ఒకప్పుడు, ప్రాచీన కాలంలో, ఆయుధాల వినియోగంలో నిపుణులైన ఋషులు, బ్రాహ్మణులు మరియు యోధులకు ఆయుధ విద్యను వివరించబడింది. మొదటగా, గద యొక్క విధానాలు వివరించబడ్డాయి. గదను ఉపయోగించడంలో తిరుగుట, ప్రతితిరుగుట, కాలును పైకి ఎత్తి దూకుట, హంస పిడికిలి, బలంగా నొక్కడం వంటి నైపుణ్యాలు ఉన్నాయి. ఆపై, పరశు (ఒక రకమైన కత్తి) వినియోగానికి సంబంధించిన విధానాలు వివరించబడ్డాయి. దానిలో ఉగ్రమైన దెబ్బ, కాటేసేలా దూకుట, చేతిని విసిరి కొట్టడం, నిలబడటం, ఖాళీ చేయడం వంటి చర్యలు ఉన్నాయి. మల్లె (ముష్టికాయుధం) యొక్క చర్యలు కూడా వివరించబడ్డాయి—దెబ్బతీయడం, కోయడం, నుజ్జేయడం, అలాగే దూకి దెబ్బతీయడం. స్లింగ్ మరియు గద వినియోగంలో అలసట, విశ్రాంతి, ఆవును విడిపించడంలాంటి క్లిష్టమైన చర్యలు ఉన్నాయి. గద, ముసలికి సంబంధించిన చివరి, మధ్య, తిరుగుట, ఆదేశంతో ముగియుట వంటి చర్యలు చెప్పబడ్డాయి. కత్తి వినియోగంలో పట్టుకోవడం, కోయడం, హతమార్చడం, బలంగా పైకి ఎత్తడం, విస్తరించడంలాంటి చర్యలు ఉంటాయి. ఆయుధాన్ని క్రిందకు కొట్టడం, నాశనం చేయడం కూడా ఇందులో ఉన్నాయి. అస్త్రాలూ, యంత్రాలూ భయపెట్టడం, రక్షించడం, హతమార్చడం, బలంగా ఎత్తడం, విస్తరించడంలాంటి చర్యలు కలిగి ఉంటాయి. ఇంకా, కొన్ని ప్రత్యేకమైన విధానాలు కూడా ఉన్నాయి: విడిచిపెట్టడం, కాటేసేలా పట్టుకోవడం, వరాహం లాగ విసిరేయడం; ఒక చేతితో లేదా రెండుచేతులతో మోయడం, పట్టుకోవడం. రెండు చేతులతో, భుజాలతో బంధించడం, నడుము వద్ద పైకి ఎత్తడం, ఛాతీ, నుదిటిపై కొట్టడం, భుజాలను వంకరగా తిప్పడం వంటి కౌశల్యాలు ఉన్నాయి. అలాగే, అవయవాలను మృదువుగా ఆలింగనం చేయడం, అవయవాలను తిరగవేయడం కూడా వివరించబడ్డాయి. దెబ్బను పైకి కొట్టడం, హతమార్చడం, ఆవు మూత్ర స్థితి, ఎడమ, కుడి వైపు, అడ్డంకులను దాటి పోవడానికై దండ వినియోగం, శత్రువును మోహింపజేసే కరవీర దండ విధానం వంటి చర్యలు ఉన్నాయి. పక్కకు బంధించడం, అపామార్గ విధానం, భయంకరమైన బలం, సుదర్శన విధానం, సింహ దూకుడు, ఏనుగు దూకుడు, గాడిద దూకుడు వంటి నైపుణ్యాలు కూడా ఉన్నాయి. గద, మల్లయుద్ధ నైపుణ్యాలు—లాగడం, వంకరగా తిప్పడం, భుజాల మూలాన్ని పట్టుకోవడం—వివరించబడ్డాయి. మెడను తిప్పడం, వెన్నెముకను విరుచడం, తిరుగుట, ప్రతితిరుగుట, గొర్రెలు, మేకలను వధించడం వంటి భయంకరమైన చర్యలు ఉన్నాయి. కాలితో కొట్టడం, నుజ్జేయడం, నడుము వద్ద పైకి ఎత్తడం, శరీరాన్ని ఆలింగనం చేయడం, భుజంపై ఎక్కడం, నేలపై ఊడ్చడం వంటి చర్యలు ఉన్నాయి. ఛాతీ, నుదిటిపై కొట్టడం, స్పష్టంగా చూపించడం, పైకి విసిరేయడం, క్రిందకు ఊపడం, అడ్డదారిలో కదలడం వంటి నైపుణ్యాలు ఉన్నాయి. ఏనుగు భుజం మీద నుంచి పడవేయడం, దారి తప్పడం, దైవిక