அக்நிபுராணம்

கநிஷ்டேநைவ தத் புண்யம் ப்ராப்நோத்யதநவாந்நரஃ। ஸமுத்பாத்ய தநம் க்ரு'த்வா ஸ்வல்பேநாபி ஸுராலயம்

சிறிய ஆலயம் கட்டினாலும், செல்வவானாக இருந்தால் அந்த புண்ணியம் கிடைக்கும்; செல்வம் பெற்ற பிறகு, சிறிது செலவில் கூட தெய்வங்களுக்கு ஆலயம் கட்ட வேண்டும்.

காரயித்வா ஹரேஃ புண்யம் ஸம்ப்ராப்நோத்யதிகம் வரம்। லக்ஷேணாத ஸஹஸ்நேண ஶதேநார்த்தேந வா ஹரேஃ

ஹரிக்காக ஆலயம் கட்டினால், அதிகமான புண்ணியம் கிடைக்கும்; ஒரு இலட்சம், ஆயிரம், நூறு, அல்லது பாதி செலவில்—even with half—ஹரிக்காக கட்டினால்—

காரயந் பபநம் யாதி யத்ராஸ்தே கருடத்வஜஃ। பால்யே து க்ரீடமாநா யே பாம்ஶுபிர்பவநம் ஹரேஃ

வீடு கட்டும் ஒருவன் கருடக்கொடியுடன் இருக்கும் ஹரி வாழும் இடத்திற்கு செல்கிறான்; குழந்தைகள் கூட மணல் கொண்டு ஹரிக்காக வீடு கட்டி விளையாடினாலும்—

வாஸுதேவஸ்ய குர்வ்வந்தி தேபி தல்லோககாமிநஃ। தீர்தே சாயதநே புண்யே ஸித்தக்ஷேத்ரே ததாஷ்டமே

வாசுதேவனுக்காக கட்டுபவர்கள் அவருடைய உலகத்திற்கே செல்கிறார்கள்; புனிதத் தலத்தில், ஆலயத்தில், சீரிய புனித நிலத்தில், அல்லது எட்டாவது புண்ணிய இடத்தில்—

கர்த்துராயதந விஷ்ணோர்யதோக்தாத் த்ரிகுணம் பலம்। பந்தூகபுஷ்பவிந்யாஸைஃ ஸுதாபங்கேந வைஷ்ணவம்

விஷ்ணுவின் ஆலயம் கட்டுபவர், கூறியபடி, மூன்று மடங்கு பலன் பெறுவார்; பந்தூகப்பூக்களாலும் இனிய மண்ணாலும் வைஷ்ணவ ஆலயத்தை அலங்கரித்தால்—

யே விலிம்பந்தி பவநம் தே யாந்தி பகவத்‌புரம்। பதிதம் பதபாநந்து ததார்த்தபதிதம் நரஃ

இந்த மாதிரி வீடு பூசும் அனைவரும் பகவானின் நகரத்திற்கு செல்கிறார்கள்; வீடு விழுந்தாலும், அல்லது பாதியாக விழுந்தாலும், அந்த நபரும்—

ஸமுத்தத்ய ஹரேர்த்தாம ப்ராப்நோதி த்விகுணம் பலம்। பதிதஸ்ய து யஃ கர்த்தா பதிதஸ்ய ச ரக்ஷிதா

ஹரியின் ஆலயத்தை மீண்டும் எழுப்புபவர் இரட்டை மடங்கு புண்ணியம் பெறுவார்; விழுந்ததை பழுது செய்யும் ஒருவரும், விழும் நிலையில் பாதுகாக்கும் ஒருவரும்.

விஷ்ணோராயதநஸ்யேஹ ஸ நரோ விஷ்ணுலோகபாக்। இஷ்டகாநிசயஸ்திஷ்டேத் யாவதாயதநே ஹரேஃ

இங்கு, விஷ்ணுவுக்காகக் கோயில் கட்டும் மனிதன், அந்த ஹரியின் ஆலயத்தில் கற்கள் நிலைத்திருக்கும் வரையில், விஷ்ணு உலகை அடைவான்.

ஸகுலஸ்தஸ்ய வை கர்த்தா விஷ்ணுலோகே மஹீயதே। ஸ ஏவ புண்யவாந் பூஜ்ய இஹ லோகே பரத்ர ச

அதை கட்டும் அவனும் அவனுடைய குடும்பமும் விஷ்ணு உலகில் புகழ்பெறுவர்; அவனே இவ்வுலகிலும் மறுவுலகிலும் நன்மை பெற்றவன், மதிப்புக்குரியவன்.

க்ரு'ஷ்ணஸ்ய வாஸுதேவஸ்ய யஃ காரயதி கேதநம்। ஜாதஃஸ ஏவ ஸுக்ரு'தீ குலந்தேநைவ பாவிதம்

வாசுதேவரின் மகன் கிருஷ்ணருக்காக ஆலயம் கட்டுவித்தவன், நல்வினை உடையவனாக பிறக்கிறான்; அவனுடைய முழுக் குடும்பமும் புனிதம் பெறும்.

