அக்நிபுராணம்

ப்ரவ்ரு'த்தஞ்ச நிவ்ரு'த்தஞ்ச கார்ய்யம் கர்மபரோऽவ்ரவீத் । ஶ்ரேயஸாம் ஶ்ரேய ஏதத்தி நைஷ்கர்ம்யம் ப்ரஹ்ம தத்தரிஃ ।। ௩௮௨.

செயல் மற்றும் செயலை விட்டு நிற்கும் இரண்டும் கடமையாக அறிவாளிகள் கூறியுள்ளனர்; ஆனால் எல்லாவற்றிலும் உயர்ந்தது செயல் இல்லாத நிலை—அதுவே பரம்பொருள், அதுவே ஹரி.

புமாம்ஶ்சாதிகதஜ்ஞாநோ பேதம் நாப்நோதி ஸத்தமஃ । ப்ரஹ்மாணா விஷ்ணுஸம்ஜ்ஞேந பரமேணாவ்யயேந ச । ௩௮௨.

அறிவை அடைந்த மனிதன் வேறுபாடு காண்பதில்லை, நல்லவரே; பிரம்மாவும் விஷ்ணுவும் பரமமான, அழியாத ஒரே பொருளாக அறியப்படுகின்றனர்.

ஜ்ஞாநம் விஜ்ஞாநமாஸ்திக்யம் ஸௌபாக்யம் ரூபமுத்தமம் । தபஸா லப்யதே ஸர்வம் மநஸா யத்யதிச்சதி ।। ௩௮௨.

அறிவு, அனுபவம், நம்பிக்கை, சிறந்த அழகு, அதிர்ஷ்டம்—இதையெல்லாம் தவம் செய்து, மனம் விரும்பும் எல்லாவற்றையும் பெற முடியும்.

நாஸ்தி விஷ்ணுஸமந்த்யேயம் தபோ நாநஶநாத்பரம் । நாஸ்த்யாரோக்யஸமம் தந்யம் நாஸ்தி கங்காஸமா ஸரித் ।। ௩௮௨.

விஷ்ணுவைத் துதிப்பதைவிட உயர்ந்த விரதம் இல்லை; உண்ணாமையைவிட உயர்ந்த தவம் இல்லை; ஆரோக்கியத்தைவிட பெரிய செல்வம் இல்லை; கங்கையைவிட பெரிய நதி இல்லை.

ந ஸோऽஸ்தி பாந்தவஃ கஶ்சித்விஷ்ணும் முக்த்வா ஜகத்குரும் । அதஶ்சோத்‌ர்த்வம் ஹரிஶ்சாக்ரே தேஹேந்த்ரியமநோமுகே ।। ௩௮௨.

இவ்வுலகில் விஷ்ணுவைத் தவிர வேறு யாருக்கும் உறவினர் இல்லை; மேலும் கீழும், உடல், உணர்வு, மனம் ஆகியவற்றுக்கு முன்பாக ஹரியே நிலை கொண்டிருக்கிறார்.

இத்யேவம் ஸம்ஸ்மரந் ப்ராணாந் யஸ்த்யஜேத்ஸ ஹரிர்பவேத் । யத்தத் ப்ரஹ்ம யதஃ ஸர்வம் யத்ஸர்வம் தஸ்ய ஸம்ஸ்திதம் ।। ௩௮௨.௧௬ அக்ராஹ்யகமநிர்தேஶ்யம் ஸுப்ரதிஷ்டஞ்ச யத்பரம் । பராபரஸ்வரூபேண விஷ்ணுஃ ஸர்வ்வஹ்ரு'தி ஸ்திதஃ ।। ௩௮௨.

இவ்வாறு நினைத்து உயிரை விட்டால் அவன் ஹரியாகிறான்; எல்லாம் தோன்றும் பரம்பொருள், அதில் எல்லாம் நிலை கொண்டிருக்கும்—

யஜ்ஞேஶம் யஜ்ஞபுருஷம் கேசிதிச்சந்தி தத்பரம் । கேசித்விஷ்ணும் ஹரம் கேசித் கேசித் ப்ரஹ்மாணமீஶ்வரம் ।। ௩௮௨.