మార్గం, క్రిందకు దారి, తప్పు దిశలో కదిలే గందరగోళం వంటి చర్యలు ఉన్నాయి. దండతో కొట్టడం, నేలపై పడవేయడం, భూమిని చీల్చడం, మోకాళ్లను, భుజాలను, అవయవాలను బంధించడం వంటి భయంకరమైన చర్యలు ఉన్నాయి. వెనుక నుండి దెబ్బతీయడం, నీటితో చేయడం, ప్రకాశవంతంగా ఉండడం, భుజాలను బంధించడం—ఈ చర్యలు యుద్ధ సమయంలో కవచ, ఆయుధాలతో ఏనుగులు మొదలైనవారు చేయవలసినవి. ఏనుగుపై ఉత్తమమైన అంకుశాన్ని పట్టుకొని, ఒకరు మెడ వద్ద, ఇద్దరు భుజాల వద్ద, ఇద్దరు ధనుర్ధారులు, ఇద్దరు ఖడ్గధారులు ఉండాలి. రథంలో, యుద్ధంలో, ఏనుగుపై ముగ్గురు అశ్వారోహకులు ఉండాలి. గుర్రాన్ని రక్షించడానికి ముగ్గురు ధనుర్ధారులు నియమించబడ్డారు. ధనుర్ధారుడి రక్షణకు ఒకడు కవచధారిగా నియమించాలి. ఆయుధాన్ని తన స్వంత మంత్రాలతో పూజించి, మూడు లోకాలను మోహింపజేసే శాస్త్రాన్ని వినియోగించాలి. ఇప్పుడు, అగ్ని దేవుడు ధర్మాన్ని, న్యాయ ప్రక్రియను వివరించారు. ఇది ధర్మాన్ని, అధర్మాన్ని వేరు చేస్తుంది; దీనికి నాలుగు పాదాలు, నాలుగు ఆధారాలు, నాలుగు సాధనాలు ఉన్నాయి. ఇది నాలుగు విధాలుగా ప్రయోజనాలను ఇస్తుంది, నాలుగు విధాలుగా విస్తరించబడుతుంది, నాలుగు విధాలుగా కార్యాచరణలో ఉంటుంది. దీనికి ఎనిమిది అవయవాలు, పదహారు విభాగాలు, వంద శాఖలు ఉన్నాయి. ఇది మూడు మూలాల నుండి ఉద్భవిస్తుంది: కామం, క్రోధం, లోభం. రెండు రకాల వివాదాలు ఉంటాయి—ఒకటి అనుమానం వల్ల, మరొకటి నిస్సందేహంగా ఉన్న వాస్తవ స్థితి వల్ల. అనుమానం ఆరు రకాల సంబంధాల వల్ల కలుగుతుంది; వాస్తవ స్థితి తెలిసినప్పుడు న్యాయ ప్రక్రియ మొదలవుతుంది. రెండు ద్వారాలు ఉంటాయి—రెండు రకాల జ్ఞానం వల్ల. మొదటిది వాదన, తరువాత ప్రతివాదం. వాస్తవ కారణాలపై లేదా మోసపూరిత కారణాలపై ఆధారపడి రెండు మార్గాలు ఉంటాయి. ఋణం, ఇవ్వవలసినది, ఇవ్వకూడదని నిర్ణయించబడినది, ఎవరు, ఎక్కడ, ఎలా, ఏమిటి; ఇవ్వడం, స్వీకరించడం, బాధ్యత—ఇవి ఋణ స్వీకరణకు సంబంధించినవి. ఎవరు తమ స్వంత వస్తువును అనుమానములేకుండా అప్పగిస్తారో, దాన్ని నిక్షేపం అంటారు. వాణిజ్యులు లేదా ఇతరులు కలసి పని చేయడంలో కలిగే వివాదాన్ని న్యాయ సంబంధమైనది అంటారు. ఎవరో సరైన రీతిలో ఇచ్చిన ఆస్తిని తిరిగి తీసుకోవాలనుకుంటే, దాన్ని "ఇచ్చి తిరిగి పొందలేదు" అనే వివాదంగా పరిగణిస్తారు. ఒకరు సేవ చేయాలని ఒప్పుకుని, ఆ సేవ చేయనప్పుడు, దాన్ని "ఒప్పందం తర్వాత సేవ చేయకపోవడం" అనే వివాదంగా పిలుస్తారు. సేవకుల జీతాలు ఇవ్వడం, తీసుకోవడం సంబంధించి నిబంధనలు ఉన్నాయి. జీతాలు ఇవ్వకపోవడం కూడా వివాదానికి కారణమవుతుంది. ఈ విధంగా ఆయుధ విద్యా విధానాలనూ, న్యాయ ప్రక్రియ విధానాన్నీ ఋషులు, బ్రాహ్మణులు, యోధులకు వివరించబడ్డాయి.