அக்நிபுராணம்

நாரத உவாச ராமோ வஶிஷ்டம் மாத்ரூ'ஶ்ச நத்வாऽத்ரிஞ்ச ப்ரணம்ய ஸஃ। அநஸூயாஞ்ச தத்பத்நீம் ஶரபங்கம் ஸுதீக்ஷ்ணகம்

நாரதர் கூறினார்: ராமன், வசிஷ்டருக்கும் தாய்மார்களுக்கும் வணங்கி, அத்ரி முனிவருக்கும் வணங்கினான்; அத்ரியின் மனைவி அனசூயாவுக்கும், சரபங்கர் மற்றும் சுதீக்ஷ்ணருக்கும் வணக்கம் செலுத்தினான்.

அகஸ்த்ய ப்ராதரம் நத்வா அகஸ்த்யந்தத்ப்ரஸாததஃ। தநுஃ கங்கஞ்ச ஸம்ப்ராப்ய தண்டகாரண்யமாகதஃ

அகத்தியரை வணங்கி, அவருடைய அருளால் வில் மற்றும் வாள் பெற்றுத் தண்டகாரண்யத்திற்கு சென்றார்.

ஜநஸ்தாநே பஞ்சவட்யாம் ஸ்திதோ கோதாவரீம் தடே। தத்ர ஸூர்பணகாயாதா பக்ஷிதும் தாந் பயங்கரீ

ஜனஸ்தானத்தில், பஞ்சவட்டியில், கோதாவரி நதிக்கரையில் தங்கியிருந்தபோது, அச்சமூட்டும் சூர்ப்பணகை அவர்களை உண்ண வரினாள்.

ராமம் ஸுரூபம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஸா காமிநீ வாக்யமப்ரவீத்। கஸ்த்வம் கஸ்மாத்ஸமாயாதோ பர்த்தா மே பவ சார்திதஃ

ராமரை அழகாகக் கண்டு, ஆசையுடன் அந்த பெண் சொன்னாள்: 'நீ யார்? எதற்காக வந்தாய்? என் வேண்டுகோளுக்கு கணவராக வா.'

ஏதௌ ச பக்ஷயிஷ்யாமி இத்யுக்த்வா தம் ஸமுத்யதா । தஸ்யா நாஸாஞ்ச கர்ணௌ ச ராமோக்தோ லக்ஷ்மணோऽச்சிநத்

'இவர்கள் இருவரையும் நான் உண்ணப்போகிறேன்' என்று கூறி அவள் விரைந்தாள்; ஆனால் ராமரின் கட்டளையால் லக்ஷ்மணன் அவளது மூக்கு மற்றும் காதுகளை வெட்டினான்.

ரக்தம் க்ஷரந்தீ ப்ரயயௌ கரம் ப்ராதரமப்ரவீத்। மரீஷ்யாமி விநாஸாऽஹம் கர ஜீவாமி வை ததா

இரத்தம் சிந்திக்க அவள் தன் சகோதரன் கரனைச் சேர்ந்தாள்; 'மூக்கு இல்லாமல் நான் உயிரோடிருக்க முடியாது, கரா; இப்படி தான் வாழ்கிறேன்' என்று சொன்னாள்.

ராமஸ்ய பார்ய்யா ஸீதாऽஸௌ தஸ்யாஸீல்லக்ஷ்மணோऽநுஜஃ। தேஷாம் யத்ருதிரம் ஸோஷ்ணம் பாயயிஷ்யஸி மாம் யதி

'ராமனின் மனைவி சீதையும், அவனது தம்பி லக்ஷ்மணனும்; இவர்களின் சூடான இரத்தத்தை எனக்கு குடிக்க வைத்தால் தான் நான் உயிரோடிருப்பேன்' என்று சொன்னாள்.

கரஸ்ததேதி தாமுக்த்வா யதுர்த்ரு'ஶஸஹஸ்த்ரகைஃ। ரக்ஷஸாம் தூஷணேநாகாத்யோத்து த்ரிஶிரஸா ஸஹ

'அப்படியே செய்கிறேன்' என்று கரன் சொல்லி, ஆயிரக்கணக்கான கொடூரமான கண்கள் கொண்ட ராட்சஸர்களுடன், தூஷணன் மற்றும் த்ரிசிரனுடன் போர் செய்ய புறப்பட்டான்.

ராமம் ராமோऽபி யுயுதே ஶரைர்விவ்யாத ராக்ஷஸாந்। ஹஸ்த்யஶ்வரதபாதாதம் பலம் நிந்யே யமக்ஷயம்

ராமர் அவர்களுடன் போரிட்டார்; அம்புகளால் ராட்சஸர்களை தாக்கி, யானை, குதிரை, ரதம், காலாட்படையினரை யமலோகத்திற்கு அனுப்பினார்.

த்ரிஶீர்ஷாணம் கரம் ரௌத்ரம் யுத்யந்தஞ்சௌவ தூஷணம்। யயௌ ஸூர்பணகா லங்காம் ராவணாக்ரேபதத் புவி

த்ரிசிரன், கொடிய கரன், தூஷணன் ஆகியோர் போரிட்டபோது, சூர்ப்பணகை இலங்கைக்கு சென்று, ராவணனின் முன்னிலையில் தரையில் விழுந்தாள்.

