அக்நிபுராணம்

புத்திந்து ஸாரதிம் வித்தி மநஃ ப்ரக்ரஹமேவ ச । இந்த்ரியாணி ஹயாநாஹுர்விஷயாம்ஶ்சேஷுகோசராந் ।। ௩௮௨.

புத்தியை வண்டி ஓட்டுபவன் என்று அறிந்து, மனதை கட்டுப்பாட்டுக் கயிறு என்று அறிக. அறிவு உறுப்புகள் குதிரைகள்; அவற்றுக்கான பொருள்கள் அவற்றின் பாதைகள்.

ஆத்மேந்த்ரியமநோயுக்தம் போக்தேத்யாஹுர்மநீஷிணஃ । யஸ்த்வவிஜ்ஞாநவாந் பவத்யயுக்தேந மநஸா ஸதா ।। ௩௮௨.

ஆன்மா, அறிவு உறுப்புகள் மற்றும் மனதுடன் இணைந்து அனுபவிப்பவன் என்று ஞானிகள் கூறுகிறார்கள். ஆனால் யாருக்கு விவேகம் இல்லையோ, எப்போதும் கட்டுப்பாடில்லாத மனதுடன் இருப்பவரோ—

ந ஸத்பதமவாப்நோதி ஸம்ஸாரஞ்சாதிகச்சதி । யஸ்து விஜ்ஞாநவாந் பவதி யுக்தேந மநஸா ஸதா ।। ௩௮௨.

அவர் உண்மையான பாதையை அடையமாட்டார்; பிறப்பும் இறப்பும் கொண்ட சுழற்சியில் சிக்கிக்கொள்வார். ஆனால் யாரிடம் விவேகம் உண்டு, எப்போதும் கட்டுப்பட்ட மனதுடன் இருப்பாரோ—

ஸ தத்பதமவாப்நோதி யஸ்மாத்பூயோ ந ஜாயதே । விஜ்ஞாநஸாரதிர்யஸ்து மநஃப்ரக்ரஹவாந்நரஃ ।। ௩௮௨.

அவர் மீண்டும் பிறவாத அந்த நிலையை அடைவார். புத்தி வண்டி ஓட்டுபவனாகவும், மனதை கட்டுப்பாட்டில் வைத்தவரும்—

ஸோऽத்வாநம் பரமாப்நோதி தத்விஷ்ணோஃ பரமம் பதம் । இந்த்ரியேப்யஃ பரா ஹ்யர்தா அர்தேப்யஶ்ச பரம் மநஃ ।। ௩௮௨.

அவர் உயர்ந்த பாதையை அடைவார்; அது விஷ்ணுவின் பரம பதம். அறிவு உறுப்புகளுக்கு மேல் அவற்றின் பொருள்கள்; பொருள்களுக்கு மேல் மனம்.

மநஸஸ்து பரா புத்திஃ புத்தேராத்மா மஹாந் பரஃ । மஹதஃ பரமவவ்யக்தமவ்யக்தாத்புருஷஃ பரஃ ।। ௩௮௨.

மனதுக்கு மேல் புத்தி; புத்திக்கு மேல் மகான்; மகானுக்கு மேல் அவ்யக்தம்; அவ்யக்தத்திற்கு மேல் புருஷன்.

புருஷாந்ந பரம் கிஞ்சித் ஸா காஷ்டா ஸா பரா கதிஃ । ஏஷு ஸர்வேஷு பூதேஷு கூஃட³ாத்மா ந ப்ரகாஶதே ।। ௩௮௨.

புருஷனைத் தாண்டி எதுவும் இல்லை; அதுவே எல்லை, அதுவே உயர்ந்த குறிக்கோள். இந்த உயிர்களில் எல்லாம் மறைந்துள்ள ஆத்மா வெளிப்படுவதில்லை.

த்ரு'ஶ்யதே த்வக்ர்யயா புத்த்யா ஸூக்ஷ்மயா ஸூக்ஷ்மதர்ஶிபிஃ । யச்சேத்வாங்‌மநஸீ ப்ராஜ்ஞஃ தத்யச்சேஜ்ஜ்ஞாநமாத்மநி ।। ௩௮௨.

