అగ్నిపురాణమ్

ఒకప్పుడు మధుర అనే నగరం ఉండేది. రాముని ఆజ్ఞతో భరతుడు ఆ మధురను ధ్వంసం చేశాడు; అక్కడ నాటకగారుల కుమారులలో మూడు కోట్ల మందిని తన పదునైన బాణాలతో సంహరించాడు. ఆ నాటకగాడు, పాపిష్టుడు అయిన గంధర్వుడు, సింధు నదీ తీరంలో నివసించేవాడు. అతని కుమారులు తక్ష, పుష్కరులను ఆ ప్రాంతాల్లో విడిచిపెట్టాడు. భరతుడు, శత్రుఘ్నుడితో కలిసి రాఘవుని గౌరవిస్తూ బయలుదేరాడు. రాముడు, యుద్ధంలో దుష్టులను సంహరించి, మిగిలిన ప్రజలను ధర్మబద్ధంగా పరిపాలించాడు. అతనికి ఇద్దరు ఉత్తమమైన కుమారులు – కుశ, లవ – వాల్మీకి ఆశ్రమంలో జన్మించారు. ప్రజల అపవాదం వల్ల సీతను విడిచిపెట్టినా, వారి సద్గుణాలు ప్రపంచానికి తెలిసిపోయాయి. తన కుమారులను రాజ్యాభిషేకం చేసి, రాముడు తాను పరబ్రహ్మమని ధ్యానిస్తూ, పదివేల పది వందల సంవత్సరాలు తపస్సు చేశాడు. ఇప్పుడు అగ్ని ఇలా చెప్పాడు: విష్ణువు కమలనాభుని నుండి జన్మించిన హరివంశాన్ని వివరిస్తాను. బ్రహ్మ నుండి అత్రి, అతనివల్ల సోమ, సోముని నుండి పురూరవుడు జన్మించాడు. పురూరవుని నుండి ఆయు, ఆయు నుండి నహుష, నహుషుని నుండి యయాతి జన్మించాడు. యయాతి నుండి యదు, తుర్వసు, వీరివల్ల దేవయానీ జన్మించింది. ద్రుహ్యు, అను, పురు జన్మించారు; వృషపర్వనుని కుమార్తె శర్మిష్ఠ కూడా. యదు వంశంలో యాదవులు ప్రసిద్ధి చెందారు; వారిలో వసుదేవుడు అత్యుత్తముడు. భూమి భారాన్ని తొలగించేందుకు వసుదేవుడు, దేవకిలకు యోగమాయ వలన హిరణ్యకశిపు సంతానమైన ఆరు మంది కుమారులు జన్మించారు. విష్ణువు మహిమతో, వారు ఎంతో కాలం క్రితం దేవకిల గర్భంలోకి తీసుకువచ్చారు. ఏడవ గర్భం బాలరాముడిగా మారి, రోహిణికి బదిలీ చేయబడింది. అందువల్ల ఆయన రోహిణేయుడిగా ప్రసిద్ధి చెందాడు. అమావాస్య అష్టమి రాత్రి నడిరాత్రి సమయంలో, నాలుగు చేతులతో కూడిన శ్రీకృష్ణుడు జన్మించాడు. ఆ బాలుడు రెండు చేతులతో కనిపించగా, దేవకీ, వసుదేవులు ఆయనను స్తుతించారు. కాని, కంసుడి భయంతో, వసుదేవుడు ఆ శిశువును యశోదమ్మ పడకపై పెట్టాడు. యశోదమ్మ కుమార్తెను తీసుకొని, దేవకీ పడకపై ఉంచాడు. ఆ చిన్నారి ఏడుపు విని, కంసుడు ఆమెను రాయిపై విసిరాడు. కానీ, ఆమె దేవకీ యొక్క ఎనిమిదవ గర్భంగా, నా మరణరూపిణిగా జన్మించింది. నా నిరాకార స్వరం విని, కంసుడు ఆ గర్భాలను సంహరించాడు. దేవకీకి పెళ్లి సమయంలో ఇచ్చిన వారు నాశనం అయ్యారు. ఆ బాలికను విసిరినపుడు, ఆమె ఆకాశంలో కంసునితో ఇలా చెప్పింది: “నన్ను ఎందుకు పడేస్తున్నావు కంసా? నిన్ను సంహరించేందుకు జన్మించినవాడు ఇప్పటికే వచ్చేశాడు; భూమి భారాన్ని తొలగించేందుకు దేవతల సారాంశంగా వచ్చినవాడు.” ఇలా చెప్పి, ఆమె ఇంద్రునిచే స్తుతించబడి, సుంభాది రాక్షసులను సంహరించిన దేవత. ఆమె ఆర్య, దుర్గా, వేదాల మూలస్త్రీ, అంబిక, భద్రకాళిగా ప్రసిద్ధి చెందింది. ఆమె భద్ర, క్షోమ్య, క్షేమకరి, అనేక భుజాలతో ఉన్నది – ఆమెకు నమస్కరిస్తాను. ఎవరు ఆమెను మూడు కాలాలలో స్మరిస్తారో, వారు అన్ని అభీష్టాలను పొందుతారు. కంసుడు పూతన మొదలైన రాక్షసులను శ్రీకృష్ణుణ్ని సంహరించేందుకు పంపాడు. వసుదేవుని ఆజ్ఞతో, యశోద, నందుడు శ్రీకృష్ణుని సంరక్షించారు. వారిని రక్షించేందుకు, భయంతో రాముడు, కృష్ణుడు గోకులంలో నివసిస్తూ, గోవులు, గొల్ల బాలల మధ్య