சிலர் யாகத்தின் தலைவரை, யாகபுருஷனை அந்த பரமாக விரும்புகிறார்கள்; சிலர் விஷ்ணுவை, சிலர் ஹரனை, சிலர் பிரம்மாவை ஈசனாக விரும்புகிறார்கள்.

இந்த்ராதிநாமபிஃ கேசித் ஸூர்ய்யம் ஸோமஞ்ச காலகம் । ப்ரஹ்மாதிஸ்தம்பபர்யந்தம் ஜகத்விஷ்ணும் வதந்தி ச ।। ௩௮௨.

சிலர் சூரியனையும் சந்திரனையும் இந்திரன் முதலான பெயர்களால் அழைக்கிறார்கள்; சிலர் பிரம்மா முதல் ஒரு புல்லி வரை உள்ள இந்த உலகத்தை விஷ்ணுவாகக் கூறுகிறார்கள்.

ஸ விஷ்ணுஃ பரமம் ப்ரஹ்ம யதோ நாவர்த்ததே புநஃ । ஸுவர்ணாதிமஹாகதாநபுண்யதீர்தாவகாஹநைஃ ।। ௩௮௨.

அந்த விஷ்ணுவே உயர்ந்த பரப்பிரம்மம்; அவனிடம் இருந்து மீண்டும் பிறப்பு இல்லை. பொன்னும் பிற பெரிய தானங்களாலும், புனித தீர்த்தங்களில் நீராடுவதாலும் அவனை அடைய முடியும்.

த்யாநைர்வ்ரதைஃ பூஜயா ச கர்ம்மஶ்ருத்யா ததாப்நுயாத் । ஆத்மாநம் ரதிநம் வித்தி ஶரீரம் ரதமேவ து ।। ௩௮௨.

தியானம், விரதம், பூஜை, மற்றும் கர்மம் பற்றிய கேள்வி ஆகியவற்றால் அதனை அடையலாம். ஆத்மாவை வண்டி ஓட்டுபவனாகவும், உடலை வண்டியாகவும் அறிந்து கொள்.

புத்திந்து ஸாரதிம் வித்தி மநஃ ப்ரக்ரஹமேவ ச । இந்த்ரியாணி ஹயாநாஹுர்விஷயாம்ஶ்சேஷுகோசராந் ।। ௩௮௨.

புத்தியை வண்டி ஓட்டுபவன் என்று அறிந்து, மனதை கட்டுப்பாட்டுக் கயிறு என்று அறிக. அறிவு உறுப்புகள் குதிரைகள்; அவற்றுக்கான பொருள்கள் அவற்றின் பாதைகள்.

ஆத்மேந்த்ரியமநோயுக்தம் போக்தேத்யாஹுர்மநீஷிணஃ । யஸ்த்வவிஜ்ஞாநவாந் பவத்யயுக்தேந மநஸா ஸதா ।। ௩௮௨.

ஆன்மா, அறிவு உறுப்புகள் மற்றும் மனதுடன் இணைந்து அனுபவிப்பவன் என்று ஞானிகள் கூறுகிறார்கள். ஆனால் யாருக்கு விவேகம் இல்லையோ, எப்போதும் கட்டுப்பாடில்லாத மனதுடன் இருப்பவரோ—

ந ஸத்பதமவாப்நோதி ஸம்ஸாரஞ்சாதிகச்சதி । யஸ்து விஜ்ஞாநவாந் பவதி யுக்தேந மநஸா ஸதா ।। ௩௮௨.

அவர் உண்மையான பாதையை அடையமாட்டார்; பிறப்பும் இறப்பும் கொண்ட சுழற்சியில் சிக்கிக்கொள்வார். ஆனால் யாரிடம் விவேகம் உண்டு, எப்போதும் கட்டுப்பட்ட மனதுடன் இருப்பாரோ—

ஸ தத்பதமவாப்நோதி யஸ்மாத்பூயோ ந ஜாயதே । விஜ்ஞாநஸாரதிர்யஸ்து மநஃப்ரக்ரஹவாந்நரஃ ।। ௩௮௨.

அவர் மீண்டும் பிறவாத அந்த நிலையை அடைவார். புத்தி வண்டி ஓட்டுபவனாகவும், மனதை கட்டுப்பாட்டில் வைத்தவரும்—

ஸோऽத்வாநம் பரமாப்நோதி தத்விஷ்ணோஃ பரமம் பதம் । இந்த்ரியேப்யஃ பரா ஹ்யர்தா அர்தேப்யஶ்ச பரம் மநஃ ।। ௩௮௨.