ஆனால் கூர்மையான புத்தியுள்ளவர்கள், நுண்ணறிவுடையவர்கள் அதை காண்கிறார்கள். அறிவுள்ளவன் பேசுவதை மனதில் அடக்க வேண்டும்; மனதை அறிவில், அறிவை ஆத்மாவில் அடக்க வேண்டும்.

ஜ்ஞாநமாத்மநி மஹதி நியச்சேச்சாந்த ஆத்மநி । ஜ்ஞாத்வா ப்ரஹ்மாத்மநோர்யோகம் யமாத்யைர்ப்ரஹ்ம ஸத்பவேத் ।। ௩௮௨.

அறிவை மகானில் அடக்க வேண்டும்; மகானை அமைதியான ஆத்மாவில் அடக்க வேண்டும். யமம் முதலான ஒழுக்கங்களால் பிரம்மமும் ஆத்மாவும் ஒன்றாக இருப்பதை அறிந்தால், அவன் பிரம்மமாகிறான்.

அஹிம்ஸா ஸத்யமஸ்தேயம் ப்ரஹ்மசர்யாபரிக்ரஹீ । யமாஶ்ச நியமாஃ பஞ்ச ஶௌசம் ஸந்தோஷஸத்தபஃ ।। ௩௮௨.

அஹிம்சை, சத்தியம், திருடாமை, பிரம்மச்சரியம், பற்றின்மை—இவை ஐந்து யமங்கள்; தூய்மை, திருப்தி, தவம்—

ஸ்வாத்யாயேஶ்வரபூஜா ச ஆஸநம் பத்மகாதிகம் । ப்ராணாயாமோ வாயுஜயஃ ப்ரத்யாஹாரஃ ஸ்வநிக்ரஹஃ ।। ௩௮௨.

சுஅப்யாசம், இறைவனைப் பூஜித்தல், பத்மாசனம் போன்ற ஆசனங்கள், உயிரணுக்காற்றை அடக்குதல், உள்ளத்தை வாஞ்சைகளை விலக்கிக் கொள்வது—

ஶுபே ஹ்யேகத்ர விஷயே சேதஸோ யத் ப்ரதாரணம் । நிஶ்சலத்வாத்து தீமத்பிர்தாரணா த்விஜ கத்யதே ।। ௩௮௨.

ஒரு நல்ல பொருளில் மனதை நிலையாக வைத்திருப்பதே தியானம் என்று ஞானிகள் சொல்கிறார்கள்; அது அசையாத தன்மையால் தியானம் எனப்படுகிறது.

பௌநஃபுந்யேந தத்ரைவ விஷயேஷ்வேவ தாரணா । த்யாநம் ஸ்ம்ரு'தம் ஸமாதிஸ்து அஹம் ப்ரஹ்மாத்மஸம்ஸ்திதிஃ ।। ௩௮௨.

அதே பொருளில் மீண்டும் மீண்டும் மனதை நிலைநிறுத்துவது தியானம் எனப்படுகிறது; 'நான் பிரம்மம், ஆத்மாவில் நிலைபெற்றவன்' என்பதே சமாதி என்று கூறப்படுகிறது.

கடத்வம்ஸாத்யதாகாஶமபிந்நம் நபஸா பவேத் । முக்தோ ஜீவோ ப்ரஹ்மணைவம் ஸத்‌ப்ரஹ்ம ப்ரஹ்ம வை பவேத் ।। ௩௮௨.

ஒரு குடம் உடைந்தபின் உள்ளகமான ஆகாயம் வெளிக்காகாயத்துடன் ஒன்றுபடும் போல, விடுதலை பெற்ற உயிர் பிரம்மத்துடன் ஒன்றாகும்; உண்மையில் பிரம்மமே எப்போதும் இருக்கிறது.

ஆத்மாநம் மந்யதே ப்ரஹ்ம ஜீவோ ஜ்ஞாநேந நாந்யதா । ஜீவோ ஹ்யஜ்ஞாநதத்கார்ய்யமுக்தஃ ஸ்யாதஜராமரஃ ।। ௩௮௨.

