அக்நிபுராணம்

ஶுஶோச விலலாபார்த்தோ மாம் த்யக்த்வா க்க கதாஸி வை। லக்ஷ்மணாஶ்வாஸிதோ ராமோ மார்கயாமாஸ ஜாநகீம்

அவன் மிகுந்த துயரத்தில் அழுது, 'என்னை விட்டுவிட்டு எங்கே போனாய்?' என்று புலம்பினான். லக்ஷ்மணன் ஆறுதல் கூற, இராமன் ஜனகியைத் தேட ஆரம்பித்தான்.

த்ரு'ஷ்ட்வா ஜடாயுஸ்தம் ப்ராஹ ராவணோ ஹ்ரு'தவாம்ஶ்ச தாம்। ம்ரு'தோऽத ஸம்ஸ்க்ரு'தஸ்தேந கபந்தஞ்சாவதீத்ததஃ

அவனைப் பார்த்து, ஜடாயு 'ராவணன் அவளை எடுத்துச் சென்றான்' என்று சொன்னான். பிறகு ஜடாயு இறந்து, அவனால் அந்திம கிரியைகள் செய்யப்பட்டன. அதன்பின் கபந்தனை அவன் கொன்றான்.

நாரத உவாச ராமஃ பஸ்பாஸரோ கத்வா ஶோசந் ஸ ஶர்வரீம் ததஃ। ஹநூமதா ஸ ஸூக்நீவம் மித்ரஞ்சகார ஹ

நாரதர் கூறினார்: இராமன் துயரத்துடன் அந்த இரவை கழித்தான்; பிறகு அனுமனுடன் சுக்ரீவனை நண்பனாக கொண்டான்.

ஸப்த தாலந் விநிர்பித்ய ஶரேணைகேந பஶ்யதஃ। பாதேந துந்துபேஃ காயஞ்சிக்ஷேப தஶயோஜநம்

அவன் ஒரே அம்பால் ஏழு பனைமரங்களை எல்லாரும் பார்ப்பதற்கு முன்பாகத் துளைத்தான்; காலால் துந்துபியின் உடலை பத்து யோஜனை தள்ளி எறிந்தான்.

தத்ரிபும் பாலிநம் ஹத்வா ப்ராதரம் வைரஸாரிணம்। கிஷ்கிந்தாம் கபிரஜ்யஞ்ச ருமாந்தாராம் ஸமர்பயத்

அந்த பகைவரான வாலியை, தன் எதிரியான சகோதரனை, அவன் கொன்றான். பிறகு கிஷ்கிந்தா வானர ராஜ்யத்தையும் ரூமாவையும் சுக்ரீவனிடம் ஒப்படைத்தான்.

ரு'ஷ்யமூகேஹரீஶாயகிஷ்கிந்தேஶோऽப்ரவீத்ஸச । ஸீதாம் த்வம் ப்ராஶ்யஸேயத்வத் ததா ராம கரோமிதே

ரிஷ்யமூக மலையில் வாழும் வானர ராஜா, கிஷ்கிந்தாவின் அரசன், 'நான் இராமனுக்காகச் செய்கிறபடி, நீயும் சீதையை மீண்டும் பெறுவாய்' என்று சொன்னான்.

தச்ருத்வா மால்யவத்ப்ரு'ஷ்டே சாதுர்மாஸ்யம் சகாரஸஃ। கிஷ்கிந்தாயாஞ்ச ஸுக்ரீவோ யதா நாயாதி தர்ஶநம்

இதை கேட்டவுடன், மல்யவான் மலை மீது நான்கு மாத விரதம் இருந்தான்; ஆனால் கிஷ்கிந்தாவில் சுக்ரீவன் அவனை சந்திக்க வரவில்லை.

ததாऽப்ரவீத்தம் ராமோக்தம் லக்ஷமணோ வ்ரஜ ராகவம்। ந ஸ ஸங்குசிதஃ பந்தா யேந பாலீ ஹதோ கதஃ

அப்போது இராமன் சொன்னபடி, லக்ஷ்மணன், 'ரா஘வனிடம் போ. வாலி போய் வீழ்ந்த பாதையில் இனி தடையில்லை' என்று சொன்னான்.

ஸமயே திஷ்ட ஸுக்ரீவ மா பாலிபதமந்வகஃ। ஸுக்ரீவ ஆஹ ஸம்ஸக்தோ கதம் காலம் ந புத்தவாந்

'சமயத்தைப் பின்பற்று சுக்ரீவா; வாலி நடந்த பாதையை நீயும் போகாதே' என்று சொன்னான். சுக்ரீவன், 'நான் முழுமையாக மூழ்கி இருந்ததால் காலம் போனதை கவனிக்கவில்லை' என்று பதிலளித்தான்.

இத்யுக்த்வா ஸ கதோ ராமம் நத்வோவாச ஹரீஶ்வரஃ। ஆநீதா வாநராஃ ஸர்வே ஸீதாயாஶ்ச கவேஷணே

இவ்வாறு கூறி, அவன் இராமனை நோக்கி சென்று வணங்கி, வானரர்களின் தலைவனிடம், 'சீதையைத் தேட எல்லா வானரர்களும் சேர்க்கப்பட்டுள்ளனர்' என்று சொன்னான்.

