అగ్నిపురాణమ్

పరిచ్ఛేదంలో, యుద్ధ కళలు, ఆయుధ వినియోగ విధానాలు, మరియు న్యాయ ప్రక్రియల గురించి అగ్ని భగవాన్ వివరంగా ఉపదేశించారు. ముందుగా, యుద్ధంలో ఉపయోగించే అనేక విధాలైన దండయుద్ధాలను, ఆయుధాల నిపుణులు తెలుసుకోవలసిన ముఖ్యమైన చర్యలను వివరించారు. పైకి కొట్టడం, శత్రువును హతమార్చడం, గోమూత్రాసనం, ఎడమ, కుడి వైపుల నుంచి నడక, అడ్డంకులను దాటి పోవడానికి దండాన్ని వినియోగించడం, కరవీర దండం, శత్రువుని మోహింపజేసే విధానం మొదలైనవి చెప్పబడ్డాయి. అలాగే, పక్క వైపున బంధించడం, అపామార్గ విధానం, భయంకరమైన బలప్రయోగం, సుదర్శన విధానం, సింహం, ఏనుగు, గాడిదల దూకుడు వంటి యుద్ధ చతురతలు వివరించబడ్డాయి. ముష్టియుద్ధంలో చేయవలసిన పీడన, మలచడం, చేతుల మూలాన్ని పట్టుకోవడం వంటి విధానాలు నేర్చుకోవాలని చెప్పారు. కంఠాన్ని తిప్పడం, వెన్నెముకను విరగొట్టడం వంటి భయంకరమైన చర్యలు, తిరుగుబాటు చేయడం, తిరుగుబాటును ఎదుర్కోవడం, గొర్రెలు, మేకలను నరికి పడేయడం వంటి విధానాలు వివరించబడ్డాయి. కాలితో కొట్టడం, పిడికిలితో పగలగొట్టడం, నడుము వద్ద పైకి ఎత్తడం, శరీరాన్ని బిగించి పట్టుకోవడం, భుజంపై ఎక్కడం, నేలను ఊడ్చడం వంటి యుద్ధ నైపుణ్యాలు చెప్పబడ్డాయి. మరోవైపు, ఛాతీ, నుదురు మీద కొట్టడం, స్పష్టంగా చూపించడం, పైకి విసిరేయడం, కిందకు ఊగదీస్తూ పడగొట్టడం, అడ్డంగా కదలడం వంటి విధానాలు ఉన్నాయి. ఏనుగు భుజం మీద నుంచి కింద పడవేయడం, దారి తప్పించడం, దివ్య మార్గం, దిగువ మార్గం, తప్పు దిశలో కదలడం వంటి యుద్ధ వ్యూహాలు వివరించబడ్డాయి. దండంతో కొట్టడం, నేల నరికేయడం, మోకాళ్లను, చేతులను, అవయవాలను బంధించడం వంటి భయంకరమైన చర్యలు చెప్పబడ్డాయి. వెనుక నుంచి దెబ్బ ఇవ్వడం, నీటిని వినియోగించడం, కాంతిని చూపించడం, చేతులను బంధించడం వంటి చర్యలు యుద్ధంలో, ఆయుధాలు, కవచాలతో, ఏనుగులు మొదలైన వాటితో చేయాలని చెప్పారు. ఏనుగుపై ఉత్తమమైన అంకుశాన్ని పట్టుకుని, ఒకరు కంఠంపై, ఇద్దరు భుజాలపై, ఇద్దరు విల్లు చేతబట్టి, ఇద్దరు ఖడ్గాన్ని ధరించి ఉండాలి. రథంపై, యుద్ధంలో, ఏనుగుపై ముగ్గురు అశ్వారోహకులు ఉండాలి; గుర్రాన్ని రక్షించేందుకు ముగ్గురు ధనుర్దారులు ఉండాలి. ధనుర్ధారిని రక్షించేందుకు ఒకడు కవచం ధరించినవాడిగా నియమించాలి. ఆయుధాన్ని తన స్వంత మంత్రాలతో పూజించి, మూడు లోకాలను మోహింపజేసే శాస్త్రాన్ని వినియోగించాలి. ఇప్పుడు, అగ్ని భగవాన్ న్యాయ విధానాన్ని వివరించారు. ధర్మాన్ని, అధర్మాన్ని వేరు చేసి చూపించే న్యాయ విధానం నాలుగు పాదాలు, నాలుగు ఆధారాలు, నాలుగు సాధనాలు కలిగి ఉందని చెప్పారు. ఇది నాలుగు విధాలుగా ప్రయోజనం, వ్యాప్తి, క్రియలో ఉంది. ఎనిమిది అవయవాలు, పదహారు విభాగాలు, వంద శాఖలు దీనిలో ఉన్నాయి. మూడవ మూలాలు, రెండు రకాల వివాదాలు, రెండు ద్వారాలు, రెండు మార్గాలు ఉన్నాయి. ధర్మం, న్యాయ విధానం, ఆచారం, రాజాజ్ఞ—ఇవి ప్రధానంగా నిలుస్తాయి. న్యాయ విధానానికి నాలుగు పాదాలు