యుద్ధ కళలో ఖడ్గం మరియు కవచాన్ని ఉపయోగించడంలో నైపుణ్యం కోసం ముప్పై రెండు విధాలైన కదలికలు ఉన్నాయని తెలుస్తుంది. వాటిలో కంపించడం, ఊగించడం, ఎడమవైపు, కుడివైపు కదలికలు, తెలియకుండా జరిగే పేలుళ్లు, గజహస్తబలంతో వచ్చే ఘనమైన దెబ్బలు ఉంటాయి. భయంకరంగా, ఉగ్రంగా దూకడం, సంపూర్ణం, అర్ధం, మూడవ భాగాలుగా విభజించబడిన కదలికలు, కమలాకార పాదస్థానాలు కూడా ఇందులో భాగమే. వెనుకకు నిలబడటం, ముందుకు కదలిక, వరాహముగా మెలిక తిప్పడం వంటి విధానాలు కూడా ఇందులో చెప్పబడ్డాయి. మరియు యుద్ధంలో పాశాన్ని ఉపయోగించే పదకొండు విధాల నిపుణతలు ఉన్నాయి. వాటిలో తిరగడం, తిరిగి రావడం, పట్టుకోవడం, తేలికగా కదలిక చేయడం, పైకి విసిరేయడం, క్రిందకు పడేయడం, పట్టుకొని నిలిపేయడం, అదుపులో పెట్టడం, గద్దపక్షి దూకడం, ఏనుగు తాగడం, మత్స్యగ్రహణం వంటి పద్ధతులు ఉన్నాయి. పాశాన్ని విడదీసినప్పుడు, నేరుగా, వెడల్పుగా, వక్రంగా, తిరుగుతూ చేసే ఐదు విధాల కదలికలను మహాత్ములు వివరించారు. అలాగే, కత్తిరించడం, చీల్చడం, కొట్టడం, తిప్పడం, పడుకోవడం, ముక్కలు చేయడం, చెక్కడం, చక్రాకారంగా కదలిక చేయడం వంటి చర్యలు చెప్పబడ్డాయి. యుద్ధంలో శూలాన్ని ఉపయోగించడంలో ముద్రించడం, శబ్దం చేయడం, చీల్చడం, భయపెట్టడం, ఊగించడం, మరియు గట్టిగా కొట్టడం వంటి ఆరు పద్ధతులు ఉన్నాయి. బాణంతో కన్ను, భుజాలు, ప్రక్కలు కొట్టడం, నేరుగా ఎగిరే బాణంతో పడగొట్టడం, జావెలిన్ ప్రయోగ విధానాన్ని వివరించారు. గదయుద్ధంలో కొట్టడం, పాలు లాంటి ముద్ర, అధికంగా కొట్టడం, కమలాసనం వంటి స్థితి, పైకి లేపడం, వంగిన స్థితి, ఎడమ, కుడి వైపు, తిరగడం, తిరిగి తిరగడం, పైకి కాలు లేపడం, దూకడం, హంస ముద్రతో నొక్కడం, బలంగా ఒత్తడం వంటి పద్ధతులు ఉన్నాయి. పరశు (కత్తెర) యుద్ధంలో ఉగ్రమైన దెబ్బ, కాటేసినట్టుగా దూకడం, విసిరే చేయి, నిలబడటం, ఖాళీగా ఉండటం వంటి విధానాలు చెప్పబడ్డాయి. ముసలితో కొట్టడం, కత్తిరించడం, నశింపజేయడం, దూకడం, మళ్ళీ కొట్టడం వంటి చర్యలు ఉన్నాయి. గద, ముసలి, స్లింగ్ వంటి ఆయుధాల్లో అలసిపోయిన, విశ్రాంతి, గోవును విడిపించడం, కఠినమైన విధానాలు ఉన్నాయి. చివరి, మధ్య, తిరిగి, ఆజ్ఞతో ముగిసే విధానాలు గద మరియు ముసలికి వర్తిస్తాయి. ఖడ్గం యుద్ధంలో పట్టుకోవడం, కత్తిరించడం, హతమార్చడం, బలంగా లేపడం, విస్తరించడం, పడగొట్టడం, నశింపజేయడం వంటి చర్యలు ఉన్నాయి. అస్త్రాల ద్వారా భయపెట్టడం, రక్షించడం, హతమార్చడం, బలంగా లేపడం, విస్తరించడం వంటి చర్యలు కూడా చెప్పబడ్డాయి. యుద్ధంలో ఒక చేతితో లేదా రెండు చేతులతో ఎత్తిపట్టడం, వదిలిపెట్టడం, కాటు దెబ్బ, వరాహంలా ఊగించడం, రెండు చేతులతో, రెండు భుజాలతో బంధించడం, నడుము వద్ద పైకి లేపడం, ఛాతీ, నుదుటిపై కొట్టడం, భుజాలను మెలిక తిప్పడం వంటి పద్ధతులు ఉన్నాయి. అలాగే, శరీరాన్ని మృదువుగా ఆలింగనం చేయడం, అవయవాలను తిరగడం, పైకి కొట్టడం, హతమార్చడం, గోమూత్ర ముద్ర, ఎడమ, కుడి వైపు, అడ్డంకులు దాటేందుకు దండం, శత్రువును గందరగోళంలో పడేసే కరవీర దండం వంటి పద్ధతులు ఉన్నాయి. పక్కవైపు