుడు, నటుడు, దుస్తులు కడిగేవారు, వేటగాడు, వేశ్య—ఈ మహిళలు చేసిన అప్పు భర్త చెల్లించాలి, ఎందుకంటే వారి జీవనం భర్తపైన ఆధారపడి ఉంటుంది. మహిళ తన భర్తతో కలిసి లేదా ఒంటరిగా చేసిన అప్పు, ఆమె లేదా ఆమె భర్త చెల్లించాలి; ఇతర మహిళలు ఆ అప్పు చెల్లించాల్సిన అవసరం లేదు. తండ్రి లేనప్పుడు, మరణించినప్పుడు, లేదా దురదృష్టంతో బాధపడితే, సాక్ష్యాలతో నిరూపించబడిన అప్పును కుమారులు, మనవాళ్లు చెల్లించాలి. పానపాన, జూదం, జరిమానాలు, పన్నులు, లేదా వాటి తర్వాత మిగిలిన అప్పులు, శ్రేయస్సు లేకుండా ఇచ్చిన బహుమతులు—ఇవి కుమారులు చెల్లించాల్సిన అవసరం లేదు. అపరిచితులు, భార్యలు, తండ్రులు, కుమారులు—అవిభక్త కుటుంబంలో హామీతో ఉన్న అప్పు వారు చెల్లించాలి, ఇది సంప్రదాయంలో గుర్తించబడింది. హాజరు, హామీ, చెల్లింపు—ఈ సందర్భాల్లో బాధ్యత విధించబడుతుంది; కానీ తప్పుడు హామీ ఇచ్చినవారు, వారి కుమారులు కూడా ఆ అప్పు చెల్లించాలి. హామీ ఇచ్చినవాడు మరణిస్తే లేదా చేయలేకపోతే, కుమారులు బాధ్యత వహించరు; చెల్లించేందుకు మిగిలినవారు మాత్రమే చెల్లించాలి. హామీదారులు ఎక్కువ人数 ఉంటే, వారు తమ వాటా మేరకు డబ్బు చెల్లించాలి; కానీ ఒక అధికారంలో ఉన్నవారు, అప్పు ఇచ్చినవారి అభిప్రాయంలో చెల్లించాలి. హామీదారు అప్పు ఇచ్చినవారికి బహిరంగంగా డబ్బు చెల్లిస్తే, అప్పుదారుడు అతనికి రెండింతలు తిరిగి చెల్లించాలి—ఇది నిబంధన. తన సంతానం, మహిళలు, పశువులు, ధాన్యం విషయంలో రెండింతలు చెల్లించాలి; వస్త్రాలకు నాలుగింతలు; ద్రవాలకు ఎనిమిది రెట్లు. పణం రెండు రెట్లు తిరిగి చెల్లించకపోతే, అది కోల్పోయినట్లు భావించాలి; కాలమో, పరిస్థితి వల్ల కోల్పోతే, అది కోల్పోయినదే; కానీ ఫలితాన్ని ఆస్వాదిస్తే, అది కోల్పోయినది కాదు. పణాన్ని దాచినా, ఆస్వాదించినా, వడ్డీ పెరగదు; లాభం ఉన్నా, కోల్పోతే తిరిగి ఇవ్వాలి; దేవుడు లేదా రాజు వల్ల కోల్పోతే తప్ప. పణాన్ని తీసుకున్న తరువాత, అది నాశనం అయితే, అప్పు ఇచ్చినవాడు సంపదలో భాగం లేదా డబ్బు పొందుతాడు. ప్రవర్తన కోసం, భద్రత కోసం, వడ్డీతో పణం పెట్టినప్పుడు, తిరిగి చెల్లించాలి; నిజాయితీ కోసం పణం పెట్టినప్పుడు, రెండింతలు తిరిగి చెల్లించాలి. అప్పు ఇచ్చినవాడు ఉన్నప్పుడు, పణాన్ని విడుదల చేయాలి; లేకపోతే, జరిమానా విధించాలి. అవసరం నెరవేరితే, అప్పు ఇచ్చినవాడు పణాన్ని తిరిగి పొందాలి. పణం పెట్టినప్పుడు, అప్పు ఇచ్చిన సమయంలో నిర్ణయించిన విలువ, లేదా అసలు ధర వడ్డీ లేకుండా ఉండాలి; లేదా, సాక్షుల సమక్షంలో అమ్మవచ్చు. పణంలో అప్పు రెండింతలు అయినప్పుడు, పణాన్ని విడుదల చేయాలి; రెండు రెట్లు చెల్లించిన తరువాత, పణం స్వేచ్ఛ పొందుతుంది. బాధలో ఉన్నవాడు, తెలియజేయకుండా ఇతర చేతిలో వస్తువు ఉంచితే, అది జమగా భావించాలి, అదే విధంగా తిరిగి ఇవ్వాలి. రాజు, దేవతలు, దొంగలు తీసుకెళ్లిన వస్తువును తిరిగి ఇవ్వాల్సిన అవసరం లేదు; కానీ వెతికి, దొరికి, తిరిగి ఇచ్చినప్పుడు, సమానమైన జరిమానా చెల్లించాలి. తన అవసరాల కోసం తీసుకున్న వస్తువుకు జీవితాంతం శిక్ష పడాలి, వడ్డీతో తిరిగి ఇవ్వాలి; ఇది జమ, పణం, అడిగినా, అడగకపోయినా వర్తిస్తుంది. ఇప్పుడు అగ్ని దేవుడు ధర్మసాక్షులను వివరించారు—తపస్సు చేసే వారు, దానంలో నిమగ్నమైన వారు, ఉత్కృష్ట వంశానికి చెందినవారు, సత్యం పలికేవారు, ధర్మాన్ని ప్రాముఖ్యత ఇచ్చేవారు, నేరుగా నడిచేవారు, సంతానం, మనవాళ్లున్న వారు— ఐదు యజ్ఞాలలో నిమగ్నమైన వారు, సాక్షులు—ఐదుగురు, లేదా మూడు, వారి జన్మ, కులాన్ని బట్టి—అన్ని విషయాల్లో చెల్లుబాటు అయ్యే వారు. మహిళలు, వృద్ధులు, చిన్నపిల్లలు, జూదగాళ్లు, మత్తు, పిచ్చివారు, నిందితులు, నటులు, వామాచారులు, నకిలీదారులు, ఇంద్రియహీనులు— పతితులు, చండాలులతో భోజనం చేసే వారు, సహచరులు, స్నేహితులు, శత్రువులు, దొంగలు, సాక్షులు లేని వారు, దొంగతనం, దుర్వినియోగం, హింస కేసుల్లో సాక్షులు— రెండు పక్షాలు ఒప్పుకుంటే, ఒక్క సాక్షి అయినా ధర్మాన్ని తెలిసినవాడు చెల్లుబాటు అయ్యేవాడు; సాక్షిగా మాట్లాడనివాడు సైలెన్స్ అప్పు బాధ్యత వహించాలి. అతడు నలభై ఆరు రోజులలో రాజుకి అన్నీ చెల్లించాలి; తెలిసి, సాక్ష్యం ఇవ్వని దుష్టుడు తప్పించుకోలేడు. ఈ విధంగా, అగ్ని దేవుడు ధర్మాన్ని, న్యాయాన్ని, అప్పుల వ్యవహారాన్ని, పణం, వడ్డీ, సాక్ష్యాల నియమాలను వివరించారు.