ఒకప్పుడు, అగ్ని దేవుడు ధనుర్వేదం యొక్క మహిమను వివరించుచూ ఇలా ఉపదేశించారు. ముందుగా, విష్ణువును ఒక ప్రస్థ గంధంతో అభిషేకం చేయడం వలన కోటి యజ్ఞఫలం లభిస్తుంది. అదేవిధంగా, ఒక ఆఢక గంధం మరియు పాలు కలిపి అభిషేకించినవారికి రాజులవలె స్వర్గప్రాప్తి కలుగుతుంది. తరువాత అగ్ని దేవుడు ధనుర్వేదం యొక్క విభాగాలను వివరించారు. ధనుర్వేదానికి నాలుగు భాగాలున్నాయని, వాటిని అయిదు విధాలుగా కూడా చెప్పవచ్చునని వివరించారు. వీటిలో రథయోధులు, గజయోధులు, అశ్వయోధులు, పాదయోధులు ప్రధానమైనవిగా ఉంటాయి. ఆయుధాల ప్రయోగంలో అయిదు రకాలున్నాయని పేర్కొన్నారు: యంత్రాల ద్వారా ప్రయోగించేది, చేతితో వేయేది, వేయి తిరిగి పట్టుకునేది, విడిచిపెట్టకుండా ఉపయోగించేది, మరియు చేతిచేతి పోరాటం. ఈ విధంగా ఆయుధ ప్రయోగంలో రెండు ప్రధాన రకాలు ఉన్నాయి—ఒకటి ఆయుధాలు, మరొకటి అస్త్రాలు. ఇవి కూడా ప్రత్యక్ష, మాయా విధానాలుగా రెండుగా విభజించబడతాయి. బాణం వంటి ఆయుధాలను విల్లు వంటి యంత్రాల ద్వారా ప్రయోగించడాన్ని 'యంత్ర ప్రయోగం' అంటారు. రాళ్లు, కత్తులు, శూలాలు వంటి ఆయుధాలను చేతితో విసిరేవాటిని 'హస్త ప్రయోగం' అంటారు. శూలం వంటి ఆయుధాలను విసిరి తిరిగి పట్టుకోవడాన్ని 'విముక్తహస్త' అంటారు. కత్తులు, ఖడ్గాలు వంటి ఆయుధాలను విడిచిపెట్టకుండా ఉపయోగించేవి 'అవిముక్త' అని, ఆయుధాలు లేకుండా చేయి చేతితో చేసే పోరాటాన్ని 'ముష్టియుద్ధం' అంటారు. పోరాటానికి సిద్ధమయ్యే యోధుడు అలసటను అధిగమించి తగిన వ్యాయామాలు చేయాలి. అందులో విల్లు ద్వారా జరిగే యుద్ధమే శ్రేష్ఠమైనది. శూలాలతో జరిగేది మధ్యస్థం, కత్తులతో జరిగేది తక్కువ స్థాయి, చేతులతో జరిగేది అంతకంటే తక్కువ స్థాయిలో పరిగణించబడుతుంది. ధనుర్వేద ఉపాధ్యాయుడు విద్యావంతుడైన బ్రాహ్మణుడు లేదా క్షత్రియుడవ్వాలి. శూద్రుడు యుద్ధంలో పాల్గొనవలసి వస్తే అది తన రక్షణకోసం లేదా రాజాజ్ఞ వలన మాత్రమే చేయాలి. యుద్ధంలో రాజుకు స్థానిక యోధులు సహాయపడాలి. యుద్ధంలో శరీరాన్ని సరిగా నిలబెట్టుకోవడం ముఖ్యమైనది. బొటనవేళ్లు, మడమలు, చేతులు, పాదాలను కలిపి నిలబడితే దానిని 'సమపాద స్థానం' అంటారు. రెండు పాదాల బయటవేళ్లను కలిపి, మోకాళ్ళను బలంగా ఉంచి, మూడు మానవ మాపులు దూరంగా నిలబడితే అది 'వైశాఖ స్థానం'. మోకాళ్లు హంస పాదాల మాదిరిగా సమాంతరంగా ఉండి, నాలుగు మాపులు దూరంగా ఉంటే 'మండల స్థానం' అంటారు. కుడి మోకాలు, తొడ గట్టి, అయిదు మాపులు వెడల్పుగా నిలబడితే అది 'ఆలీఢ స్థానం'. ఇదే స్థితిని తిరగబెట్టితే 'ప్రత్యాలీఢ' అవుతుంది; ఎడమ కాలు తలపైన లేదా కుడి కాలు నిటారుగా ఉంటుంది. మడమలు, పాదాలు బలంగా, అయిదు వేళ్లను చాచిన స్థితిని, పన్నెండు వేలుల పొడవుగా నిలబడిన స్థితిని వివరించారు. ఎడమ మోకాలు నిటారుగా, కుడి మోకాలు విస్తరించి లేదా వంచి ఉండాలి. కాలు, మోకాలు కలిసి దండంలా సాగిపోతే దానిని 'వికట స్థానం' అంటారు, ఇది రెండు ముష్టుల పొడవుగా ఉంటుంది. రెండు పాదాలను పైకి ఎత్తి, మోకాళ్లను వంచితే 'సంపుట స్థానం' అవుతుంది. పాదాలను