அப்ரவீத்ராவணம் க்ருத்தா ந த்வம் ராஜா ந ரக்ஷகஃ। கராதிஹந்தூ ராமஸ்ய ஸீதாம் பார்யாம் ஹரஸ்வ ச

கோபத்துடன் அவள் ராவணனை நோக்கி: 'நீ அரசனும் பாதுகாப்பாளனும் அல்ல; இங்கே வந்து ராமனை கொன்று, அவன் மனைவி சீதையை பிடி' என்று சொன்னாள்.

ராமலக்ஷ்மணரக்தஸ்ய பாநாஜ்ஜீவாமி நாந்யதா। ததேத்யாஹ ச தச்ச்ருத்வா மாரீசம் ப்ராஹ வை வ்ரஜ

'ராமன், லக்ஷ்மணனின் இரத்தத்தை குடித்தால் தான் நான் உயிரோடிருப்பேன், இல்லையெனில் இல்லை' என்று சொன்னாள். அதை கேட்ட ராவணன் 'அப்படியே' என்று சொல்லி, மாரீசனை நோக்கி, 'போ' என்று உத்தரவிட்டான்.

ஸ்வர்ணசித்ரம்ரு'கோ பூத்வா ராமலக்ஷ்மணகர்ஷகஃ। ஸீதாக்ரே தாம் ஹரிஷ்யாமி அந்யதா மரணம் தவ

'பொன்னிறம் கொண்ட புள்ளி மான் ஆகி, ராமன், லக்ஷ்மணனை விலக்கி அழைத்துச் செல்; சீதையின் முன்னிலையில் நான் அவளைப் பிடிப்பேன், இல்லையெனில் உனக்கு மரணம் நிச்சயம்' என்று சொன்னான்.

மாரீசோ ராவணம் ப்ராஹ ராமோ ம்ரு'த்யுர்தநுர்தரஃ। ராவணாதபி மர்த்தவ்யம் மர்த்தவ்யம் ராகவாதபி

மாரீசன் ராவணனை நோக்கி: 'வில் ஏந்தும் ராமன் மரணமே; ராவணனிடம் சாகும் விட ராகவனிடம் சாவதே சிறந்தது' என்று சொன்னான்.

அவஶ்யம் யதி மர்த்தவ்யம் வரம் ராமோ ந ராவணஃ। இதி மத்வா ம்ரு'கோ பூத்வா ஸீதாக்ரே வ்யசரந்முஹுஃ

'நிச்சயமாக சாக வேண்டும் என்றால், ராமனிடம் சாவதே மேல், ராவணனிடம் அல்ல' என்று எண்ணி, மான் ஆகி மீண்டும் மீண்டும் சீதையின் முன் திரிந்தான்.

ஸீதயா ப்ரேரிதோ ராமஃ ஶரேணாதாவதீச்ச தம்। ம்ரியமாணோ ம்ரு'கஃ ப்ராஹ ஹா ஸீதே லக்ஷ்மணேதி ச

சீதையின் வேண்டுகோளால் ராமர் அம்பால் அவனை கொன்றார்; இறக்கும் போது அந்த மான், 'அம்மா சீதே! லக்ஷ்மணா!' என்று அழைத்தான்.

ஸௌமித்ரிஃ ஸீதயோக்தோऽத விருத்தம் ராமமாகதஃ। ராவணோऽப்யஹரத் ஸீதாம் ஹத்வா க்ரு'த்ரம் ஜடாயுஷம்

பின்னர் சௌமித்ரி, சீதையின் வார்த்தைக்கு ஏற்ப, துயரத்தில் இருந்த ராமரை நாடி சென்றான்; அப்போது ராவணன், கழுகு ஜடாயுவை கொன்று, சீதையைப் பிடித்துச் சென்றான்.

ஜடாயுஷா ஸ பிந்நாங்கஃ அங்கேநாதாய ஜாநகீம்। கதோ லங்காமஶோகாக்யே தாரயாமாஸ சாப்ரவீத்

ஜடாயுவால் உடல் காயமடைந்தும், ஜனகியைத் தன் மடியில் ஏற்றிக் கொண்டு, இலங்கையில் அசோக வனத்திற்கு சென்று, அவளை அங்கு வைத்துப் பேசினான்.

பவ பார்ய்யா மமாக்ர்யா த்வம் ராக்ஷஸ்யோ ரக்ஷ்யதாமியம் । ராமோ ஹத்வா து மாரீசம் த்ரு'ஷ்ட்வா லக்ஷ்மணமப்ரவீத்

'நீ என் முதன்மை மனைவியாக வா; இந்த ராட்சசியை உன்னை காக்கச் செய்கிறேன்' என்று சொன்னான். ராமர் மாரீசனை கொன்றபின், லக்ஷ்மணனைப் பார்த்து பேசினார்.

