ఈ విధంగా ఆ మహర్షులు మనుష్య శరీర లక్షణాలను వివరించగా, ముందుగా పురుషుని శరీరాన్ని విశదీకరించారు. పురుషుని ఛాతీ, మడమలు, నోరు, ముక్కు ఇవన్నీ స్పష్టంగా కనిపిస్తాయి. ముఖం గుండ్రంగా ఉంటుంది. చర్మం, జుట్టు, పళ్ళు—all smooth and pleasing. అతని జుట్టు, చూపు, నఖాలు, మాటలు కూడా తేలికగా, మృదువుగా ఉంటాయి. వెనుక భాగాన మోకాళ్ళు, తొడలు రెండు వంకాయల వలె కనిపిస్తాయి. కళ్లూ, ముక్కు రంధ్రాలు, చెవులు, గుప్తాంగాలు, గుద్ద రంధ్రం—ఈ అన్ని రంధ్రాలు పవిత్రంగా ఉంటాయి. నాలుక, పెదాలు, తాలువు, కళ్ళు, చేతులు, కాళ్ళు, నఖాలు, లింగాగ్రం, నోరు—ఈ పదిహేను భాగాలు పద్మాకారంగా, అందంగా ఉంటాయి. చేతులు, కాళ్ళు సుందరంగా ఉంటాయి. మెడ, చెవులు, హృదయం, తల, నుదురు, పొట్ట, వెన్నెముక—ఈ పదిహేను భాగాలు గౌరవప్రదంగా ఉంటాయి. ఒకడు చేతులు పూర్తిగా చాచినప్పుడు మధ్యవేలి చివరల మధ్య దూరం అతని ఎత్తుకు సమానంగా ఉంటుంది; ఇది వటవృక్షపు వలయాన్ని పోలి ఉంటుంది. కాళ్ళు, మడమలు, నడుము, పక్కలు, మడులు, వృషణాలు, ఛాతీ, చెవులు, పెదాలు, తొడలు, మోకాళ్ళు, చేతులు, భుజాలు, కళ్ళు—ఇవి పద్నాలుగు జతలు, సాధారణంగా మనుషుల్లో కనిపిస్తాయి. ఈ పద్నాలుగు శాస్త్రాలను రెండు అక్షరాలతో గుర్తించేవాడు 'షోడశాక్షరుడు'గా పిలవబడతాడు. శరీరం గడ్డిగా, చిత్తడిగా, మాంసంలేని, దుర్గంధంగా ఉంటే కూడా, స్పష్టమైన చూపుతో చూసినప్పుడు అది కూడా ప్రశంసించబడుతుంది. అతని మాటలు మధురంగా ఉంటాయి. నడక గర్వంగా నడిచే ఏనుగును పోలి ఉంటుంది. ఒకే రోమకూపం నుండి జుట్టు పెరుగుతుంది. భయ సమయంలో రక్షణ కల్పిస్తాడు. ఇప్పుడు సముద్రుడు స్త్రీల శరీర లక్షణాలను వివరించాడు. శుభలక్షణాలైన స్త్రీ అందమైన అవయవాలతో, గర్వంగా నడిచే ఏనుగును పోలి నడుస్తుంది. ఆమె నడుము భారం ఎక్కువగా, కళ్ళు గర్వంగా చూసే పావురపు కళ్ళలా ఉంటాయి. జుట్టు అందంగా, అవయవాలు సన్నగా, మృదువైన రోమాలు, ఆకర్షణీయంగా ఉంటాయి. ఆమె పాదాలు నేలను సమంగా తాకుతాయి; వక్షోజాలు దగ్గరగా ఉంటాయి. నాభి కుడివైపు తిరిగివుంటుంది. గుప్తాంగం అత్తిపండు ఆకారంలో ఉంటుంది. మడమలు కనబడవు. నాభి బొటనవేలు-మధ్యవేలు మధ్యలో ఉంటుంది. పొట్ట