ஆன்மா தன்னை பிரம்மம் என்று அறிவால் அறிகிறது; வேறு வழியில்லை. அறியாமையும் அதன் விளைவுகளும் நீங்கியபின், உயிர் அழிவும் மரணமும் இல்லாததாகிறது.

அக்நிருவாச வஶிஷ்ட யமகீதோக்தா படதாம் புக்திமுக்திதா । ஆத்யந்திகோ லயஃ ப்ரோக்தோ வேதாந்தப்ரஹ்மதீமயஃ ।। ௩௮௨.

அக்னி சொன்னார்: வசிஷ்டர் பாடிய அந்தப் பாட்டை ஓதுபவர்களுக்கு இம்மையிலும் பரமபதத்திலும் பயன் கிடைக்கும்; அந்தப் பாடல் வேதாந்தமும் பரமாத்மா தியானமும் ஆனது, கடைசியில் முழுமையான லயமாகும் என்று கூறப்படுகிறது.

அக்நிருவாச ஆக்நேயம் ப்ரஹ்மரூபந்தே புராணம் கதிதம் மயா । ஸப்ரபஞ்சம் நிஷ்ப்ரபஞ்சம் வித்யாத்வயமயம் மஹத் ।। ௩௮௩.

அக்னி சொன்னார்: பிரம்ம ரூபமான அக்னேய புராணத்தை நான் கூறியுள்ளேன்; அது விரிவாகவும் சுருக்கமாகவும் உள்ளது, இருவகை அறிவும் அதில் அடங்கியுள்ளது.

ரு'க்யஜுஃஸாமாஶ்சர்வாக்யா வித்யா விஷ்ணுர்ஜகஜ்ஜநிஃ । சந்தஃ ஶிக்ஷா வ்யாகரணம் நிதண்டுஜ்யோதிராக்யகாஃ ।। ௩௮௩.

ரிக், யஜுர், சாமம், சர்வாக்யம் என்ற அறிவுகள், உலகுக்குத் தோற்றமான விஷ்ணு, சந்தம், ஒலி, இலக்கணம், நிதண்டு, ஜோதிடம் ஆகியவை—

நிருக்ததர்மஶாஸ்த்ராதி மீமாம்ஸாந்யாயவிஸ்தராஃ । ஆயுர்வேதபுராணாக்யா தநுர்கந்தர்வவிஸ்தராஃ ।। ௩௮௩.

நிருக்தம், தர்மசாஸ்திரம், மீமாம்சை, ந்யாயம், ஆயுர்வேதம், புராணம், வில் வித்தை, கந்தர்வ கலைகள்—

வித்யா ஸைவார்தஸாஸ்த்ராக்யா வேதாந்தாऽந்யா ஹரிர்மஹாந் । இத்யேஷா சாபரா வித்யா பரவித்யாऽக்ஷரம் ।। ௩௮௩.

இவை அனைத்தும் அர்த்தசாஸ்திரம் என்றும் அழைக்கப்படுகின்றன; வேதாந்தம் மற்றும் பிற அறிவுகள், பெரிய ஹரியும் இதில் அடங்கும். இவை கீழ் அறிவு; மேலான அறிவு அழியாதது.

யஸ்ய பாவோऽகிலம் விஷ்ணுஸ்தஸ்ய நோ பாததே கலிஃ । அநிஷ்ட்வா து மஹாயஜ்ஞாநக்ரு'த்வாபி பித்ரு'ஸ்வதாம் ।। ௩௮௩.

யாருடைய மனம் முழுவதும் விஷ்ணுவாக இருக்கிறதோ, அவரை கலியுகம் தொந்தரவு செய்யாது; பெரிய யாகங்கள் செய்யவோ, பித்ருக்களுக்கு ஹோமம் செய்யவோ வேண்டியதில்லை.

க்ரு'ஷ்ணமப்யர்ச்சயந்பக்த்யா நைநஸோ பாஜநம் பவேத் । ஸர்வகாரணமத்யந்தம் விஷ்ணும் த்யாயந்ந ஸீததி ।। ௩௮௩.