కొద్దిగా బయటకు తిప్పి, పదహారు వేలుల పొడవుగా నిలబడితే అది కూడా ఒక స్థితి. ఇక్కడ, ముందుగా 'స్వస్తిక' స్థితిలో నమస్కరించాలి. ఎడమ చేతితో విల్లు, కుడి చేతితో బాణాన్ని పట్టుకోవాలి. వైశాఖ, జాత స్థితిలో లేదా మరే విస్తృత స్థితిలోనైనా నిలబడి, ప్రియమైన విల్లుకు తాడు ఎక్కించాలి. విల్లును నడుమ వద్ద ఉంచి, బాణపు తలను చివర ఉంచి, నేలపై ఉంచి తరువాత ఎత్తాలి. చేతులు వంచి, మణికట్టు వంపుగా ఉంచి, బాణం, దాని పిచ్చలను సరిగ్గా పట్టుకునే విల్లే ఉత్తమమైనదని చెప్పారు. విల్లు పన్నెండు వేలుల వెడల్పుగా ఉండాలి; తాడు ఎక్కువగా వదిలిపెట్టకూడదు, ఎక్కువగా బిగించకూడదు—మధ్యస్థంగా ఉండాలి. విల్లును నాభి దగ్గర, బాణాన్ని నడుమ వద్ద ఉంచి చేతిని ఎత్తాలి; మంత్రం జపిస్తూ వేలి, చెవికి దగ్గరగా ఉంచాలి. బాణాన్ని కుడి ముష్టితో ముందువైపు పట్టుకొని, లక్ష్యాన్ని చూసి, చేతిని ముందుకు చాచాలి. బాణం లక్ష్యానికి దగ్గరగా కూడా కాకూడదు, దూరంగా కూడా కాకూడదు; ఎక్కువ ఎత్తుగా, తక్కువగా కూడా కాకూడదు; వంకరగా, పైకి తిరిగినట్టు, కదిలేలా, ఎక్కువగా మడిపినట్టు ఉండకూడదు. అది నేరుగా, స్థిరంగా ఉండాలి; ముష్టితో లక్ష్యాన్ని కప్పాలి. ధనుర్ధారి నేరుగా నిలబడి, ఛాతీతో త్రిభుజం ఆకారం ఏర్పడేలా, మెడను స్థిరంగా, తలను నెమలి మాదిరిగా వంచాలి. ముందు నుదురు, ముక్కు, నోరు, భుజాలు గుర్రపు ఆకారంలో సమాంతరంగా ఉండాలి. తాడుకు భుజానికి మధ్య మూడు వేలుల దూరం ఉండాలి. మొదటి మంత్రానికి ఒక వేలి పొడవు, రెండవ మంత్రానికి రెండు వేలుల పొడవు, మూడవ మంత్రానికి ఒక వేలి పొడవు—ఇవి కింది నుండి మెడ వరకు కొలవాలి. బాణాన్ని పిచ్చల వద్ద బొటనవేలు, చూపు వేళ్లతో పట్టుకొని, తరువాత ఉంగర వేళ్లతో, అలాగే మధ్యవేళ్లతో పట్టుకోవాలి. బాణాన్ని పూర్తిగా వెనక్కి లాగాలి; ఆ తరువాత నిర్ణీత పద్ధతిలో విడిచిపెట్టాలి. చూపు, ముష్టి సరిగా ఉన్నప్పుడు లక్ష్యాన్ని బాణంతో ఛేదించాలి; విడిచిన తరువాత వెనుక చేతిని త్వరగా వెనక్కి తిప్పాలి. ఇది 'చేదించు' అనే విద్యగా ప్రసిద్ధి. మణికట్టును క్రిందికి లాగాలి. పైకి విడిచినప్పుడు మధ్య భాగాన్ని లక్ష్యాన్ని ఉద్దేశించి విడిచాలి; ఇది ధనుర్వేద నిపుణులు ఉత్తమంగా గుర్తించాలి. పొడవైన బాణం పన్నెండు ముష్టుల పొడవు, మధ్యస్థం పదకొండు, చిన్నది పది ముష్టుల పొడవు. నాలుగు మానవ మాపుల విల్లు ఉత్తమమైనది, మూడున్నర మాపులది మధ్యస్థం, మూడు మాపులది పాదయోధులకు అనువైనది. ఇంతటి ధనుర్విద్యను వివరించిన తరువాత, అగ్ని దేవుడు ఇలా అన్నారు: "ఓ ద్విజాతి, విల్లును పూర్తిగా వెనక్కి లాగిన తరువాత, మాంసం మరియు గదాయుధాలతో, విల్లును బాగా శుభ్రపరచి, యజ్ఞవేదికపై నిలబెట్టాలి. ఆ తరువాత, బాణాన్ని తీసుకొని, సావధానంగా, ఏకాగ్రతతో, కుడి చేతి రక్షణ పట్టీని బలంగా కట్టుకోవాలి." ఈ విధంగా అగ్ని దేవుడు ధనుర్వేద ఉపదేశాన్ని, ఆయుధ వినియోగ విధానాలను, యోధుల స్థితులను, యుద్ధ నియమాలను, విల్లు, బాణాల పరిమాణాలను, ఉపయోగ విధానాన్ని ఎంతో విశదంగా వివరించారు.