அவர் உயர்ந்த பாதையை அடைவார்; அது விஷ்ணுவின் பரம பதம். அறிவு உறுப்புகளுக்கு மேல் அவற்றின் பொருள்கள்; பொருள்களுக்கு மேல் மனம்.

மநஸஸ்து பரா புத்திஃ புத்தேராத்மா மஹாந் பரஃ । மஹதஃ பரமவவ்யக்தமவ்யக்தாத்புருஷஃ பரஃ ।। ௩௮௨.

மனதுக்கு மேல் புத்தி; புத்திக்கு மேல் மகான்; மகானுக்கு மேல் அவ்யக்தம்; அவ்யக்தத்திற்கு மேல் புருஷன்.

புருஷாந்ந பரம் கிஞ்சித் ஸா காஷ்டா ஸா பரா கதிஃ । ஏஷு ஸர்வேஷு பூதேஷு கூஃட³ாத்மா ந ப்ரகாஶதே ।। ௩௮௨.

புருஷனைத் தாண்டி எதுவும் இல்லை; அதுவே எல்லை, அதுவே உயர்ந்த குறிக்கோள். இந்த உயிர்களில் எல்லாம் மறைந்துள்ள ஆத்மா வெளிப்படுவதில்லை.

த்ரு'ஶ்யதே த்வக்ர்யயா புத்த்யா ஸூக்ஷ்மயா ஸூக்ஷ்மதர்ஶிபிஃ । யச்சேத்வாங்‌மநஸீ ப்ராஜ்ஞஃ தத்யச்சேஜ்ஜ்ஞாநமாத்மநி ।। ௩௮௨.

ஆனால் கூர்மையான புத்தியுள்ளவர்கள், நுண்ணறிவுடையவர்கள் அதை காண்கிறார்கள். அறிவுள்ளவன் பேசுவதை மனதில் அடக்க வேண்டும்; மனதை அறிவில், அறிவை ஆத்மாவில் அடக்க வேண்டும்.

ஜ்ஞாநமாத்மநி மஹதி நியச்சேச்சாந்த ஆத்மநி । ஜ்ஞாத்வா ப்ரஹ்மாத்மநோர்யோகம் யமாத்யைர்ப்ரஹ்ம ஸத்பவேத் ।। ௩௮௨.

அறிவை மகானில் அடக்க வேண்டும்; மகானை அமைதியான ஆத்மாவில் அடக்க வேண்டும். யமம் முதலான ஒழுக்கங்களால் பிரம்மமும் ஆத்மாவும் ஒன்றாக இருப்பதை அறிந்தால், அவன் பிரம்மமாகிறான்.

அஹிம்ஸா ஸத்யமஸ்தேயம் ப்ரஹ்மசர்யாபரிக்ரஹீ । யமாஶ்ச நியமாஃ பஞ்ச ஶௌசம் ஸந்தோஷஸத்தபஃ ।। ௩௮௨.

அஹிம்சை, சத்தியம், திருடாமை, பிரம்மச்சரியம், பற்றின்மை—இவை ஐந்து யமங்கள்; தூய்மை, திருப்தி, தவம்—

ஸ்வாத்யாயேஶ்வரபூஜா ச ஆஸநம் பத்மகாதிகம் । ப்ராணாயாமோ வாயுஜயஃ ப்ரத்யாஹாரஃ ஸ்வநிக்ரஹஃ ।। ௩௮௨.

சுஅப்யாசம், இறைவனைப் பூஜித்தல், பத்மாசனம் போன்ற ஆசனங்கள், உயிரணுக்காற்றை அடக்குதல், உள்ளத்தை வாஞ்சைகளை விலக்கிக் கொள்வது—

ஶுபே ஹ்யேகத்ர விஷயே சேதஸோ யத் ப்ரதாரணம் । நிஶ்சலத்வாத்து தீமத்பிர்தாரணா த்விஜ கத்யதே ।। ௩௮௨.