ఉంటాయి; చివరిదిది మొదటిదాన్ని ధృవీకరిస్తుంది. ఇందులో ధర్మం సత్యంలో నిలుస్తుంది, న్యాయ విధానం సాక్షులపై ఆధారపడి ఉంటుంది. ఆచారం అంటే ప్రజల సమూహ ప్రవర్తన; రాజాజ్ఞ అంటే రాజు ఇచ్చే ఆజ్ఞ. ఇది నాలుగు సాధనాల ద్వారా జరిగేది కాబట్టి, అలా పిలవబడుతుంది. ఇది నాలుగు ఆశ్రమాలను కాపాడుతుంది కాబట్టి, నాలుగు విధాలుగా ప్రయోజనం కలిగి ఉంది. న్యాయంలో కర్త, సాక్షులు, సత్యవంతులు, రాజు ముఖ్యులు. కర్త నలుగురు ప్రాంతాలకు వ్యాపిస్తుంది: ధర్మం, ధనం, కీర్తి, లోకహితం. న్యాయ విధానం నలుగురు ద్వారా జరుగుతుంది: రాజు, వ్యక్తి, న్యాయాధిపతులు, శాస్త్రం, లేఖకుడు. బంగారం, అగ్ని, నీరు—ఇవి ఎనిమిది అవయవాలు. కోరిక, కోపం, లోభం—ఈ మూడు మూలాల నుండి వివాదాలు పుడతాయి. మూడు మూలాలు వివాదాలకు కారణం అవుతాయి. రెండు రకాల వివాదాలు ఉంటాయి: అనుమానంతో వచ్చే, వాస్తవ ఆధారంతో వచ్చే. అనుమానం ఆరు రకాల పరిచయాల వల్ల వస్తుంది; వాస్తవ ఆధారం దక్కినదాన్ని చూసి వస్తుంది. రెండు రకాల జ్ఞానాల సంబంధం వల్ల రెండు ద్వారాలు ఉన్నాయి. దీనిలో, ముందుగా చెప్పేది వాదన, తరువాతి ప్రతివాదం. వాస్తవ లేదా మోసపూరిత కారణాల వల్ల రెండు మార్గాలు ఉంటాయి. ఋణం, ఇవ్వవలసింది, ఇవ్వనిదీ, ఎవరు, ఎక్కడ, ఎలా, ఏమిటి; ఇవ్వడం, స్వీకరించడం, బాధ్యత—ఇవి ఋణగ్రహణంగా పిలుస్తారు. తన సొత్తును అనుమానం లేకుండా ఎవరికైనా అప్పగించడం—ఇది నిక్షేపం. వ్యాపారులు, ఇతరులు కలిసి పని చేయడం వల్ల వచ్చే వివాదం న్యాయ విషయంగా పరిగణించబడుతుంది. సరైన విధంగా ఇచ్చిన దాన్ని తిరిగి తీసుకోవాలని కోరడం—ఇది ఇచ్చి తిరిగి రాకపోవడమని, వివాదానికి కారణమని చెబుతారు. పని చేయమని ఒప్పుకుని చేయని వారు—ఇది సేవ చేయకపోవడం అనే వివాదం. పనివారికి జీతాలు చెల్లించడం, అందుకోకపోవడం వివాదానికి కారణం. ఎవరి సొత్తు పోయినదీ, దాచినదీ దొరికితే, దాన్ని బలవంతంగా తీసుకుని, రహస్యంగా అమ్మడం—ఇది అనధికార విక్రయం. వస్తువు అమ్మిన తర్వాత ధర చెల్లించకపోవడం—ఇది విక్రయానంతరం చెల్లింపులపై వివాదం. కొనుగోలుదారు ధర చెల్లించి, వస్తువుతో సంతృప్తిగా లేకపోతే, అది లోపభూయిష్టమని భావిస్తే—ఇది తప్పు విక్రయంపై వివాదం. పక్షపాతులు, వ్యాపారులు, ఇతరులు కలిపి చేసుకున్న ఒప్పందాలను ఉల్లంఘించడం వివాదానికి కారణం. భూమి, కట్టలు, పొలాల సరిహద్దులు, సాగు, అసాగు భూములపై వివాదాలు భూవివాదాలు. పురుషుడు, స్త్రీ వివాహ నియమాలపై వివాదాలు—ఇవి వివాహ సంబంధమైనవి. కుమారులు పితృసంపదను పంచుకునే సందర్భంలో వచ్చే వివాదం వారసత్వ వివాదం. ఆకస్మికంగా, బలవంతంగా, అహంకారంతో జరిగే చర్యలు హింసాత్మక చర్యలు. దేశ, కుల, కుటుంబాలపై దూషణలు, అపహాస్యంగా మాట్లాడడం—ఇవి వాగ్దూషణ. ఇతరుల శరీరాన్ని చేతులు, కాళ్లు, ఆయుధాలు, అగ్ని వంటివాటితో హింసించడం—ఇది శారీరక దూషణ. ఇలా యుద్ధ నైపుణ్యాలు, న్యాయ విధానాలు, వివాదాల రకాలు, వాటి పరిష్కార మార్గాలను అగ్ని భగవాన్ ఎంతో స్పష్టంగా, క్రమంగా వివరించారు.