ఉబ్బిన, వక్షోజాలు వేలాడే, గడ్డిగా, మృదువులేని చర్మం ఉన్న స్త్రీ ఆకర్షణీయంగా ఉండదు. జంతువులు, వృక్షాలు, నదుల పేర్లు కలిగి ఉన్నవారు, ఎప్పుడూ గొడవలు చేసే వారు కూడా ఆకర్షణీయులు కారు. ఆమెలో లోభం ఉండకూడదు. మాటలు కఠినంగా ఉండకూడదు. ఇలాంటి స్త్రీ దేవతలచే పూజించబడుతుంది. మగూక పువ్వు లాంటి ఉబ్బిన చెంపలు, పెదాలు, పెద్ద తల, అధిక జుట్టు ఉండకూడదు. కలిసిపోయిన లేదా వంకర భ్రూవులు ఉండకూడదు. భర్తను తన ప్రాణంలా భావించాలి, భర్తకు ప్రియంగా ఉండాలి. అదృష్ట చిహ్నాలు లేకపోయినా, మంచి రూపం ఉన్నచోట మంచి గుణాలు ఉంటాయని చెప్పబడింది. ఇప్పుడు అగ్ని దేవుడు ధ్వజాలు, ఆయుధాలు, ఆసనాలు, విల్లు, బాణాలు, ఖడ్గం మొదలైన వాటి లక్షణాలను వివరించాడు. ఉత్తమమైన చామరము బంగారు పట్టంతో తయారు చేయాలి. రాజచత్రం హంస, నెమలి, గిల్లి ఈకలతో తయారు చేయబడాలి. కాకపోతే, బక ఈకలతో, కలిసిన ఈకలతో చేయకూడదు. బ్రాహ్మణునికి నాలుగు మూలల చత్రం, రాజుకు వృత్తాకారమైన తెల్ల చత్రం మంచిది. దండము మూడు, నాలుగు, ఐదు, ఆరు, ఏడు లేదా ఎనిమిది ముడతలతో ఉండవచ్చు. మంగళాసనం పాలు వచ్చే వృక్షాలతో చేయాలి, యాభై వేలు పొడవుండాలి. వెడల్పు మూడు చేతుల పరిమాణంలో ఉండాలి. బంగారం, ఇతర రత్నాలతో అలంకరించాలి. విల్లు తయారీలో ఇనుము, కొమ్ము, మట్టి—ఈ మూడు ఉత్తమమైనవి. విల్లుదారానికి బాంబూ, నరము, చర్మం—ఈ మూడు ఉత్తమమైనవి. ఉత్తమ విల్లు నాలుగు చేతుల పొడవుండాలి. ఇది ప్రామాణిక పరిమాణం. తక్కువదైతే మధ్యమం, మరింత తక్కువదైతే అధమం. పట్టీ మధ్యలో ఉండాలి. కొమ్ము చివర చిన్నదిగా, చర్మంతో కప్పాలి. కొమ్ము, ఇనుముతో చేసిన విల్లు చివర స్త్రీ భ్రూవుల ఆకారంగా ఉండాలి. ఇనుము విల్లు వేరుగా లేదా కలిపి చేయవచ్చు. బంగారు బిందువులతో అలంకరించాలి. వంకర, పగిలిన, రంధ్రాలున్న విల్లు ప్రశంసించబడదు. బంగారం, వెండి, రాగి, నల్ల ఇనుము—విల్లు తయారీలో ప్రసిద్ధి. మేం, శారభం, గుర్రపు కొమ్ము, గంధపు చెట్టు, వేట, సాల, తెల్ల అంగకు వృక్షం—ఇవి విల్లు తయారీలో ఉత్తమం. ఇంట్లో పెరిగిన, శరదృతువులో కోసిన బాంబూ విల్లు అత్యుత్తమం. ఈ విల్లును మూడు లోకాలనూ ఆకర్షించే ఖడ్గ మంత్రాలతో పూజించాలి. బాణం