விஷ்ணுருத்ரார்கதேவ்யாதேர்க்ரு'ஹகர்த்தா ஸ கீர்த்திபாக்। கிம் தஸ்ய வித்தநிசயைர்மூடஸ்ய பரிரக்ஷிணஃ

விஷ்ணு, ருத்ரன், சூரியன், தேவி முதலியோருக்காக வீடு கட்டுபவன் புகழ் பெறுவான்; செல்வத்தை காத்து வைத்துக் கொண்டிருப்பவருக்கு அந்த செல்வம் என்ன பயன்?

துஃ கார்ஜ்ஜிதைர்யஃ க்ரு'ஷ்ணஸ்ய ந காரயதி கேதநம்। நோபபோக்யம் தநம் யஸ்ய பித்ரு'விப்ரதிவௌகஸாம்

பெரும் பாடுபட்டு சம்பாதித்த செல்வம் இருந்தும் கிருஷ்ணருக்காக ஆலயம் கட்டாதவனுடைய செல்வத்தை முன்னோர், பிராமணர், தேவர்கள் யாரும் அனுபவிக்கமாட்டார்கள்.

நோபபோகாய பந்தூநாம் வ்யர்தஸ்தஸ்ய தநாகமஃ। யதா த்ருவோ ந்ரு'ணாம் ம்ரு'த்யுர்வித்தநாஶஸ்ததா த்ருவஃ

அவனுடைய செல்வம் உறவினர்களுக்கும் பயனில்லை; அவன் சேர்த்த செல்வம் வீணாகும். மனிதனுக்கு இறப்பு உறுதி எனில், செல்வம் அழிவதும் உறுதியே.

மூடஸ்தத்ராऽநுபத்நாதி ஜீவிதேத சலே தநே। யதா வித்தம் ந தாநாய நோபபோகாய தேஹிநாம்

அறிவில்லாதவன், தானும் நிலைபாதை இல்லாத செல்வத்தையும் பற்றிக் கொண்டிருப்பான்; அந்த செல்வம் தானம் செய்யவும், உயிர்கள் அனுபவிக்கவும் பயன்படவில்லை.

நாபி கீர்த்யை ந தர்மார்தம் தஸ்ய ஸ்வாம்யேத கோ குணஃ। தஸ்மாத்வித்தம் ஸமாஸாத்ய தைவாத்வா பௌருஷாதத

அது புகழுக்கும், தர்மத்திற்கும் அல்ல; அப்படி வைத்திருப்பதில் என்ன நன்மை? ஆகவே, விதியாலோ முயற்சியாலோ செல்வம் கிடைத்தால்—

தத்யாத் ஸம்யக் த்விஜாக்ரதேப்யஃ கீர்த்தநாநி ச காரயேத்। தாநேப்யஸ்சாதிகம் யஸ்மாத் கீர்த்தநேப்யோ வரம் யதஃ

அதைத் தகுதியுள்ள பிராமணர்களுக்கு நன்கு தானம் செய்ய வேண்டும்; ஆலயம் கட்டுவித்தல் எல்லா தானங்களிலும் சிறந்தது, ஏனெனில் அது மிக உயர்ந்தது.

அதஸ்தத்‌காரயேத்தீமாந் விஷ்ண்வாதேர்ம்மந்திராதிகம்। விநிவேஶ்ய ஹரேர்த்தாம பக்திமத்பிர்ந்நரோத்தமைஃ

அதனால், அறிவுள்ளவர்கள் விஷ்ணு முதலியோருக்காக கோயில்கள் போன்றவை கட்ட வேண்டும்; பக்தி மிகுந்த சிறந்த மனிதர்களால் ஹரியின் இல்லம் நிறுவ வேண்டும்.

நிவேஶிதம் பவேத் க்ரு'த்ஸ்நம் த்ரைலோக்யம் ஸசராசரம்। பூதம் பவ்யம் பவிஷ்யஞ்ச ஸ்தூலம் ஸூக்ஷ்மம் ததேதரத்

அது நிறுவப்பட்டவுடன், மூன்று உலகங்களும், அசையும், அசையாத அனைத்தும், கடந்தது, நிகழ்கிறது, வரப்போகிறது, பெரிதும், சிறிதும், மற்ற அனைத்தும் அதில் அடங்கும்.

ஆப்ரஹ்மஸ்தம்பபர்ய்யந்தம் ஸர்வ்வம் விஷ்ணோஃ ஸமுத்பவம்। தஸ்ய தேவாதிதேவஸ்ய ஸர்வகஸ்ய மஹாத்மநஃ

பிரம்மா முதல் புல் வரை எல்லாம், அந்த தேவாதி தேவனான, எல்லா இடங்களிலும் நிறைந்துள்ள, பெரிய ஆன்மா விஷ்ணுவிலிருந்து தோன்றியது.

நிவேஶ்ய பவநம் விஷ்ணோர்ந்ந பூயோ புவி ஜாயதே। யதா விஷ்ணோர்த்தாமக்ரு'தௌ பலம் தத்வத்திவௌகஸாம்

விஷ்ணுவுக்காக வீடு கட்டினால், மீண்டும் பூமியில் பிறப்பதில்லை; விஷ்ணுவுக்காக கோயில் கட்டுவதால் கிடைக்கும் பலனைப் போலவே, அது தேவர்களுக்கும் பொருந்தும்.