విహరించారు. ఆ ఇద్దరు జగత్పాలకులు గొల్ల బాలురుగా మారారు. యశోదమ్మ పనిలో ఉండగా, కృష్ణుణ్ని ఉరికి కట్టింది. ఆ బాలుడు అరజున వృక్షాల మధ్య వెళ్లగా, ఆ చెట్లు విరిగిపడ్డాయి. తల్లి పాల కోసం వెతుకుతూ, కృష్ణుడు తన కాళ్లతో రథాన్ని తిప్పాడు. పూతన రాక్షసి పాలిచ్చే మాయతో వచ్చినప్పుడు, ఆమెను చంపాడు. తర్వాత కృష్ణుడు వృందావనానికి వెళ్లి, యమునా సరస్సులో ఉండే కాలియ నాగుని వశపరిచాడు. కాలియను జయించి, నీటిలో నుండి తరిమివేసి, తన బలానికి ప్రశంసలు అందుకున్నాడు. తర్వాత, ధేనుకాసురుడిని సంహరించి, తాలవనాన్ని సురక్షితంగా చేశాడు. అరిష్ట అనే పశురూప రాక్షసుని, అశ్వరూప కేశిని సంహరించి, ఇంద్రోత్సవాన్ని మానిపించాడు; గొల్లల యజ్ఞాన్ని నిర్వహింపజేశాడు. గోవర్ధనగిరిని ఎత్తి, ఇంద్రుడు వర్షాన్ని ఆపాడు. మహేంద్రుడు (ఇంద్రుడు) గోవిందుని పూజించి, అర్జునునికి సమర్పించాడు. తర్వాత, కృష్ణుడు సంతోషించి, ఇంద్రోత్సవాన్ని మళ్లీ నిర్వహించాడు. అక్ఠూరుని ఆహ్వానంతో, రథంలో మధురకు వెళ్లాడు. అక్కడ గోపికలు ప్రేమతో ఆయనను తిలకించారు, ఆయనతో ఆడారు. దుస్తులు ఇవ్వడానికి నిరాకరించిన రజకుడిని జయించి, దుస్తులను తీసుకున్నాడు. రాముడితో కలిసి పుష్పగుచ్ఛాన్ని ధరించి, పుష్పకారునికి వరం ఇచ్చాడు. తనకు గంధం అర్చించిన కుబ్జను నెత్తిపొడవుగా మార్చాడు; ఏనుగును సంహరించాడు. అతడు రంగస్థలంలో ప్రవేశించి, ద్వారంలో మత్తు చెందిన కువలయాపీడ అనే ఏనుగును ఎదుర్కొన్నాడు. కంసుడు, ఇతరులు మైదానంలో కూర్చున్నప్పుడు, కృష్ణుడు మల్లయుద్ధానికి ప్రవేశించాడు. చాణూర అనే మల్లునితో కృష్ణుడు, ముష్టికుడితో బాలరాముడు పోరాడారు. చాణూర, ముష్టికుడు, ఇతర మల్లులను సంహరించారు. వారు ఇద్దరూ జరాసంధుని కుమారులు. జరాసంధుడు ఈ వార్త విని, మధురను ముట్టడి చేసి, కంసుని కోసం యాదవులతో యుద్ధం చేశాడు. రాముడు, కృష్ణుడు మధురను వదిలి గోమంత ప్రాంతానికి వెళ్లారు. యుద్ధంలో జరాసంధుని జయించి, పౌండ్రక వసుదేవుని సంహరించారు. ద్వారక నగరాన్ని స్థాపించి, యాదవులతో కలిసి అక్కడ నివసించాడు. భౌమాసురుని సంహరించి, అక్కడి యువతులను తీసుకొచ్చాడు. జనార్దనుడు ఆ యువతులను వివాహం చేసుకున్నాడు – వారు దేవతలు, గంధర్వులు, యక్షుల వంశానికి చెందినవారు. రుక్మిణి మొదలైన పదహారు వేల మంది భార్యలు, ఇంకా ఎనిమిది మందిని వివాహం చేసుకున్నాడు. సత్యభామతో కలిసి, నరకాసురుని జయించిన తర్వాత, హరి గరుడునిపై మణిపర్వతానికి వెళ్లాడు. ఇంద్రుని జయించి, స్వర్గంలో నుండి మణిని తీసుకొచ్చాడు. పారిజాతవృక్షాన్ని తీసుకొని, సత్యభామ ఇంట్లో నాటాడు. సాందీపనిమహర్షి వద్ద ఆయుధవిద్యను నేర్చుకొని, గురుపుత్రుని తిరిగి ఇచ్చాడు. పంచజన రాక్షసుని సంహరించి, యముని దగ్గర గౌరవాన్ని పొందాడు. కాలయవనుని సంహరించి, ముచుకుందుని ద్వారా గౌరవించబడ్డాడు. వసుదేవుడు, దేవకీ, భక్త బ్రాహ్మణులను గౌరవించాడు. బాలరాముడు, రేవతి యజ్ఞం నిర్వహించి, ప్రయాణానికి సిద్ధమయ్యారు. కృష్ణునికి జాంబవతితో శాంబుడు జన్మించాడు; ఇతర భార్యల ద్వారా ఇతర కుమారులు జన్మించారు. రుక్మిణి ద్వారా ప్రద్యుమ్నుడు జన్మించాడు; ఆరవ రోజున అతడిని బలవంతంగా అపహరించారు. ఇలా శ్రీకృష్ణుని మహిమ, వంశపరంపర, అవతార కార్యాలు అద్భుతంగా సాగాయి.