த்வந்மதாத் ப்ரேஷயிஷ்யாமி விசிந்வந்து ச ஜாநகீம் । பூர்வாதௌ மாஸமாயாந்து மாஸாதூர்த்வம் நிஹந்மி தாந்

'என் கட்டளையின்படி, அவர்கள் சீதையைத் தேட அனுப்பப்படுவார்கள். அவர்கள் ஒரு மாதத்துக்குள் திரும்ப வேண்டும்; மாதம் கடந்தால் அவர்களை அழித்துவிடுவேன்' என்றான்.

இத்யுக்தா வாநராஃ பூர்வபஶ்சமோத்தரமார்ககாஃ। ஜக்மூ ராமம் ஸஸுக்ரீவமபஶயந்தஸ்து ஜாநகீம்

இவ்வாறு உத்தரவு பெற்ற வானரர்கள் கிழக்கு, மேற்கு, வடக்கு எல்லா திசைகளிலும் சென்றார்கள்; அவர்கள் இராமனும் சுக்ரீவனும் கூட இருந்தும், ஜனகியை கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை.

ராமாங்குலீயம் ஸம்க்ரு'ஹ்ய ஹநூமாந் வாநரைஃ ஸஹ। தக்ஷிணே மாகயாமாஸ ஸுப்ரபாயா குஹாந்திகே

இராமனின் மோதிரத்தை எடுத்துக் கொண்டு, அனுமன் மற்ற வானரர்களுடன் தெற்கில் சுப்ரபா குகையின் அருகே தேடினான்.

மாஸாதூர்த்வஞ்ச விந்யஸ்தா அபஶ்யந்தஸ்து ஜாநகீம்। ஊசுர்வ்ரு'தாமரிஷ்யாமோ ஜடாயுர்த்தந்ய ஏவ ஸஃ

ஒரு மாதம் கடந்தும் ஜனகியை காணாததால், 'நாம் வீணாக இறந்துவிடுவோம்; ஜடாயுவே அதிர்ஷ்டசாலி' என்று அவர்கள் கூறினர்.

ஸீதார்தே யோऽத்யஜத் ப்ராணாந்ராவணேந ஹதோ ரணே। தச்ச்ரு த்வா ப்ராஹ ஸம்பாதிர்விஹாய கபிபக்ஷணம்

சீதைக்காக, யார் உயிரை விட்டாரோ, யுத்தத்தில் ராவணனால் கொல்லப்பட்டார்—இதை கேட்ட சம்பாதி, வானரர்களை உணவாகக் கருதுவதை விட்டு, பேசத் தொடங்கினான்.

ப்ராதாऽஸௌ மே ஜடாயுர்வை மயோட்டீநோऽர்கமண்டலம்। அர்க தாபாத்ரக்ஷிதோऽகாத் தக்தபக்ஷோऽஹமப்ரகஃ

'ஜடாயு என் சகோதரன்; நான் சூரிய மண்டலத்திற்கு உயர்த்தப்பட்டேன். சூரியனின் வெப்பத்திலிருந்து காப்பாற்றப்பட்டு சென்றேன்; ஆனால் என் இறக்கைகள் கருகி, நான் ஆகாயத்திலிருந்து கீழே விழுந்தேன்.'

ராமவார்த்தாஶ்ரவாத் பக்ஷௌ ஜாதௌ பூயோऽத ஜாநகீம்। பஶ்யாம்யஶோகவநிகாகதாம் லங்காகதாம் கில

இராமனின் செய்தி கேட்டதால், என் இறக்கைகள் மீண்டும் வளர்ந்தன; இப்போது நான் அசோக வனத்தில் இருக்கும் சீதையை, இலங்கையில் இருப்பதை காண்கிறேன்.

ஶதயோஜநசவிஶ்தீர்ணே லவணாப்தௌ த்ரிகூடகே। ஜ்ஞாத்வா ராமம் ஸஸுக்ரீவம் வாநராஃ கதயந்து வை

நூறு யோஜனை அகலமான உப்புக் கடலில், திரிகூடப் பாறையில், வானரர்கள் இராமனையும் சுக்ரீவனையும் அறிந்து, அவர்கள் பற்றி கூறட்டும்.

நாரத உவாச ஸம்பாதிவசநம் ஶ்ருத்வா ஹநுமாநங்கதாதயஃ। அப்திம் த்ரு'ஷ்ட்வாऽப்ருவம்ஸ்தேऽப்திம் லங்கயேத கோ நு ஜீவயேத்

நாரதர் சொன்னார்: சம்பாதியின் வார்த்தையை கேட்ட ஹனுமான், அங்கதன் மற்றும் மற்ற வானரர்கள், கடலை பார்த்து, 'இந்தக் கடலை யார் தாண்டி உயிரோடு திரும்ப முடியும்?' என்று பேசினர்.