బంధించడం, అపామార్గ విధానం, ఘోరమైన బలం, సుదర్శన, సింహం, ఏనుగు, గాడిద దూకుడు వంటి విధానాలు ఉన్నాయి. మల్లయుద్ధంలో గదయుద్ధ పద్ధతులు, లాగడం, మెలిక తిప్పడం, భుజాల మూలాన్ని పట్టుకోవడం వంటి పద్ధతులు చెప్పబడ్డాయి. మెడను తిప్పడం, వెన్నెముకను విరగొట్టడం, తిరగడం, తిరిగి తిరగడం, గొర్రెలు, మేకల వధ వంటి భయంకరమైన కార్యక్రమాలు ఉన్నాయి. కాళ్లతో కొట్టడం, నశింపజేయడం, నడుము వద్ద పైకి లేపడం, శరీరాన్ని ఆలింగనం చేయడం, భుజంపై ఎక్కడం, నేలపై ఊడ్చడం వంటి చర్యలు ఉన్నాయి. ఛాతీ, నుదుటిపై కొట్టడం, స్పష్టంగా చూపించడం, పైకి విసిరేయడం, కిందకు పడేయడం, అడ్డంగా కదలిక వంటి పద్ధతులు ఉన్నాయి. ఏనుగు భుజం మీద నుంచి పడవేయడం, తిరగడం, దైవమార్గం, క్రిందికి మార్గం, తప్పు దారిలో గందరగోళం చేయడం వంటి చర్యలు ఉన్నాయి. దండంతో కొట్టడం, పడవేయడం, భూమిని త్రవ్వడం, మోకాళ్ళను బంధించడం, భుజాలను బంధించడం, అవయవాలను బంధించడం వంటి భయంకరమైన చర్యలు ఉన్నాయి. వెనుక నుంచి కొట్టడం, నీటితో చేయడం, ప్రకాశవంతంగా చేయడం, భుజాలను బంధించడం – ఇవన్నీ యుద్ధంలో కవచ, ఆయుధాలతో ఏనుగులు మరియు ఇతరులు చేయవలసినవి. ఏనుగుపై ఉత్తమమైన అంకుశాన్ని పట్టుకుని, ఒకరు మెడ వద్ద, ఇద్దరు భుజాల వద్ద, ఇద్దరు విల్లు ధరించినవారు, ఇద్దరు ఖడ్గధారులు ఉండాలి. రథంపై, యుద్ధంలో, ఏనుగుపై ముగ్గురు అశ్వారోహులు ఉండాలి; గుర్రాన్ని రక్షించేందుకు ముగ్గురు విల్లు ధరించినవారు నియమించబడాలి. విల్లు ధరించినవారిని రక్షించేందుకు ఒక కవచధారిని నియమించాలి. ఆయుధాన్ని తన స్వంత మంత్రాలతో పూజించి, మూడు లోకాలను మాయచేసే శాస్త్రాన్ని ఉపయోగించాలి. ఇప్పుడు, అగ్ని దేవుడు ధర్మసంబంధమైన న్యాయ ప్రక్రియను వివరించగా, అది న్యాయాన్ని, అన్యాయాన్ని వేరు చేస్తుంది. దీనికి నాలుగు పాదాలు, నాలుగు ఆధారాలు, నాలుగు సాధనాలు ఉంటాయని చెప్పారు. ఇది నాలుగు విధాల ప్రయోజనం, నాలుగు విధాల పరిధి, నాలుగు విధాల చర్యలు కలిగి ఉంది. ఎనిమిది అవయవాలు, పద్దెనిమిది విభాగాలు, వంద శాఖలు ఉన్నాయి. దీనికి మూడు మూలాలు, రెండు రకాల వివాదాలు, రెండు ద్వారాలు, రెండు మార్గాలు ఉన్నాయి; ధర్మం, న్యాయ ప్రక్రియ, ఆచారం, రాజాజ్ఞ – ఇవే ప్రధానంగా ఉన్నాయి. న్యాయ ప్రక్రియలో నాలుగు పాదాలలో చివరిది మొదటిదాన్ని ధృవీకరిస్తుంది. ఇందులో ధర్మం సత్యంలో నిలుస్తుంది, న్యాయ ప్రక్రియ సాక్షులపై ఆధారపడి ఉంటుంది. ఆచారం అనేది ప్రజల సమష్టి ప్రవర్తన, రాజాజ్ఞ అనేది రాజు ఆజ్ఞ. ఇది నాలుగు సాధనాల ద్వారా పూర్తవుతుంది కాబట్టి, దీనికి ఆ పేరు వచ్చింది. ఇది నాలుగు ఆశ్రమాలను రక్షించడంలో నాలుగు ప్రయోజనాలు కలిగి ఉంది. వాటిలో కార్యదారు, సాక్షులు, సత్యవంతులు, రాజు స్వయంగా ఉంటారు. కార్యదారు నాలుగు ప్రాంతాలకు విస్తరించడంవల్ల దీన్ని నాలుగు పరిధిగా పిలుస్తారు: ధర్మం, సంపద, కీర్తి, లోకహితం. నాలుగు కార్యదారులచే ఇది పూర్తవుతుంది కాబట్టి, దీన్ని నాలుగు విధాల చర్యగా పిలుస్తారు: రాజు, వ్యక్తి, న్యాయాధిపతులు, శాస్త్రం, లేఖకుడు మరియు కర్త.