கிருஷ்ணனை பக்தியுடன் வழிபட்டால், பாவத்திற்கு உரியவராக மாறமாட்டான்; எல்லா காரணங்களுக்கும் மேலான விஷ்ணுவை தியானித்தால், வீழ்ச்சி ஏற்படாது.

அந்யதந்த்ராதிதோஷோத்தோ விஷயாக்ரு'ஷ்டமாநஸஃ । க்ரு'த்வாபி பாபம் கோவிந்தம் த்யாயந்பாபைஃ ப்ரமுச்யதே ।। ௩௮௩.

பிற சமயங்களால் தோன்றும் குற்றங்களால் மனம் பொருள்களில் ஈர்க்கப்பட்டாலும், பாவம் செய்தாலும், கோவிந்தனை தியானிப்பவன் பாவங்களில் இருந்து விடுபடுவான்.

தத்த்யாநம் யத்ர கோவிந்தஃ ஸா கதா யத்ர கேஶவஃ । தத் கர்ம யத்ததர்தீயம் கிமந்யைர்பஹுபாஷிதைஃ ।। ௩௮௩.

எங்கு அந்தத் தியானம் இருக்கிறதோ, அங்கே கோவிந்தன் இருக்கிறார்; எங்கு அந்தக் கதைகள் பேசப்படுகிறதோ, அங்கே கேசவன் இருக்கிறார்; அவற்றுக்காக செய்யும் செயலே முக்கியம், மற்றவை எல்லாம் பேச தேவையில்லை.

ந தத் பிதா பு புத்ராய ந ஶிஷ்யாய குருர்த்விஜ । பரமார்தம் பரம் ப்ரூயாத்யதேதத்தே மயோதிதம் ।। ௩௮௩.

தந்தை தன் மகனுக்கோ, ஆசான் தன் மாணவனுக்கோ, ஒரு பிராமணர் மற்றவருக்கோ, நான் உனக்கு சொன்ன இந்த உன்னதமான பரமார்த்தத்தை சொல்லமாட்டார்கள்.

ஸம்ஸாரே ப்ரமதா லப்யம் புத்ரதாரதநம் வஸு । ஸுஹ்ரு'தஶ்ச ததைவாந்யே நோபதேஶோ த்விஜேத்ரு'ஶஃ ।। ௩௮௩.

சம்சாரத்தில் சுற்றிக்கொண்டு, மகன், மனைவி, செல்வம், பொருள், நண்பர்கள் ஆகியவை கிடைக்கலாம்; ஆனால் இப்படிப்பட்ட உன்னத உபதேசம் ஒரு பிராமணருக்கே கிடைப்பது அரிது.

கிம் புத்ரதாரைமித்ரைர்வா கிம் மித்ரக்ஷேத்ரவாந்தவைஃ । உபதேஶஃ பரோ வந்துரீத்ரு'ஶோ யோ விமுக்தயே ।। ௩௮௩.

மகன், மனைவி, நண்பர்கள், நிலம், உறவினர் ஆகியவை என்ன பயன் தரும்? விடுதலிக்கு வழிகாட்டும் உன்னதமான உபதேசமே உண்மையான உறவாகும்.

த்விவிதோ பூதமார்கோயம் தைவ ஆஸுர ஏவ ச । விஷ்ணுபக்திபரோ தைவோ விபரீதஸ்ததாஸுரஃ ।। ௩௮௩.

இந்த உயிர்களின் வழி இரண்டுவகை: தெய்வீகம், அசுரம். விஷ்ணுவை பக்தியுடன் போற்றுபவர் தெய்வீகன்; அதற்கு எதிரானவர் அசுரன்.

ஏதத் பவித்ரமாரோக்யம் தந்யம் துஃஸ்வப்நநாஶநம் । ஸுகப்ரீதிகரம் ந்ரூ'ணாம் மோக்ஷக்ரு'த் யத்தவேரிதம் ।। ௩௮௩.

இங்கு கூறப்பட்டவை தூய்மை தரும், உடல் நலம் தரும், நல்வாழ்க்கை தரும், கெட்ட கனவுகளை நீக்கும், மக்களுக்கு மகிழ்ச்சி, சந்தோஷம் தரும், மோக்ஷம் அளிக்கும்.