மாயாம்ரு'கோऽஸௌ ஸௌமித்ரே யதா த்வமிஹ சாகதஃ । ததா ஸீதா ஹ்ரு'தா நூநம் நாபஶ்யத் ஸ கதோऽத தாம்

சௌமித்ரி, அது மாயைமான் தான். நீ இங்கே வந்தது போலவே, சீதை உண்மையில் பறிக்கப்பட்டாள். அவன் போனபோது அவளை அவன் காணவில்லை.

ஶுஶோச விலலாபார்த்தோ மாம் த்யக்த்வா க்க கதாஸி வை। லக்ஷ்மணாஶ்வாஸிதோ ராமோ மார்கயாமாஸ ஜாநகீம்

அவன் மிகுந்த துயரத்தில் அழுது, 'என்னை விட்டுவிட்டு எங்கே போனாய்?' என்று புலம்பினான். லக்ஷ்மணன் ஆறுதல் கூற, இராமன் ஜனகியைத் தேட ஆரம்பித்தான்.

த்ரு'ஷ்ட்வா ஜடாயுஸ்தம் ப்ராஹ ராவணோ ஹ்ரு'தவாம்ஶ்ச தாம்। ம்ரு'தோऽத ஸம்ஸ்க்ரு'தஸ்தேந கபந்தஞ்சாவதீத்ததஃ

அவனைப் பார்த்து, ஜடாயு 'ராவணன் அவளை எடுத்துச் சென்றான்' என்று சொன்னான். பிறகு ஜடாயு இறந்து, அவனால் அந்திம கிரியைகள் செய்யப்பட்டன. அதன்பின் கபந்தனை அவன் கொன்றான்.

நாரத உவாச ராமஃ பஸ்பாஸரோ கத்வா ஶோசந் ஸ ஶர்வரீம் ததஃ। ஹநூமதா ஸ ஸூக்நீவம் மித்ரஞ்சகார ஹ

நாரதர் கூறினார்: இராமன் துயரத்துடன் அந்த இரவை கழித்தான்; பிறகு அனுமனுடன் சுக்ரீவனை நண்பனாக கொண்டான்.

ஸப்த தாலந் விநிர்பித்ய ஶரேணைகேந பஶ்யதஃ। பாதேந துந்துபேஃ காயஞ்சிக்ஷேப தஶயோஜநம்

அவன் ஒரே அம்பால் ஏழு பனைமரங்களை எல்லாரும் பார்ப்பதற்கு முன்பாகத் துளைத்தான்; காலால் துந்துபியின் உடலை பத்து யோஜனை தள்ளி எறிந்தான்.

தத்ரிபும் பாலிநம் ஹத்வா ப்ராதரம் வைரஸாரிணம்। கிஷ்கிந்தாம் கபிரஜ்யஞ்ச ருமாந்தாராம் ஸமர்பயத்

அந்த பகைவரான வாலியை, தன் எதிரியான சகோதரனை, அவன் கொன்றான். பிறகு கிஷ்கிந்தா வானர ராஜ்யத்தையும் ரூமாவையும் சுக்ரீவனிடம் ஒப்படைத்தான்.

ரு'ஷ்யமூகேஹரீஶாயகிஷ்கிந்தேஶோऽப்ரவீத்ஸச । ஸீதாம் த்வம் ப்ராஶ்யஸேயத்வத் ததா ராம கரோமிதே

ரிஷ்யமூக மலையில் வாழும் வானர ராஜா, கிஷ்கிந்தாவின் அரசன், 'நான் இராமனுக்காகச் செய்கிறபடி, நீயும் சீதையை மீண்டும் பெறுவாய்' என்று சொன்னான்.

தச்ருத்வா மால்யவத்ப்ரு'ஷ்டே சாதுர்மாஸ்யம் சகாரஸஃ। கிஷ்கிந்தாயாஞ்ச ஸுக்ரீவோ யதா நாயாதி தர்ஶநம்

இதை கேட்டவுடன், மல்யவான் மலை மீது நான்கு மாத விரதம் இருந்தான்; ஆனால் கிஷ்கிந்தாவில் சுக்ரீவன் அவனை சந்திக்க வரவில்லை.

ததாऽப்ரவீத்தம் ராமோக்தம் லக்ஷமணோ வ்ரஜ ராகவம்। ந ஸ ஸங்குசிதஃ பந்தா யேந பாலீ ஹதோ கதஃ

அப்போது இராமன் சொன்னபடி, லக்ஷ்மணன், 'ரா஘வனிடம் போ. வாலி போய் வீழ்ந்த பாதையில் இனி தடையில்லை' என்று சொன்னான்.

ஸமயே திஷ்ட ஸுக்ரீவ மா பாலிபதமந்வகஃ। ஸுக்ரீவ ஆஹ ஸம்ஸக்தோ கதம் காலம் ந புத்தவாந்

'சமயத்தைப் பின்பற்று சுக்ரீவா; வாலி நடந்த பாதையை நீயும் போகாதே' என்று சொன்னான். சுக்ரீவன், 'நான் முழுமையாக மூழ்கி இருந்ததால் காலம் போனதை கவனிக்கவில்லை' என்று பதிலளித்தான்.