கபீநாம் ஜீவநார்தாய ராமகார்ய்யப்ரஸித்தயே। ஶதயோஜநவிஸ்தீர்ணம் புப்லுவேऽப்திம் ஸ மாருதிஃ

வானரர்களின் உயிர் காக்கவும், இராமனின் காரியம் நிறைவேறவும், நூறு யோஜனை அகலமான கடலை மாறுதல் மகன் ஹனுமான் தாண்டினார்.

த்ரு'ஷ்ட்வோத்திதஞ்ச மைநாகம் ஸிம்ஹிகாம் விநிபாத்ய ச । லங்காம் த்ரு'ஷ்ட்வா ராக்ஷஸாநாம் க்ரு'ஹாணி வநிதாக்ரு'ஹே

மேலே எழுந்த மைனாகம் மலையையும், சிம்ஹிகையை வீழ்த்தியதையும் பார்த்து, லங்கா நகரத்தையும், ராட்சசர்களின் வீடுகளையும், பெண்கள் இருக்கும் இடத்தையும் பார்த்தான்.

தஶக்ரீவஸ்ய கும்பஸ்ய கும்பகர்ணஸ்ய ரக்ஷஸஃ। விபீஷணஸ்யேந்த்ரஜிதோ க்ரு'ஹேऽந்யேஷாம் ச ரக்ஷஸாம்

தசமுகன், கும்பன், கும்பகர்ணன், விபீஷணன், இந்திரஜித் மற்றும் மற்ற ராட்சசர்களின் வீடுகளையும் பார்த்தான்.

நாபஶ்யத் பாநபூம்யாதௌ ஸீதாம் சிந்தாபராயணஃ। அஶோகவநிகாம் கத்வா த்ரு'ஷ்டவாஞ்சிம்ஶபாதலே

பானம் அருந்தும் இடங்களிலும் வேறு இடங்களிலும் சீதையை காணவில்லை; மனம் கவலையில் ஆழ்ந்திருந்தான். அசோக வனத்திற்கு சென்று, சிம்சப மரத்தின் கீழ் அவளை கண்டான்.

ராக்ஷஸீரக்ஷிதாம் ஸீதாம் பவ பார்யேதி வாதிநம்। ராவணம் ஶிஶபாஸ்தோऽத நேதி ஸீதாந்து வாதிநீம்

ராட்சசி பெண்கள் காப்பாற்றும் சீதையை, 'என் மனைவியாக வா' என்று இராவணன் பேச, சிம்சப மரத்தின் கீழ் இருந்த சீதை, 'இல்லை' என்று பதிலளித்ததை ஹனுமான் பார்த்தான்.

பவ பார்யா ராவணஸ்ய ராக்ஷஸீர்வாதிநீஃ கபிஃ। கதே து ராவணே ப்ராஹ ராஜா தஶரதோऽபவத்

'இராவணனுக்கு மனைவியாக வா' என்று ராட்சசி பெண்கள் சீதையை வற்புறுத்தினார்கள். இராவணன் சென்றபின், ஹனுமான், 'தசரதன் என்ற மன்னன் இருந்தார்' என்று சொன்னான்.

ராமோऽஸ்ய லக்ஷ்மமஃ புத்ரௌ வநவாஸங்கதௌ வரௌ। ராமபத்நீ ஜாநகீ த்வம் ராவணேந ஹ்ரு'தா பலாத்

இராமனும் லட்சுமணனும் அவன் மகன்கள், நல்லவர்கள், காட்டில் வாழ்கிறார்கள்; நீ ஜனகியின் மகள், இராமனின் மனைவி, இராவணனால் வலுக்கட்டாயமாகப் பிடிக்கப்பட்டவள்.

ராமஃ ஸுக்ரீவமித்ரஸ்த்வா மார்கயந் ப்ரைஷயச்ச மாம் । ஸாபிஜ்ஞாநஞ்சாம்குலீயம் ராமதத்தம் க்ரு'ஹாண வை

இராமன், சுக்ரீவனின் நண்பன், உன்னைத் தேட எனை அனுப்பினார்; இது இராமன் கொடுத்த மோதிரம், அடையாளமாக எடுத்துக்கொள்.

ஸீதாऽங்குலீயம் ஜக்ரஹ ஸாऽபஶ்யந்மாருதிந்தரௌ। பூயோऽக்ரே சோபவிஷ்டம் தமுவாச யதி ஜீவதி

சீதை அந்த மோதிரத்தை எடுத்தாள்; காற்றின் மகனை பார்த்தாள். பின்னர் அவன் முன் அமர்ந்து, 'அவர் உயிருடன் இருந்தால்...' என்று சொன்னாள்.

ராமஃ கதம் ந நயதி ஶங்கிதாமப்ரவீத் கபிஃ। ராமஃ ஸீதே ந ஜாநீதே ஜ்ஞாத்வா த்வாம் ஸ நயிஷ்யதி

'இராமன் என்னை ஏன் காப்பாற்ற வரவில்லை?' என்று கவலையுடன் கேட்டாள்; ஹனுமான், 'இராமனுக்கு தெரியவில்லை, தெரிந்தவுடன் உன்னை மீட்பார்' என்று பதிலளித்தான்.