ఇనుము, బాంబూ లేదా ఇతర పదార్థాలతో తయారవుతుంది. అది నేరుగా, బంగారు రంగులో, నరంతో బిగించబడిన, మంచి ఈకలతో ఉండాలి. బంగారు ఈకలతో ఉన్న బాణాలు ఉత్తమమైనవి. బాణాలు బాగా ఈకలు పెట్టి, నూనె రాసి ఉండాలి. ప్రయాణం మొదలు పెట్టే ముందు లేదా అభిషేక సమయంలో బాణాల ముందుకు హోమాలు చేయాలి. రాజు ధ్వజాలు, ఆయుధాలు, సంవత్సరపు పూజలు చేయాలి. బ్రహ్మ దేవుడు మేరు శిఖరంపై, స్వర్గీయ గంగా తీరంలో హరిదేవుని పూజించాడు. అప్పుడు అతడు యజ్ఞానికి విఘ్నంగా ఉన్న ఇనుము రాక్షసుణ్ని చూశాడు. ఆలోచనలో ఉండగా, అగ్నిలోంచి మహాబలశాలి పురుషుడు ఉద్భవించాడు. దేవతలు జన్మించనివారికి నమస్కరించి, ఆనందంతో అతన్ని ఆహ్వానించాయి. అతనిలోంచి నందక ఖడ్గాన్ని హరిదేవుడు స్వీకరించాడు. హరిదేవుడు ఆ ఖడ్గాన్ని నెమ్మదిగా పట్టుకున్నాడు. బయటకు తీసినప్పుడు, ఆ ఖడ్గం నీలవర్ణంగా, రత్నాల పట్టుతో మెరిసింది. అప్పుడు నూరుహస్తులు కలిగిన రాక్షసుడు ఉద్భవించాడు. ఆ రాక్షసుడు ముసలితో దేవతలను యుద్ధంలో తరిమేశాడు. కానీ విష్ణువు, నందక ఖడ్గంతో అతని అవయవాలను భూమిపై నరికేశాడు. ఆ అవయవాలు నందక ఖడ్గం తాకిన వెంటనే ఇనుముగా మారాయి. హరిదేవుడు అతన్ని సంహరించి, అతనికి ఒక వరం ఇచ్చాడు. హరి అతనికి పవిత్రమైన, మంగళకరమైన శరీరాన్ని ఇచ్చాడు. అతడు భూమిపై ఆయుధంగా మారాడు. హరిదేవుని అనుగ్రహంతో బ్రహ్మదేవుడు కూడా నిరవధికంగా హరిదేవుని పూజించాడు. అతన్ని యజ్ఞంతో పూజించాడు. ఇప్పుడు నేను ఆరు విధాలైన ఆయుధ లక్షణాలను వివరించబోతున్నాను. అంబు, ముసలతో పుట్టిన, చూడటానికి ఆకర్షణీయమైనవి మంగళకరమైనవి. శరీరాన్ని కోసేవి 'ఆర్షిక' అని పిలుస్తారు; ఇవి సూర్పారక ప్రాంతంలో పుట్టినవి, బలమైనవి. వంగదేశపు ఆయుధాలు పదునైనవి, అంగదేశపు ఆయుధాలు కూడా పదునైనవి. ఒకటి, అరవేలు వెడల్పు కలిగిన ఖడ్గం ఉత్తమమైనది. అర్థవంతమైనది మధ్యస్థం, అంతకన్నా తక్కువదైతే ధరించకూడదు. పొడవుగా, గంటల శబ్దంలా మధురంగా మ్రోగే ఖడ్గం ధరించడం ఉత్తమం. పద్మదళం లేదా వృత్తాకారపు అగ్రభాగం కలిగిన ఖడ్గం ప్రశంసించబడుతుంది. మల్లె ఆకారపు అగ్రభాగం, నెయ్యి పరిమళం, ఆకాశపు ప్రకాశం కలిగిన ఖడ్గం అత్యుత్తమమైనదిగా చెప్పబడింది.