ஒரு நல்ல பொருளில் மனதை நிலையாக வைத்திருப்பதே தியானம் என்று ஞானிகள் சொல்கிறார்கள்; அது அசையாத தன்மையால் தியானம் எனப்படுகிறது.

பௌநஃபுந்யேந தத்ரைவ விஷயேஷ்வேவ தாரணா । த்யாநம் ஸ்ம்ரு'தம் ஸமாதிஸ்து அஹம் ப்ரஹ்மாத்மஸம்ஸ்திதிஃ ।। ௩௮௨.

அதே பொருளில் மீண்டும் மீண்டும் மனதை நிலைநிறுத்துவது தியானம் எனப்படுகிறது; 'நான் பிரம்மம், ஆத்மாவில் நிலைபெற்றவன்' என்பதே சமாதி என்று கூறப்படுகிறது.

கடத்வம்ஸாத்யதாகாஶமபிந்நம் நபஸா பவேத் । முக்தோ ஜீவோ ப்ரஹ்மணைவம் ஸத்‌ப்ரஹ்ம ப்ரஹ்ம வை பவேத் ।। ௩௮௨.

ஒரு குடம் உடைந்தபின் உள்ளகமான ஆகாயம் வெளிக்காகாயத்துடன் ஒன்றுபடும் போல, விடுதலை பெற்ற உயிர் பிரம்மத்துடன் ஒன்றாகும்; உண்மையில் பிரம்மமே எப்போதும் இருக்கிறது.

ஆத்மாநம் மந்யதே ப்ரஹ்ம ஜீவோ ஜ்ஞாநேந நாந்யதா । ஜீவோ ஹ்யஜ்ஞாநதத்கார்ய்யமுக்தஃ ஸ்யாதஜராமரஃ ।। ௩௮௨.

ஆன்மா தன்னை பிரம்மம் என்று அறிவால் அறிகிறது; வேறு வழியில்லை. அறியாமையும் அதன் விளைவுகளும் நீங்கியபின், உயிர் அழிவும் மரணமும் இல்லாததாகிறது.

அக்நிருவாச வஶிஷ்ட யமகீதோக்தா படதாம் புக்திமுக்திதா । ஆத்யந்திகோ லயஃ ப்ரோக்தோ வேதாந்தப்ரஹ்மதீமயஃ ।। ௩௮௨.

அக்னி சொன்னார்: வசிஷ்டர் பாடிய அந்தப் பாட்டை ஓதுபவர்களுக்கு இம்மையிலும் பரமபதத்திலும் பயன் கிடைக்கும்; அந்தப் பாடல் வேதாந்தமும் பரமாத்மா தியானமும் ஆனது, கடைசியில் முழுமையான லயமாகும் என்று கூறப்படுகிறது.

அக்நிருவாச ஆக்நேயம் ப்ரஹ்மரூபந்தே புராணம் கதிதம் மயா । ஸப்ரபஞ்சம் நிஷ்ப்ரபஞ்சம் வித்யாத்வயமயம் மஹத் ।। ௩௮௩.

அக்னி சொன்னார்: பிரம்ம ரூபமான அக்னேய புராணத்தை நான் கூறியுள்ளேன்; அது விரிவாகவும் சுருக்கமாகவும் உள்ளது, இருவகை அறிவும் அதில் அடங்கியுள்ளது.

ரு'க்யஜுஃஸாமாஶ்சர்வாக்யா வித்யா விஷ்ணுர்ஜகஜ்ஜநிஃ । சந்தஃ ஶிக்ஷா வ்யாகரணம் நிதண்டுஜ்யோதிராக்யகாஃ ।। ௩௮௩.

ரிக், யஜுர், சாமம், சர்வாக்யம் என்ற அறிவுகள், உலகுக்குத் தோற்றமான விஷ்ணு, சந்தம், ஒலி, இலக்கணம், நிதண்டு, ஜோதிடம் ஆகியவை—

நிருக்ததர்மஶாஸ்த்ராதி மீமாம்ஸாந்யாயவிஸ்தராஃ । ஆயுர்வேதபுராணாக்யா தநுர்கந்தர்வவிஸ்தராஃ ।। ௩௮௩.

நிருக்தம், தர்மசாஸ்திரம், மீமாம்சை, ந்யாயம், ஆயுர்வேதம், புராணம், வில் வித்தை, கந்தர்வ கலைகள்—