ஶிவப்ரஹ்மார்க்கவித்நேஶசண்டீலக்ஷக்யாதிகாத்மநாம்। தேவாலயக்ரு'தேஃ புண்யம் ப்ரதிமாகரணேதிகம்

சிவன், பிரம்மா, சூரியன், விஸ்வகர்மா, சண்டி, லக்ஷ்மி முதலியோருக்காக கோயில் கட்டுவதால் கிடைக்கும் புண்ணியம், உருவம் செய்து வைப்பதைவிட அதிகம்.

ப்ரதிமாஸ்தாபநே யாகே பலஸ்யாந்தோ ந வித்யதே। ம்ரு'ண்மயாத்தாருஜே புண்யம் தாருஜாதிஷ்டகாபவே

உருவம் நிறுவுவதிலும், யாகம் செய்வதிலும் பெறும் பலத்திற்கு முடிவில்லை; மண் உருவத்திலிருந்து மர உருவம், அதிலிருந்து கல், அதிலிருந்து கல் உருவம், இப்படி ஒவ்வொன்றும் மேலானது.

இஷ்டகோத்தாச்சைலஜே ஸ்யாத்தேமாதேரதிகம் பலம்। ஸப்தஜமந்மக்ரு'தம் பாபம் ப்ராபம்பாதேவ நஶ்யதி

கல் உருவத்திலிருந்து பொன் உருவம் மேலான பலன் தரும்; இதனால் ஏழு பிறவிகளில் செய்த பாவங்கள் உடனே அழிகின்றன.

தேவாலயஸ்ய ஸ்வர்கீ ஸ்யாந்நரகம் ந ஸ கச்சதி। குலாநாம் ஶதமுத்த்ரு'த்ய விஷ்ணுலோகம் நயேந்நரஃ

கோயில் கட்டுபவன் சுவர்க்கத்தை அடைவான், நரகத்திற்கு போகமாட்டான்; நூறு குடும்பங்களை உயர்த்தி, விஷ்ணு உலகிற்கு அழைத்துச் செல்லுவான்.

யமோ யமபடாநாஹ தேவமந்திரகாரிணஃ। யம உவாச ப்ரதிமாபூஜாதிக்ரு'தோ நாநேயா நரகம் நராஃ

யமன் தன் பணியாளர்களிடம் சொன்னான்: 'தேவர்களுக்கு கோயில் கட்டியவர்கள், உருவங்களை வழிபட்டவர்கள் நரகத்திற்கு அழைத்துச் செல்லப்படமாட்டார்கள்.'

தேவாலயாத்யகர்த்தார ஆநேயஸ்தே து கோசரே விசரத்வம் யதாந்யாயந்நியோகோ மம பால்யதாம்

கோயில்கள் மற்றும் இதர இடங்களுக்குப் பொறுப்பாளர்களை உங்கள் வசத்தில் அழைத்து வாருங்கள்; அவர்கள் ஒழுங்கு முறையைப் பின்பற்றி நடக்கட்டும். என் கட்டளையை நீங்கள் கண்டிப்பாக கடைபிடிக்க வேண்டும்.

நாசாபங்கம் கரிஷ்யந்தி பவதாம் ஜந்தவஃ க்கசித்। கேவலம் யே ஜகத்தாதமநந்தம் ஸமுபாஶ்ரிதாஃ

உங்கள் ஆட்படையில் உள்ள உயிர்கள் எவரும் தங்கள் விரதங்களை எங்கும் மீறமாட்டார்கள்; உலகத்துக்குத் தலைவனாக இருக்கும் அந்த அளவில்லா இறைவனை முழுமையாக அடைந்தவர்களைத் தவிர.

பவத்பிஃ பரிஹர்த்தவ்யாஸ்தேஷாம் நாத்ராஸ்தி ஸம்ஸ்திதிஃ। யேச பாகவதா லோகே தச்சித்தாஸ்தத்‌பராயமாஃ

அவர்களை நீங்கள் தவிர்த்து நடக்க வேண்டும்; இங்கே அவர்களுக்கு எந்த அதிகாரமும் இல்லை. உலகத்தில் இறைவனிடம் மனதைச் செலுத்தி, அவரையே தலைமை நோக்கமாகக் கொண்ட பக்தர்களும் கூட—

பூஜயந்தி ஸதா விஷ்ணும் தே வஸ்த்யாஜ்யாஃ ஸுதூரதஃ। யஸ்திஷ்டந் ப்ரஸ்வபந் கச்சந்நுத்திஷ்டந் ஸ்கலிதே ஸ்திதே

எப்போதும் விஷ்ணுவை ஆராதிப்பவர்கள் உங்கள் வசத்திலிருந்து வெகு தொலைவில் வைக்கப்பட வேண்டும்; அவர்கள் நின்றாலும், தூங்கினாலும், சென்றாலும், எழுந்தாலும், தடுமாறினாலும், நின்றபடியே இருந்தாலும்—